Categoriearchief: Motorfiets als kunst- en cultuurfenomeen

YELLOW HARLEY nu ook als kussen

Een tijdje terug schreven we dat kunstenaar Erika Stanley een ALS VAN GOGH schilderij heeft gemaakt van de “Yellow” van Mevrouw Davidson.

Mooi nieuws voor de liefhebbers: Deze pittorekse HARLEY-DAVIDSON is nu ook beschikbaar als sierkussen! Voor nog geen twee tientjes bestel je een exemplaar via de website van Erika Stanley.

FULLER MOTO

Voor wie van de schoonheid van motorfietsen houdt en graag naar unieke ontwerpen en futuristische concepten kijkt, hebben we een hele mooie website gevonden: FULLER MOTO.

Deze Amerikaanse motor-design zaak combineert alles wat rolt met kunst en design. Neem er maar eens een kijkje, het is bijzonder.

The Royal Racer

Via een trouwe lezer kregen we een leuke tip over een mooi concept uit Frankrijk. En op deze Koningsdag vonden we dit wel een pakkende titel. Voor motorrijders die van exclusieve caféracers houden en graag lezen over alles daar om heen, is dit een interessante website: The Royal Racer.

Het leuke van deze website is dat hij zowel Frans- als Engelstalig is. En via Google laat de site zich gemakkelijk vertalen naar het Nederlands.

Jerry Can Ride

In november 2016 reden een aantal vrienden een prachtige tour van 2500 km door Victoria en Queensland in Australië. Een mooie club van 12 creatieve open minded motorrijders. In deze documentaire vertellen ze over hun passie. Wat maakt motorrijden zo bijzonder? Wat zorgt voor die bijzondere verbinding? Als je dit filmpje van een half uurtje bekijkt, dan besef je ineens waar die spreuk vandaag komt: “Four wheels move the body, two wheels move the soul”.

Een Harley-Davidson, geschilderd Als Van Gogh

Een tijdje terug hebben we een onderzoekje gedaan op onze Facebookgroep PASSIE VOOR MOTOREN. We vroeger de lezers welk merk motorfiets ze graag geschilderd wilden zien door Erika Stanley.  De Harley-Davidson won toen in onze POLL en uit de ingezonden foto’s van de mensen die ook gestemd hadden, hebben we toen op de redactie gekozen om als allereerste te starten met de prachtige gele Harley (De Yellow) van Mevrouw Davidson.

Hierbij tonen we jullie dit eerste kunstwerk in deze serie van Erika Stanley. Mevrouw Davidson krijgt van ons een gratis exemplaar toegestuurd.

Dit schilderij toont een geweldig mooie gele Harley-Davidson in de kleurrijke vrije natuur, geschilderd Als Van Gogh. De motor waarop dit schilderij is gebaseerd, rijdt dus ook echt rond in het Noorden van Nederland.

De ‘ echte Yellow’ is eigendom van een dame met als treffende nickname Mw. Davidson. Het is een fabelachtig mooie machine die kracht en vrijheid uitstraalt in een landelijke Als Van Gogh-omgeving. Dit schilderij is daarmee de kers op de taart in het interieur van iedereen met passie voor motoren.

Kies het gewenste formaat en bestel Harley-Davidson Als Van Gogh op canvas, via deze link.

Dit schilderij is:

  • Als Van Gogh geschilderd door specialist Erika Stanley
  • Een droomcadeau voor motorliefhebbers
  • Een ode aan de vrijheid en pracht die Harley-Davidson uitstraalt
  • Zichtbaar op de website van Ikzoekeenmotor.nl

De machtige aanblik van Harley-Davidson Als Van Gogh geeft elk vertrek een vrolijke en vrije tint. Dat maakt dit schilderij geschikt voor o.a. huiskamers, slaapkamers, horeca en kantoorruimten. Ook als relatiegeschenk is dit schilderij een uitstekende keuze.

De schoonheid van oud ijzer

Niet iedereen is op zoek naar een motor. Sommigen houden zoveel oud ijzer over dat ze er iets totaal anders mee maken. Deze foto komt regelmatig langs op Facebook in diverse motorgroepen. We hebben hem al eens eerder geplaatst op deze website. Bij het achterhalen van de bron kwamen we niet verder dan een motorclub uit Hoogeveen. Mocht jij weten wie dit prachtige kunstwerk heeft gemaakt, laat je dan een reactie achter?

Een oude BMW tussen windvangers

Wat een bijzonder land leven we toch. Afgelopen weekend was het prachtig lenteweer. De thermometers tikten de 18 graden aan. Terwijl we het weekend ervoor nog konden schaatsen. Zaterdag was het nog wat frisjes, maar de zondag was het geniaal motorweer. Het had de dagen ervoor flink geregend, dus alle motorrijders die geen zin in pekel hebben, en hun stalen rossen willen sparen, tja, die hadden geen enkele reden om thuis te blijven. Je zag ze dan ook werkelijk ineens weer overal rijden.

De zondag maakte ik een fijne rit, even naar Bruinisse op en neer. In de afbeelding een oude route afdruk via Rever, uit 2019. Eenmaal thuis, na wat omwegen nog, had ik een 120 kilometer gereden. Ik heb de gewoonte, om, vanuit het motto “vlot over de weg en vriendelijk tegen de mensen” elke motorrijder te groeten. Naar schatting heb ik dit toch wel een tweehonderd keer gedaan. Ongelooflijk. En dan heb ik nog het voordeel dat je een clubje van zes motorrijders in één zwaai groet, dus dat scheelt.

Fotografie; Jeroen van de Ven, www.foto-lab.nl

Bruinisse is een ritje wat me altijd trekt. Vanuit Roosendaal gezien begint Zeeland meteen voorbij Steenbergen. De windmolens lonken in de verte, en zodra je langs Tholen rijdt, ruik je de zilte lucht. “Waar Brabant Zeeland kust”, zouden ze in Bergen op Zoom zeggen. De bedoeling was tweeledig. Ik wilde even een lekker kroketje eten bij de frietkar op de Grevelingendam, net voor Bruinisse. Dat viel dus tegen. Februari, hij zal zijn vergunning nog niet hebben, want hij stond er niet. Of zou het ook die lockdown zijn? Dat hij nu buiten ook niks mocht verkopen? Het leek me stug, dat hoor ik nog wel.

Verder kwam ik al rijdend op een idee. Vorig jaar november maakte ik op een zonnige dag een foto van de Televisietoren in Roosendaal. Daarna kreeg ik het maffe idee om er even een tekstje op te monteren. Een beetje reclame, het moet kunnen, roep ik altijd. Enfin, ik vroeg me af hoe de windmolens eruit zouden zien met deze tekst. Ik wilde stoppen om er eentje met de iPhone vast te leggen. Daar zag ik iemand met een prachtige, echte camera. Dus ik stopte, en heb aan hem (Jeroen van de Ven) gevraagd of hij mijn oude BMW R80R wilde vastleggen op de gevoelige plaat. En dat deed deze fotograaf. Mijn visite-kaartje gegeven, en de volgende dag ontving ik deze twee beelden (met de windmolens).

Fotografie; Jeroen van de Ven, www.foto-lab.nl

Mijn dertig jaar oude machine, vereeuwigd, tussen deze gigantische indrukwekkende waaipilaren, die energie verschaffen voor een volgende generatie motorrijders. Motorrijders die de wereld minder gaan vervuilen dan wij. Die geruisloos, zonder rook, langs zoeven. Vaak hoor ik mensen praten over “landschapsvervuiling” maar ik moet je zeggen, dat ik er graag naar kijk. Ik heb iets met die windmolens. De vlaggen van de ruimte.

En Jeroen, ik (redactie, John) wil jou, enorm bedanken voor het maken van deze twee prachtige platen. Ik heb besloten er niets, maar dan ook niets aan te veranderen. Het voelde ongepast. In de ruimte die jij had vastgelegd, paste gewoon geen reclameletters.

Wil je meer fotografie van Jeroen bekijken, ga dan naar Foto-Lab.nl. Of volg hem op instagram. Hij legt vast, zonder pretenties, dat wat hij ziet. Vlijmscherp. Vakmanschap.

De Bosozoku, geschiedenis uit Japan

Door een trouwe lezer werden we geattendeerd op de Bosozoku uit Japan. Een bijzondere motortrend (met motorclubs en bendes) die opkwam in de 70-er jaren. Het was een subcultuur die vrij discutabel in het nieuws kwam in die jaren. Zoals dat soms gaat met motorclubs, helaas. Er waren bijeenkomsten die niet altijd vredelievend verliepen. Op Wikipedia zochten we de term even op:

BOSOZOKU: (暴走族, “gewelddadige rennende stam”) is een Japanse subcultuur die geassocieerd wordt met motorclubs en bendes. Bōsōzoku kwamen voor het eerst voor in de jaren vijftig.[1] De naam bōsōzoku werd pas in 1972 door de media aan deze subcultuur gegeven.[2] Deze bendes waren gecentreerd in grote metropolen, zoals Osaka en Tokio. De eerste bōsōzoku stonden bekend als Kaminari-Zoku (雷族 “Lightning Tribes”). Bij de Japanse politie worden ze Maru-So (マル走) genoemd. De meeste leden zijn jongeren onder de twintig jaar (de leeftijd waarop je volwassen bent in Japan). Tegenwoordig zijn er ook steeds meer vrouwelijke leden en zelfs volledig vrouwelijke bendes die evenveel respect krijgen van de andere bendes. Dit is voor het patriarchale Japan zeer merkwaardig.

We kwamen op Youtube dit filmpje erover tegen. Waarin de leden van toen  terugkijken op de vergane glorie. Het heeft een bijzondere motordesign-stijl opgeleverd. Die soms nog steeds bepaalde smaken voor design uit Japan verklaren. Alles heeft zijn tijd.