Even wat zeuren hoor mensen….
Ken je dat? Het woord ‘motorjeuk’ zal niet iedereen misschien iets zeggen, maar het gevoel is bij veel motorrijders bekend. Je hebt door je drukke agenda al twee weken niet meer op je motor gereden, het is op dat moment nog september en heerlijk najaarsweer. Je plant min of meer in die week al dat je dat weekend, de zaterdag, eens een lekkere trip gaat maken. Ergens even op de koffie en dan lekker binnendoor. Maar op de donderdag wordt je al wakker met zo’n onbestemd droog gevoel in je keel, en eer dat het vrijdag is heb je een stevige keelontsteking te pakken met wat koorts. Dat wordt dan een rot griepje en hup, die week erna zit je dus niet op de motor.
Dan denk je, och dat komt dan het weekend erna wel, maar dan krijg je na de keelontsteking een rare ontsteking in je ogen met brandende jeuk. De vervangende huisarts gokt met wat druppels die zeker een volle week totaal niet helpen en uiteindelijk zit je dan toch bij de oogarts in het ziekenhuis. Daar krijg je dan toch de juiste druppels. Na enkele dagen is de oog ontsteking over en denk je dat je na die werkweek wel even lekker kunt gaan toeren op de motor. Is het natuurlijk drama k-u-t weer, het valt met bakken uit de hemel tijdens wat stevige storm dagen. Weer een weekend dat je geliefde motor eenzaam staat te zijn in de schuur. Het weekend daarna wordt opgeslokt door een klus aan het huis van je moedertje, en, waar veiligheid een rol speelt ga je dat niet uitstellen.
Weer komt je motor op de tweede plek. Enfin, lang verhaal kort, het is nu eind november en al meer dan twee maanden wordt mijn agenda elk weekend ingehaald door de waan van de dag, en niet door een snellere motor.
Mensen, mensen, die motorjeuk wordt erger, ik moet krabben.
En ook al is het maar 5 graden nu, de zon schijnt, ik ga mijn dikke motorjas in elkaar ritsen met de wintervoering, de nieuwe Daytona motorlaarzen staan lachend naar me te knipogen..
Deze column hoeft niet af te zijn, dat toetsenbord zoekt het zelf maar uit. Ik ben weg zo.
Houdoe. John
PS:
Het woord motorjeuk zag ik het eerste voorbij komen in een tekst van Roland Oomens, en heb ik ongevraagd van hem geleend. Wij motorrijders mogen dat, en vinden dat altijd goed, wij doen onder elkaar niet moeilijk over wat ronkende auteursrecht-dingetjes.
Deze column schreef ik op zaterdagochtend, en terwijl de zon naar binnen scheen besloot ik vanmiddag lekker te gaan rijden. Het was te lang geleden en ik kon meteen de nieuwe motorlaarzen van Daytona uit testen. Aangeschaft vanwege de veiligheid en ook omdat het in de winter altijd koud werd aan mijn onderbenen. Dat is opgelost en die blijven heerlijk warm, zelfs bij 5 graden dus. Ik moet wel zeggen dat het schakelen even wennen is en het remmen met de rechtervoet is niet ideaal. Maar dat zal vast soepeler gaan als de laarzen wat zijn ingelopen.
Ja nieuwe laarzen zijn vaak lastig met schakelen. Ik heb dat ook met de Rev’its. Ik trok vanmorgen mijn verwarmde pak en verwarmde handschoenen aan en reed naar Alblasserdam voor nieuwe banden. Ik vond het fris! En dat terwijl ik altijd woon-werk reed, weer of geen weer. Maar nu het niet meer hoeft, zijn de grenzen kennelijk verlegd.
Met al die verwarmingen is het wel lekker luxe hoor.
Ik moet zeggen dat ik geen verwarmde handvaten heb en gewoon ouderwetse goede motorkleding. Het was vandaag een graad of 5 denk ik. En weer besefte ik dat “two digits” mijn ideale temperatuur is. Dus gewoon rijden boven de 10 graden en in andere gevallen met de fiets of de auto gaan.
Dit is zo herkenbaar. Ik ben in staat om op een regenachtige dag toch een lekker stuk te gaan rijden met de moto, gewoon omdat het dan te lang geleden is.