Categoriearchief: Tussendoor

Dolf Peeters: motoronderdelen zoeken, een kunst op zich

“Onlangs hadden we (onze schrijver Dolf Peeters / redactie) het over de vondst van een BMW R60/5. Dat ding had een jaar of twintig geslapen. En werd geadopteerd voor een paar honderd euro. Iemand vond het bericht zwaar gedateerd. Want een BMW voor dat geld? Dat was iets van jaren terug. Tegenwoordig werd er voor zo’n ding al gauw een paar duizend euro gevraagd. En dat was duidelijk te controleren op Marktplaats. De oplettende lezer had gelijk. Voor zover het Marktplaats, of desnoods het hele Internet betreft.

Gewoon, de echte mensenwereld

Maar vanuit ons beperkte universumpje is Internet, is Marktplaats, niet de norm der dingen. Wij zoeken – en vinden vaak genoeg – gewoon in de mensenwereld. Binnen de vrienden en kennissenkring. En dat resulteert dan niet gegarandeerd in aanklikken en wachten tot de doos bezorgd wordt. Maar via via kom je vaak bij mensen die zich digitaal niet of nauwelijks presenteren. We kennen intussen een handelaar voor wie het bijvoegen van een foto in een mailbericht absoluut te hoog gegrepen is. Dat zijn dan mensen waar je naar toe gaat en zo breidt je kennissenkring zich steeds verder uit.

En dan kom je weer op dat spanningsveld van prijzen

Een van de redactionele brommers, een 1984’er Moto Guzzi V65 die als daily driver wordt gebruikt had wat probleempjes en vroeg wat aandacht. Als je Moto Guzzi denkt in Nederland, dan denk je in elk geval aan TLM in Nijmegen. Dat bedrijf heeft Guzzi in alle genen, was één van de eersten die gebruikte onderdelen helemaal gedocumenteerd online zette en vanuit Nijmegen worden er gebruikte Guzzi onderdelen over de hele wereld verstuurd. Maar met de uurtarieven van TLM is het moeilijk slikken voor de eigenaar van een ouwe, kleine Guzzi.

De prijzen van gebruikte onderdelen

In de professionele motorsloopwereld is het al sinds jaar en dag zo dat de richtlijn is, dat de verkoopprijzen een derde tot de helft van de laatste nieuwprijs is. Dingen die bijna niemand zoekt zijn goedkoper. Heel zeldzame items zijn duurder. Maar elke discussie over die prijzen kan afgestopt worden met de vraag of ‘de markt’ het bedrag er voor wil betalen. Bij een serieuze organisatie als TLM is er al een hele hoop werk in de handel gestoken voordat het op de webshop komt. En de bedrijfskosten van een groot bedrijf moet je ook niet onderschatten. Aan het eind van het liedje biedt TLM een bijna dekkend aanbod aan hoogwaardige gebruikte Guzzi spullen voor bijna alle modellen met het koopgemak van een muisklik.

En zo vind je dan een accu zijdeksel voor € 96,59

Helaas heeft dat ding de verkeerde kleur. Maar het is er eentje zonder scheuren, krassen of afgebroken lipjes. Intussen is een kapot zijkapje geen ramp. Het doet alleen afbreuk aan de rest van de fiets die er nog best netjes uit ziet. Maar bijna 100 euro= Das serieus geld. Als de Guzzi dan tegen een elektrische ontstekingsprobleem op loopt, dan heeft dat prioriteit. Zelf kwam ik daar als ouwe wtb’er niet uit. Maar ik had goede dingen gehoord over Mark Wilmink uit Borne. Mark bleek geïnteresseerd in de rare storing. Want hij is geen motorhandelaar, hij is een techneut en repareert alleen Guzzies zonder injectie.

De Guzzi werd naar Borne gebracht waar Mark iets raars vond en oploste

Om de V65C bij hem in de bestanden te bergen deed hij een compressiemeting, een compressielektest en controleerde hij de lifthoogte van de nokken op de nokkenas. Dat geeft een mooi nulpunt voor de motor van een nieuwe klant en geeft een heldere indicatie van de toestand van het blok. De V65C bleek vermoeider dan gedacht. Om het mooi te maken worden volgende winter de koppen dus gerepareerd. Alles dik voor elkaar. Voor aflevering werd de Guzzi nog even op alle vloeistoffen en drukken gecontroleerd. Daarna werd de zaak nog even kort besproken en een van de laatste opmerkingen was “En je hebt toevallig geen zijdeksels voor een V65C denk ik”.

Die waren er toevallig wel

Nieuw, en ook in de verkeerde kleur. Maar het waren er wel twee voor € 30. Het blijkbaar hoge kilometrage – op de klok staat maar dik 40D km – had zich al eerder kenbaar gemaakt door carburateur problemen. Vervangende gasfabriekjes waren daarom al eerder gescoord bij een ander eenmansbedrijf, dat van Teun Beuzel uit Lochem. En Starten en laden uit Nijmegen heeft ooit een hele container vol imitatie Valeo startmotoren uit China laten komen. Die passen op veel BMW’s en Guzzies. En kosten nieuw – met drie jaar garantie – € 59,- En dat is dan alleen nog maar in het Guzzi wereldje. Een wereldje waarin Jan Robers uit Boekelo trouwens ook een ijkpunt voor de oudjes is. Dat zijn allemaal bedrijfjes die niet of nauwelijks adverteren. Dat is natuurlijk jammer als je een blad of een site hebt.

Maar ze bedienen een niche markt en voelen zich daar wel bij

En als je er bij eentje bent die zich bezorgd af vraagt of het niet allemaal uit de hand gaat lopen omdat hij de vorige dag zomaar zes mensen over de vloer heeft gehad? Dan heb je een goeie. En dat soort bedrijfjes zijn er gelukkig nog voor alle merken klassiekers.
En dan is er nog de ‘handel’ in de binnenste cirkel waar een stuur van een oude Amerikaan geruild werd tegen een stel uitlaatbochten van een motorfiets. Je moet ze alleen even vinden.

Maar onze insteek werkt niet voor iedereen

We hadden een kennis verwezen naar onze voortreffelijke vriend Kiat Que van Loods 8 . De brave kennis was naar het wat vage industrieterrein in Arnhem gereden. Hij had voor de zaak gestaan. En hij had er geen goed gevoel bij. Hij is door gereden.

Dus kost iets € 100 of een € 50?

Als je in de top van de markt online koopt en je wilt risicoloze kwaliteit klikken? Dan scoor je voor € 100. Als je de (vraag)prijzen op Marktplaats bekijkt? Dan weet je in elk geval wat er gevraagd wordt. Als je gewoon veel mensen kent en als je een beetje de tijd wilt nemen? Dan kun je op zoek in de kennissenkring of bij de kennissen van kennissen. Op die manier leer je veel mensen kennen en wordt het vinden van spullen steeds leuker, makkelijker en goedkoper. En leuker.”

Dit artikel is geschreven door Dolf Peeters. Dolf is een trouwe schrijver op onze website. Dolf droomt motoren, weet van motoren en er stroomt volgens ons (redactie@ikzoekeenmotor.nl) olie door zijn aderen. Of benzine? We twijfelen nog. Heb jij het BOEK van Dolf al gelezen trouwens?

Rondje IJSSELMEER met de ZERO SRS

“Elektrische motorfietsen zijn alleen geschikt voor een rondje om de kerk of een tripje in het weekend”,  is een vaak gehoorde uitspraak.

Opvallend is dat veruit de meeste motorrijders hun motorfiets meestal juist op die manier gebruiken. Wij nemen de proef op de som en rijden een rondje IJsselmeer met een Zero Motorcycles SRS met 12 kW semi snellader. Een rit van zo’n 500 km.

In eerste instantie is de bedoeling alleen maar secundaire wegen te rijden, dat blijkt met name in het Westland veel te veel tijd te kosten vanwege de vele dorpjes en steden waar je om en doorheen moet. Daarom wordt voor die regio de snelweg gekozen. Laadpunten zijn er inmiddels voldoende in Nederland. Anders dan tankstations zijn laadpunten niet herkenbaar vanuit de verte.

Route maken.

Via Google Maps wordt de route gemaakt. Het handige van google maps is dat je daarop kunt selecteren op laadpunten. Anders zijn er verschillende apps waarvan je gebruik kunt maken. Het snelst laadt deze SRS aan een 22 kW AC lader of laders met een nog hoger vermogen. Denk hierbij aan de meeste snelladers langs de snelweg van Allego of Fastned . De laadmomenten worden tussen de 100 -120 km gekozen wat neerkomt op één tot anderhalf uur rijden per keer. Mooi om even de benen te strekken.

De weersverwachtingen zijn droog maar fris. Goed aankleden en de handvatverwarming op de SRS maken de rit aangenaam. Via het rivierengebied gaat de rit naar de eerste laadstop aan de A2. Laden vraagt uiteraard wat meer tijd dan het volgooien van en tank. Leuke bijkomstigheid is dat je tijdens het laden altijd aanspraak hebt met mensen die bijna zonder uitzondering verbaasd reageren op een elektrische motorfiets. Elektrische auto’s kennen mensen intussen wel. Betalen doe je met een laadpas of een app. De weg vervolgt via de snelweg richting West-Friesland, een straffe noorderwind op de neus neemt wel wat range weg, maar dat wordt beperkt door de maximum geldende snelheid van 100 km/u. Even voor de afsluitdijk is de volgende stop. Het is inmiddels etenstijd.

Laden en rijden.

De laatste 10% laden van de batterij duren het langst. Vergelijk het met het volgooien van een tank benzine. Het laatste beetje moet je ook rustig tanken om niet te knoeien. Als je wat minder tijd hebt of wilt besteden laad je de batterij tot 85- 90 % wat zo’n 25 minuten duurt. Die laatste paar procenten zijn slechts 10-15 km extra range. In dit geval was de batterij behoorlijk leeg door tegenwind. Omdat dit de middagpauze met lunch was werd de batterij volledig geladen. Dit kost je aan tijd ongeveer 45 minuten.

De weg vervolgt zich over de afsluitdijk, daar wordt momenteel flink gewerkt aan versteviging en verhoging van de afsluitdijk ter voorbereiding op de stijgende zeespiegel. Natuurlijk wordt er ook een stop gemaakt bij het monument op de afsluitdijk en het
windmolenpark wat gebouwd wordt in het IJsselmeer. Na de afsluitdijk gaat het zuidwaarts met de wind in de rug via binnenwegen door Provincie Fryslân. Een landschap wat zich kenmerkt door een uitgestrektheid met mooie Stolpboerderijen en heel veel windturbines. De weg vervolgd zich via de Noordoostpolder waar nog wordt bijgeladen bij een nieuw Fastned station met AC lader. Opvallend is dat er door auto’s flink gebruik gemaakt wordt van deze snelwegsnellaadstations. Veelal korte stops om net wat range bij te laden.
De reis gaat verder via Provincie Flevoland waar een afslag gemist wordt en een omweg van een km of 15 gemaakt wordt. Flevoland is vlak, met moderne bedrijfsterreinen en monumenten die herinneren aan de Zuiderzee …. en veel windturbines. Bij Apeldoorn wordt de batterij weer bijgeladen voor de laatste etappe. Dit Fastned station zou ook een AC lader moeten hebben. Daar aangekomen bleken alle laders te zijn vervangen door nieuwe ultra snelladers maar zonder AC type 2 plug. Gelukkig stond er op de nabijgelegen parkeerplaats een Allego snellader met wel een 43 kW AC lader. De laatste 90 km werd weer snelweg gereden.

Resumé

De totaal afgelegde afstand van deze rit is uiteindelijk 519 km. De 4 laad / pauze / toerist momenten varieerde van 25 tot 45 minuten, de rit duurt in totaal 11 uur. We kunnen zeggen dat
het rijden van een grote toerrit met een elektrische motorfiets heel goed mogelijk is. Je moet jezelf wel iets meer tijd gunnen voor een laad cq stopmoment of deze combineren met een functionele stop. Denk aan een eet- / drinkmoment of bezichtiging. Je kunt dit ook zien als een onthaast moment. Handig is de laadpunt optie van Google Maps. Steeds meer navigatiesystemen worden hier overigens ook mee uitgerust. Er is bij deze rit gebruik gemaakt van snelwegladers, deze zijn veelal uitgerust met 1 AC lader, dat kan als je alleen rijdt. Als je met meerdere elektrische motorrijders zou rijden is een laadpaal buiten de snelweg een betere optie. Dit zijn over het algemeen AC laadpalen met 2 of meer laadpunten.

De laadkosten aan de snelwegladers kwamen per laadbeurt gemiddeld uit op €5,50 volgens de laders. Echter met de gebruikte laadpas moet dit bedrag wat lager uitvallen. Hoeveel is pas te zien bij de digitale afrekening. Door de uitgebreide laadinfrastructuur in Nederland is het rijden van een grotere afstand geen bezwaar meer. Ook de beschikbare apps voor het zoeken en navigeren naar laadstations en de steeds meer op elektrisch rijden voorbereide navigatie maakt het steeds eenvoudiger om elektrisch motor te rijden.

Wil je weten hoe een Zero SRS rijdt?

Klik op deze link naar Facebook. Dank aan ElectricMotorbikes.nl

Namens de redactie@ikzoekeenmotor.nl danken we Andrew Thijsen voor dit artikel. Kijk ook eens op BMS E-motorrijder.

Even naar de Dolomieten

Via het YouTube kanaal van onze schrijver Hans den Ouden, kwamen we dit filmpje tegen uit 2012. Een aantal leden van MC Zegveld gingen op tournee naar de Dolomieten. Er was een ongeval maar gelukkig had alleen de motor wat schade. Verder komt ook regelmatig onze energieke Coos van der Spek in beeld. De man die we momenteel volgen door Zuid-Europa. Enfin, gewoon een mooi filmpje om te bekijken tussen de regenbuien door. Want morgen is het weer echt lekker weer om te rijden.

Wat heb je aan een website die niet vertelt wat jij wil zeggen?

Toen we met ikzoekeenmotor.nl als hobby-project begonnen in 2019 hadden we niet echt een doel of plan voor ogen. De basis zat erin dat we een website wilden lanceren die het karakter had van een blog, waar mensen zich vooral als motorrijder thuis zouden voelen en waar het vooral gezellig was om van alles te lezen over de gemeenschappelijke passie voor motoren. De url doet vermoeden dat we ‘motoren verkopen’ en indirect gebeurt dit ook. We zijn nu twee jaar verder en onze website verwijst via de pagina ‘motorbedrijf of leverancier zoeken’ naar het motorbedrijf bij jou om de hoek. We willen (als motorrijders) service, garantie, deskundig onderhoud, en vanuit de gedachte van Google hebben we onze website doorontwikkeld. Zowel motorrijders als leveranciers komen op onze website aan het woord. De laatste groep kan dan inmiddels ook betaald adverteren op onze website. Contentmarketing is onze tak van sport. We vertellen ronkende verhalen.

Bij het doorontwikkelen van onze website bleek dat ‘een beetje hobbymatige kennis’ over bijvoorbeeld WordPress al snel te kort schoot. Motorrijders zoeken motorrijders op dus al snel hadden we contact met Petra Blankwaard van Indigo Webstudio. Haar team met professionals bouwen websites in Magento en WordPress. Je website wordt geoptimaliseerd, functies worden verbeterd, je wordt beter zichtbaar en vindbaar via Google. Dit hadden wij nodig om per 1 januari 2021 van ikzoekeenmotor.nl een bedrijf te kunnen maken.

Petra Blankwaard van Indigo Webstudio op haar Moto Guzzi

De bedenkers van Ikzoekeenmotor.nl draaien al wat jaartjes mee in de wereld van internetmarketing, maar altijd op het vlak van story-telling. We misten wat technische vaardigheden om de website uniek te maken. Precies die extra technische deskundigheden vonden wij bij Indigo Webstudio.

Lees jij dit nu als eigenaar of marketeer van een motorbedrijf of leverancier uit onze motorwereld, en ben jij op zoek naar een nieuwe, betere website? En wil je een sitebouwer die ECHT naar je luistert? Die precies aanvoelt wat jij nodig hebt, en telkens met een plan of ontwerp komt, wat er nog beter uitziet (en werkt) dan jij verwacht had?

Neem dan contact op met Petra van Indigo Webstudio. Haar team bestaat stuk voor stuk uit internet-kanjers die jou verrassen, op een aangename manier, waardoor je uiteindelijk met plezier je rekening betaalt. Want wat heb je nu een website die niet vertelt wat jij exact wil zeggen en laten zien?

Vijf dingen die handig zijn om bij te hebben op de motor

Via Motorstof.nl kwamen we dit interessante artikel tegen. We mochten deze leuke tips plaatsen op onze website.

Wat moet iedere motorrijder bij zich hebben? Als je wat langer je rijbewijs hebt, zul je vroeg of laat wellicht wel een keer mee gaan maken dat je stil komt te staan of een ander probleem moet oplossen. Hoewel voorkomen natuurlijk beter is dan genezen, zijn er een paar items die het leven een stuk makkelijker maken als je deze bij je hebt. Wij geven jou de beste vijf!

1. Een toolkit

Het klinkt zo ontzettend logisch, maar toch zijn er veel mensen die hem niet meenemen, een handig toolkitje met wat noodzakelijk gereedschap. Je kunt natuurlijk zelf wat gereedschap meenemen, maar er zijn ook kant- en klare kits op de markt gebracht die enorm compact zijn. Ga er echter nooit vanuit dat deze alles bevatten wat jouw motor nodig heeft. Loop een keer de motor langs met je toolkit en check of het meeste past, wat je nog mist kun je eventueel toevoegen.

2. Tiewraps

Hoewel we deze natuurlijk liever niet nodig hebben, heeft het mij al enkele keren geholpen. Laat ik er niet om liegen en vertellen dat ik al een aantal keren schade heb mogen rijden. Het wil dan nog weleens voorkomen dat er kapjes los gaan zitten. Een tiewrap kan in zulke gevallen vaak een snelle, tijdelijke oplossing bieden en zorgt er in ieder geval voor dat je veilig terug naar huis kunt rijden. Deze tiewraps kun je natuurlijk ook gewoon onderdeel maken van je toolkit.

3. Spinbinder/Bagagenet

Eigenlijk ben ik geen fan van spinbinders, ze zijn net even wat minder veelzijdig dan een bagagenet, dus ik zou je eerder de laatste aanraden. Ze zijn met name handig als je bijvoorbeeld wat (extra) bagage mee neemt op de motor, of gewoon lekker met je tentje op vakantie wilt gaan. Dan is het wel praktisch om deze als motorrijder zijnde bij je te hebben.

4. Bandenreparatieset

Iedereen gaat er stiekem een beetje vanuit dat het hem of haar niet gaat gebeuren, tot je daar een keer staat, met traantjes in je ogen aan het kijken naar een vergeten schroef die nog met het kopje je band uitsteekt. Gaat het om een tubeless band, dan kan de bandenreparatieset een hele grote uitkomst bieden en er in ieder geval voor zorgen dat je weer veilig thuis komt. Ga je met wat vrienden rijden, zorg er dan voor dat er altijd iemand is die hem op zak heeft.

5. Een kunstof slang

Ja, dat lees je goed. Misschien zit je je nu af te vragen waar je die precies voor nodig hebt, maar geloof me, als je lang genoeg rijd zul je een keer heel blij zijn dat je hem bij je hebt. Misschien niet voor jezelf, maar dan wel voor één van je vrienden. Er is namelijk wel altijd een keer iemand die vergeten is om te tanken, of dacht dat hij op zijn reserve toch wel wat meer kilometers af kon leggen. Een kleine kunstof slang kan je dan helpen bij het overgieten van de brandstof. Misschien dan ook een flesje water meenemen, voor de nasmaak. Zo heb je echt alles wat iedere motorrijder bij zich moet hebben.

Met dank aan Motorstof.nl voor deze tips.

Royal Enfield nieuws

ROYAL ENFIELD LANCEERT NIEUWE KLEURSTELLINGEN VOOR EURO 5 TWIN 650 MODELLEN

  • De nieuwe Euro 5 Interceptor 650 en Continental GT 650 geïntroduceerd in heel Europa
  • Nieuwe opwindende kleurstellingen geïntroduceerd voor elk Twin 650-model, plus een terugkerende populaire kleurstelling voor de Interceptor 650 (Orange Crush)
  • Nieuwe 2021-kleuren geïnspireerd op Royal Enfields rijke erfgoed en retro Interceptor- en Continental GT-modellen door de decennia heen     

Royal Enfield, wereldwijd marktleider in het middensegment (250cc-750cc), kondigt vandaag de lancering aan van haar nieuwe Euro 5 650 Twin motorfietsen – de Interceptor 650 en Continental GT 650 – en de nieuwe in het oog springende kleurstellingen per model.

De meermaals bekroonde Interceptor 650 is nu verkrijgbaar in 2 nieuwe uni kleuren – Ventura Blue en Canyon Red; twee nieuwe dual tone kleurstellingen – Downtown Drag, en Sunset Strip en een nieuwe bijgewerkte versie met een chromen tank – Mark 2. De Mark 2 Chrome Interceptor is een ode aan de originele Interceptor 750 die doet denken aan de hoogtijdagen van de zonovergoten Californische cultuur van de jaren ’60. De Interceptor 650 behoudt de Orange Crush-kleurstelling die erg populair is bij de motorrijdersgemeenschap over de hele wereld.

De iconische Continental GT 650, met zijn retro caféracer styling, is geïntroduceerd in vijf nieuwe kleurstellingen. Royal Enfield heeft zich laten inspireren door Royal Enfields rijke GT-erfgoed van de afgelopen decennia en heeft gehoor gegeven aan de oproepen van die-hard fans van het GT-merk. Daarom heeft Royal Enfield de Continental GT 650 opnieuw geïntroduceerd in de meest geliefde nieuwe Rocker Red-kleurstelling. De motorfiets is ook verkrijgbaar in drie nieuwe kleurstellingen – Dux DeluxeVentura StormBritish Racing Green en een nieuwe bijgewerkte versie van de Mister Clean in het chrome.

Naast de nieuwe kleurstellingen krijgen beide motorfietsen een paar esthetische updates. Zo zijn de voorvorkbeschermers nu standaard. Royal Enfield introduceert zwarte velgen en spatborden op meerderde modellen, wat de algehele aantrekkingskracht van de motorfiets vergroot. Deze update is doorgevoerd nadat men geweldig had gereageerd op de zwarte velgen, die eerder alleen verkrijgbaar waren op de dual tone kleuren.

Over de Interceptor 650 zei Vinod K. Dasari, CEO Royal Enfield: “De lancering van de 650 Twins sneed een nieuw hoofdstuk aan voor Royal Enfield en effende voor ons de weg om uit te breiden en wereldwijd marktleider te worden in het segment van middelgrote motorfietsen. Sinds de lancering is de Interceptor 650 de best verkochte naked motorcycle in het Verenigd Koninkrijk en ook in India is de 500cc+-categorie meer dan vier keer zo groot geworden. De Continental GT 650 blijft liefhebbers over de hele wereld verbazen, ontwikkelt zijn eigen unieke cultstatus en heeft ons geholpen de caféracercultuur wereldwijd verder te ontwikkelen. We zijn erg blij met het succes van deze twee motorfietsen en we geloven dat onze nieuwe opwindende kleurstellingen hun weg gaan vinden naar de liefhebbers van deze Easy got Back motorfietsen.”

De 650 Twins, die in september 2018 werden gelanceerd, werden door motorliefhebbers op alle wereldmarkten bijzonder goed ontvangen en werden ook binnen Europa warm onthaald. De Interceptor 650 – de typische roadster, won tal van prestigieuze prijzen over de hele wereld, waaronder in het Verenigd Koninkrijk door MCN’s bekroond als Best Retro Motorcycle of the Year voor 2019 en eveneens voor 2020 kon Royal Enfield deze titel behouden, evenals zijn het de meest verkochte ‘naked motorcycles’ van het Verenigd Koninkrijk voor het gehele kalenderjaar 2020. De indrukwekkende groei in verkopen in 2019 en 2020 van de 650 Twins werd ook ervaren in andere belangrijke Europese markten. Dit zorgt ervoor dat Royal Enfield haar aandeel in het middensegment in de hele EU-regio blijft uitbreiden, verstevigen en een zeer toegankelijke en aantrekkelijke motorfiets aanbiedt voor rijders van alle leeftijden, met veel of weinig ervaring.

De prijzen van de hier genoemde Royal Enfield modellen variëren van € 6999,- tot  € 8699,-

Wil je meer weten? Klik even op de doorlinkjes in de tekst of, ga naar de website van MotoMondo.

De baddest girls in town

We besloten dit filmpje maar even niet in de rubriek veiligheid op de motorfiets te plakken. Sowieso zijn het stunts die we niet allemaal thuis moeten gaan proberen en daarnaast is het met de hier en daar erg schaarse kleding van de dames niet echt veilig te noemen. Ze beheersen deze machines echter als geen ander en ja, met wat muziek erbij is het toch spectaculair om naar te kijken.

Wat jij?

Motorjournalisten hebben een perfect leven

“Motorjournalisten hebben een perfect leven. Ze reizen de wereld rond, worden fantastisch onthaald, maken van alles mee en ze krijgen er nog voor betaald ook.”

(redactie:) We plaatsen hier een column van Dolf Peeters die hij een paar jaar terug schreef. Een verhaal wat we jullie niet willen onthouden. Meer lezen van Dolf?

Hij heeft een prachtig boek geschreven. Een politiek incorrect boek over motorrijden, motorrijders en motoren. 

Mannen, motoren, en (wat) meisjes.)

 

Het gaat in ons voorbeeld om de introductie van een nieuwe productlijn van een ambitieuze Italiaanse fabrikant.

Er wordt dus een freelancer M/V ingehuurd. Freelancers M/V zijn gedreven mensen die de hang naar aardse rijkdom ontstegen zijn.

DAG 1:

Voor de incheckbalie van Ryanair staat een hele slang mensen. Er staat iemand in de rij met een complete achtpersoons bungalow tent. Hij kan het maar niet vatten dat zijn vracht niet als handbagage mee mag. De freelancer checkt geroutineerd in. De poort piept op de Leatherman.

Die gaat uit zijn houdertje en in de handbagage tussen de laptop en andere elektronica.

De passagiers stromen via het vliegtuig in. Een stewardess die Engels spreekt met het accent uit een Britse comedy serie repeteert in snelvuurtempo dat ieder vrij is om een stoel uit te zoeken. Dat geeft gedrang bij de raamplaatsen. De twee andere stoelen in de rij van drie worden gevuld door een enorm dikke Italiaanse en haar minuscule echtgenoot. Een dikke Italiaanse voelt aan als een weldoorvoede airbag.

De captain heeft een loodzwaar Iers accent. De stewardessen draaien met een doodse blik in hun ogen de veilgheidsroutines en lopen daarna dingen te verkopen en vuil op te halen. Er worden krasloten verkocht. Het landen gaat prima. Buiten is het dertig graden. In de aankomsthal staat een bezwete man met een papiertje waarop met pen de bedrijfsnaam is geschreven. Naast hem staat al een andere genodigde. Het is een jonge vrouw in zomerkleding. In tussen heeft de chauffeur, die net als alle Italianen een aan zijn hand vastgegroeide GSM heeft, contact met de hele wereld en de zaak.

Er blijken ook nog een Griek en wat Fransen zoek te zijn. We stappen in en rijden de file in. Langs een soort doorgaande weg staan tientallen luchtig geklede meisjes vriendelijk naar automobilisten te zwaaien. Het hotel staat op een desolaat industrieterrein. In het hotel is er tijd voor een vlugge douche. Want om acht uur is de pers genodigd voor een diner. Maar voorlopig bestaat de pers dus uit een tweepersoonsdelegatie uit Nederland. Er missen nog een mannetje of 38.

Om ongeveer half tien is bijna iedereen er. De spokesmanager van de fabriek vertelt al gs-emmerend dat de bus er nu ook elk moment kan zijn. En jawel… De buschauffeur krijgt ruzie met zijn GPS en het verdwaalt… Erg laat komt de ploeg aan bij het beloofde restaurant. Er liggen drie onweersbuien om onze lokatie de manager vertelt dat een van zijn personeelsleden de zaak via de buienradar in de gaten houdt. De man kijkt tevreden naar zijn gasten en de hoosbui barst onverwacht los. Iedereen wordt nat. Om een uur of half twee worden de nog natte, maar voldane gasten voor het hotel gelost. Ondanks het late uur zijn er nog meisjes die de na dampende gasten maar wat graag willen troosten De harde kern duikt de hotelkelder in. Daar is de bar. Tijd voor werkoverleg en de laatste bedrijfs- en vak roddels.

DAG 2:

De excursie staat geplanned vanaf 9.30 uur. Om een uur of half elf komt de Sales Director in Armani vragen of iedereen er klaar voor is. Hij zwaait naar buiten. Het publiek ziet dat een bus zijn deuren sluit en weg rijdt. De Verkoopdirecteur rent buiten, start zijn zwarte Alfa Romeo en verdwijnt ook. Er komt een wat kleinere touringcar aanrijden. Het ding stopt en er stappen twee Italianen uit die gister ook al gezien waren. In correct Engels wordt de pers uitgenodigd om in de bus plaats te nemen. Het is weer een uurje rijden. Het bedrijfspand ziet er van buiten kaal-strak uit.

Maar binnen is te zien waarom Italianen zo’n reputatie op het gebied van schoonheid hebben. Allemaal setting & design. Top! Er loopt een cameraploeg. Er is een podium met twee enorme flatscreens. Fotomodellen. Macho mannelijke Italianen. Rank gesneden dames.! De presentatie is helemaal goed. De persmappen zijn zo mooi dat het bijna niet meer hinderlijk is dat ze alleen in het Italiaans zijn. Eerst krijgt iedereen cappucino of espresso. Een echte espresso veegt alle vermoeidheidsflarden van een volle week zinderend weg. Het journaille loopt tevreden keuvelend rond. Beginnende verslaggevers haal je er zo uit. Met de mooie pen uit persmap maken ze als waanzinnigen aantekeningen in het design kladblok dat in de map zat. De veteranen kijken geïnteresseerd naar de activiteiten. Ze schrijven niet. Ze weten dat alle info, inclusief de foto’s op de CD’s in de persmap staan.

Een product directeur houdt intussen een betoog over zijn product. In het Italiaans. Hij laat zich meevoeren door zijn emoties.

Zijn tsunami van produkt informatie valt stil. De man kijkt naar de vertaalster die het hele betoog met groeiende verbijstering heeft aangehoord. De dame is Engels. Ze kiest dus voor een aanpak die geen Italiaan in zijn hoofd zal halen. Ze vat de verbale storm van krap tien minuten lang samen in het meesterlijke: “This is a very good and modern product”.

De helft van de aanwezigen spreekt geen Italiaans of Engels. De stemming is ontspannen. Een Spaanse journalist zit te flirten met een duitse fotografe. De communicatie man van het bedrijf spreekt goed Engels en neemt het woord. Hij stelt ons voor aan de verantwoordelijke van de wedstrijd afdeling. De man is een doodnerveuze, spichtige zuid Italiaan. Hij morrelt wat aan zijn stapel aantekeningen. Hij begint te praten. Loopt vast. Grijpt verbeten naar zijn teksten Maar de bladen liggen niet op volgorde. Hij slaat de handen ten hemel. Pakt zijn papieren en verdwijnt.

Bij het presentatieteam heerst enige consternatie… De race verantwoordelijke komt weer terug.

Hij kijkt boos het publiek in en herstart zijn verhaal. Hij praat razendsnel en zonder stoppen. De vertaler heeft geen kans. Als de man toch buiten adem raakt probeert de communicatiebaas hem af te serveren. De circuitspecialist kijkt met dodelijke haat in zijn ogen de zaal in en ratelt zeven minuten door. Hij besluit zijn betoog met een hoofdknik en verdwijnt weer.

Daarna is de officiële presentatie voorbij. Er kan inter-gevjoewd worden met de gesponsorde rijders. Ze laten zich gewillig fotograferen. Er is een fantastische lunch op het dak van het bedrijf. Later blijkt dat het grootste deel van de produktie- in China en de Oekraine wordt gemaakt. De wereld is een dorp. Een Italiaanse redacteur heeft zijn ogen constant op de Duitse fotografe die al eerder werd genoemd gericht. De Germaanse is er een kanjer. Minstens 1 meter 85. Rondborstig. Vol in de heupen. De Italiaan rukt zijn ogen van haar af en zegt met een onnavolgbaar accent tegen de Britse redacteur naast hem “Big girls frighten me”.

Er zijn een paar journalisten die kenbaar hebben gemaakt dat ze sommige 2016 items wel heel vet vinden. Met een samenzweerderig gebaar worden ze meegenomen naar ‘achteren’. Daar staat een hele stapel weggeefdingesten.

Dan blijken er nog drie journalisten over te zijn. Die zijn vliegtechnisch geplanned voor de volgende dag. Helaas heeft de organisatie vergeten nog een extra hotelnacht voor ze te boeken. En de mensen van de fabriek zelf hebben absoluut geen tijd meer voor de drie overblijvers De extra overnachtingen zijn geen probleem. Er wordt afgesproken dat er op kosten van de zaak ook in de stad gedineerd kan worden. Het eten is matig. De oberes heeft een vijfpuntige ster onder haar rechteroor getatoeëerd. Het stadje zelf is om 21 uur 30 net zo uitgestorven als Maasmechelen bij nacht.

Terug bij het hotel krijgt iedereen ruzie met de taxichauffeur De gerant komt naar buiten en maakt kenbaar dat het niet aanvaardbaar is om toeristen op kosten van een Italiaans bedrijf harteloos te bestelen. De taxichauffeur wordt zo boos dat hij een deuk in zijn auto schopt. Bedtijd.

DAG 3:

Na het opstaan kijkt de free lancer de terugreis documenten in. Het blijkt dat er de avond ervoor een vlucht was geplanned naar Stuttgart. Een ander papier meldt dat de teugreis twee dagen later om 6.30 uur naar Amsterdam geboekt is. De derde boeking is blijkbaar gedaan op dezelfde vlucht als die van de andere Hollandse collega. Een uurtje later dan afgesproken worden de overblijvers opgehaald.

De chauffeur van de bedrijfsbus doet er alles aan om de verloren tijd in te halen. Daarbij steekt hij de ene sigaret na de andere op. Zijn andere arm is vergroeid met zijn GSM. Met een derde arm pakt hij constant snoepjes uit het dashboardkastje. Op het vliegveld blijkt dat er nog twee andere stoelen op dezelfde naam geboekt staan. Bij de douane blijkt de Leatherman nu een echt probleem. De beveiliger adviseert ‘Dzjoekenne zrow iette away’.

Een voordelig vormgegeven dame vraagt “Ga je ook naar Eindhoven?” Op het ‘ja ‘zegt ze: “Dan geef je dat ding toch gewoon aan mij mee. Omdat er voor de free lancer in elk geval drie zetels waren geboekt is er wat ruimte. Er nestelt zich alleen nog een mollige, bleke en zwetende twintigster. Ze is Spaans. Haar vriend woont in Vlaanderen. Ze heeft vliegangst. De free lancer praat haar door de start heen en vraagt de haar of ze bij het raam wil zitten. Ze slaat haar zorgvuldig gemanicuurde handen voor haar gezicht en huivert: “Never!” De vlucht verloopt voorspoedig. Na de landing wordt er geklapt. De Spaanse bedankt voor de coaching.

Bij de lopende band wordt de vriendelijke Katelijne opgespoord. Ze blijkt het fenomeen Leatherman niet te kennen, maar is na verduidelijking gepast onder de indruk. en heupwiegt volkomen naturel weg. Daar kan geen Italiaanse tegen op. Buiten staat de Guzzi van de free lancer. Nog 114 kilometers Dan: Thuis. Bijpraten…. Chinees halen. Morgen de tekst maken. En faktureren.. Het leven is een feest.”