Morgen, donderdag 14 mei 206 is het hemelvaartsdag. En dan kun je weer je kans pakken! Ze geven dan de hele dag, in alle megastores van Motorkledingstore, 100 euro shoptegoed weg. Dat doen ze elk uur! Van 10:00 tot 17.00 uur. In de vijf vestigingen in Apeldoorn, Breda, Capelle aan de IJssel, Eindhoven en Vianen.
Bovendien trakteren ze jou op een broodje Frankfurter worst met saus naar keuze. Profiteer van aantrekkelijke aanbiedingen op een selectie aan motorjeans en struin door de aangevulde outlets van Motorkledingstore.
(Een artikel in de serie van Hans den Ouden, de motoravonturen die hij samen met Dia beleeft
kun je ook volgen via deze groep op Facebook)
Tussen Puerto Natales en El Calafate ligt het Torres del Paine National Park. Niet alleen omdat ik toch een keer Ushuaia wilde halen, maar ook vanwege dit park wilde ik nog een keer terug naar Zuid-Amerika.
Het is een enorm park waar je dagen in kan rondlopen. Er zijn zelfs een aantal, zij het peperdure, hotels in het park. De oppervlakte is 1814 km², net iets groter dan de provincie Utrecht.
Het is ongeveer 112 km naar de ingang van het park vanaf Puerto Natales. De kaartjes had ik de avond tevoren, on-line gekocht. Ik wist nog van de vorige reis dat men ook bij de ingang van het park kaartjes verkocht, maar dat het handiger is om ze on-line te kopen. Bij aankomst bleek dat het de verstandige keuze was, want de kaartjes moeten tegenwoordig uit een machine getrokken worden en die waren buiten bedrijf, beide. De mensen die nog geen kaartje hadden stonden allemaal te tobben met slechte wifi en/of geen bereik op hun telefoon. Dat ging dus wel even duren. De kaartjes zijn overigens niet goedkoop, ruim €32 per persoon, je mag er dan wel drie dagen verblijven. Wij deden dat niet, we reden een route van 70 kilometer door het park.
De uitzichten op de bergen, met name de drie ‘Torres’, de drie granieten toppen, waar het park naar vernoemd is, zijn iconisch. Zoals vrijwel alle wegen in de Nationale Parken zijn het ook hier allemaal gravelwegen. Gelukkig is er geen vrachtverkeer en zijn de wegen in redelijk goede staat, behalve wat stukken met wasborden is het makkelijk te rijden.
Het is een geweldige ervaring om er te rijden. De vorige keer dat we er waren was het zonnig en dan is het helemaal fantastisch.
Toen we eenmaal het park uit waren ging het hard regenen en de weg, Ruta 40, was redelijk druk.
El Calafate ligt in Argentinië, er volgt dus weer een grensovergang. De grensovergang is vrij klein en er waren veel toeristenbussen. Dat houdt flink op. Vanaf het park naar El Calafate is het nog 215km en de benzinevoorraad was al weer aardig geslonken. Met nog 50 km actieradius haalden we La Esperanza (“De Hoop”) waar een benzinestation en een restaurantje is. Daar troffen we weer dezelfde toeristenbussen, die (net als wij) ook allemaal gingen eten. En door naar El Calafate. We hadden pas beet bij de derde hostel. Ten opzichte van een week geleden is het hier veel drukker. Het stadje zit helemaal vol. Geld opnemen lukte niet eens, Western Union was “leeg”. We verbleven hier twee dagen in Hostel Lago Argentina, waar we drie jaar geleden ook waren.
Als ik de foto’s en filmpjes terugkijk, wil ik zo weer vertrekken.
Mijn naam is Coco en ik ben in 1974 geboren en deels getogen in Breda, Brabant. Ik heb kort in België, maar ook in Frankrijk en Togo, West-Afrika, gewoond. Het reizen zat al vroeg in het bloed: mijn ouders reisden al naar Marokko met een tot simpele camper omgebouwde Bedford bus toen de eerste gastarbeiders naar Nederland kwamen. Ik heb altijd graag gereisd, het voortbewegen op asfalt geeft me rust.
Mijn eerste vriendje reed motor en zodra het kon en mocht, ben ik rijlessen gaan nemen. In die periode kocht mijn vader ook weer een motor – niet weer een opknapper die uiteindelijk dan weer niet-rijdend verkocht werd, maar een rijdende dit keer. We hadden altijd wel een ‘projectje’ thuis. Eigenlijk heb ik altijd wel mensen met motoren om me heen gehad.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Ik ben begonnen op een Kaptein Mobylette uit de jaren ’70 met een 50 CC tweetaktmotortje. Voordeel was dat je er ook op kon fietsen als het moest. Helaas moest ik dat vaak genoeg en bleef het ding op een gegeven moment dus meer in de schuur staan dan dat ik er op reed. Ik heb het brommertje wel nog lang gehouden met het idee het op te knappen en heb het overal mee naar toe verhuisd: mijn eigen ‘projectje’. Uiteindelijk toch maar verkocht een tijdje terug.
Ik heb overigens wel leren schakelen op een klassieker, ik weet niet meer precies welke.
Geitenpaadjes in Tunesië
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Als student kon ik nog net mijn motorrijbewijs bij elkaar sparen, maar een motor lukte niet. Dus toen ik eenmaal een baan had en wel wat kon sparen, was ik ongelooflijk blij met mijn Honda CB 750 KZ uit 1979. Volgens mij heb ik er toen veel te veel voor betaald en er was een reden waarom hij was ingeruild bij de motorzaak; om de een of andere reden bleef er maar een soort mayonaise ontstaan in het luchtfilter. Toch heb ik er jaren op gereden, zelfs woon-werkverkeer toen ik geen auto had. En omdat ik graag zelf wilde kunnen sleutelen, werd ik lid van de CB Four Club Nederland. Daar heb ik veel geleerd van de (veelal) mannen die veel wisten van deze oldtimers.
De Honda CB 750 KZ
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik ben altijd een door-rijder geweest en als je op reis bent, dan moet je soms gewoon wel verder rijden of opstappen als het weer minder is. Bovendien kun je je tegenwoordig heel goed kleden op het weertype. Uiteraard is rijden met lekker weer fijner, maar we hebben het ook wel eens heel koud (5 graden) of heel warm (45 graden) gehad onderweg.
Natte bergwegen in Georgië
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Onze dochter is inmiddels ook bezig met haar rijbewijs, dus het lijkt me gaaf om haar er één uit te laten kiezen. Maar voor mezelf zou ik nog wel een nieuwe Royal Enfield Himalayan er bij willen. Noppenbanden er op en de TET rijden! Of gewoon heel ver richting het oosten…
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
We hebben door de vlakten van Lapland gereden waar kuddes rendieren voor je uit elkaar gaan, door de Sahara in Tunesië waar je uren lang niemand tegen komt behalve wat plukjes dromedarissen en door een immer wisselend Georgië waar je van de bergen zo het platteland op rijdt dat er bij ligt alsof je door een tijdmachine 100 jaar terug in de tijd geslingerd bent.
Maar ik ben ook verliefd geworden op de Balkan, de Karpaten en Italië was fantastisch… Moet ik echt kiezen?
Ik denk dat ik de reis door Tunesië het mooiste vond: oude Berber dorpen in de bergen, grote zwarte tenten en prachtige kleden, fantastisch eten en vriendelijke mensen, en de eindeloze zandvlakten… Het deed me heel erg aan vroeger denken, toen ik voor in de Bedford bus tussen mijn ouders in door Marokko reisde als klein meisje.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Deze zomer gaan we op gehuurde motoren een maand lang door Mongolië rijden. Dat lijkt me echt geweldig: geen wegen, totaal off-road en zo’n andere cultuur waar je in terecht komt… Ik ben wel benieuwd naar het eten en drinken: gefermenteerde paardenmelk heb ik nog niet eerder gedronken.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Ik rij nu op een Honda NC 750 X DCT (daarvoor een NC 700 X DCT), een ongelooflijk fijne motor waar ik al heel wat kilometers mee gereisd heb. Maar op bergwegen met keien en stenen is de grondspeling gewoon te weinig. Vergis je niet: ik heb de D915 in Turkije met dat ding overleefd en een geitenpaadje in Tunesië, dus het is niet alleen een stadsmotor zoals sommigen denken.
Toch zou ik wel een motor er bij willen hebben met meer grondspeling. Helaas ben ik niet al te lang, dus ik kwam al snel uit op een BMW GS 800 of een Royal Enfield Himalayan. Maar eens wat testritten gaan maken om er één uit te kiezen, want we hebben ook een paar landen op onze wenslijst staan waar je met de NC niet makkelijk heen kunt.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Motorrijden kent de gebruikelijke clichés zoals vrijheid, wind in je gezicht… Als motorrijder op reis sta je dichter bij de natuur dan in een auto: geur, temperatuur. Er worden meer zintuigen geprikkeld.
Mensen vinden het leuk om te vragen waar je vandaan komt, hoe je gereden bent of waar je heen gaat. Soms willen ze op de foto met je of met de motor, vooral kinderen vinden dat leuk.
Reparatie, onderweg in Tunesië
Ik ben op plekken gekomen waar ik anders niet snel naar toe zou gaan met trein of auto. Je komt dicht bij mensen, natuur en cultuur. Het reizen maakt dat je van het ene avontuur in het andere verzeild raakt. Soms heb je geen idee hoe het af gaat lopen. Dat maakt je bewust van het nu, bewust van wat belangrijk is en wat niet. Je leert je over te geven aan wat er gebeurt en te accepteren dat je heel veel niet in de hand hebt. En toch komt het altijd goed.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Of je nu naar de Ardennen tuft of een maand door de Balkan trekt: de bagage blijft hetzelfde, dat is het gekke. Verre reizen vragen vooral wat meer uitzoekwerk en de insteek dat je het avontuur omarmt. Wij zijn zelf ook klein begonnen en stap voor stap steeds verder gegaan. Via onze website en Instagram hopen we die drempel voor anderen te verlagen; je hoeft echt niet direct je hele hebben en houden te verkopen voor een unieke ervaring. Of je nu een grotere reis plant of gewoon met je vrienden naar de Eifel gaat, het gaat erom dat je geniet op jouw manier.
Een motorrijder reist van het zuiden van Londen naar Santander in Noord-Spanje. Hij neemt ons niet alleen mee in alles wat hij ziet maar ook in het verhaal van zijn leven wat hij aan het verwerken is. Motorreizen is soms meer dan reizen alleen.
Wie hierop inschrijft, kiest voor een onvergetelijk avontuur op twee wielen, terwijl je de schoonheid van Scandinavië verkent tijdens deze motorreis naar Noorwegen. Laat je betoveren door de majestueuze fjorden en adembenemende berglandschappen.
Een absoluut hoogtepunt van deze reis is de Atlantic Road, die door velen wordt gezien als één van de spectaculairste routes ter wereld. De route slingert over smalle bruggen en kronkelende wegen tussen eilandjes en ruige kustlijnen, met uitzicht over de oceaan en rotsformaties.
Dit is niet zomaar een motorreis; het is een onvergetelijke reis die je de kans geeft om de natuurlijke pracht van Noorwegen te ervaren.
Deze reis is georganiseerd in samenwerking met de Stichting Motortoeren. Motortoeren.nl biedt een gevarieerd aanbod aan tourritten, van korte ritten tot langere dagtochten. De lange toeren duren minimaal 6,5 uur. De korte toeren zijn ideaal als je minder tijd hebt of gewoon zin hebt in een ontspannen rit.
Morgen, donderdag 14 mei 206 is het hemelvaartsdag. En dan kun je weer je kans pakken! Ze geven dan de hele dag, in alle megastores van Motorkledingstore, 100 euro shoptegoed weg. Dat doen ze elk uur! Van 10:00 tot 17.00 uur. In de vijf vestigingen in Apeldoorn, Breda, Capelle aan de IJssel, Eindhoven en Vianen.
