Categoriearchief: Gastcolumns & blogs

Hans Viveen, heropstapper

Hans Viveen is een trouwe lezer van Ikzoekeenmotor, en heeft ons regelmatig geholpen aan prachtige foto’s van motoren. Hij verkocht 5 jaar geleden zijn BMW R1150R.  Het motorvirus bleef kriebelen en vandaag lazen we via zijn Facebook dat hij toch weer op de motor was gestapt.

Jawel. Als her-opstapper heb ik weer een leuk maatje gevonden om het van het jaar weer eens te gaan proberen. De proefrit op de BMW K 75 voelde meteen goed, de te korte pijpen van de spijkerbroek wat minder. Eigenlijk had ik helemaal geen proefrit gepland maar de verkoper wist mij in ongeveer 4 seconden te overtuigen. Nou was het ook wel héél lekker weer gisteren. Na de eerste dag van mijn pensioen had ik gesolliciteerd en tot mijn verbazing ook meteen aangenomen; busjes en vrachtwagens van A naar B brengen en daarna in een taxibusje plaats nemen voor de volgende rit, dat kunnen we nog wel een tijdje uit houden voordat we niet meer door de keuring komen haha!

Deze BMW K75 vond Hans bij Korteland Motoren

Het vervoer van huis naar het werk vroeg toch om een ander vervoermiddel dan de fiets, alhoewel die van het elektrische type is vond ik het toch bepaald geen zegen om s ‘morgens om half vijf, over stikdonkere polderweggetjes zonder goede berm naar het werk te peddelen. Voor deze oldtimer (ikzelf dus), moest er maar een oldtimer bijkomen.

Na heel wat speurwerk op IkZoekEenMotor.nl,  Marktplaats en wat andere aanbieders ben ik naar Korteland Motoren gereden, een motorzaak bij ons ‘om de hoek’. Daar stond een oldtimer die mijn aandacht verdiende en na een leuk gesprek met de verkoper werd er de handschoen opgenomen,…… kom maar op! Nergens aan wennen, opstappen, rijden en meteen was ik vertrouwd met waar ik de BMW op de weg neer wilde zetten, hij luisterde naar mij,….. daar ben ik er maar weinig van tegengekomen in mijn loopbaan!

Bij Korteland Motoren vond Hans zijn BMW K75

Aanstaande vrijdag mag ik ‘Bricky’ ophalen bij Korteland Motor in Hardinxveld-Giessendam. Ik ben er zeker net zo blij mee als de vorige 15/20 motoren die ooit door mij bereden zijn. Ook al is het een oudje, deze oldtimer is er blij mee! En zeg nou zelf; je bent net zo oud als je jezelf voelt.

Ik mag weer, JIPPIE!

Hans en Dia vanuit Colombia

Hans en Dia  reizen nog steeds op hun motorfietsen door Zuid-Amerika, momenteel in Colombia. Hieronder twee verhalen. Zit je toevallig op Facebook en wil je alle verhalen van Hans en Dia volgen, kijk dan eens op Motorcycle Travels. Even op deze groene regel klikken. Daar kun je ook veel meer foto’s bekijken!!

Op 21 januari schreef Hans vanuit Giron:

Gisteren reden we een redelijk saaie weg, maar wel met mooie uitzichten. We eindigden in een heel klein plaatsje, Puerto Triunfo geheten. Het ligt vlak aan de Rio Magdalena en ondanks dat het heel klein is, zijn er toch veel hotels. Dat komt omdat het landgoed van Pablo Escobar op een afstand van een paar kilometer ligt. Dat is nu een themapark met dieren en zwembaden. Het is zo groot dat je er met de auto of motor er doorheen kan rijden. Het is niet aan te lopen. Vanmorgen genoten we van een ontbijt op het plein in het dorp. Croissantjes en koffie! Het lijkt Frankrijk wel. Daarna reden we verder naar het noorden, tot we stuitten op een kilometers lange file. We reden erlangs naar voren en kwamen bij de oorzaak.
Een “para” dus stop, vanwege een protestactie. We zetten de motoren neer en wilden een café opzoeken dat op het kruispunt lag. Ik vroeg aan een langslopende agent wat er gaande was. Het bleek om een protestactie te gaan tegen de aanleg van een mijn. Men is bang voor verontreiniging van de rivier, die het drinkwater levert. Daarna spraken we uitvoerig over onze reis en wat we van Colombia vonden. Aan het café kwamen we niet meer toe, de agent gebood de dame, die de blokkade beheerde, dat ze ons door moest laten. De weg ging verderop de bergen weer in. De cordillera is hier niet heel hoog meer, 1200 meter. Er zijn wel veel wegwerkzaamheden en instabiele plekken op de weg. Daardoor kwamen we weer in een verstopping terecht. En bij 32°C is dat minder leuk. Vlak daarna vonden we een restaurant voor de lunch. Kennelijk een luxueuze plek getuige de dure auto’s (Jaguars en zo), het eten was redelijk goed, gelukkig stond er bij hoeveel vlees er in een portie zat (vanaf 260g). We hebben dus maar een portie gedeeld. We zijn nu in Giron, een voorstadje van Bucaramanga (500.000 inwoners). We vonden een allerliefst hotelletje in het oude gedeelte. Het is een monumentaal pand, het moet ook in de oorspronkelijke staat blijven aldus de beheerder.
De motoren staan op de binnenplaats, ik moest ze daarvoor over een twintig centimeter brede plank een drietal treden op rijden. De straat is erg smal en natuurlijk kwam er net een bus aan toen ik de eerste motor naar binnen reed. Maar het is gelukt om er niet af te sturen, gelukkig haha. Giron, gesticht in 1632, is een leuk stadje, gebouwd in koloniale stijl. De muren in het plaatsje zijn wit en de deuren zijn groot en van donkerbruin of zwart hout. De Basilica Menor, de kerk, is ook in die stijl gebouwd en best groot. Het centrale plein is in onderhoud en dus niet open. Daarom zitten de eettentjes er nu omheen. We aten er ons avondmaaltje en daarna koffie met gebak in de enorme bakkerszaak.

Op 22 januari vanuit Barichara schreef Hans dit vervolg

Van het leuke dorpje Girón rijdt je in een paar uur naar Barichara. De weg loopt door de Chicamocha Canyon. Dat is de op een na grootste canyon ter wereld. Het is er prachtig, met mooie slingerende wegen.
Er is echter een nadeel en dat is het vrachtverkeer dat er door heen gaat. Op deze zondagmorgen viel het nog mee, maar echt blij wordt je er niet van. De vrachtwagens rijden gemiddeld 20-30 km per uur. Inhalen kan vaak wel, maar voor je rijden er nog tientallen. We hebben dus maar veel om ons heen gekeken en van de uitzichten genoten. Barichara is een plaatsje uit 1705. Het draagt de titel: “het mooiste dorp van Colombia” Het is een erfgoed stadje. Er is zelfs een Disney animatiefilm op geïnspireerd, Encanto geheten. Op het centrale plein is een park en natuurlijk een grote kerk. Het stadje heeft 7000 inwoners. Met een beetje goede wil, kunnen ze er allemaal tegelijk in, haha. Een beetje aantrekkelijke hostel vinden was een een uitdaging want de meeste hebben geen garage, maar wel een hoge stoep en smalle deuren. De Trip Monkey hostel had echter een dubbele klapdeur en een stoep die ik wel aandurfde. De motoren staan dus weer veilig binnen. We blijven hier een extra dagje.
Voor meer reisverhalen van Hans en Dia, kun je je via Facebook aanmelden voor deze groep: HansenDiaopReis en daar kun je ook veel meer foto’s bekijken!!

Is motorrijden in de regen gevaarlijk?

Op de website van het snelstgroeiende motoroccasion platform Motor2Go worden met regelmaat interessante blogs geplaatst.

Zo kwamen we daar dit artikel tegen, want antwoord geeft op de vraag: “Is motorrijden in de regen gevaarlijk?

Het antwoord op die vraag is in de basis ‘nee’, maar… Er zijn wel een aantal zaken waar je rekening mee dient te houden wanneer je besluit je motor tijdens een regenbui naar buiten te laten.

Zicht problemen

Het eerste waar je natuurlijk mee te maken krijgt is vermindering van zicht. Ruitenwissers op je vizier zijn niet beschikbaar en, alhoewel er wel een aantal “oplossingen” bestaan, zijn geen van deze afdoende om je zicht echt te verbeteren. Belemmert de regen of het opspattende water van voertuigen je zichtveld al, laat het dan zeker niet ook nog erger worden door een beslagen vizier.

Om een beslagen vizier te voorkomen kun je het beste de ventilatiesystemen (luchtgaten) open zetten wat ervoor zorgt dat de temperatuur in je helm zo weinig mogelijk verschilt van de buiten temperatuur. Daarnaast kun je een anti fog middel, of het ouderwetse trucje met afwasmiddel, gebruiken om het beslaan zoveel mogelijk tegen te gaan.

Update: Enkele van onze volgers lieten nog weten dat een pinlock vizier zeker is aan te raden en dat tevens Mulitwax aan de buitenzijde van het vizier het zicht verbeterd. (dank voor de bijdrage!)

Grip problemen

Je zou denken dat er, wanneer je goede banden onder je motor hebt, geen grip problemen zouden mogen zijn. Toch is dit wel zo. Zou je je rijgedrag niet aanpassen aan de weersomstandigheden dan kun je er zeker van zijn dat je in de eerste de beste bocht voor nare verrassingen komt te staan.

Je lost dit grotendeels op door de volgende aanpassingen aan je rijgedrag te doen;

Rem eerder dan normaal en rem langzamer. In de wegrace zie je vaak dat men in de regen al voor de bocht onderuit gaat doordat men de voorrem te hard aantrekt. Nu is dit in de racerij natuurlijk logisch (men wil immers winnen) maar op de openbare weg kun je hier op anticiperen door eerder en voorzichtiger te remmen. De ervaren rijder voelt het ook in het remhendel, zolang deze nog wat zacht blijft aanvoelen zit je goed. Ga een versnelling hoger de bocht in waardoor je minder toeren maakt. Ga je bij het uitkomen van de bocht dan weer gas geven dan zal de motor je niet zo snel verrassen door met het achterwiel te gaan glijden. Ga waar mogelijk nooit in de sporen van de weg rijden maar rij hier naast. Je kent het vast wel, van die wegen die veel gebruikt worden en waar spoorvorming is. Deze staan vol water en ook met banden met veel profiel heb je hierin zomaar aquaplaning. Wil je dit met een auto niet, met een motor al helemaal niet.

Wat te doen bij obstakels zoals witte strepen, bladeren op de weg en bijvoorbeeld putdeksels.

Let nog beter op dan wat je normalerwijze al doet. Witte strepen bij een stoplicht, bladeren die zich hebben verzameld in een bocht, een putdeksel dat spekglad is, deze zou je moeten zien te vermijden oftewel, let op, let op, let op! Mocht je onverhoopt toch over dergelijke obstakels rijden, raak dan niet in paniek want paniek is zeker in een dergelijke situatie een slechte raadgever. Geef niet onverwachts gas en trek niet ineens aan de rem. Het beste wat je op zo’n moment kunt doen is proberen ontspannen te blijven, je motor recht houden en langzaam snelheid verminderen.

Wat te doen bij bladeren in een bocht?

Op dat moment zet je de motor iets rechter op, je vergroot (indien er ruimte is) je bocht en vermindert voorzichtig snelheid. Draai niet ineens je gas dicht want dan zorg je juist voor onrust in je motor.
Hopelijk heb je zo een beetje een idee wat er bij komt kijken om ervoor te zorgen dat motorrijden in de regen niet gevaarlijk wordt.

Wil je meer tips, tricks en blogposts van Motor2Go lezen? Ga dan naar:  //motor2go.nl/blog

Arbijn Brady verwerkt zijn verdriet op de motor

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Arbijn Brady, ik ben 30 jaar, en ik heb nog niet zolang mijn motorrijbewijs. Dit motorrijbewijs ben ik gaan halen omdat dat één van mijn doelstellingen is geweest. Ik heb mijn Kawasaki 125cc daarna weg gedaan, en heb een Suzuki 650cc gekocht. Vanaf mijn 26e rij ik motor en ik ben altijd zeer gefascineerd geweest van motoren en auto’s.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Ik heb vroeger met een Keewey Chopper 125cc gereden en nadien heb ik ook nog een Dax125cc gehad.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Op mijn 26 jaar heb ik mijn eerste motorfiets gekocht.
Dat was dus die Dax 125cc.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben een door-rijder. Ik rij door weer en wind. De regen houdt mij niet tegen om met de motor te gaan rijden. Ik heb een regenpak gekocht en verwarmde handschoenen voor op de moto. Jullie noemen het een motor, wij laten in België die R erachter weg.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Mijn ultieme droom is om ooit met een Suzuki Hayabusa te gaan rijden. Dat moet de max zijn om met deze moto te kunnen gaan rijden. Zo een beest van een machine.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

De mooiste Rondrit die ik ooit heb gereden was in Sint-Niklaas voor de overleden Dean. Op die dag ken ik ‘s morgens vertrokken met een hele grote groep motorrijders in Aalst en zo doorgereden naar een punt waar iedereen verzamelde om vandaar door te rijden naar de markt van Sint-Niklaas. Toen reed ik nog met mijn Kawasaki 125cc. Iedereen had respect voor elkaar. En dat is zo leuk aan het rijden met de motor ook. Alle motorrijders staan klaar voor elkaar. En zeker op het gebied van kinderen enzo.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Op mijn bucket-list staat vooral rijden in groepen en rijden voor goede doelen. En rondritten mee rijden voor goede doelen zoals voor kinderen. Graag zou ik ook eens een rondrit willen organiseren voor de organisatie “Boven De Wolken”. Ik ben dit nu eens aan het bekijken. En hoop dit in de toekomst te kunnen waar maken. Omdat deze organisatie mij ook heeft gesteund in mijn verwerkingsproces. Ik ben een dochtertje verloren en dankzij deze organisatie heb ik toch nog goede herinneringen bij dit zware verlies. Hierbij ben ik ook meer ‘met de moto’ gaan rijden ook. Als ik met de motor ga rijden kan ik even alles vergeten en alles op een plaats zetten.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Ja, binnen 3 jaar zou ik graag een Suzuki GSX-8S willen kopen.

Heb deze nu zien staan in de motorwinkel en was direct verkocht toen ik deze motor zag. Rijden met een Suzuki is echt geweldig.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Na het overlijden van mijn dochtertje ben ik begonnen met motorrijden. Het heeft me geholpen om mijn verdriet een plaats te kunnen geven. Daarom ook ben ik ook de groep MOTORIJDERS op Facebook begonnen om goede doelen te kunnen steunen. Zo kan ik straks misschien anderen helpen bij de verwerking en steun geven waar nodig.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Een motor is niet voor “de zot mee uit te hangen” (zoals wij in Vlaanderen zeggen) maar vooral om je zelf rust te geven en te genieten van een rit in de natuur en tussen de bomen. Ik rij ook graag in de Ardennen voor de mooie uitzichten en de leuke bochten die je daar hebt. En ik ben trots als ik iets kan doen zoals rijden voor goede doelen. Weten dat je hiermee iemand kan helpen geeft mij zo
een goed gevoel.

Het klinkt als een mop.

Een Indiër en een Mexicaan uit Eindhoven kwamen in de stromende regen een motorfiets ophalen in Heerhugowaard. Zonder regenkleding en zonder helm. Toch is dit verhaal echt!

Gelukkig kon het team van Axel’s Bike Shop helpen met de regenoutfit, motorhelmen en extra toebehoren. De motor, een Voge 500 heeft het uiteraard goed gedaan, en voorbij Amsterdam klaarde de hemel zelfs een beetje op!

Ze spraken de klant later nog. Dit was de reactie die ze kregen: “Ik ben er al een paar keer mee naar mijn werk geweest. Het is een heerlijke motor hoor!”

Lokt de open weg jou ook en wil jij je eigen avonturen beleven? Kom snel langs bij Axelsbikeshop jouw One-Stop-Shop voor je motor, motoraccessoires en motorgear.

Een Reliant Robin 3 wieler, wat moet je daar nou mee?

Vandaag publiceren we motorverhaal 5 van Bart Meijer (Facebook).  Bart geeft ons als gastblogger een kijkje in zijn jongere motor-jaren. Bart Meijer (LinkedIn) woont op een boerderij in Kroatië, heeft passie voor motoren, weet veel over vergeten groenten en luistert naar zijn hart.

“In mijn eerste blog hier, over de Honda Cub C90 had ik al verteld dat ik ooit een Reliant kreeg, terwijl ik genoot van mijn motor met warme kuip.

Ja, daar sta je dan, te kijken naar een Reliant Robin 3 wieler die je van iemand krijgt omdat je zo zielig altijd motor reed bij weer en wind, zelfs in de winter. Ik heb natuurlijk iets gezegd in de zin van: “O, wat geweldig, super bedankt” Maar je kunt je vast mijn
verbazing en verwondering voorstellen, want wat moet je met zo’n ding? Hij moest opgehaald worden uit Stolwijk, want rijden deed hij niet. Zou hij dat ooit weer gaan doen?

Eenmaal thuis met de zielige driewieler, kreeg ik na 20 rondjes er om heen, deurtjes en motorklepje open en dicht, wel affectie voor het malle ding.

Een motor met zijspan, volgens de papieren….

met dak, deuren en verwarming. Ja, dan maar met handen maat 11 in een motorruimte ter grootte van een wastobbe een 4 cilinder
0,85 liter 4-takt motor afstellen. Deze had klepjes van het formaat van mijn duimnagel, en een constant vacuüm carburateur met verstelbare sproeier, die ik moest inregelen en smeren. Het elektra gedeelte van het merk Lucas was de grootste uitdaging, het ding had zelfs contactpuntjes als die van mijn oude Kreidler. Nou herinnerde ik me, dat in mijn lagere school tijd er ook iemand in het dorp rondreed met zo’n ding, en er altijd lacherig over werd gedaan. Een invalide wagentje, dachten we. Niets was minder waar, na reparatie bleek die 3-wieler een schrikbarend pittig karretje waarmee je graag
hard remde voor de bochten. Na een paar keer een fout te maken om te remmen in de bocht en dan wel op twee wielen te rijden, herinnerde ik mijn de woorden van mijn rij-instructeur: “Voor de bocht remmen en schakelen, en in de bocht GAS!”

Ja dat trok lekker, met achterwielaandrijving die dan lekker grip kreeg op het asfalt, en soms ging dat wat driftend de bocht door. Spelen met dat ding ! Nieuwe schrokbrekers voor en achter, lekkere zachte 10 inch bandjes, en het reed geweldig makkelijk 120 plus en het lag strak op de weg als je in de bocht gas gaf. Na geleerd te hebben de Reliant Robin 850 te tunen, had ik opeens geen 40 paardenkrachten, maar wel 52 op een gewicht van 395 kg. Een sportwagen in vermomming, eigenlijk een zijspanmonster met dak, deuren en verwarming waar je heerlijk mee kon driften, maar ook zeer zuinig mee kon rijden.

De Silverwing werd steeds minder interessant, want die verbruikte meer en ik moest veel voor het werk rijden, dus ging die naar een andere liefhebber. En als het dan echt flink vriest, word je samen met een vriend die ook voor de Reliant Robin gevallen was, echt dapper. Wij gaan het ijs op, hij eerst! Dit ging me bijna te ver, toen ik ook maar het ijs op ging zat mijn hart in de keel. Nou had ik wel eerder veel gespeeld met het malle 3-wielertje op sneeuw, maar onder dit koude spul zat een plons water. Beste lezers, dit was geweldig! Als een kind glijden over ijs, proberend niet de wal te raken, hadden we echt vreselijke lol. Voor een mooie foto zetten we een van de ijsrijders op een brug en 1 er onder, en terwijl ik de
camera afstel komt er gekraak dichterbij.

Met open monden kijken mijn vriend en ik naar een Volkswagen Golf, die op weg rijd naar verder en vergeten we die te fotograferen.”

Wil je alle verhalen van Bart Meijer op onze site lezen? Ga naar:
//ikzoekeenmotor.nl/tag/bart-meijer/

Harry van Bommel: slecht weer bestaat niet, alleen slechte motorkleding.

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Harry van Bommel, geboren in Noord-Brabant, daarna woonde ik 20 jaar in Overijssel, thans 30 jaar Amsterdam en omgeving. Momenteel werk ik als bestuursadviseur bij de gemeente Zwolle. Daarvoor heb ik 23 jaar in de Tweede Kamer gewerkt, waarvan bijna 19 jaar als Tweede Kamerlid. De meeste aandacht ging uit naar Buitenlandse Zaken, maar ik heb ook 4 jaar het woord mogen voeren over Verkeer & Waterstaat en in die periode nauw samengewerkt met de Motorrijders Actie Groep (MAG) onder meer voor de plaatsing van onderborden bij vangrails op gevaarlijke plaatsen en tegen het rekeningrijden voor motoren, aangezien zij de file’s verkleinen.

Harry van Bommel op zijn Yamaha FJR 1300, in Schotland (2022)

De laatste vijf jaar rijd ik op een Yamaha FJR 1300. Daarvoor enkele jaren op een Honda Deauville, daarvoor verschillende andere merken en types. Ik rijd motor sinds mijn 18e; mijn eerste rijbewijs was het motorrijbewijs.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Wonend in het dorpje Heino ging ik vanaf mijn 15e op de brommer naar de middelbare school in Zwolle. Dat was aanvankelijk op een mobylette, die we in die tijd meestal een damesbrommer noemden. Daarna werd dat een Kreidler, hoewel ik de Zündapp eigenlijk stijlvoller vond. Feit was dat mijn vrienden op Kreidler reden en het vanwege hun technische kennis en vaardigheden handiger was om ook voor Kreidler te kiezen. Toch ben ik stiekem altijd een Zündappfan gebleven.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Mijn eerste motorfiets kocht ik in 1980 voor 1000 gulden bij TT-motoren in Zwolle. Dat was een Suzuki T500, een tweetakt machine die apart olie moest worden gevoed. Deze lage motor had een geweldig jankend geluid en was voor een kleine achttienjarige jongen makkelijk te hanteren. Ik heb er maar een paar jaar op gereden, nooit grote motortrips gemaakt, daar was hij ook niet geschikt voor.

Op de Suzuki T500, in 1980

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding. Ik heb een motorgarderobe voor het hele jaar en rijd ook met vorst, echter niet met sneeuw. Er is weinig mooiers dan op een winterochtend in het donker vertrekken en de zon op zien komen. Het leuke van Nederland zijn de vier seizoenen en de ontmoeting met de elementen maakt motorrijden juist zo bijzonder.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij.
Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

De Honda Africa Twin, vooral omdat je daarmee door streken kunt rijden waar de wegen minder goed zijn. Bijvoorbeeld Noord-Afrika of Turkije.

Als experiment zou ik ook wel de elektische Harley Davidson Livewire willen proberen.
Niet om dagelijks op te rijden want de echte motorfietssensatie zou met elektrisch rijden in belangrijke mate verloren kunnen gaan.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Een rondrit door Schotland van een dag of 8 in mei. Schitterende routes, soms langs smalle wegen en veel potholes, maar desondanks de mooiste rit tot dusverre. Dit jaar ga ik een rondje Lake District doen.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Als je de boeken van Paul van Hooff, Ted Simon en Oskar Verkamman gelezen hebt dan ben je ongeneeslijk besmet met motoravontuurvirus. Ik wil nog een keer via Italië de overtocht naar Albanië maken en dan retour via de Balkan. Een reis naar Turkije, Georgië en Armenië vereist een andere motorfiets dan ik nu heb. Die reis zal wat langer op zicht moeten laten wachten.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

De African Twin en de Transalp lijken me heel geschikt voor landen die wat minder goede wegen hebben. Zodra ik meer vrije tijd heb, zal ik één van beide vermoedelijk aanschaffen naast de Yamaha FJR die ik nu rijd.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

De mooiste vrijetijdsbesteding en meer. Motorrijden is een fysieke uitdaging en een praktische bezigheid tegelijkertijd. Elke ochtend kijk ik na het ontwaken op mijn smartphone naar het weerbericht voor de hele week en vertaal ik dat naar motorritten en daaraan gekoppelde sociale activiteiten. Een vriend van me reed tot zijn 75e op een BMW R 1200 GS Adventure. Dat voorbeeld houd ik graag vast.

Motorreizen is soms omrijden

Natuurrampen laten zich niet voorspellen. Hans en Dia zijn op hun reis door Zuid-Amerika inmiddels in Colombia beland. Deze tekst schreef Hans op 12 januari. Zit je toevallig op Facebook en wil je alle verhalen van Hans en Dia volgen, kijk dan eens op Motorcycle Travels. Even op deze regel klikken.

12 Jan 2023, Ipiales Colombia.

“Soms zit het mee en soms zit het tegen. Gisteren arriveerden we in Ipiales om te ontdekken dat er een grote aardverschuiving is geweest op de weg tussen Pasto en Popayan. Vreselijk voor de mensen daar, er zijn veel mensen alles kwijtgeraakt en ruim 900 daklozen.

De consequentie is ook dat de benzineaanvoer plat ligt en er geen benzine meer is te verkrijgen in de hele regio. De weg is geblokkeerd en het gaat dagen duren voordat dit is opgelost. Intussen zal er brandstof uit Ecuador worden aangevoerd. Maar dat moet nog opgang komen want de tankstations hier in Ipiales, net voor de grens met Ecuador zijn uitverkocht.  Na lang nadenken en kijken op kaarten en checken op de informatie van buitenlandse zaken van Nederland en andere landen hebben we besloten weer terug te gaan naar Ecuador en dan naar een meer oosterlijk gelegen grensovergang te gaan.  Dat kost een paar dagen, maar ja, zo is het met reizen.  Er loopt een weg vlak langs de grens, maar dat is echt een gevaarlijk gebied met veel kartel activiteit en andere narigheid, De hele regio is hier sowieso minder fijn. Dus we gaan wat verder terug naar het zuiden en dan weer naar het noord-oosten.

De foto van de kerk is in Ipiales. Hij schijnt mooi te zijn van binnen. Maar vandaag waren er meerdere begrafenissen en dus konden we hem niet bezoeken.”

Wil je alle verhalen van Hans den Ouden lezen? Klik dan op zijn naamtag hieronder, of op: //ikzoekeenmotor.nl/tag/hans-den-ouden/

Rene en Olga van OnOurBike.nl

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Toen ik bijna 16 werd heb ik een Zundapp gekregen van mijn ouders. De dag dat ik 16 werd en er naar had uitgekeken om op de brommer naar school te kunnen, hing de Zundapp ‘in de kettingen’ in de garage. Mijn vader (ook altijd motor gereden) had het plan gevat om hem lekker op te voeren. Dat is hem gelukt, het brommertje reed ineens 110 én als een naaimachientje!

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Na het behalen van mijn auto-rijbewijs ben ik gelijk doorgegaan voor motor. Mijn eerste motor heb ik gekocht toen ik 19 was. Ik wilde met een lichte motor beginnen, dus een nieuwe Yamaha RD350 LC gekocht. 350cc is niet veel, dacht ik, maar ik had géén idee wat 2-takt inhield. Na 6 weken ging ik voor het eerst op de motor naar de TT in Assen en ben bij Raalte van de dijk gevlogen. Dit betekende een paar dagen intensive care in Deventer en geen motor meer. Toch weer een motor teruggekocht en opgestapt natuurlijk. Wel een paar dag-cursussen gevolgd op het TT-circuit in Assen om mijn rijvaardigheid wat op te schroeven.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Wij zijn echt mooiweer-rijders. Met wat mazzel kunnen we in februari/maart weer opstappen, maar dan moet het wel zo’n 18 graden zijn met een zonnetje. Doorrijden in de winter heb ik vroeger wel gedaan, zelfs met ijspegels op de jas, maar nu ik wat ouder ben
hou ik het bij een zonnetje. Ollie is het daar volledig mee eens. De motor staat in de winter aan het ‘infuus’ in de garage.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Oeh, das een goeie. Ik zou dan sowieso kiezen voor een BMW. Waarschijnlijk een K1600GT/GLS of een R1200RT. Deze laatste heb ik al eens een seizoen op gereden en beviel op zich erg goed, maar ik ben een fervent VFR-rijder (heb er 8 gehad) en wilde toch weer een
VFR hebben. Twee jaar later is het dus de FJR1300 geworden.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Ik ben in totaal 14x in Noorwegen geweest, waarvan 10 keer met de motor. Echt ge-wel-dig! In 2009 heb ik een solo-rit gedaan van 4 weken: afgezakt naar Montpellier in Zuid Frankrijk, vandaar langs de Cote d’Azur naar Italië, Zwitserland, Duitsland, Luxemburg en weer naar huis. Erg mooie trip, maar met je motorpak aan in 34 graden voor een verkeerslicht staan was geen lolletje. Ik ben dus regelmatig afgestapt en naast de motor gaan wachten tot het licht op groen ging.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

In principe vind ik alle ritten die we doen bijzonder. Maar ik zou graag nog een keer een week met de motor op pad willen richting Zwitserland om mooie passen te rijden. Of dat nog gaat
gebeuren blijft de vraag.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, ik denk dat we deze FJR1300 houden tot aan ons pensioen. Het plan is om dan een camper te kopen en zoveel mogelijk eropuit te gaan. Maar ik heb al eerder op het punt gestaan om de motor te verkopen en te stoppen, maar dat ging niet zo goed. Had de motor op Marktplaats gezet, stap in de auto om boodschappen te gaan doen en op de terugweg had ik tranen in de ogen. Ollie vroeg wat er was… ik kon en kan gewoon geen afscheid nemen van de motor en het motorrijden en heb de motor gelijk weer van Marktplaats gehaald. Dus, de plannen staan nog open.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Ben op plekken geweest waar ik normaal gesproken nooit zou zijn geweest. In het buitenland, maar zeker ook in Nederland. Ik weet iedere keer wanneer ik op de motor stap weer precies waarom ik ooit motor ben gaan rijden: Vrijheid, vriendschappen, ontdekkingen
en af en toe even een dotje gas erbij om te voelen hoe 140 paardenkrachten voelen.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Sinds 2 jaar heb ik een camera op de helm en heb daar leuke video’s mee gemaakt. In mei 2022 heb ik die cam eraf gehaald en een GoPro Hero 8 gekocht vanwege de kwaliteit (4K). Van de opnames maak ik compilaties en deze zet ik op www.onourbike.nl. De filmpjes worden
zéker goed bekeken, maar dat mag altijd meer natuurlijk, Ik zou dus íedereen willen vragen om eens naar de site te gaan en op ons YouTube-kanaal te abonneren. En ik wil iedereen uitnodigen om ook zijn/haar verhaal te laten weten, zodat ik die op de website kan zetten. Op naar het voorjaar van 2023, zodat we weer lekker kunnen rijden en mooie filmpjes maken.

Verder wil ik Ikzoekeenmotor.nl alle succes toewensen. Prima site, leuk initiatief!

Tip redactie: Wil jij ook gaan rijden en filmen en weten hoe je een Cardo Packtalk Bold rechtstreeks aan kunt sluiten op een GoPro Media Mod? Zie:

Een motor met kuip, is dat voor echte bikkels?

Vandaag publiceren we motorverhaal 4 van Bart Meijer (Facebook).  Bart geeft ons als gastblogger een kijkje in zijn jongere motor-jaren. Bart Meijer (LinkedIn) woont op een boerderij in Kroatië, heeft passie voor motoren, weet veel over vergeten groenten en luistert naar zijn hart.

“Na mijn ervaringen met de Kawasaki LTD 305 had ik het wel gezien met de snaar aandrijving, een ketting was mij te veel gespetter en gesmeer. Om eens de cardan te ervaren, probeerde ik een tijdje de Suzuki Katana GS650G. Misschien was deze motorfiets een poging om mijzelf te genezen van het idee?

Die motor zag er goed uit, apart en deed me wat denken aan mijn vroegere Honda CB550 four, met zijn dwars geplaatste 4 cilinder. Het genieten duurde maar even. Uiteindelijk was het toch mijn motor niet, er zat goed snelheid in maar de wegligging en het dwingen van het frame gaf me geen vertrouwen. Daarnaast was het ook een piep, krak, tuut motor die teveel storingen gaf door een kapotte kabelboom. Hij voelde onveilig, had een beroerde zithouding voor mijn inmiddels slechte rug en het was schrikken van dat spontane getoeter of opeens knipperende verlichting.  Ik had geen zin meer om er aan te sleutelen. Ondanks de cardan was dit niets voor mij, niet meer mijn stijl, toch te kaal en te koud voor deze bikkel, dus weg ermee.

Ik ging verder kijken, van kaal naar kuip. Nou reed indertijd mijn vader op een kale Honda CX 500, een 2 cilinder V motor met een leuk geluidje en een eigen karakter. Deze motor had ook cardan-aandrijving, die je alleen elk jaar eens wat moest smeren en de rest van het onderhoud was ook makkelijk. Na een klein rondje rond Zwijndrecht en Dordrecht was ik verkocht, maar dan niet aan dit model, er was er namelijk ook een model met een kuip. Dus ik ging op zoek naar een Honda Silverwing, en vond een GL500D Interstate, met acceleratie pomp. Ik was de koning te rijk, wat lekker rijden was dat! Geen nat kruis meer na wat regen en ik kon zelfs roken op de motor tijdens de rit. Het frame liet je ook weleens voelen alsof de achterkant licht kwispelde, niet zo prettig, maar voor de rest gleed het vooruit. Deze motor had karakter, was eigenwijs maar handelbaar, vergaf me mijn foutjes waardoor ik ook zijn foutjes voor lief nam. Er zat weer plezier onder mijn kont, zelfs de vriendin ging graag mee om te toeren en we hadden ruimte zat om van helmen en jassen af te komen voordat we in een mooi stadje of dorpje zonder
gesleep een verfrissing haalden. Wat een fijne, eigenwijze motor, een karakter wat bij mij paste.

Nou had mijn grote broer een stapje grotere Honda GL650 Silverwing gekocht een half jaartje later, want ja, het kon ook groter. Eerlijk gezegd, was ik een beetje jaloers, totdat we een keer samen een toer reden. Hij kon me niet bijhouden want ik had, jawel, een acceleratiepomp! Wat een grap bij stoplicht na stoplicht, ik was er telkens sneller vandoor en kreeg nog meer respect voor mijn eigenwijze motor. Meestal reed ik niet hard met mijn Silverwing, maar af en toe ging ik wel even goed op het gas, lekker. Heerlijk luisterend naar het mooie motortje onder me. Nee, ik had op mijn luxe bike geen radio nodig, hij maakte zelf muziek.

Dan zie je opeens een videoclip van Prince, Purple Rain waar hij op de zelfde motor rijd, dan voel je jezelf, de ‘prince te rijk’. En dan krijg je van iemand in de buurt een Reliant Robin, “Omdat je het zo koud hebt elke keer”? Ik zeg lief “Oh geweldig, dankjewel” en bedacht me wat ik in hemelsnaam met zo’n 3 wieler moest.

Even luisteren naar Purple Rain? Check:

Wil je alle verhalen van Bart Meijer op onze site lezen? Ga naar:
//ikzoekeenmotor.nl/tag/bart-meijer/