We vervolgen de serie Braber Bouwt. Het vorige artikel was deel 5.

De verslaglegging van Jan Braber heeft lange tijd stil gelegen, zie de eerdere verhalen via deze tag. Jan legt uit waarom en pakt de draad weer op.

Project van de bouw van een scrambler o.b.v. een Yamaha XJ900.

Om te beginnen excuses voor de lange stilte in het verhaal van het project. Nee, het is zeker niet gestaakt. Sterker nog de motor is helemaal klaar. De verslaglegging is wat vastgelopen in verband met emigratie en al wat daar zo bij komt kijken. Maar wees gerust ik maak het verhaal tot en met het op kenteken zetten van de XJ. De motor krijgt een aluminium achterspatbord. De kosten vallen mee maar het spatbord is dof en zit vol krassen. Het overige is prima. Mooie omgezette randen.

Eerst pas gemaakt. De lip die je aan de linkerkant op de foto zie valt tussen de achterbrug. En om het spatbord een mooie strakke uitstraling te geven moet er weer flink geschuurd en gepolijst worden. Je kunt eigenlijk op aluminium direct met waterproof schuurpapier aan de gang. Van korrel 400 in stappen naar 3000. Daarna met Belgom afwerken en het spatbordje is als een spiegel.

En een detailfoto levert ook weer een mooi schilderijtje op. Kunst ligt overal voor het grijpen tenslotte. Even kijken of het spatbord past en de conclusie is dat ik er voorlopig tevreden mee ben. De tank die je zie is het afgekeurde piepschuim model, maar voor het beeld krijg je een aardige indruk.

Een omdat ik nog even moet passen en meten met kartonnen mallen of en hoe het driehoekje in het frame moet worden gemaakt en daarbij ook ontwerp voor het zadel aan bod komt, ga ik nu even met het voorspatbord aan de slag. Het is de bedoeling dat het spatbord aan de brug tussen de voorvorkpoten bevestigd wordt.

Bij het demonteren van die brug blijkt één van schroefgaten te zijn ingescheurd. Dat moet gerepareerd worden anders gaat de bevestiging niet goed komen. De originele schroefdraad is M6, dus het gat opgeboord naar 9,5 mm. Daarin een schroef M10 gedraaid. Schroef aan het uiteinde met de vijl bewerkt, zodat ie zich zou gaan gedragen als een soort boor. Het materiaal van de brug is aluminium, dus dat werkt goed mee. Dan kan de schroefdraad M10 tegelijk met een 2 componentenlijm erin gezet worden. Dagje laten drogen, draadeind afslijpen en een gat er in geboord van 5,5 en daar weer draad van 6 mm in getapt. Tis even een klusje maar dan heb je ook weer wat. Dan volgt het pas maken van het voorspatbord. Vooral de ronding in het spatbord gaf nogal wat moeilijkheden. Maar uiteindelijk zijn er schuin afgezaagde busjes uit gekomen.

En dan kom je er tijdens het maken van dit verslag achter dat er van het voorspatbord op de motor gemonteerd geen foto’s zijn. Nou goed die komen dan later.

Tussendoor de remcilinders van een nieuw revisiesetje voorzien. De rubbertjes goed ingesmeerd met een speciaal vet, de zuigertjes er in geduwd op de plek en de positie zoals ze oorspronkelijk zaten. De remklauwen worden in elkaar gezet en zijn klaar om in de grondverf gezet te worden. De stoppertjes kunnen de komende kilometers hun zeer gewaardeerde werk weer gaan doen.

Voor veel schuurwerk gebruik ik een Black & Decker machine met een smal schuurbandje. Die dingen raken natuurlijk op en dus nieuwe besteld ergens rond 23 oktober 2022. Waar blijven die dingen toch? Een keer of 6 geïnformeerd bij het bedrijf. “Moet uit Engeland komen meneer en dat duurt wat langer.” Nou ze kwamen half januari 2023 binnen, namen noem ik niet das niet fair.

Nu ze toch binnen zijn, nog maar weer eens wat beter op de uitlaatbochten schuren. Die moeten roestvrij zijn om er vervolgens hittebestendige laklagen op te zetten. Er komt immers wrap omheen en daar wil je geen roest doorheen hebben. Het verdeelstuk is wel goed maar ook behoorlijk aangetast, bovendien is het een lastig ding om goed te kunnen schuren.

Inmiddels de carburateurs van de cilinderpartij losgehaald. En dat ziet er natuurlijk ook weer behoorlijk aangetast uit. Nou ben ik op de bruiloft van de dochter van een goede vriend de buitengewoon aardige Sonny, ook een motorrijder, tegen gekomen. Afin, we kwamen aan de praat over het een en ander en Sonny bood aan de carburateurs ultrasoon te reinigen. Dat is fantastisch natuurlijk. Alhoewel het werk al gedaan is heb ik ze op het moment van schrijven van het verslag nog niet in huis. Op de foto’s zien ze er in ieder geval prachtig uit. Kanniewachte. Sonny bedankt.

Er moeten nog bevestigingshaken op de collector gelast worden, waaraan de veren van de uitlaten bevestigd worden. Het geluk bij deze collector is dat de pijpen waar de uitlaat op geschoven wordt al enigszins omhoog wijze en dat past goed bij het ontwerp.

Hoe het rempedaal zo mishandeld is weet ik niet, maar de hele zijkant is er uit. Met hout en opsluiten tussen de bankschroef een heel klein plaatje er in gelast. Vervolgens vijlen en met de ijzerzaag de streepjes en blokjes herstellen en het pedaal is weer in orde. Klaar om bij de verzameling “te verchromen” te leggen.

Dan komen we aan bij het driehoekje in het frame. De vraag is open laten, een ovale plaat, ronde plaat of gaas er in. Alle opties zijn in karton uitgeprobeerd en ik ben tot de conclusie gekomen dat een smal aluminium frame met gaas er in het best bij het scrambler uiterlijk komt. De opzet is ook om die lelijke accu en die rempot te camoufleren.

Dus fröbelen om een zo smal mogelijk frame te maken en bevestigingspunten zoeken. Moest alleen onderin de V van het frame een plaatje lassen en de zaak kan er in geschroefd worden. Het is alleen niet makkelijk om de bovenste schroefjes vast te krijgen, dus wanneer ik het frame kaal heb gereed om te schilderen zal ik moertjes in het frame lassen.

In het kader van “wie wat bewaart heeft wat”. De stukje gaas zijn afkomstig van het filter van een afzuigkap. Het gaas is er met een tweecomponentenlijm in gezet. Het geheel wordt zwart gespoten.

Van de kartonnen mal is nu de aluminium onderplaat voor het zadel gemaakt.

 Hier ziet u de ingrediënten van het bestaande XJ zadel die gebruikt gaan worden voor de bevestiging van het nieuwe zadel. Past netjes en sluit goed. Volgende fase is naar de zadelmaker met de onderplaat en de mal voor de vorm van het zadel.

Nu zijn we bij de tank aangekomen. Daarover meer in het volgende verslag, waarin ook meer over het dikke achterwiellager en de vorkpoten.  Veel leesplezier en tot de volgende. Met vriendelijke groet, Jan Braber.

In december publiceerden wij het vierde deel in de serie Braber Bouwt.

Vandaag publiceren we deel 5 waarin Jan Braber ons weer verder meeneemt in het sleutel-proces van de bouw van zijn ‘scrambler Yamaha XJ900.

Project van de bouw van een scrambler, o.b.v. een Yamaha XJ900.

Het is inmiddels november 2022 en alhoewel het een flinke klus is vordert het project best goed. Nu is de vervanging van het lagerwerk van het achterwiel aan de beurt. Ik heb nieuwe setjes lagers besteld en bij het openmaken van het doosje en het vergelijken van de lagers in het wiel gaat het gelijk mis. Het middelste lager van mijn wiel is een breder lager dan het nieuwe en de binnenring is ook nog eens hoger. Op de foto goed te zien.

Gebeld met Roukama / Japparts.nl, een prima meedenkend bedrijf trouwens, maar zij lieten me weten dat het wel heel lastig is om aan zo’n nieuw lager te komen. Na veel zoeken ben ik er één tegengekomen van € 160,–. Best prijzig en ik houd het daarom nog even in gedachten.

Een lagertrekker zit niet standaard in mijn gereedschapswagen, dus dit is een mooie gelegenheid om zo’n stukje gereedschap aan te schaffen. De kosten vallen mee en op de volgende foto zie je de lagertrekker met wat hulpstukken in stelling gebracht om het lager uit het wiel te trekken.

Het op z’n plaats persen van het nieuwe lager gaat met het oude lager er op en vervolgens een grotere ring zodat de krachten op de buitenring van het nieuwe lager uitgeoefend worden.

Het persen gaat met een draadeind en belangrijk is, dat ik het langzaam en vooral gelijkmatig aandraai. Ook de lagers van de achterbrug moeten er nog uit en dat was aan de rechterkant best wel een uitdaging. Er is weinig plek om de lagertrekker stevig neer te kunnen zetten. Er zal wel een handiger stuk gereedschap voor zijn, maar goed het werkt zo. Ik heb de rozet van de uitlaatbocht maar gebruikt om de lagertrekker goed te kunnen plaatsen. Je moet trouwens echt oppassen dat je de flens (aanslag van het lager) niet te pakken neemt. Met enige worsteling en vooral geduld kwam die er toch vlotjes uit.

Bij het terugplaatsen van het nieuwe lager op die positie kan je eigenlijk echt niets anders dan die er voorzichtig met de kunststof hamer en een ronde buis in tikken. Wanneer zit het lager op z’n plek? Dat hoor je aan de slag van de hamer en dat voel je door de lichte terugslag. De linkerkant, cardankant, gaat wat gemakkelijker. Dan begint de puzzel van het zadel, de behuizing voor de elektra en de accu. Inmiddels is er ook een begin gemaakt met het passen en meten van het achterspatbord. De tank op de foto is die van piepschuim 1e versie.

Het zadel moet hol lopen. Dat betekent dat het zo diep mogelijk in en op het frame moet vallen. Naar de tank en het subframe moet het zadel weer oplopen. Vanwege de positie van het zadel dreigt de behuizing voor de elektra in de weg te gaan zitten. Dus ik ga de
bestaande elektrabak verbouwen en dieper maken. Maar dat betekent ook dat de behuizing voor de accu in de weg zit. De accubak is te hoog. Dus ook die moet aangepast worden. En dat brengt weer met zich mee dat ik op zoek moet naar een ander formaat accu met dezelfde power. Na een poosje zoeken op internet en weer contact met Japparts ben ik uitgekomen op een Motobatt MBTX12. Die is ruim 3 cm lager, maar 2 cm breder dan de originele accu. De positie van elektronica en accu blijft wel op dezelfde plek in het frame. De schildjes in de driehoek van het frame moet ik nog even over denken.

Dus fröbelen met de bakjes dan maar. Alle zijwanden van de elektrabak worden er eerst uitgesneden. Het geheel komt weer terug in een te maken polyester bak. Om het aanbrengen van polyester te vergemakkelijken heb ik een aluminium bodemplaatje
gemaakt.

Om de wandjes te kunnen maken heb ik een mal gemaakt, die heb ik bekleed met plastic en vervolgens heb ik er een glasmatje
tegen opgezet.

De bevestigingsranden zijn weer bevestigd met popnagels en daarna komt verder pas maken, het schuren en plamuren en tenslotte in de zwarte verf zetten. De bak is 2 cm dieper geworden, zodat de bekabeling en stekkers er netjes in weggewerk kunnen worden. Daar bovenop komt de aluminium grondplaat van het zadel.

De volgende klus is het verbouwen van de accubehuizing. Na passen en meten heb ik die in stukken gezaagd.

Vervolgens kan het opbouwen (van de versteviging met glasmatten in de polyester zetten) gaan beginnen.

De hele zaak past weer prima in het frame. Alleen moet er een verlengplaatje aan de bovenkant bak gemaakt worden om de bak aan het frame te bevestigen. Hier moet ik niet te te licht over denken want zo’n accu is nog een behoorlijk gewicht.

In het volgende verslag meer over het zadel en de zijkanten, en moeten we nog het probleem met het achterwiellager oplossen. We gaan ook een beetje naar de voorkant kijken.

Groet, Jan Braber

Tip van de redactie: Wil je alle verhalen van Jan lezen, klik dan op deze link: //ikzoekeenmotor.nl/tag/jan-braber/