Tag archieven: Hans den Ouden

Een spannende motortrip

Hans en Dia berichten ons regelmatig tijdens hun motorreis. Zo schreven ze ons afgelopen maandag vanuit Gorges de Dadès in Marokko. Je kunt hun motorreizen (en veel meer foto’s) overigens volgen via hun eigen Facebookpagina: Dia and Hans’ Motorcycle Travels

Opeens hield het asfalt op. We reden op de RR704 richting de Gorges de Dadès. Het werd een geitenpad langs een kloof. Aan de ene kant de berghelling en aan de andere kant het ravijn. Het was af en toe best spannend hobbelen over rotsen en rul zand. Vooral de haarspeldbochten werden een uitdaging want de meeste hadden los zand.

Hoewel de GS’en zwaar zijn, zijn ze gelukkig wel handelbaar. We hebben de 40 kilometer geitenpad gered zonder calamiteiten. Een goed begin van het nieuwe jaar!

We waren om 09:15 vertrokken richting het noorden. Tinghir ligt op 1300 meter en de weg ging geleidelijk aan omhoog door een prachtig, onherbergzaam gebied. Uiteindelijk reden we op bijna 3000 meter. Daar was het slechts 3°C en de lucht werd donkergrijs. Behalve dat er een paar plekjes verijsde sneeuw lagen, begon het ook licht te hagelen en daarna te sneeuwen. Naar het oosten zag het er nog somberder uit, maar gelukkig reden wij naar het westen.

We reden door verschillende kloven of wel gorges. Het begon al met de Toudgha el Oulia, natuurlijk de gorge de Dádes en de Ait Sedrate Jbel el. Gelukkig legt de Smartphone ook de locatie vast, anders was ik kansloos…

Rond 18:00 uur waren we weer in het hotel. Een mooi begin van het nieuwe jaar.

Hans en Dia vanuit Marokko

Hans en Dia berichten ons regelmatig tijdens hun motorreis. Vandaag schrijven ze ons vanuit Taroudant, in Marokko waar ze nu 2 weken zijn.
Je kunt hun motorreizen overigens ook volgen via hun eigen Facebookpagina: Dia and Hans’ Motorcycle Travels.

“We vinden het een schitterend land en genieten van de mooie wegen en de prachtige steden en ontzettend aardige mensen. Marrakech hebben we snel verlaten. We vonden er weinig aan na Fes en Chefchaouen. Daarnaast is het buiten de medina groot en druk. Er wonen dan ook een miljoen mensen. Na een halfuur waren we de stad uit en gingen we de bergen in. De weg was in onderhoud en daardoor tamelijk slecht.

De omgeving was schitterend, maar de aardbeving van afgelopen september heeft veel schade aangericht aan de huizen. Dat is wel hartverscheurend om te zien. Van sommige dorpen is helemaal niets over, alleen puin. Op andere plaatsen waren de huizen wel overeind gebleven, maar zaten er vaak grote gaten in de muren of was het dak weg. De bergbewoners zijn sowieso niet de welvarendste Marokkanen.

Na de rijkdom in Marrakech is het contrast schrijnend. Veel mensen wonen nu al weer maanden in tenten of containers. Vooral rond het epicentrum van de aardbeving stond er geen steen meer op de andere. De overheid hier pakt het tot nu toe niet erg voortvarend aan, kregen we de indruk. De Atlas is echter prachtig om doorheen te rijden. Wel zijn er een aantal stukken waar de weg erg smal is en vlak langs het ravijn loopt. Geen traject voor mensen met hoogtevrees.

Opvallend hier is, hoe vriendelijk iedereen naar je zwaait en de kinderen staan langs de kant om je een high five te geven en te zwaaien. De lolly’s zijn inmiddels op, dus we moeten weer een nieuwe zak kopen. We reden over de hoogste pas van Noord-Afrika op 2100m Tizi N’ Test. Er was een restaurant waar we lunchten, al kletsend met twee Nederlandse camperaars, die de andere kant op reden.

In Taroudant werden we het slachtoffer van de lokale dienstklopper die vond dat we niet stil genoeg hadden gestaan bij een stopbord en daar wilde hij twee keer MAD 400 voor hebben. Toen hij aan de tweede bekeuring wilde beginnen zeiden we dat eentje wel genoeg was. Gelukkig kon hij zich daar in vinden. De Riad waar we verblijven is heel onopvallend aan de buitenkant, maar van binnen de mooiste plek tot nu toe.”

Dia en Hans zijn weer op motorreis

Dia en Hans reisden eerder 8 maanden door de Amerika’s en hebben daar op onze site regelmatig verhalen over gepubliceerd.

Foto gemaakt in Andalusië, lees hieronder.

Eenmaal thuis begon het deze zomer weer te kriebelen. Hans schreef ons erover in oktober:

“Ik heb de afgelopen week een rondreis door Marokko in elkaar gezet. Woensdag (begin november) leveren we de motoren in bij Nordcargo en gaan ze naar Malaga. Grofweg is dan het plan als volgt. We rijden een tijdje in Spanje en Portugal. Dan gaan we met de ferry via Ceuta en doen we drie weken Marokko. Daarna gaan de motoren met Nordcargo weer naar Nederland en zijn dan de maand februari thuis. In maart gaan de motoren met een vervoerder naar Italië en reizen we naar Brindisi.  Via Griekenland reizen we naar Turkije en maken daar een rondreis. Daarna gaan we via Istanbul over de oude zijderoute weer terug. In mei komen we vermoedelijk weer thuis, in de Nederlandse lente.”

Door de bergen van Andalusië.

De motorreizigers Dia en Hans zijn te volgen via de Facebook pagina Dia en Hans’ Motorcycle Travels. Hieronder een recent verhaal, geschreven 9 december, vanuit Andalusië….

Voor we Andalusië verlaten en met de ferry naar Marokko vertrekken, reden we nog een rondje door de bergen. Je kan hier heerlijk rijden, al zijn niet alle wegen even goed onderhouden. Als je vanaf de kust komend Ronda voorbij bent, wordt het stil op de wegen. De dorpjes zijn prachtig en allemaal wit. We dronken koffie in Grazalema. Toen we vroegen naar iets bij de koffie, verwees de dame ons naar de bakker aan de overkant. De witte dorpen, “los pueblos blancos” kan je ook in een soort van route volgen. Ze zijn erg populair en trekken veel toeristen. We reden 290 km vandaag op de kleine bergweggetjes.

De witte huizen, in de witte dorpen, ‘los pueblos blancos’.

De Nederlandse introductie van de BMW R1300GS

Vorig weekend was Hans den Ouden (motorreiziger en trouwe schrijver, foto hieronder) samen met zijn vrouw Dia aanwezig bij de introductie van de nieuwe BMW R1300GS in Hilversum. Samen met andere trouwe BMW fans waren zijn in Studio 21. Hij schreef een verslag erover.

Zaterdagavond, de Nederlandse introductie van het nieuwe paradepaard. Samen met zo’n 400 anderen waren Dia en ik uitgenodigd om dit spektakel bij te wonen. In Studio21, Mediapark Hilversum werd er alles aan gedaan om ons te voorzien van eten en drinken terwijl intussen de geschiedenis van 100 jaar BMW voorbijkwam. Dit doorspekt met enkele speeches van bekende GS rijders, zoals Bert Duursma en Nikki van der Spek.

Daarna werden de machines binnen gereden en konden we er aan zitten en naar ze luisteren. Er zijn vier verschillende uitvoeringen, allemaal in een eigen kleur. Wit in de basis, triple black (vast de meest verkochte) blauw voor de Trophy- off-road machine en een prachtige kleur groen (met goudkleurige wielen) voor de luxe 719 Tramuntana uitvoering.

Ik vond de foto’s al niet verkeerd, maar de realiteit is toch waar het omgaat en die was boven verwachting.  Ik vond de zit geweldig verbeterd, meer beenruimte. Het zadel lijkt me wat smaller waardoor de mensen met korte benen makkelijker aan de grond komen- en daarnaast is het automatische zakken in de vering bij stoppen en langzaam wegrijden ook erg fijn voor de kleinere rijder.

Ik zag ook verschillende indelingen van het dashboard, maar ik weet niet of die keuze er alleen is bij de Trophy. De uitlaat is een heel stuk kleiner geworden. De boxerbrom is mooi donker, maar ik denk dat velen hem wat stil vinden. Ik hou van stille motoren dus prima zo.

De koplamp is even wennen en zo zijn er nog wat details waar ik het mijne van denk. Dan gaat het vooral om de knipperlichten in de handkappen (alleen de Trophy heeft aparte knipperlichten) en de spiegels met de dodehoek waarschuwing- hoe kwetsbaar is dat? Tien jaar na de introductie van de LC is de BMW GS geüpdatet naar een niveau dat onmiskenbaar weer een nieuw referentiekader schept voor de concurrentie.

Acht maanden op de motor

Hans den Ouden is een trouwe schrijver op onze site. Hij maakte samen met zijn vrouw Dia een reis van 8 maanden door de Amerika’s.
We hebben al heel wat reisverhalen van onze ambassadeur en motorvriend Hans hier kunnen lezen.

Ze reisden van Zuid-Amerika naar Noord-Amerika en reden bijna 56.000 kilometer. Ze maakten samen heel wat mee.  Ze verscheepten twee Suzuki V-Stroms naar Zuid-Amerika en stapten op de motor voor een enorme wereldreis. Uiteraard was deze avontuurlijke motorreis een reden voor Peter en Dennis van De Motor Podcast om Hans en Dia te interviewen. Alles komt aan bod, het is heerlijk om naar deze podcast te luisteren:

Heb je geen Spotify?
Ga dan naar: //demotorpodcast.nl/hoe-luisteren/

Hans en Dia komen weer naar huis

Hans en Dia reizen op hun motorfietsen van het Zuiden van Zuid-Amerika naar het Noorden van Canada, en zijn nu 50.000 km onderweg nu. Ze schrijven ons vandaag vanuit Okotoks. De motorreis zit er na bijna 8 maanden op. Meer lezen? Ga naar deze besloten Facebook Groep: Motorcycle Travels.

De Cowboy Trail loopt langs de Rockie Mountains aan de oostkant. De weg is tamelijk eindeloos en niet bepaald uitdagend. Anderzijds moesten we ruim 400 km rijden om op de laatste camping van deze reis aan te komen. We zijn nu 50 km van de airport van Calgary verwijderd en blijven hier twee dagen om de administratie af te handelen voor de motoren. De papieren werden ons gemaild en moeten in kleur geprint worden en ingevuld. De bagage moet anders ingepakt worden, de motorpakken en laarzen moeten ook in de bagage. Er mogen geen tassen meer bij de motoren blijven, alleen de vaste bagage mag er op zitten. En de motoren moeten schoon worden gemaakt. Juist gisteren pakten we een buitje, dus zijn ze lekker smerig.

Morgen rijden we dan naar de luchthaven en leveren de motoren af bij de cargo afdeling en daarna vliegen we zelf in de avond naar Parijs. De motoren komen een dag later. Zo kunnen we even van de jetlag herstellen voor we van Parijs naar huis rijden.

Na ruim 50.000km zit het er op. De Suzuki Vstroms 650 hebben zich goed gehouden. We zijn aan de vierde set banden bezig, we voorzagen ze van een nieuwe ketting etc. De nodige oliewissels en ander onderhoud vonden plaats in allerlei verschillende landen. We hadden één lekke band, helemaal in het begin.

In Colombia had ik een kleine pech met een gebroken asje in de motor. Dat werd op de meest fantastische wijze gerepareerd door een monteur die van een schroevendraaier een nieuw asje maakte. Geweldig hoe ze kunnen improviseren. De hele reis was het benzineverbruik 23,5km/l.

Even terzijde boven de camping op een heuvel staan een aantal Wapiti herten ofwel Elk. Ze houden ons goed in de gaten.



Wil je alle verhalen van Hans den Ouden lezen? Klik dan op zijn naamtag hieronder, of op: //ikzoekeenmotor.nl/tag/hans-den-ouden/

De Alaska Highway

Hans en Dia reizen op hun motorfietsen van het Zuiden van Zuid-Amerika naar het Noorden van Canada, en zullen ongeveer 9 maanden onderweg zijn. Ze schrijven ons vandaag vanuit Liard Hot Springs. Meer lezen? Ga naar deze besloten Facebook Groep: Motorcycle Travels.



Als we de bocht doorkomen staat een tegenligger stil op de snelweg en knippert fel met zijn grootlicht. Ze waarschuwen ons voor een moose die zenuwachtig langs de weg rent.

Dia gaat vol in de ankers en omdat ik haar net wil gaan filmen rij ik dus vrij dicht op haar. Ik kan net op tijd remmen. De moose verdwijnt in de bosjes naast de weg.

Behalve de moose zagen we minstens 10 zwarte beren, twee hadden er jongen bij zich en verder een bison , een bighorn sheep en enkele caribou’s. De Alaska Highway heeft het allemaal.

Gisteren was de weg vrij eentonig, maar vandaag reden we door de bergen en het was prachtig. De zon scheen uitbundig in de ochtend. Later werd het wat bewolkt. We kwamen langs een aantal plaatsen waar we in 2019 ook gestopt waren. Zoals bij de benzinepomp waar ze overheerlijke cinnamon rolls verkopen. De benzine is daar flink aan de prijs, Ca$2,39 per liter. De gangbare prijs in BC is Ca$1,65 per liter. Ca$2,39 is overigens €1,64 dus naar Nederlandse maatstaven valt het nog mee.

De uitzichten waren de hele dag fantastisch en de bochten waren uitdagend. Onderweg passeerden we twee keer dezelfde camper. Nadat we de tent hadden opgezet op de camping bij de Liard hot springs, gingen we uitzakken in het heerlijke warme water. We raakten in gesprek met de mensen van die camper. Het waren Nederlanders.

Tijdens het eten in het restaurant begon het opeens hard te regenen. Mijn kledingtas lag 500m verder op de tafel bij de tent. We hebben dus wat flink natte zooi. Volgens het weerbericht van de Garmin Inreach blijft het gelukkig droog morgen. De gsm heeft hier geen bereik en de camping vraagt Ca$5,25 voor een uurtje internet. Dat gaan we dus niet doen. De Liard hot springs zijn overigens wijd en zijd bekend en de campings staan hier vaak vol en tegenwoordig kan je alleen maar via internet boeken en dan minstens twee dagen tevoren. Dat werkt dus niet voor ons, vagebonden.

Hans en Dia gingen opnieuw voor een miljoen

In 2019 waren Hans en Dia al eens op de Million Dollar Highway. En nu, mei 2023, zijn ze er weer op hun reis, onderweg van het zuiden van Zuid-Amerika naar het noorden van Canada. Ze zijn nu zes maanden onderweg en de reis zal totaal ongeveer 9 maanden duren, en is te volgen via hun Facebook pagina Motorcycle Travels. Het linkje hiernaar zie je onderaan dit artikel. We tonen eerst het filmpje en eronder het verhaal.

In Colorado vind je de Million Dollar Highway. Hij heet zo omdat hij zo duur was om te bouwen. Hij gaat over drie passen: Coal Bank, Molas en Red Mountain.

Dit verslag van 5 mei 2023 schreef Hans op zijn Facebook pagina.

The officer said: you’re going to fast. You were doing 40 mph (60km/u) and it’s 25 mph (40km/u) on this road. It’s very dangerous! Dia zei sorry en we wisten het niet. Geen bekeuring!

We reden van Green River een stukje terug richting Moab en daarna verder door naar het zuiden. Bij de koffiestop in Moab stopte een leuk campertje voor onze neus. Ik zei tegen de man die er uit stapte dat we zijn camper leuk vonden. Hij vroeg waar we vandaan kwamen en waar we heen gingen. Dus vertelden we het verhaal over de reis van het zuiden van Argentinië naar het noorden van Canada. Hij wilde de motoren zien en ik vroeg of hij ook reed. Hij zei nee ik ben 5 jaar geleden gestopt en heb mijn BMW verkocht. Ik rij nu alleen nog maar op mijn mountain bike. Hij had ook een mountain bike outfit aan, met bescherming. Ik vroeg hoe oud hij was: 82 was het antwoord!

We gingen verder en kwamen langs de afslag naar Telluride. Dat zou een leuk dorpje zijn, dat klopte dan ook. Een echt wintersportdorp, op flinke hoogte (3000m) . De weg erheen was prachtig, maar aan het eind moet je ook weer terug. Tenminste als het doel is vandaag de Million Dollar Highway te rijden. Het was flink koud en bij vlagen sneeuwde het. De weg was echter goed schoon en droog en voorzien van talloze bochten. Daarna gingen we richting Ouray, dan Silverton en vervolgens naar Durango. Na de derde bocht werden we staande gehouden door de sheriff. Hij was heel vriendelijk, maar vond dat het wat rustiger aan moest. Hij zei: “Dit is een heel gevaarlijke weg”. Wij dachten terug aan de wegen in de Himalaya vorig jaar in Mei. Boven de 4000m, geen asfalt, zeer steil en smal en nergens een vangrail. We hebben het wel wat rustiger aan gedaan daarna. Af en toe kwamen er wat sneeuwvlokken naar beneden en de snijdende wind was ook weer aanwezig. Gelukkig klaarde het wel op en reden we in de zon. Het hoogste punt was op 3230 meter. Het hotel in Durango had gelukkig de kachel aan staan en een warme douche in combinatie met een Jägermeister hielpen om weer op temperatuur te komen. In mijn hoofd klonk Chris Rea’s Looking for the summer.

Hans en Dia reizen op hun motorfietsen al jaren regelmatig over de wereld. Meer lezen? Ga naar deze besloten Facebook Groep: Motorcycle Travels.

Monument Valley & Valley of the Gods

Hans en Dia reizen op hun motorfietsen van het Zuiden van Zuid-Amerika naar het Noorden van Canada, en zullen ongeveer 9 maanden onderweg zijn. Ze schrijven ons 28 en 29 april vanuit Monument Valley en Valley of the Gods.. Meer lezen? Ga naar deze besloten Facebook Groep: Motorcycle Travels.

Enkele van de meest magische plekken in de USA zijn deze twee valleien. De rotspartijen zijn gigantisch en indrukwekkend.

Monument Valley is enorm uitgestrekt. Je komt er ondermeer langs “Forest Gump Point” waar de iconische opname plaats vond. Ook Once upon a time in the west werd hier opgenomen. Een prachtige plek om wat foto’s te maken. We reden de volgende dag naar de Valley of the Gods.

De uitzichten zijn iets minder spectaculair dan in Monument Valley, maar de off-road rit van 35 kilometer, die ongeveer twee uur duurt is absoluut de moeite waard. Aan het eind wordt je dan nog getrakteerd op de Moki Dugway die over een lengte van 5 km naar boven kronkelt.

De weg, is op een paar bochten na, onverhard en heeft geen vangrails. Hij is wel redelijk breed. De uitzichten zijn ook hier geweldig. We reden door 4 staten, Arizona, Utah, New Mexico en Colorado. De wegen zijn hier eindeloos, ze zijn wel vaak wat saai voor de motorrijder. De uitzichten maken echter veel goed. We reden ongeveer 1000 km in twee dagen.

Hans en Dia vanuit Mexico

Hans en Dia reizen op hun motorfietsen van het Zuiden van Zuid-Amerika naar het Noorden van Canada, en zullen ongeveer 9 maanden onderweg zijn. Ze schrijven ons regelmatig, en deze week was dit vanuit Mexico. Via het plaatje van Polarsteps (hiernaast) heb je een indruk van de afgelopen maanden. Meer lezen? Ga naar deze besloten Facebook Groep: Motorcycle Travels.

Stervenskoud en snoeiharde wind op een prachtige weg door de bergen tussen San Felipe aan de Californische Golf en de Grote Oceaan. In San Felipe bleven we twee dagen om een beetje te lummelen aan het strand. Het plaatsje is verder niet bijzonder interessant, maar het strand is lang en lekker om te wandelen en wat te zwemmen. Bij toeval keek ik vanmorgen op de weer app en meteen kreeg ik een waarschuwing voor extreem weer te zien voor het gebied waar we zijn. Er was polaire lucht tot in Mexico doorgedrongen.

We reden een windstil en zonnig San Felipe uit om 07:30. De weg ging eerst 40km naar het noorden en daar namen we de Mex3 naar het westen. Daar stak de wind op en moest er flink tegen in geleund worden. De windvlagen waren regelmatig 50 km/hr (30mphr) en de temperatuur daalde van 20°C naar 9°C. Ik heb nooit geweten dat het zo koud kon zijn in Mexico. We zijn twee keer gestopt om meer lagen aan te trekken en winterhandschoenen. De lucht betrok en het begon zachtjes te regenen. Echt relaxed zat ik inmiddels niet meer op de motor want ik had geen idee hoe lang geleden het hier geregend had. En de wegen kunnen dan zeer glad worden.

De route was trouwens prachtig met vele bochten en mooie uitzichten. Na aankomst in het hotel zijn we allebei uitgebreid onder de warme douche gaan staan en we hebben de airco aangezet op verwarmen en na een uurtje waren we weer enigszins op temperatuur.

Gisteren heb ik ook nog een paar uur besteed aan het regelen van de verzekeringen van de motoren in de USA&Canada. Dat is een beetje lastig omdat de meeste firma’s een Amerikaans adres eisen of een Amerikaans rijbewijs. Met hulp van een advies in een FB groep is het gelukt. En de volgende actie was het regelen van een servicebeurt voor de motoren. Daar ben ik ook lang mee zoet geweest want de meeste bedrijven reageren slecht op mail en mijn Mexicaanse telefoonnummer wilde niet echt bellen naar de USA. Ook de banden die er nog geen 5000km op hebben zitten, Dunlops uit El Salvador zijn al weer op. Bizar hoe snel die Dunlops slijten. Helaas zijn Mitas of Heidenau’s hier niet te krijgen dus worden het weer Shinko’s.
Ook in Ensenada blijven we een dagje extra en dan gaan we zaterdag de grens met de USA over.

Wil je alle verhalen van Hans den Ouden lezen? Klik dan op zijn naamtag hieronder, of op: //ikzoekeenmotor.nl/tag/hans-den-ouden/