In de schijnwerpers: Buell XB9 R Firebolt (te koop)

Erik Buell was werknemer bij Harley Davidson toen hij een sportieve compacte motorfiets bouwde. De BUELL. Dit merk werd in 1983 opgericht als een soort sub-merk van Harley Davidson. Optisch weinig gelijkenis; kijk je naar techniek en geluid, tja dan herken je de oorsprong wel.

In Oudelande (Zeeland) staat een prachtige motorfiets te koop. Deze Buell XB9 R Firebolt heeft slechts 4.764 kilometers op de klok. De motor staat nog op de eerste set banden (lees verderop, moeten vervangen worden).

Zoek je een motor die geen 13 in een dozijn is, dan kan deze bijzondere 2 cilinder wat voor je zijn. Keurig matzwart gespoten, voorzien van een sportuitlaat, gefreesde rem en koppelinghevel.
De originele onderdelen zijn er ook bij!

De motor is in een nette staat, staat op te oude banden. Moeten vervangen worden, zit niet in de prijs maar kan bij Witteveen Motoren wel geregeld worden. Sleutels en boekjes compleet. Deze motorfiets komt van de tweede eigenaar! Het bouwjaar is 2004.

Deze motor staat te koop bij Witteveen Motoren. Je bent van harte welkom om te komen kijken naar de motor. Wel even een afspraak maken, via 06-53631480.

Motor Retro Leuven

Voor onze Belgische motorvrienden en lezers:

MOTOR RETRO LEUVEN

 

Zondag 24 oktober 2021 – le dimanche 24 octobre 2021​

Brabantlaan 1, 3001 Leuven. Afrit 23a op de E40 en volg richting Haasrode.

PARKING:  gratis voor motorrijders
De parking wordt uitgebaat door de Brabanthal en niet door de motobeurs-organisatie. U betaalt uw parkeerticket bij het verlaten van de parking. Voor motorrijders is de parking gratis.

Moto Retro Leuven wordt een ‘Corona Proof’ editie volgens de nieuwe evenementprotocollen die in Vlaanderen ingaan op 01 oktober. Eventuele nieuwe door de overheid opgelegde wijzigingen zijn mogelijk. Controleer  de site Moto Retro Leuven dan ook regelmatig naar up-to-date berichten.

Indoor-beurzen vallen onder het retailprotocol voor winkels, grootwarenhuizen en shopping centra.

EXPOSANT

Huur een stand vanaf €25 zowel voor professionelen als particulieren. Vragen: e-mail: motoretroleuven@telenet.be.

Toptien klassieke motorfietsen

Motor News (een bekend YouTube kanaal) publiceerde weer eens een gezellige top 10. In dit geval kijken we naar klassieke motorfietsen die momenteel als nieuwe retro motoren op de Amerikaanse markt geleverd worden. Opnames zijn gemaakt op een motorbeurs in de  USA. De meeste modellen en uitvoeringen worden op de Europese markt vergelijkbaar geleverd.

 

Kawasaki Vulcan VN 1500 te koop! (particulier)

Onze trouwe lezer, en fan,  van het eerste uur, Walter Voorheijen (uit Wouw, West-brabant) heeft zijn motorfiets te koop staan. En uiteraard schenken we daar even aandacht aan. Het gaat om deze prachtige Kawasaki Vulcan VN 1500. En motorfiets waar de echte liefhebbers altijd even stil van worden. Bouwjaar 1988. Kilometerstand; net de 30.000 voorbij.

Het is een unieke motorfiets in de kleur Britisch Racing Green! De motor is voorzien van een nieuwe accu, nieuwe spanningsregelaar en nieuwe remblokken voor en achter. Walter doet deze motor weg omdat hij wat meer comfort wil voor de langere ritten. (In)ruil van een andere bobber/chopper is mogelijk. Je kunt hem contacten via zijn facebookpagina, of een mail sturen aan ons, en dan brengen wij je met Walter in contact.
We horen je denken: ‘Wat moet deze unieke motorfiets kosten?’
Het antwoord is € 3.500,=.

Boet van Dulmen overleden, hij kreeg januari 2020 een beeld

Bron foto: Nu.nl

Zoals vele motorsportliefhebbers al vernomen hebben is afgelopen week (16 september 2021) de motorheld Boet van Dulmen door een noodlottig verkeersongeval om het leven gekomen. Ruim een jaar geleden kreeg Boet een eigen standbeeld. Een traditie in zijn familie is dat de boerenkapel moet uitrukken bij een begrafenis. Ze deden dit liever “bij leven”.  Uit respect voor deze sympathieke motorsport held, tonen we hier een youtube filmpje van een jaar geleden. Wij wensen familie, vrienden en andere betrokkenen heel veel sterkte bij dit plotselinge verlies.

Coos op Reis: VIAGRA

We volgen al een tijd de reisverhalen van Coos van der spek. Als je op de foto klikt (of hier op deze groene tekst) dan kom je vanzelf in de hele serie, dit is vandaag verhaal nummer 63…
De laatste verhalen publiceren we nu ongeveer elk weekend.

Ik ben in Porto Sant’Elpidio. Het is bewolkt en af en toe piept de zon er even tussendoor. Het is een graad of 20, het voelt lekker zwoel aan en er komt een zacht windje van zee.

Ik besluit om nog een nachtje hier te blijven en wandel na het ontbijt naar de boulevard, hier honderd meter vandaan. Het is 1 mei. De Dag van de Arbeid. Ze vieren de invoering van de achturige werkdag. Nou, daar begin ik niet meer aan, hoor. Dat is zonde van mijn vrije tijd. In Europa is deze dag in bijna alle landen een officiële feestdag, op een paar landen na waaronder Nederland. Ze noemen het in Italië Primo Maggio, één mei. Dat is makkelijk te onthouden.

De Italianen brengen feestdagen veelal door met familie. Ze gaan ergens met z’n allen in een park picknicken of ’s middags met elkaar uit eten. Ik zie het glaswerk en het bestek al verwachtingsvol glimmend op lange gedekte tafels in de restaurants liggen.

Op de boulevard is markt. En zeker niet zo maar eentje. Deze markt is ruim vier (!) kilometer lang. Ik wandel langs festiviteiten voor kinderen, een kermis met een spookhuis, botsautootjes en allerlei draai- en beweegdingen waar ik al misselijk van word als ik er naar kijk. Het is net Koninginnedag. Er is muziek en tussendoor bewegen allerlei artiesten zich. Het is ene grote happening en de hele provincie heeft hier vast het hele jaar naar uitgekeken. Het ziet zwart van de mensen. Volk uit het dorp, maar ook boeren en buitenlui.

Achter de markt een groot veld en … plots ontdek ik waar al die campers gebleven zijn. Lekker gezellig daar, hoop ik voor ze…

Erg leuk om op zo’n markt rond te snuffelen. Ze verkopen werkelijk van alles: schoenen, kleding, gereedschap, noten, kruiden, pannen, open haarden, kussens en heel veel eten en drinken.

Er is trouwens niks maar dan ook helemaal niks op die markt dat ik graag zou willen hebben.

Het betekent dat het óf allemaal zooi is of dat ik alles al heb. Ach, ik zou er op mijn motor toch geen plek voor hebben.

Ik sta een poos te kijken bij een grappige act van een man in een kinderwagen. Hij praat tegen de toeschouwers met een piepstemmetje en heeft twee poppenarmpjes. Zo meteen vind jij het ook leuk… Als twee vrouwen een selfie met hem maken, knijpt hij hen plotseling van onder zijn kleed uit, in hun kuitjes. Iedereen giert het uit. Kijk maar:

De Italiaanse racefederatie heeft, op het asfalt van een stuk parkeerplaats, voor de koters een circuitje afgezet. Er staan, pal naast de kassa, piepkleine pikzwarte motortjes te wachten op racegrage jochies. Een juf knoopt ze vluchtig wat slecht passende bescherming op hun onderbenen en onderarmen om en zet ze vervolgens een veel te grote helm op. Het beschadigde vizier klapt steeds hinderlijk vanzelf weer naar beneden. De knulletjes krijgen verder geen protectie en ook geen handschoenen aan. Hup, in je T-shirt en je korte broek op die motorfiets stappen. De Italianen gieten het gevaar met de paplepel in.

Sommige jochies stuiven zó weg en nemen de bochten als ware coureurs. Erg leuk om te zien. Ik zit er wel een uur te genieten.

Een jochie met een Tom&Jerry-helm op, kijkt waarschijnlijk al jaren met zijn vader naar de MotoGP en ziet zijn held Valentino Rossi op televisie elke bocht op volle snelheid met het grootste gemak nemen. Wees eerlijk, als je het op de buis ziet, dan lijkt het voor leken ook allemaal erg eenvoudig.

Het joch krijgt nog wat aanvullende instructies van de stalmeester. Maar ik zie dat hij er niets meer van hoort. Hij heeft ‘de starende blik op oneindig’. Op het moment dat de kleine man op zijn machientje stapt, is het een ander mens geworden. Hij gluurt met een waas voor zijn ogen door het beschadigde vizier van de te grote helm, die inmiddels half over zijn ogen is gezakt. Hij tilt zijn kin op om redelijk te kunnen kijken. Híer staat Valentino Rossi de Tweede, nu nog in de dop. Hij geeft vol gas en stuift onverschrokken weg en … rijdt bij de allereerste bocht gewoon rechtdoor tegen de opblaasvangrail aan. De motor veert terug en hij verdwijnt met zijn blote beentjes in de lucht achter die dikke witte lekkende opgeblazen worst. Ik zie alleen zijn teentjes in zijn schoentjes spartelen…

Ik moet gaan zitten van de lach. Het is zó komisch en zó snel gebeurd. Gewoon rechtdoor. Beng! Hij nam niet eens de moeite om de bocht te nemen. Geen idee hoe dat nou moest. Nooit aan gedacht.

Met hulp van de stalmeester krabbelt hij weer op. De meester zet ‘m op de motor en draait hem soepel de goede rijrichting op. Rossi stuift weer weg en gaat er als een kamikazepiloot vandoor. En beng noges tegen de opblaasvangrail. Hij valt wel vijf keer, maar blijft het prachtig vinden. Geen enkele angst. Net als allebei zijn ouders trouwens. Die staan er heel gelaten bij. Wat een rare
ouders. Koop later lekker een ouwe auto, jongen, denk ik. Je hebt duidelijk geen talent.

Ennuh …. gelukkig ben ik te groot voor die pokkedingen. Ik hoef niet… Pffff.

Eén moeder is echt verstandig. Dat zou mijn moedertje kunnen zijn. Zij haalt haar kind ervan af als hij twee keer in het opgeblazen condoom is gereden. Klaar. Gewogen en te licht bevonden. Later gewoon direct voor zijn autorijbewijs op laten gaan, mevrouw. Geef hem elke keer een hengst voor zijn harses als hij maar naar een tweewieler kijkt. Het zit niet in zijn DNA. Motorrijden moet in je genen zitten. Je kunt wel lessen nemen en het een beetje leren, maar pas als je vader het motorvirus in je moeder heeft geïnjecteerd en het werkelijk in je DNA zit, dan word je een motorrijder. Een echte. Eentje die met gevoel en instinct rijdt. Eentje die angst heeft én lef. Die zweeft tussen voorzichtigheid en roekeloosheid. Maar altijd binnen de lijntjes blijft. Geen gewone weggebruiker wil zijn. Die zitten immers veilig in koektrommels te appen op hun smartphone.

Bijna aan het einde van de boulevard speelt ruim een uur lang een Pink Floyd Tribute Band. Een gratis Concert at Sea. Mooooooi man! Wat een geluk. Tegen half zes spelen ze ook nog het lievelingsnummer van elke rechtgeaarde Pink Floyd-fan: het bijna zeven minuten durende Comfortably Numb van het album The Wall uit 1979. In deze song wordt Pink, de hoofdpersoon van het album, langzaam gek en kan alleen onder de invloed van toegediende medicatie nog ontspannen. De zee als decor, het zachte briesje over het groene gras, het geroezemoes, het gedrentel van de Italianen achter mij, het sfeertje en de ozo bekende tonen in mijn oren. Ik heb in mijn lange leven nog nooit hash gebruikt, nog nooit ergens een snufje van genomen of een raar pilletje geslikt. Vanaf The Rolling Stones  ben ik gewoon groot en oud geworden met de muziek die door mijn hoofd en met mijn ziel speelde. Ik was met Janny bij concerten van Pink Floyd zoals in 1977 bij Animals Rotterdam-Ahoy. Ik heb dit specifieke nummer wel duizend keer gehoord in mijn leven. De tranen lopen over mijn wangen…. Pffff.. Blijft sterk spul, dat Fisherman’s Friend.. Móóier wordt het deze reis niet. Stukkie meekijken:

Net zoals de Veluwe voor de Nederlanders is, is de oostkust duidelijk voor de Italianen. Op de markt, op de hele camping en in restaurants zie en hoor ik geen enkele andere nationaliteit. Alleen maar Italianen. Die dan ook echt alleen maar Italiaans spreken en nauwelijks Engels.

Mijn wereld is klein en erg lokaal vandaag. Ruim 20 kilometer in de benen.

VIAGRA

Op de markt ontdek ik bij een kraampje een wel héél bijzonder kaasje… Als een mevrouw van middelbare leeftijd ziet waar deze zestigplusser een foto van neemt, krijg ik een vette knipoog van haar…

Klassiekers in Willemstad

Vandaag was de redactie van ikzoekeenmotor.nl een middagje toeren met de oude BMW R80R.

Gewoon lekker door wat dorpen als Oud-Gastel, Fijnaart, Heiningen richting Willemstad.

Tijdens een terras pauze in het prachtige Willemstad, West-Brabant, kwamen we twee mooie klassiekers tegen. De rode Yamaha uit 1980.  Exacte type ben ik even vergeten.

En een prachtige blauwe Honda CB750K.

Deze laatste motorfiets was tip top in orde. Iets van 20.000 km gereden en alsof hij nieuw uit de showroom kwam. Een lust voor het oog en allebei de motoren maakten een prachtig geluid bij het wegrijden.

PASSIE voor MOTOREN! Verhalen, interviews, liefhebbers, inspiratie, aanschaf, rijden, veiligheid, events, motorreizen. Motorbedrijven in de regio.