De maand maart had voor deze website een feestje moeten zijn. We zijn ruim een jaar geleden begonnen met deze site. Het eerste artikel was “Het begon met een Zundapp”
Ter ere van dit eenjarige bestaan had ik een vrolijk artikel willen schrijven. Maar al dagen wil dit niet uit de pen rollen. De hele wereld wordt momenteel in de greep gehouden door het coronavirus. Vorige maand was het nog een ver van mijn bed show, ergens in China. Inmiddels is het via Italië deze kant op gekomen, raakt ons zorg systeem steeds meer overbelast, zit ons land half op slot en hopen we op een moment dat het verdere verloop zich laat beheersen. Spannende tijden. Voor iedereen. Vooral voor de ouderen en kwetsbaardere mensen om ons heen. Die moeten we beschermen.
Op motorwebsites en verschillende groepen op Facebook zie je dat allerlei ritten worden afgelast. Logisch. Het wordt zeer duidelijk afgeraden om in groepen samen te komen. We moeten afstand bewaren en zoveel mogelijk thuis blijven. Ik zag zelfs dat motorrijders elkaar veroordeelden op de sociale media, omdat ze zagen dat de ander een tocht had gemaakt. Toch lijkt het me dat een eenzame rit, om even uit te waaien (vertrekkend vanuit huis en daar weer thuiskomend) geen kwaad kan. Sterker nog, ik weet dat er veel motorrijders in de zorg werken, artsen, verpleegkundigen, politie mensen, en vele anderen die ons dagelijkse leven mogelijk blijven maken. Als zij besluiten om tijdens hun vrije uren even uit te waaien, wat stress willen verliezen bij een mooie rit, laten wij ze dan niet veroordelen. Zeker niet als zij hun woon-werkverkeer afleggen op die motor.
Laten we elkaar steunen waar nodig. Ik ken de meeste motorrijders als broeders en zusters die er voor elkaar zijn. Ook al rijden we dan wat vaker even alleen, laten we blijven rijden. En met zijn allen letterlijk en figuurlijk AFSTAND HOUDEN.
Dat hoefde vroeger alleen op de weg. Nu, als je de helm af zet, en je ontmoet elkaar, zul je nog steeds afstand moeten blijven houden. Handschoenen uit, en je handen wassen. Afgelopen woensdag, na hectische dagen, besloot ook ik een fijne rit in de zon te maken. Ik kwam heel wat eenlingen tegen. Het leek alsof de groet die we elkaar gaven, sterker was dan ooit.
Mensen, wees lief voor elkaar. Hopelijk wordt het snel zomer en lukt het ons om dat klote virus de kop in te drukken.
(Tekst: John, redactie@ikzoekeenmotor.nl)
Ik ben Nicole Dekker, geboren en getogen in het Zuid-Hollandse Westland waar ik nog steeds met veel plezier woon. Ik ben 37 jaar oud en in het dagelijks leven ben ik event coördinator bij het Ministerie van Defensie & mede eigenaar van 
De mooiste en tevens moeilijkste rit was afgelopen juni 2019 naar Oostenrijk. Dit was een bergtraining welke ter ere van mijn net overleden vriend toch nog door kon gaan. De training, welke hij organiseerde, zou onze eerste langere reis samen zijn.
Motorrijden heeft mij enorm veel plezier en nieuwe vrienden gebracht. De saamhorigheid tussen motorrijders is super. Ik rij graag mee met mijn eerste clubje de Biker Bella’s uit Zuid Holland, maar ook met Biker Singles, Motormeiden en nog een aantal. Sinds ik ben gaan rijden, voel ik de vrijheid en geniet. Ik heb ik er een passie bij zeg maar.
Mijn naam is
Een ‘doorrijder’, ik heb natuurlijk ook helemaal geen keus. Zolang de wedstrijd doorgaat moet je rijden, klaar. Er zijn een hoop mensen die tijd en geld in ons steken, die ben je wat verschuldigd.
De route start zoals gebruikelijk op het Stadhuisplein in Vlissingen waar ze door de burgemeester zullen worden weggeschoten. Het gaat weer een prachtige dag worden!
Om deel te mogen nemen aan de Run is het bijwonen van de instructieavond verplicht als mede het twee keer voorrijden op een van de volgende dagen: