Cannonball

Voor de liefhebbers van motoren en muziek, even een lekkere “motorcycle song” van de Doobie brothers. Pat Simmons is een enthousiaste motorrijder. Met dank aan onze motorreiziger en schrijver Hans den Ouden voor de tip.

Cannonball

It’s cold outside and I know it’s time
Pack up my heart it’s a long hard ride
There’s a wind that’s blowin’ such a lonely prayer
Gotta keep goin’ now I’m halfway there

Faces in the windows of the cars drivin’ fast
Are holding onto memories and the moments flying past
I got ten more miles, and I’m there at last

I’m a steel horse runnin’ yeah my world keeps turnin’
I’ll follow this road where my heart’s still yearnin’
Still got the fire, and the flame keeps burnin’
I’m a cannonball shootin’ down the line
Soul searchin’, woah oh
I’m a cannonball

Well I stopped all alone at the top of the hill
I looked across the valley at the world so still
All the friends I’ve been missin’ and the ones I love
They shine like the diamonds from the sky above

Faces in the windows of the cars drivin’ fast
Are holding onto memories and the moments flying past
I got ten more miles, and I’m there at last

I’m a steel horse runnin’ yeah my world keeps turnin’
I’ll follow this road where my heart’s still yearnin’
Still got the fire, and the flame keeps burnin’
I’m a cannonball shootin’ down the line
Soul searchin’, woah oh
I’m a cannonball
Soul searchin’

Well it hurts inside, but I know I’m fine
Time to pick up the pieces, life’s a long hard ride
There’s a wind that’s blowin’ such a lonely prayer
I gotta keep goin’ now I’m almost there

I’m a steel horse runnin’ yeah my world keeps turnin’
I’ll follow this road where my heart’s still yearnin’
Still got the fire, and the flame keeps burnin’
I’m a cannonball shootin’ down the line
Soul searchin’, woah oh
I’m a cannonball
Soul searchin’, woah oh
I’m a cannonball….

PASSIE VOOR MOTOREN passeert de 3.000 leden

Onze besloten Facebook groep Passie voor MOTOREN • Ikzoekeenmotor.nl is afgelopen weekend de 3.000 leden gepasseerd. En dat zijn echt niet alleen motorrijders! We hebben heel veel mensen die via onze groep #passievoormotoren alle prachtige reisverhalen en vakantieverhalen van motorreizigers vanuit de hele wereld volgen. We delen nu met nog meer mensen onze passie. Dank voor al jullie support! Ook de bekendheid van onze website Ikzoekeenmotor.nl is door jullie enthousiasme en delen enorm gegroeid in zowel Nederland als België.

Geert Guchelaar en zijn passie voor de Ducati

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Geert Guchelaar, ik ben 69 jaar en woon in Assen. Sinds zes jaar ben ik gepensioneerd en in mijn vrije tijd docent code 95 en vrijwilliger op het TT-circuit Assen (Racecontrol, Riders Info en Gatorbestuurder)

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Jazeker. Een Union, gekregen van mijn opa, die rijwielhandelaar was en Union-dealer. Later een Garelli, toen de Union total loss raakte nadat ik geen voorrang kreeg van een niet uitkijkende automobilist.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Dat zal een 25 jaar terug zijn geweest, toen de rijschool waar ik les gaf, een paar lesmotoren over had. Suzuki GS500E, in ruil voor het geven van een vierdaagse cursus. Deze werd later vervangen door een Ducati 900 Supersport, waar ik zeker 10 jaar mee heb gestuurd. Toen ik rug- en polsklachten kreeg, heb ik nog een paar choppers gehad, maar oude liefde roest niet en toen ik de kans kreeg om voor weinig geld een Ducati ST4 over te nemen, heb ik die kans met beide handen aangegrepen.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Mooiweer-rijder, ik rij voor mijn lol en als het regent en ik moet toch op pad, dan wordt de Italiaan op vier wielen de garage uitgereden.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Een Ducati, nog een Ducati en dan nog maar een Ducati en als er dan nog ergens een mooie gebruikte MV Agusta staat uit het Agostini-tijdperk, dan nemen we die er ook bij. Die MV niet eens om op te rijden, maar gewoon om dagelijks een half uurtje er naar te kijken en luisteren.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed? Ik vind elke rit mooi. Ik rij overigens niet echt grote en lange ritten: ik toer meestal enkele uurtjes rond om de kop even leeg te maken en gewoon om te genieten van het rijden op zich.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Nee, niet echt dus.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, mijn ST4 doet het prima, ik ben 69 en zolang het gaat, hoop ik op de ST4 te blijven rijden: geen behoefte aan een andere fiets. Als ik het zelf zou kunnen, zou ik hem wrappen in geel of rood: hij is nu blauw en eerlijk gezegd vind ik dat niet direct de mooiste kleur voor een Duc.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Ik zou het werkelijk niet weten.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Lawaai is uit en ja, ik heb vroeger ook lawaai gemaakt, zowel met de 2 als de 4-wieler. Maar dat was in een tijd dat het een stuk rustiger was op de weg en er ook veel minder mensen in dit overbevolkte land woonden. Toen ik de ST4 ophaalde bij de dealer waar ik hem gekocht had, had ik al standaard dempers via Marktplaats gekocht. Met de dempers die er onder zaten kon mijn vrouw me al horen aankomen vanaf de A28 afslag Assen Zuid (en ik woon in Assen Noord, haha).

Veilig op de motor, in 1970

Natuurlijk was het ruim 50 jaar geleden een stuk rustiger op de weg dan nu. Maar, dat neemt niet weg dat de basisregels uit dit prachtige filmpje van een halve eeuw oud, nauwelijks veranderd zijn. Heerlijk om naar te kijken. Let er eens op hoe de motorrijder deze prachtige BMW in één vloeiende beweging keert op de bok. Bochtentechniek, inhalen, anticiperen, het ziet er allemaal logisch uit. De manier hoe men toen in 1970 een file inhaalde is echter wat anders dan nu. Kijk er maar eens naar. Een filmpje om van te genieten.

Toptien klassieke motorfietsen

Motor News (een bekend YouTube kanaal) publiceerde weer eens een gezellige top 10. Onze lezers houden van lijstjes. In dit geval kijken we naar klassieke motorfietsen die momenteel als nieuwe retro motoren op de Amerikaanse markt geleverd worden. Opnames zijn gemaakt op een motorbeurs in de  USA. De meeste modellen en uitvoeringen worden op de Europese markt vergelijkbaar geleverd.

 

Coos op Reis: Zij bestiert al 70 jaar een hotel

(Coos van der Spek is aan de laatste dagen van zijn drie maanden durende motorreis door Zuid-Europa bezig.

We lezen hier in de serie CoosOpReis zijn 67e verhaal, over 4 verhalen is hij weer thuis….)

De bewolking en de zon vechten samen hoog in de lucht uit wie hier vandaag de baas mag zijn. Het is ruim voor tienen al meer dan 20 graden. En dat is uitmuntend weer om motor te rijden. Joepie!

Ik neem afscheid van de zee. Ik reis vandaag weer verder naar Noord-Italië. Dat heet daar Süd-Tirol. De voertaal is grotendeels Duits.

Ik moet mijn olie in de gaten houden. Deze watergekoelde motoren staan er, in tegenstelling tot de luchtgekoelde blokken van de vorige generatie, om bekend nagenoeg géén olie te verbruiken. Een blik op mijn kijkglaasje geeft echter aan dat aandacht nodig is. Maar welllicht staat de motor niet helemaal horizontaal. Naar de BMW-dealer in Bolzano voor een kannetje olie is geen optie. Die is op zaterdag om 12:00 uur dicht. Dat had ik nou niet verwacht…

Al na 30 kilometer doemen de bergen in de verte op. Dat betekent tot aan Nederland géén polderlandschappen meer. Ik zit te fluiten in mijn potje van dat blije vooruitzicht.

Overigens heb ik nooit muziek aan in mijn helm. Technisch zijn alle voorbereidingen daarvoor getroffen. Het is slechts een druk op de knop en dan schuiven Gazpacho of Steven Wilson langs mijn kale schedel door mijn goudvissenkommetje zo mijn grote oren in. Maar muziek leidt mij af. Waarschijnlijk omdat het teveel met mij doet. In de jaren negentig kreeg ik van mijn werkgever mijn eerste mobiele telefoon in mijn auto. Mijn dochter noemde mij toen al Coos Draadloos. Nu heet ik voor mijn lezers vast Coos Muziekloos.

Voordat ik de wat minder bevolkte bergen in trek, wil ik eerst even tanken. Klaarblijkelijk zijn de inwoners van deze omgeving hier wat betrouwbaarder, want ik kan hier gewoon voor de benzine met mijn creditcard aan de kassa betalen. Wat een ongekende luxe. De Italiaanse maffia zit echt in het zuiden van Italië, hoor. Hier zijn ze rijk en hebben ze geld. En vertrouwen dus!

Ondertussen is het 25 graden. Best warm. Ik ben blij met mijn dunne hightechshirtje dat lichaamsvocht extra snel afvoert. Katoen wordt nat en blijft nat. Dit spul droogt ultrasnel op.

Een poos later rijd ik de bergen in en stijg als een berggeit steeds verder omhoog. Een vuistregel is dat er één graad per honderd meter van de temperatuur af gaat. De temperatuur zakt naar 19 graden.

Tijdens een fotomoment onderweg trek ik een extra truitje aan. En bij het volgende fotomoment gaat de Goretex-voering losjes in mijn jas. Dan is het nog maar 14 graden.
Een goed halfuur geleden nog 25 graden.

De donkere wolken blijven steeds wat dreigen, maar de zon heeft de overhand.

In de verte ligt sneeuw. De zon speelt met de wolken en met de door groene bomen bedekte bergen. Sommige stukken lichten licht op, andere stukken blijven donker. Het is een levendig tafereel en een prachtig gezicht.

Uit die donkere wolken is een paar uur terug regen gekomen. En dat is jammer, want nu is de weg nog nat. Dat drukt het tempo.

Bij de Lidl scoor ik een broodje en een sapje voor onderweg. En dan dender ik door naar de Passo Staulanza en de Passo Duran. De Staulanzapas verbindt de Bellunese bergdalen Val Fiorentina en Val di Zoldo met elkaar en de Duranpas vormt de verbinding tussen het dal van de rivier de Cordevole en het Val di Zoldo.

De enorme klim naar boven is dertien kilometer lang. Ongeveer drie kilometer voor de pashoogte bereikt de pas een hellingspercentage van 14%. Twee kilometer lang allemaal tornanti. Wel dertig! De één na de ander. Om draaierig van te worden. Maar machtig om hier te kunnen sturen. Het Italiaanse asfalt is ook veel stroever dan in Spanje en Portugal. Het geeft bijna altijd vertrouwen.

Onderweg tref ik een echt mooi kasteel. Het hoort thuis in een sprookje. Of in de Efteling.

Ik kom hoger en hoger. Reuzen spelen hier ‘s nachts met de bomen het spelletje Mikado uit mijn jeugd.

Rond de 1800 meter ligt sneeuw. Dan bestorm ik met de nog immer loodzware BMW Passo Pordoi. Die gaat zelfs naar 2240 meter. Dit zijn de beroemde passen uit dit gebied. De natte droom van elke motorrijder. Het is er 6 graden en ik rij nog steeds met mijn zomerdoorwaaihandschoenen aan en zonder extra voering in mijn motorbroek. Het gaat wel. Of zou ik gewoon helemaal geen watje zijn? Is dat een optie? Wat denken jullie?

Passo Sella ligt ongeveer op dezelfde hoogte en ook hier ligt ruim sneeuw. De maatjes van mijn motorclub gaan over een paar weken weer naar dit gebied. Ik ben er dit jaar niet bij, maar hier alvast een impressie, vrienden en vriendinnen! Er ligt in die periode vast nog sneeuw. Heerlijk.

En terwijl aan de ene kant de sneeuw aan de kant van de weg ligt, bloeit aan de andere kant de hei. Fantastisch om hier weer te zijn. Ik rijd naar de mij bekende camping Seiser Alm op 950 meter hoogte. De camping is een topper met sanitair van het nivo van een kuuroord. Helaas verhuren ze alleen berghutjes voor een hele week. Gelukkig maar, want het wordt hier vannacht 6 graden. Daarom wijk ik maar uit naar het dorp, hier in de buurt.

Genoeg gevangen voor the Catch of the Day. Was je ooit in de Dolomiti? Prachtig gebied! Zeker op de motor. Zet ‘m op je lijst.

Uiteindelijk beland ik vier kilometer verderop, in Völsch am Schein. Voor mij een bekende plaats uit één van mijn eerdere reizen. Ik zit in het prima hotel Rose Wenzer.

ZIJ BESTIERT AL 70 JAAR EEN HOTEL

Een zeer vriendelijke ietwat warrige oude dame schrijft mij in. Op een oorkonde aan de muur staat dat Rose Baumgarten al 50 jaar dit hotel Rose Wenzer bestiert. En als ik noges goed kijk, dan zie ik dat die oorkonde uit 2001 stamt. Miljonair, stokoud en alleen maar datgene kunnen en willen doen wat je je hele leven al doet. Maar goed, zij is er gelukkig mee, hoop ik maar.

Als ik er om 22:00 uur achter kom dat ik de enige gast in het hele hotel ben, stel ik de oude dame voor dat ze voor mij nog een biertje inschenkt en dan zelf lekker naar bed gaat.

Ze laat mij zien hoe het licht uit moet en zegt wel vier keer dankuwel.

Achgossie…

Wil jij nog veel meer PASSIE VOOR MOTOREN lezen? Wellicht is het dan leuk om lid te worden van onze super gezellige besloten FACEBOOKGROEP, via DEZE LINK. We hebben nu bijna 3.000 leden!

Voor de fans: BMW R1150RT (te koop)

De BMW is al jaren een veel verkochte motorfiets, en door hun degelijkheid rijden er o.a. van het type boxermotor nog heel wat rond in Nederland. De BMW R1150RT was altijd een erg gewilde machine. In Zeeland staan er bij onze trouwe mediapartner Witteveen Motoren zelfs 3 te koop momenteel. We zetten er hier even eentje in de schijnwerpers.

Gewoon een strakke BMW R 1150 RT voor een nette prijs. Een complete, fijne toermotor, met een in hoogte verstelbaar zadel, 2 zijkoffers, topkoffer, ABS, elektrisch verstelbaar windscherm, handvatverwarming en cardan. Klaar voor een volgende ronde.
Staat er netjes bij zoals je kan zien op de foto’s . Goed op de banden, schijven en remblokken. ABS werkt ook. Een geweldige motor om mee op motorvakantie te gaan. Het bouwjaar is 2001 en de kilometerstand 72257 km.

Deze motor staat te koop bij Witteveen Motoren. Je bent van harte welkom om te komen kijken naar de motor. Ben je serieus: bel, mail of whatsapp 06-53631480 en je krijgt vlot antwoord. Wel eerst een afspraak maken, want Thierry Witteveen is niet altijd op locatie.

Twee vrienden, twee motoren, één motorreis

Twee vrienden, twee motorfietsen, 41 landen en 83.000 kilometer. We kijken naar een film van twee Franse avonturiers die twee jaar lang reisden op hun Triumph Scramblers door meerdere continenten. Zoals trouwe lezers weten kijken wij (van de redactie@ikzoekeenmotor.nl) graag YouTube documentaires over motorreizen. Dit is een bijzondere die kijkt als een film. Wat ook fijn is, we hoefden tijdens het kijken nu eens niet om de 10 minuten de reclames te bekijken of over te slaan. De sfeer van deze film lijkt op die van een prettige roadmovie. Weinig geklets, veel mooie beelden en fijne muziek. Een aanrader voor mensen die graag reisverhalen bekijken. Verhalen van mensen die vertrokken, hun droom leefden.

Motorrijden in de herfst

Het was afgelopen zondag een bijna na-zomerse dag. Met een middagtemperatuur van bijna 18 graden is het natuurlijk heerlijk om een ritje op de motor te maken. Prima weer,  niet te koud, niet te warm. Fijn ook, als het gaat om het kiezen van je motorkleding. Je kunt je al weer lekker inpakken zonder zwetend op de motor te zitten.

Toch zijn er wel een paar dingen waar je op moet letten in deze tijd. De lage middagzon kan behoorlijk verblinden dus een zonnebril of zonnevizier in je motorhelm is onmisbaar. Op landweggetjes kan er soms ineens veel modder liggen omdat dit ook de tijd is dat de boeren hun land aan het bewerken zijn. Verder kan het in bomenrijke omgevingen extra gladheid opleveren. Herfstbladeren blijven hier en daar liggen en in combinatie met de vochtige lucht kan dat ook voor gladheid en glijpartijen zorgen. Kortom: een fijn jaargetijde om even lekker uit te waaien, maar, blijf scherp op je eigen veiligheid en daarmee die van anderen. Het wordt wat donkerder en dan is het nog eens extra belangrijk dat je ziet en gezien wordt. Opvallende kleding, een kleurrijke helm, je licht aan zetten, het draagt allemaal bij tot zichtbaarheid. Check je remmen en motorbanden voor je vertrekt. Uiteindelijk is het aan jou als motorrijder om altijd defensief te rijden en je positie op de weg opvallend in te nemen. Bedenk je gewoon dat de automobilist je mogelijk niet heeft gezien. Het maakt je een stuk minder kwetsbaar.

PASSIE voor MOTOREN! Verhalen, interviews, liefhebbers, inspiratie, aanschaf, rijden, veiligheid, events, motorvakantie, motorreizen. Motorbedrijven zoeken in je eigen regio.