Je motor verschepen naar Noord-Amerika, hoe doe je dat?

Met regelmaat publiceren we verhalen van vaste columnisten. Vandaag weer een leerzaam verslag van Hans den Ouden:

“Ik wilde graag een rondreis maken in Canada en Alaska en daarna nog naar de andere staten van de VS. Ik heb heel wat tijd besteed aan het uitzoeken wat de beste manier was omdat te doen. De eerste gedachte was natuurlijk om dan daar een motor, of in ons geval twee motoren te huren. Dia, mijn partner rijdt zelf en gaat niet achter op. Bovendien zijn wij kampeerders en voor twee personen een complete kampeeruitrusting en overige bagage op een motor meenemen, dat is een uitdaging. Huren blijkt echter erg kostbaar, vooral als je langere tijd gaat. Het goedkoopste adres wat ik kon vinden was een verhuurder in Seattle. De prijs kwam dan op US$18.000 voor twee GS’sen 75-800 voor drie maanden.

Een alternatief is natuurlijk kopen, maar dat heeft ook zo zijn problemen want op de meeste plaatsen moet je een lokaal adres hebben om de motorfiets te naam te stellen. Ook is verzekeren voor buitenlanders langere tijd vrijwel onmogelijk geweest. Ook daarvoor moest je een lokaal adres hebben. Inmiddels in 2020 gaat dat weer makkelijker, maar in 2018-2019 was het erg moeilijk, zo niet onmogelijk. Ook moet je die motor weer zien te verkopen onder de tijdsdruk van je vertrek. Of je moet de motor terug kunnen verkopen aan een dealer waar je hem gekocht hebt. Dat zijn allemaal zaken die best lastig zijn.

Ik wilde uiteindelijk het liefst op mijn eigen motor kunnen rijden want die ken ik en ook waren de motoren opgetuigd voor lange reizen en met extra bescherming voor off-road gebruik. Een aantal dingen daarbij zijn in Europa wellicht overbodig, maar je moet er rekening mee houden dat schade aan een cilinderkop, of een lekke radiator door steenslag niet eenvoudig is op te lossen als de afstanden groot zijn. Immers in de VS en Canada is er bijv. meestal maar één BMW dealer per staat en dat geldt voor veel andere merken ook. Dus je kan zomaar 500 km moeten rijden naar een dealer.

Nadat het besluit genomen was de motoren te verschepen naar de overkant, volgde uiteraard de vraag: hoe dan? Je kan het per schip doen (dat lijkt goedkoper), maar ook per vliegtuig. Dat laatste kan zelfs meestal in hetzelfde vliegtuig als waar je zelf zit. Doe je dat, althans vlieg je met die zelfde maatschappij als waarmee de motor is verscheept, dan krijg je vaak korting.

Per schip moet de motor meestal in een kist in een container, hetgeen tot extra kosten leidt, zowel aan de ene kant van de oceaan als aan de andere. Wil je ook weer terug, dan moet die kist immers ergens opgeslagen worden. Ook krijg je te maken met de onregelmatigheid van het scheepsvervoer. Schepen krijgen nog al eens te maken met omwegen omdat ze elders nog een vracht moeten ophalen. De kosten van opslag in de haven van aankomst en de kosten voor de douane zijn ook hoger dan bij reizen per vliegtuig. Het is meer dan eens voorgekomen dat een motor pas arriveerde toen de reiziger al weken in het land was. Dat soort ongerief heb je niet bij luchtvracht. Immers het vliegtuig gaat van A naar B- dat is tegelijk een voorwaarde want er mogen geen tussenstops gemaakt worden met “dangerous goods” aan boord.

Kies je voor het overvliegen, dan ga je met je motor naar de luchthaven (ook Amsterdam Schiphol is mogelijk), je geeft de motor af en gaat naar de vertrekhal en vliegt naar de overkant. Daar ga je weer naar de luchtvrachtafdeling en je haalt je motor op. Het meest aantrekkelijk is om te vliegen naar Canada en niet naar de VS. Dat is qua papieren en tijdelijke import veel makkelijker. Je kan dan wel gewoon de grens over en daarvoor hoef je ook niet tevoren een ESTA aan te vragen. Als je aan de grens komt, dan wordt e.e.a. geregistreerd en krijg je een Visa Waiver in je paspoort waarmee je voorts zonder problemen de grens iedere keer over kan. Je moet er wel opletten dat je die bij de laatste grensovergang achterlaat, anders heb je bij een volgende reis een uitdaging. Het is overigens wel handig om een ESTA te hebben, want wordt je a priori geweigerd, dan kan je je de moeite verder besparen.

Uiteraard zitten er wel wat haken en ogen aan de procedure van de luchtvracht. Er mag maar een paar liter benzine in de motor zitten en soms moet de accu losgekoppeld zijn. De motor moet huishoudelijk schoon zijn, maar hoeft niet ontsmet te worden. Wij hebben ze door de wasstraat gehaald de dag tevoren, zoals we ze altijd schoon maken. Ook is er wat papierwerk. Het belangrijkste is de Airway Bill en een aantal stickers die je op je motor moet plakken. Die papieren worden allemaal verzorgd door de transporteur. Je motor wordt op een pallet neer gezet en vastgemaakt met spanbanden zoals eigenlijk ook op een ferry gebeurt. De bagage mag er op blijven, maar er mogen geen batterijen en ook geen spuitbussen in de bagage zitten.

Het kostte ons in 2019 ongeveer €2500 per motor voor een retour en dan natuurlijk nog je eigen ticket. Maar daarvoor kan je dan ook ongelimiteerd rijden en net zo lang als je zelf wilt, binnen de voorwaarden van je toelating zonder Visum. Voor Canada moet je wel een ETA aanvragen en dan mag je er 180 dagen blijven, in de USA onder het VISA waiver programma mag je 90 dagen blijven.
Wij maakten gebruik van motorcycleexpres.com een bedrijf dat niet anders doet dan motoren over de wereld over laten vliegen en het bleek ook nog eens de goedkoopste optie. Ze verzorgen desgewenst ook de verzekering. Dat was toen wij weggingen nog even moeizaam, want er waren toen geen verzekeringsmaatschappijen die zgn. Foreign Nationals wilden verzekering. Die situatie was het gevolg van de Europese Privacy wetgeving. Twee weken voor vertrek was het rond. In Canada is een WA verzekering verplicht, in de VS wisselt het per staat.

Hou er rekening mee dat veel Amerikanen niet verzekerd zijn en dat een Casco (All Risk) verzekering de moeite waard is. Voor relatief weinig geld kan je er ook nog Roadside Assistance bij nemen. In geval van pech of schade is een Tow truck niet goedkoop.
Een andere bekende motor transporteur is JamesCargo.com, maar dan vertrekt je motor van uit de UK. Ik weet niet of en hoe dat gaat na de Brexit.”

Welke motorfiets koop je tussen 6.000 en 9.000 euro?

Wat voor een motorfiets koop je tussen de 6.000 en 9.000 euro? Onze collega’s van MOTOR.nl zetten een paar mooie verhalen onder elkaar. Motorrijders vertellen waarom ze bewust voor hun motor hebben gekozen. Wij bij ikzoekeenmotor.nl genieten van dit soort verhalen, en delen ze dus ook graag hier:

MOTORbeurs Utrecht wordt in 2021 MOTORoutletbeurs Utrecht

De aftrap van het motorseizoen gaat door bij Jaarbeurs – maar anders!

MOTORbeurs Utrecht heeft in 2021 een aangepaste vorm, onder een andere naam: MOTORoutletbeurs Utrecht. Deze outlet-editie van de beurs vindt van vrijdag 19 tot en met zondag 21 februari 2021 plaats bij Jaarbeurs in Utrecht en markeert de start van het nieuwe motorseizoen. Tientallen dealers bieden motoren, motorkleding, helmen, accessoires, onderdelen en gereedschap aan tegen scherpe prijzen. MOTORoutletbeurs Utrecht wordt georganiseerd met inachtneming van de 1,5-meter richtlijnen en alle andere maatregelen van de overheid die dan gelden om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan.

Victor Ankerman van MOTORbeurs UtrechtMOTORbeurs Utrecht trok in 2020 bijna 90.000 bezoekers. Inmiddels leven we in een 1,5-meter samenleving en zal het in februari 2021 onmogelijk zijn om zoveel motorliefhebbers tegelijkertijd samen te brengen. Door corona moeten we anders gaan kijken en focussen op wat wél kan. Na diverse gesprekken met de branche en vanuit de wens van dealers is het idee voor MOTORoutletbeurs Utrecht ontstaan. Ook onder bezoekers van MOTORbeurs Utrecht hebben we onderzoek gedaan en ook zij zijn heel enthousiast over het outlet-idee. We keren hiermee terug naar onze roots: de beurs is namelijk 37 jaar geleden ontstaan toen enkele dealers het initiatief namen om op een centrale locatie gezamenlijk een grote uitverkoop te houden. En dat heeft natuurlijk ook zijn charme. We kijken ernaar uit om met elkaar het motorseizoen officieel af te trappen!”

Tijdens MOTORoutletbeurs Utrecht is er voldoende ruimte om andere motorliefhebbers veilig te ontmoeten. Na het shoppen kan je onder het genot van een hapje en drankje samenkomen in de ruim opgezette en deels overdekte hangout om het bezoek passend af te sluiten.

In december start de kaartverkoop voor MOTORoutletbeurs Utrecht. Tickets kunnen alleen vooraf online gekocht worden.

Het team van MOTORbeurs Utrecht onderzoekt nog twee andere onderdelen; één geënt op het nieuws van de merken en één gericht op de vraag aan motorrijders ‘Wat ga jij dit seizoen met je motor doen?’en hier inspiratie en activiteiten voor te bieden.  Nieuws daarover volgt later dit jaar.

Veiligheid staat bij Jaarbeurs te allen tijde voorop. Op www.jaarbeurs.nl/coronavirus is een overzicht te vinden van alle maatregelen die genomen zijn om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan.

Van Nederland naar China, op de motorfiets

Een solo motorreis van Nederland naar de grens met China. Oskar Verkamman schreef er een boek over.

In 2019 reed Oskar Verkamman solo op zijn motor vanuit Nederland naar de grens met China om te eindigen in Bisjkek, de hoofdstad van Kirgizië. Met zijn motor reed hij over bijna onbegaanbare wegen, over bergpassen op 4600 meter hoogte, langs woeste rivieren en ruim drieduizend kilometer door een verzengend hete woestijn. Maar niet alleen die landschappen maken het verhaal, vooral ook de bijzondere ontmoetingen met andere reizigers en locals doen dat. Zo werd hij verschillende keren uitgenodigd om bij dorpsbewoners te eten, kreeg hij een watermeloen in zijn handen geduwd bij een verkeerslicht of werd hij midden in de nacht gewekt terwijl hij met zijn tentje in de bergen overnachtte.

Het boek neemt je tijdens deze coronacrisis mee op reis. Je bent er echt even uit. Het boek laat je dromen van die reis die je als lezer misschien nog eens wil maken. Ook het politieke landschap in deze regio wordt kort aangekaart, niet oordelend, maar wel opmerkzaam. Bijvoorbeeld de situatie rond de grens Armenië en Azerbeidzjan waar het nu erg onrustig is.

In totaal legde Oskar Verkamman zo’n vijftienduizend kilometer af. Why? vroeg een Turkse man bij een pompstation. Ja, waarom? Goede vraag… Twee maanden onderweg met mooie ontmoetingen en waanzinnig mooie landschappen.

De corona periode gaf hem de gelegenheid om de mooie verhalen samen te vatten in zijn boek “De man aan de overkant”.

Dit boek is voor 19,95 te koop via: www.demanaandeoverkant.nl

 

Rijvaardigheid op de motor, het blijft belangrijk

We hadden de afgelopen weken nog heerlijk weer om motor te rijden.  Toch ontkomen we niet aan de herfst en de winter. De meesten zetten hun motor op stal, en een groot deel rijdt in de winter ook door. Wat je ook doet, zeker als je een paar maanden pauze neemt, het blijft belangrijk om je rijvaardigheid scherp te houden. Deze motorrijders in de dit filmpje waren in de Amerikaanse staat Carolina in ieder geval bereid om 600 mijlen te rijden om van deze man les te hebben. Achtjes maken met de Harley.  Zo belangrijk om scherp te blijven. Vandaar dat we dit filmpje graag even delen.

Motorreizen is leren

Onderstaand verhaal is geschreven door motorreiziger Hans den Ouden, één van de vaste motorcolumnisten van Ikzoekeenmotor.nl. Samen met zijn vrouw Dia maakt Hans prachtige reizen!

LET’S GO TO THE OTHER SIDE: De Dempster Highway in Canada

(Reizen is leren.) Eind 2018 ging ik met pensioen na bijna 40 jaar gewerkt te hebben als kinderarts. Ik kom uit familie met veel reizigers.

Dia houdt gelukkig ook van reizen en motorrijden. Ik had al jaren het plan om na mijn pensioen op reis te gaan en het leek ons fantastisch om dan om te beginnen een reis te maken naar Canada en Alaska. Maanden van plannen en routes bedenken gingen vooraf aan dit project. Nou ja, we kwamen eerst nog een maand in India terecht, dus helemaal gepland was alles ook niet.

De motoren werden overgevlogen naar Vancouver in BC, Canada en na enkele familiebezoeken gingen we naar het noorden. Dit verhaal gaat over de Dempster Highway in de Yukon.

De motoren waren van nieuwe banden voorzien toen we vertrokken en de reis verliep zonder problemen. In een andere column zal ik daar over schrijven.

Op een middag zaten we in een hotspring en raakten aan de praat met twee dames die helemaal enthousiast waren over de Dempster Highway en vonden dat we die zeker moesten rijden.

Bij aankomst in Dawson City hadden we er inmiddels 5000 km opzitten. We gingen naar de Tourist Information Center en spraken daar uitvoerig met een van de medewerkers. Het bleek een Fries te zijn, die ook nog eens motorreed. Hij reed de Dempster elke jaar wel een keer. Het is een 740 km lange gravelweg en je moet de zelfde weg terug. De weg eindigt in Inuvik en dan kan je nog een kleine 150 km verder naar Tuktoyaktuk aan de Arctic Ocean. Dat laatste stuk is diepe gravel en er zijn geen hotels, dus je moet dezelfde dag weer terug naar Inuvik.

De eerste benzinepomp bleek in Eagle Planes te zijn, na 400 km. Op de hele weg is er geen telefoon ontvangst, er woont ook niemand op dat stuk. De Fries leende ons een jerrycan met 5 liter benzine, voor het geval Dia’s R1200 GS tekort zou komen. Mijn R1200 GSA had uiteraard voldoende actieradius.

De volgende ochtend vroeg gingen we vroeg op pad want 400 km gravel op een dag is een beste afstand.

Eagle Plains haalden we zonder problemen. We hadden besloten een hotelkamer te nemen, maar het hotel bleek vol. Er naast ligt ook een camping, dus sloegen we de tent op. De volgende dag reden we verder en al vrij snel hadden we de eerste lekke band en daar zouden er nog een aantal van volgen.

We hadden ons verkeken op wat de gewone all-road banden konden verdragen op de scherpe gravel en waarschijnlijk hebben we ook wat te hard gereden, hetgeen de kans op lekrijden vergroot. Het landschap is overigens betoverend en ik zou het zo weer doen, maar dan wel beginnen met verse banden.

Op het laatste stuk van de terugweg ging het mis. Dia had een gat in haar achterband dat zo groot was dat het niet meer geplugd kon worden. Ook twee pluggen hielden het niet, het bleef lekken. We reden een uitwijkplaats op en gingen onze opties afwegen. Na korte tijd reed er een campertje de parkeerplaats op. De camper was van Oskar en zijn vrouw Ursula. Zij hadden hun spullen achter moeten laten tijdens een trektocht en gingen die ophalen, dat was een tocht van 4 dagen lopen. Ze waren al drie jaar onderweg met hun Toyota Landcruiser camper vanuit Ushuaia naar Alaska.

Ursula kookte voor ons en we mochten hun camper lenen, zodat we enigszins mugvrij de dag door konden brengen terwijl we wachtten op de tow-truck. Die tow-truck ben ik gaan bellen in het wegwerkers station, 160 km verderop. Ze kwamen de volgende dag om 17:00 uur en we waren zodoende om 23:00 weer in Dawson City, op een vrijdagavond.  Gelukkig was er nog een hotelkamer voor een nacht beschikbaar. Uiteraard was er geen band van de juiste maat te krijgen in Dawson. Wel in Whitehorse, 400 km verderop.

Op maandag zou die besteld worden en dan zou hij er dinsdag zijn met de lijnbus. Alleen stuurde de jongen van de bandenservice in Whitehorse een goede en een verkeerde maat op. Daar Dia’s band er het ergst aan toe was hebben we die vervangen en zijn we naar Whitehorse gereden. Onderweg moest er nog een keer een plug in mijn achterband gestoken worden, het was het zevende lek. Gelukkig werden de banden vlot vervangen en konden we onze reis voortzetten. Uiteindelijk zijn een week zoet geweest met dit probleem. Daarna zijn er geen lekke banden meer geweest, ondanks dat we nog flink wat gravel hebben gezien. Een, eventuele, volgende keer gaan er dus eerst verse banden op de motoren alvorens we aan de Dempster beginnen en zeker geen all-road banden. We hebben in Whitehorse gekozen voor Heidenau Scout 60’s met Ride-on er in. Die hebben ons in de volgende 20.000 km geen problemen meer gegeven.

Vanaf Whitehorse zijn we de Alaska Highway opgereden richting Fairbanks, Alaska en we hebben de route dus wat verlegd.

Wil je de beelden ook via Youtube bekijken, dat kan via:

 

Motorcycle Classic Rock Songs

Natuurlijk heb je op het gebied van muziek net zoveel smaken als op het gebied motorfietsen. Toch is er een hele cultuur rondom “motorcycle” rocksongs. We hebben er eerder al eens over geschreven en gezien de leuke reacties, plaatsen we hier nog een keer leuke link. Wie dit bestand opent kan een uur lang luisteren naar ouderwetse rocknummers. “Road Music”. Geniet er van:

PASSIE VOOR MOTOREN, motorfietsen / motorrijders / motorliefhebbers / motoren / motorbedrijven / motorgarage / motordealers / caféracers / motoroccasions / motor accessoires / motor zoeken / interviews / motorverhalen / rijvaardigheid / motorkleding / helmen / toertochten / motorreizen / motorevents / motorsport / motoren / klassiekers / caféracers / importeurs van merken als BMW, Ducati, Harley-Davidson, Honda, Indian, Husqvarna, Kawasaki, KTM, MV Agusta, Suzuki, Triumph, Yamaha / alles over de PASSIE rondom motor rijden. Wil jij een motorfiets kopen? Je vindt het op #ikzoekeenmotor