Tag archieven: motorverhalen

Deel 8, slot, Braber Bouwt

We vervolgen de serie Braber Bouwt. Zijn eerdere verhalen vind je via deze tag. Dit is het laatste verhaal, nummer 8 in deze serie. Jan heeft het hele proces van de bouw van een scrambler op basis van een Yamaha XJ900 nauwkeurig vastgelegd en deelt dit slotverhaal met ons in zijn verhalen. In tekst en beeld dus.

Slotverhaal in het project van de bouw van een scrambler op basis van een Yamaha XJ900.

Het reinigen en behandelen van het blok.

Ik breng nog even de oorspronkelijke toestand van het blok in herinnering, zie eerste foto. De tand des tijds had z’n werk goed gedaan. Een en al corrosie.

Helaas heb ik geen foto’s van de vuile onderkant van het blok, maar ik kan u verzekeren het zat stijf onder de olie vermengd met vuil vastgekoekt in alle hoeken en gaten. Na veel schrobben, schoonmaken en schuren is het blok toch weer toonbaar geworden.

Er is een hittebestendige zilverkleurige verf opgezet en de cilinders zijn voorzien van hittebestendig mat zwart. De ribben van de cilinders zijn geschuurd, zodat ze een mooi uitspringen.

Nog wel leuk om te vermelden: mocht u bij het aftappen van de olie en het loshalen van het filter het idee hebben dat het blok dan helemaal leeg is, moet ik u teleurstellen. Bij het heen en weer draaien van het blok komt er alsnog een liter uit.

Het eindresultaat van het blok:

Kaal maken en schilderen van het frame.

Het begint eigenlijk met het wegslijpen van alle uitsteeksels e.d. die niet meer nodig zijn. De ogen voor de bok heb ik nog laten zitten. Voegt niets toe om ze te verwijderen en het kan eventueel later nog van pas komen.

De verbindingsbuis aan de voorkant van het frame is roestig maar gelukkig niet doorgeroest. Dat zou gevolgen hebben voor de onderbuizen, maar alles is “hard”. Op aanraden van Edwin zijn de buizen gespoeld met lijnolie tegen het roesten van binnenuit.

Het frame is gespoten met een 2 componenten mat zwart. Nee, niet gepoedercoat, omdat dat weliswaar een goed eindresultaat geeft maar ook een dikke laag vormt. Dat kan lastig zijn met monteren en bovendien zijn beschadigingen moeilijk weg te werken. En spuiten is tenslotte een eenvoudig proces dat je zelf kunt uitvoeren

Verchromen

Enkele onderdelen zijn verchroomd, omdat ze behoorlijk aangetast waren en omdat het bij het totaalconcept van de motor goed past.

Accessoires

De zoektocht naar de koplamp is begonnen met rondjes van karton, doorsnee 20 cm, 18, 16 en zelfs 15. Die hebben eigenlijk gedurende het hele proces door het atelier geslingerd. Elke keer passen. De beslissing is pas in de laatste fase genomen. Het is een heldere koplamp van 16cm doorsnee geworden. Less is more.

De teller is klein, maar heeft alle functie is zich en heeft mooi blauw licht. En wat dacht u van de lamporen? Die zijn gaaf. Op het achterspatbord staat een bescheiden achterlicht, tevens remlicht.

De XJ ademt door een set K&N filters. De combinatie van filters en andere uitlaten vereist een en ander aan de afstelling. Er zijn dan ook grotere sproeiers ingezet.

Het elektrisch gedeelte.

Dit is niet mijn specialiteit en daarvoor heeft Edwin zijn hulp aangeboden. Dus in dit deel van het traject is Edwin de specialist geweest en ik de hulp en aangever.

Een ieder die de imposante cockpit van de XJ wel eens open heeft gemaakt weet dat er een imposante bos draden in zijn opgeborgen. Dat dus hing allemaal een de voorkant uit het frame te bungelen.

Dat dus, en dat heeft Edwin allemaal met wegknippen en inkorten en fraai soldeerwerk in die kleine koplamp weten te werken. Een schier onmogelijke opgave, maar het lukte. En werken die hele kerstboom.

Jan links en Edwin rechts bij het resultaat, het mag er zijn!!

Zonder zijn hulp was de scrambler niet in een rijklare staat gekomen. Ik ben Edwin dan ook zeer erkentelijk. We hebben prachtige uren beleefd, maar helaas heb ik van het proces geen foto’s. Jammer. Wel van de blijheid toen de klus geklaard was.

Het eindresultaat.

Van hier….

Naar daar….

Er is twee jaar aan de verbouwing gewerkt en zoals eerder geschreven zonder de hulp van Edwin had ik niet tot dit resultaat kunnen komen. De uren heb ik maar niet geteld. Het is een plezierige hobby tenslotte. De kosten van het hele project lopen naar de € 5.500,– en ik heb er van genoten.

Kunst.

Afgezien van het feit dat ik de motor als een kunstwerk beschouw, zijn er ook tijdens het werk enkele bijzondere plaatjes uit het schuur- en polijstwerk tevoorschijn gekomen. Hier volgt een korte compilatie.

Emigratie

In augustus 2024 zijn we geëmigreerd naar Bulgarije. Prima wonen, veel ruimte en vrijheid en de motoren zijn uiteraard ook meegegaan. De XJ en de Kawasaki Z650RS gebroederlijk naast elkaar op Bulgaars kenteken. Met dank aan de medewerker van het registratiekantoor zit de nummerplaat scheef.

Afsluiting project.

Met de XJ in de Bulgaarse zon sluit ik deze serie van 8 delen af. Ik hoop dat de lezer er net zoveel van kan genieten als ik heb genoten van het schrijven en het herbeleven van de serie. Heb je vragen en of opmerkingen mail mij dan op j.braber@hetnet.nl.

Gegroet, het ga u allen goed en plezierige ritten. Houd het rubber onder! Jan Braber.

 

Essentiële uitrusting voor je motorvakantie

Wat moet je absoluut meenemen aan bagage en uitrusting als je op motorvakantie gaat?

Het is Pasen en wellicht denk jij na over je volgende motorvakantie. Natuurlijk begint de planning van je motorreis met het bepalen van de bestemming. Daar schreven we eerder al over, in een artikel over de 10 meest favoriete bestemmingen voor een motorvakantie.

Foto: Coos van der Spek. Zie onderaan het artikel de doorlinkjes naar 3 motorreizigers.

Maar, bij de planning komt natuurlijk meer kijken. Je gaat je verdiepen in motorroutes. Hier vind je 2.000 gratis motorroutes in Europa. Een motorvakantie vraagt om bagagetips voor je motorvakantie, want je hebt beperkte ruimte én je moet voorbereid zijn op allerlei weersomstandigheden en situaties. Onder de foto een overzicht van wat je absoluut moet meenemen.

Coos van der Spek, een link naar zijn artikelen vind je onderaan het artikel.

Bagage & opbergmogelijkheden

  • Zijkoffers en/of topkoffer (waterdicht of met regenhoezen)
  • Tanktas of zadeltas (liefst met kaartvak of vak voor smartphone/GPS)
  • Dry bags of compressiezakken (om kleding compact en droog te houden)
  • Spanriemen of Rok straps (om alles stevig vast te zetten)

Kleding

Beschermende motorkleding

  • Motorjas & motorbroek (bij voorkeur waterdicht of met regenlaag)
  • Motorrhandschoenen (zomer én waterdicht paar)
  • Motorlaarzen
  • Helm (met zonnevizier of pinlock bij regen)
  • Reflecterend hesje (verplicht in sommige landen)

Casual kleding (voor ’s avonds / off-bike)

  • Ondergoed/sokken (sneldrogend)
  • T-shirts en korte broek
  • Warme trui/fleece
  • Regenjas / poncho (voor wandelen of extra bescherming)
  • Zwemkleding (voor wellness of spontane duik)
Hans den Ouden in beeld, zijn verhalen vind je helemaal onderaan dit artikel.

Toilettas & persoonlijke verzorging

  • Tandenborstel, tandpasta, zeep, shampoo (alles in reisformaat)
  • Scheerspullen
  • Zonnebrandcrème & aftersun
  • Oordoppen (voor slapen of tegen lawaai tijdens rijden)
  • EHBO-setje

Gereedschap & onderhoud

  • Punctieset of bandenreparatiekit
  • Kleine kettingspray (als je ketting rijdt)
  • Multitool of klein gereedschapssetje
  • Reinigingsdoekjes & poetslap
  • Reserve zekeringen, lampjes
  • Duct tape en touw

Navigatie & elektronica

  • Smartphone + houder + powerbank
  • Navigatiesysteem of offline kaarten-app (bv. OsmAnd, Maps.me)
  • Opladers (12V stekker, USB, evt. powerbank)
  • Oordopjes of intercom (voor muziek of communicatie)

Documenten & geld

  • Rijbewijs + kentekenbewijs
  • Paspoort of ID-kaart
  • Motorverzekering, groene kaart (verzekeringsbewijs)
  • Reisverzekering + zorgpas
  • Routeplanning / papieren kaarten
  • Cash in lokale valuta + pinpas/creditcard

Optioneel: kampeeruitrusting

(als je gaat kamperen)

  • Tent (compact & licht)
  • Slaapmatje + slaapzak
  • Kooksetje + gasbrander
  • Lichtgewicht servies
  • Opvouwbare stoel of zitmat
Roland Oomens bij zijn bepakte BMW. Een link naar zijn verhalen zie je onderaan het artikel.

En dan de ultieme extra tips van onze redactie:

  • Ga bij je motorkleding uit van het laagjesprincipe: neem thermisch ondergoed en een regenlaag mee. Zo ben je flexibel.
  • Ga je op motorreis? Wees bamboe!
  • Sneldrogende kleding is ideaal voor onderweg wassen.
  • Weeg je bagage en oefen thuis met het inpakken om zeker te weten dat alles past en de motor in balans blijft.
  • Wil je ook een inpaklijst in checklistvorm (PDF of printbaar)? Kijk dan eens in dit artikel van Hans den Ouden.

De motorverhalen van de 3 mannen op de foto’s.

Hou je van motorreizen, en wil je de reisverhalen lezen van 3 trouwe schrijvers. Kijk dan eens naar de motorverhalen van Coos van der Spek, Hans den Ouden en Roland Oomens.

Tot slot nog een leuke YouTube video.

We wensen je veel leesplezier, en fijne mooie kilometers.

Deel 7: Braber Bouwt

We vervolgen de serie Braber Bouwt. Zijn eerdere verhalen vind je via deze tag. Jan gaat verder met deel 7 vandaag. Jan heeft het hele proces van de bouw van een scrambler op basis van een Yamaha XJ900 nauwkeurig vastgelegd en deelt dit met ons in zijn verhalen. In tekst en beeld dus.

Ontdaan van heel veel onderdelen staat hier het frame met blok in een positie waarbij het goed is om aan te werken, zeker om te passen en meten. De bok zit er nog onder en die gaat ook pas op het laatst verdwijnen.

Het verhaal van het “dikke lager” in het achterwiel.

Dit lager zat bij het demonteren los in het achterwiel. Lager was defect en had dus in het wiel liggen schuren. Het was duidelijk dat er een nieuw lager in moest. Alleen dat is nergens te vinden of je moet echt geluk en de tijd hebben. Overleg met Edwin leerde dat ook hij tegen hetzelfde probleem was aangelopen.

Wat nu? De binnenring van het lager is 22mm dik en de standaard lagers zijn 17mm. Na veel zoeken en vlogs lezen tot de volgende oplossing gekomen. Gekozen voor het monteren van een 17mm lager en dat in het wiel vastgezet met locktite. Van een oud lager een ring gemaakt van 5mm dik. De hele zaak gemonteerd, in de wetenschap dat de motor in het vervolg van zijn leven slechts 1 persoon zal dragen, moet dat voldoende zijn.

De oliekoeler.

Bij het demonteren van de oliekoeler is de aluminium schroefdraad onherstelbaar beschadigd. Achteraf bezien hadden de leidingen nooit van de koeler afgehaald moeten worden.

Weer zoeken naar een oplossing. Nieuwe exemplaren zijn niet te vinden of keiduur, dus weer een contact gelegd met Edwin. Nou, die heb ik toevallig nog liggen compleet met leidingen, liet hij weten. Zo, wat een geluk zeg.

Op de wielen gezet.

De motor is op de wielen gezet om naar Jeroen te brengen voor het pas en meetwerk van de tank.

Zoals te zien is staan de wielen en de achtervork inmiddels in de grondverf. Het blok moet er nog uit en onder handen genomen worden en het Frame moet nog kaal gemaakt worden.

Over het maken van de tank heb ik in deel 4 het nodige geschreven. Het pas maken van de tank gaat nu hoofdzakelijk nog om de positie van de tank op het frame en de bevestiging. Dat loopt eigenlijk voorspoedig mede dankzij het pas en meetwerk in het voorstadium.

Nog een paar foto’s van het maken van de tank. Een geweldig proces en wat een vakmanschap. Hulde aan Jeroen.

Het motorzadel.

Het zadel wordt gemaakt door een gespecialiseerd bedrijf Motorzadels.nl  Ik ben bij Sjef op bezoek geweest en de zaak doorgenomen. Wat moet gebeuren is de onderplaat aanleveren en het model van het beoogde zadel. Ik begin met een glasvezelmat aan te brengen op de aluminium grondplaat.

Aan de plaat en de glasvezelmat wordt het materiaal van het zadel vastgemaakt. Uit piepschuim is een model van het zadel gemaakt. De vorm moet zo passend mogelijk zijn om het beoogd eindresultaat te bereiken. De moeilijkheid zit in de aansluiting op de tank. Dat moet een zo natuurlijk mogelijk verloop hebben, waarbij het lijnenspel belangrijk is. Het ontwerp is tot twee maal toe aangeleverd en aangepast, waarbij ik na overleg met Sjef zelf die aanpassingen heb verricht.

Vervolgens is Sjef van Motorzadels.nl aan het werk geslagen. Na nog een laatste correctie te hebben aangebracht was ik met het eindresultaat tevreden. De materiaalkeuze is gevallen op zwart suède met rode en grijze stiksels, verwijzend naar de kleuren van het logo van Yamaha.

De bedieningsschakelaars.

De afweging was de bestaande schakelaars opknappen en gebruiken of nieuwe /andere bestellen. Eerst maar eens kijken hoe ze eruit zien en van welk materiaal ze zijn gemaakt.

Ik kan u vertellen, ze zagen er bedroevend slecht uit. Aangetast door weer en wind en aan de binnenzijde gewoon vuil. Het goede nieuws is dat de behuizing van aluminium is. Daarom heb ik een proef uitgevoerd om een deel van de schakelaar blank te maken en te polijsten. Het resultaat was gewoon goed. Daarom heb ik besloten die behandeling voort te zetten.

Natuurlijk veel werk en zwarte klauwen maar met het eindresultaat ben ik zeer tevreden. Gemonteerd op de motor, dat ziet u in de vervolg foto’s.

De voorvorkpoten.

Wat een drama is dat geweest. De bestaande poten waren behoorlijk aangetast en vol met roestpuntjes. En dat wil je niet want binnen de kortste keren zijn de keringen beschadigd en dat levert lekkage op. Na contact met Edwin bleek dat ook hij een slechte set had staan die dringend een behandeling nodig had. Wij besloten samen op te trekken in de zoektocht naar een geschikt bedrijf.

De optie om nieuwe poten aan te schaffen was naar het tweede plan geschoven, omdat de wanden van de nieuwe beduidend dunner zijn. De bestaande moeten worden afgedraaid, vervolgens voorzien worden van een laag hardchroom en daarna weer worden afgedraaid op de juiste maat. En dat luistert zeer nauw, specialistenwerk dus.

Dus, de zoektocht naar een bedrijf begon. Na enig zoekwerk een bedrijf gevonden. Ik er naartoe met de pootjes achter op de motor. “Komt prima voor elkaar” riep de eigenaar. Mijn mannetje komt volgende week terug van vakantie, daarna moet hij eerst wat wegwerken en dan begint hij aan jullie pootjes. Het bedrijf heeft een jarenlange reputatie op dit gebied.

Het duurde en duurde, tot dat ik maar eens ging bellen. “Slecht nieuws” zei hij. Mijn mannetje heeft tijdens zijn vakantie besloten om met onmiddellijke ingang met pensioen te gaan en een nieuw mannetje vinden duurt wel even. Dus einde verhaal bewerken vorkpoten. Geld wel terug gekregen en Edwin ingelicht. Het gaat niet door.

Afijn, de zoektocht begon opnieuw. Na wat heen en weer gebel weer een bedrijf gevonden in Enschede. Met Edwin overlegd en we besloten het te doen. Tis niet bij de deur maar vooruit maar en ik op een goeie dag weer met 4 vorkpootjes achterop de motor naar Enschede.


Ik heb als gepensioneerde de meeste mogelijkheden, dus gaan. Best wel een mooi ritje. Bij aankomst bij het bedrijf wachtte mijn een levensgrote herdershond en daar stond ik in een kantoor volgestapeld met van alles van dat bedrijf en ook anders spul tegenover een hond. Even kwam het in me op om maar weer geruisloos uit die bende te vertrekken. Maar ja, een tyfus eind gereden en nog niemand gesproken. Daar kwam iemand aan, de eigenaar een jonge gast. Heeft hij die ervaring??? Hij bekeek de pootjes, gaf een oordeel en liet weten dat het wel goed zou komen. Ik vroeg nog hoe hij dat dan ging doen en of wij niet bang hoefden te zijn voor een te dunne wand en anderszins. Krijg je die putjes wel weg?  Nee meneer, dit zijn nog goeie degelijke poten.

Hij vertelde verder rustig zijn verhaal, liet me de werkplaats zien en ik had er wel vertrouwen in. Prijs afgesproken en rustig tokkelend op de Kawasaki weer huiswaarts. Kleine 600 km gereden die dag.

Na een paar weken de pootjes weer opgehaald, deze keer met de auto. De kwaliteit van het werk is fantastisch. Vooroordeel klopte zoals zo vaak niet. Uit ervaring weet ik dat uit chaos vaak de mooiste dingen ontstaan.

Het heeft wat tijd gekost maar uiteindelijk iedereen blij. Je ziet op de foto rechts ook nog een zelfgemaakt stuk gereedschap om de zaak onderin de poot vast te draaien. Onderste deel van de voorvorkpoten ook blank gemaakt en gepolijst.

Oliekoeler optisch.

Zeg nou zelf, die oliekoeler hangt er maar een beetje bij te bungelen ook bij de originele XJ.

Ik heb er een framepje voor gemaakt met een gaasje ervoor. De uiteindelijke uitvoering is zwart gemaakt. Helemaal top!

Tot zover deel 7. In het volgend en laatste deel o.m. het reinigen van het blok, de elektrische zaken, de kosten en het eindresultaat.

Veel leesplezier en tot de volgende. Met vriendelijke motorgroet,
Jan Braber

TIP van de redactie: wil je alle verhalen na elkaar teruglezen, ga dan naar deze link: //ikzoekeenmotor.nl/tag/braber-bouwt/

We zoeken unieke motorverhalen!

*OPROEP*

Wij (de mensen van redactie@ikzoekeenmotor.nl) zijn altijd op zoek naar unieke motorverhalen. Of oude zwart-wit foto’s met wat informatie over de motorrijder of het verhaal erachter. We houden van klassieke motoren en publiceren er graag over. We doen deze oproep vaker.  Door deze oproep en via de sociale media zijn we bijvoorbeeld in contact gekomen met een paar trouwe columnisten die aan ons hun motorreis-verhalen wilden vertellen.

Passie voor motoren

De afgelopen jaren hebben ons geleerd dat wij met onze motorsite een bijzonder publiek hebben opgebouwd. Via onze gezellige besloten Facebookgroep “PASSIE VOOR MOTOREN” (met inmiddels 4.600 leden) hebben we wat onderzoek gedaan. Hieruit blijkt dat de grootste groep leden bestaat uit motorrijders die een voorkeur hebben voor toermotoren en choppers. De helft van onze leden in deze groep bleken tussen de 40 en 60 jaar te zijn.

En vooral over motorreizen en motorvakanties wordt hier veel geschreven en gelezen.  De trouwe bezoekers zijn uiteraard veelal motorrijders die het vaakst reageren op de artikelen of zelf foto’s en filmpjes plaatsen. Maar ook de racers of elektrische rijders komen aan bod.

Liefhebbers

Ja liefhebbers heb je in allerlei leeftijden. Jongeren van tussen de 20 en 30 die op motorrijles gaan en nadenken over hun eerste motorfiets. Tot en met 70 en zelfs 80plussers. Die laatsten moeten helaas hun motorfiets soms inruilen voor een scoot-mobiel, maar zullen nooit die echte passie verliezen. Mannen en vrouwen die omkijken bij elke motor die ze langs horen komen. Het zijn allemaal trouwe lezers van onze website. Want zeg nu zelf, “eigenlijk zijn we toch altijd op zoek naar een motor?”

Een avondrit die voelt als een week vakantie.

We delen die passie graag. We herkennen onze vrienden aan het motorgeluid wat de straat in komt rijden. De motorfiets is voor velen een virus wat nooit meer weggaat. Een ritje van anderhalf uur tijdens een zwoele zomeravond op je trouwe bike kan soms voelen als of je een week op vakantie bent geweest.

Ken jij een motorrijder met een uniek verhaal?

Of ben jij zo iemand….? Ken jij een familie waarin 3 of meer generaties met de zelfde unieke motorfiets rijden? Zijn daar nog zwart-wit foto’s van? Of filmpjes zoals bijvoorbeeld dit?

We zoeken verhalen over die unieke schuurvondst, de motorrijder ‘ver van huis’, die we tegenkwamen op vakantie, of de man die een jaar lang bouwt aan zijn eigen wensdroom. 

Heb jij of ken jij een uniek motorverhaal?
Heb je er foto’s of een filmpje bij?

Neem dan svp per e-mail contact op met redactie@ikzoekeenmotor.nl. We helpen uiteraard met het schrijven en de uitvoering van dit verhaal.

Het verhaal van Jan de Bruijn en zijn Suzuki Motoren

Suzuki Nederland bestaat 60 jaar en deelde dit verhaal over Jan de Bruijn, een super trouwe Suzuki motorrijder. We mochten van Suzuki Motoren dit verhaal delen op onze website. Hieronder het interview.

Jan de Bruijn stuurde ons een prachtige collectie foto’s van de motoren die hij heeft gehad. We werden er een beetje nostalgisch van; Jan’s foto’s bestrijken bijna de hele geschiedenis van Suzuki in Nederland. Jan, je bent een van onze meest trouwe rijders. Vertel ons eens over je liefde voor Suzuki.

‘Dat klopt, ik ben erg merktrouw, ik rijd al bijna vijftig jaar bijna uitsluitend Suzuki. Al op mijn zestiende stond mijn eerste motor, een Suzuki GT250, geduldig te wachten in de schuur. Ik had toen natuurlijk nog geen rijbewijs, al reed ik weleens stiekem een rondje door mijn woonplaats Tilburg. Weet je, in die tijd -we hebben het over eind jaren zeventig- reed iedereen een brommer met versnelling. Je wist dus al hoe je moest schakelen. Een motorrijbewijs halen was toen nog vrij eenvoudig. Je ging naar het politiebureau waar je een aantal behendigheidsproeven moest afleggen. Ik weet het nog goed – ik moest achtjes draaien en een noodstop maken. Vervolgens kreeg ik een L-plaat, waarmee ik de weg op mocht zolang ik binnen de Ringbaan van Tilburg bleef. Als ik verder weg wilde moest ik afstappen hahaha. Het echte rijbewijs halen was simpel: ik had maar drie lessen nodig om te slagen.’

Het was natuurlijk een andere tijd, met minder verkeer. Maar toen je eenmaal je rijbewijs had mocht je eindelijk de wijde wereld in.

‘Nou en of en daar heb ik volop van genoten. Ik bezocht in die jaren veel races. Ik heb alle grote namen gezien, ook de Grote Drie: Wil Hartog, Boet van Dulmen en Jack Middelburg. Het was een geweldige tijd. Ik herinner me dat we na een race in Italië een pizza zaten te eten en dat een van die mannen gewoon naast ons op het terras kwam zitten. De handtekening heb ik nog – op het vettige papiertje dat onder de pizza zat! Het was allemaal heel vrij, je kon gewoon in het rennerskwartier komen. In die tijd zat ik dag en nacht op de motor. We reden rustig in een weekend op en neer naar Imola om een race te bezoeken. We stapten vrijdagochtend vroeg op en kwamen daar dan aan het einde van de middag aan. We reden aan één stuk door en stopten eigenlijk alleen om te tanken en te roken. Het waren écht andere tijden en ik was nog jong. Tegenwoordig doe ik het wat rustiger aan. Ik geniet meer; mijn partner zit achterop en we pakken de mooie kronkelweggetjes in plaats van de snelweg. Maar als ik eerlijk ben vind ik een terrasje pakken eigenlijk nog altijd een onderbreking van de rit.’

Maar hoe kwam je eigenlijk bij Suzuki terecht?

‘Op mijn zestiende raakte ik bevriend met iemand uit de buurt die een Suzuki T200 had. Ik mocht weleens mee achterop en was meteen verkocht. Onze vriendschap heeft mijn passie voor motoren aangewakkerd. We kwamen in die tijd veel bij Toon en Helmy Hoes, destijds een bekende naam in motorrijdend Tilburg. Ik vond de Suzuki’s betaalbaar en de prestaties goed, dus er was geen reden om van merk te veranderen. Ik heb enorm veel verschillende modellen gehad, maar ik had een zwak voor de Suzuki Bandit. Ik heb een aantal 650 cc Bandits gereden en ben op een gegeven moment overgestapt naar een heel krachtige 1250 cc Bandit. Die heb ik wel 12 jaar gehad. Ik heb ook een Katana gehad, maar daarmee heb ik helaas een aanrijding meegemaakt. Ik had zelf niets, maar de motor was total loss…’

Oei!

‘Motorrijden is niet zonder risico, je bent veel kwetsbaarder dan in een auto. Ik heb weleens incidenten meegemaakt, maar als je het afzet tegen het aantal kilometers dat ik heb gereden valt het mee hoor. Ik deed vroeger álles op de motor, woon-werkverkeer, vakanties, noem het maar op. Ik ben inmiddels met pensioen, maar ik rij nog altijd zo’n 8.000 kilometer per jaar.’

Dat zijn heel wat kilometers – en je hebt nooit pech gehad?

‘Eén keer, in het allereerste begin. Ik kwam zonder stroom te staan – er was iets met de dynamo. We hebben de accu omgewisseld en zo ben ik veilig thuisgekomen. Maar verder is stilvallen eigenlijk vreemd voor mij. Tegenwoordig zijn eigenlijk alle motoren wel goed, maar vroeger waren er nog echt verschillen. Misschien dat ik daarom ook wel trouw ben gebleven aan Suzuki: ook in die begintijd waren het fijne motoren waar je van op aan kon. Ik heb altijd erg van die oude modellen genoten. Soms kriebelt het weleens, dan denk ik: ik zou er best een klassieke motor naast willen. Het liefst mijn eerste eigen motor, de Suzuki GT250 uit 1973. Maar ik heb geen stallingsruimte en bovendien het gaat mij om het rijplezier. Vroeger wilde iedereen een steeds snellere en krachtigere motor. Van 250 cc naar 500, 750, 1000…. Maar tegenwoordig zie je juist weer meer lichtere en betaalbare motoren. Zelf ben ik ook teruggegaan naar 650 cc. Mijn moderne Suzuki SV650 is net zo krachtig als de motoren uit de jaren negentig en hij rijdt minstens zo leuk. Ik heb het grotere vermogen nooit gemist. Nee, ik kan me niet voorstellen hoe het is om geen motor te hebben.’

Meer foto’s kun je vinden via deze link naar het verhaal.

Voor meer motorverhalen van Suzuki rijders kun je ook een kijkje nemen op: Suzuki.nl/motoren/nieuws/