Categoriearchief: Interviews

Pim van Dongen: “Kijk eens verder dan de meesten doen!”

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Pim van Dongen, 42 jaar uit het Brabantse Oosterhout

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Op mijn 17e, in 1995, kocht ik mijn eerste Vespa: een PK 50 XL Automatica. Een automatica omdat schakelbrommers in die tijd vele malen duurder waren om te verzekeren. Deze is in het jaar 2000 (toen mijn zware A rijbewijs inging) in de hoek van de garage verdwenen met een deken er overheen. In 2013 ben ik begonnen aan de restauratie hiervan en na een jaar klussen (met wat oponthoud) was deze klaar. Nu in de staat zoals ik hem als puber wilde hebben maar waar ik toentertijd het geld niet voor had. Deze is overigens nog steeds in mijn bezit.

PK 50 XL Automatica

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Toen mijn zware rijbewijs inging had ik het geluk dat mijn vader net iets voor mij zijn rijbewijs gehaald had. Hij kocht toen een Yamaha Diversion 600. De eerste 2 jaren van mijn rijbewijs was het dus stiekem rondjes rijden op het industrieterrein. Op 20 augustus 2000 ging mijn zware B rijbewijs in mocht ik er legaal op rijden. In die tijd waren motorpakken, als je geen leer had, nog echte hobbezakken.

Foto: Yamaha Diversion 2001

Na een aantal jaar was het dus tijd voor wat anders. Ik wilde iets vlotters met iets betere remmen en in september 2004 kocht een Kawasaki ZZR 600 uit 1991 met 35.000 op de klok. Dit was dus mijn eerste eigen motor.  In 2010 toen ik deze wegdeed stond er 117.000 km op de klok.

Foto: Kawasaki zzr 600 op mijn favo weggetje de GI-682

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik rij puur hobbymatig. In Nederland rijden daar geef ik echt weinig om (flitspalen, drempels, drukte, idioten op de weg, stoplichten). Ik probeer het goede weer wel op te zoeken. Ik heb bijvoorbeeld nog steeds de Picos de Europa op mijn to do list staan, maar steeds als ik er heen wil rijden is het er takkeweer. Dan is het besluit dus snel genomen om af te wijken naar een zonniger gedeelte van Spanje. Ook een dagje Ardennen plan ik natuurlijk alleen als ik weet dat het er lekker weer is. Echter regent het op vakantie een keer op een dag dat ik van A naar B wil, tja, dan is het gewoon doorrijden.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Ik denk een KTM 790 Adventure of de nieuwe Yamaha 700 Tenere. Ik rij nu een Suzuki V-Strom 1000 en merk dat deze toch wel behoorlijk aan de zware kant is als ik een keer onverhard wil gaan. Ach, alles heeft zo zijn charmes en alle typen motorfietsen zijn leuk om een keer op te rijden.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Wat is mooi? Een “allermooiste motorrit” heb ik niet echt maar wel een aantal hoogtepunten. Qua landschap en natuur was het supervet rijden op een gehuurde F800GS eerst langs de Great Ocean Road en daarna door de binnenlanden van Australië. Rode gravelpaden waar de kangoeroes over- en langsheen aan het springen waren.

Australië

En dan zijn er ook nog herinneringen die me altijd bij zullen blijven puur om het euforische gevoel. De keer dat ik met Richard (welke 3 weken zijn rijbewijs had en om te leren rijden met mij een rondje Alpen ging rijden) eind September in Val Thorens reed en we gingen kijken of we via wat onverharde paden de top van 3000 meter hoogte konden halen. Wat dus ook lukte. En vervolgens aan de andere kant via de rode pistes onverhard omlaag tot de verharde weg pas weer begon in Orelle op 800 meter hoogte.

Foto: Top Val Thorens

Die trip was echter voorbereidend werk voor wat we in Januari  2012 gingen doen. Met de motorfiets op Wintersport. Zelden hadden we zo veel bekijks onderweg als toen. Dat lag waarschijnlijk aan onze bepakking van onze V-Strom’s met een tanktas, een bagagerol, een topkoffer, 2 zijkoffers èn aan de zijkant van de motor ook nog eens een snowboard in beugels die we zelf in elkaar gelast hadden. Omhoog ging goed, echter omlaag, een week later, hadden we de zelf gelaste sneeuwkettingen nodig om door de sneeuw heen te komen. Wat was ik blij dat we, na 20 kilometer ploeteren, weer beneden aan de pas stonden.

Foto: Wintersport

Ook heel erg mooi vind ik de manier van reizen op mijn Vespa P200E (uit 1982) waar ik ook 4 zomers mee op reis ben gegaan. Het eerste jaar dat ik dit deed en bovenaan de Iséran stond was ook zo’n momentje van geluk dat ik het gehaald had. Nog gaver was het rondje om de kerk, maar dan geen lokale kerk maar vanuit Oosterhout naar Barcelona om een rondje om de Sagrada Familia te rijden op de Vespa.

Foto:  Iséran op de Vespa

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Tsja, ooit nog een keer van Nederland naar Zuid Afrika echter dat continent is nou niet echt bepaald veilig te noemen. Dichter bij huis zou ik heel graag een keer naar IJsland willen.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Ik kocht mijn V-Strom 1000 in 2010. Er stond toen 35.000 km op de teller. Nu staat deze op 131.000 km, oftewel nog lang niet op en ik beleef er nog steeds meer plezier mee dan menigeen die een dure motor koopt en er hooguit een keer mee naar de Eifel gaat. Een motor is een gebruiksvoorwerp waar je plezier mee mag beleven.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Heel veel vrijheid, een ideale combi voor de vakanties van overdag rijden en ‘s avonds kamperen. Zo kom ik op plekjes waar je normaal nooit zou komen.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Dat ik iedereen wil aanraden verder te gaan kijken dan dat de meesten momenteel doen. Ga eens verder de Alpen in, ga naar de Dolomieten, ga naar Lake District, steek die Pyreneeën over en ontdek wat een geweldig motorland Spanje is!

Tipje van de redactie:
Wil jij meer lezen over motorreizen?
Ga dan naar deze rubriek voor meer artikelen.

Petra Blankwaard, happy met de motofiets die ik nu rij

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Petra Blankwaard, geboren in Nijmegen en (grotendeels) opgegroeid in regio Leiden. In Alphen a/d Rijn en Leiderdorp heb ik de lagere school en onderbouw van de middelbare school doorlopen, de laatste jaren van de middelbare school doorliep ik in Leiden. Ik ben de oprichtster van Indigo Webstudio, waar we ons bezig houden met het bouwen van websites in o.a. WordPress en Magento.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Toen ik van school afkwam en mijn eerste baan had besloot ik een brommer aan te schaffen. Een tweedehands donkerrode Tomos. Ik kan me nog herinneren dat ik het magisch vond dat je voor een paar gulden je tank volgooide en er dan flink wat kilometers mee kon maken. Verder had ik niks met deze brommer, praktisch maar voor de rest kon die me gestolen worden. Later reed ik op een ‘echte’ brommer: een Puch Maxi. Met ruimte onder je seat om je voeten opgetrokken op neer te zetten. Heerlijk ding, lang plezier van gehad.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

In 2004 haalde ik mijn motorrijbewijs en ik kocht eerst een tweedehands bike om wat ervaring op te doen. De eerste was een Honda Roadster VRX. Daar heb ik behoorlijk wat kilometers mee gemaakt, al was de motor wel wat aan de kleine kant voor mijn lengte. Maar hij heeft me nooit in de steek gelaten.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben wel een mooiweer-rijder hoor. Al heb ik ook de nodige kilometers door de regen gestuurd. Ik ben jarenlang eens per jaar een lang weekend naar Engeland gegaan met een groepje bikers. Kamperen en toeren. Ontzettend leuk. Bepakt en bezakt de oversteek, op de camping de tenten opzetten en in de avond de BBQ aan. Verder heb ik veel dagtrips gehad: naar evenementen zoals een treffen, speelgoedritten voor het goede doel en oldtimer-dagen.

Later kocht ik mijn droom (toen): een Harley. Ik koos voor een Sportster, die is vrij compact. Geweldig geluid, op zich prima op gereden maar ik heb er nooit dat happy gevoel mee gehad als met die oude Honda. De fiets was te klein en reed voor mij niet lekker: altijd wat onzeker in de bochten.

Door stom toeval stuitte ik tijdens een demo-dag op mijn huidige motor: een Moto Guzzi Bellagio. Ik maakte voor de gein een testrit en kwam in tranen van blijdschap terug op de parkeerplaats. Daar heb ik toen gelijk werk van gemaakt: Harley verkocht en overgestapt op de Bellagio. Daar rij ik nu nog steeds op. Toeren en af en toe woonwerk-verkeer.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Ik vind de Indian Scout Bobber ge-wel-dig om te zien. Ik zou ook bij KTM gaan kijken, nooit op gereden maar wel erg benieuwd naar. En heb altijd een zwak gehad Triumph fietsen, de cafe-racer-achtige modellen. Als ik wat zoek voor grotere reizen zou het een BMW R1250 GS worden.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Tot nu toe was dat een rit in de Belgische Ardennen, jaren geleden, gecombineerd met een kampeerweekend. Ook in Engeland was het leuk rijden, maar nou ook weer niet adembenemend.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Hoog op mijn verlanglijst staan Schotland en Noorwegen. Maar ook Duitsland en Italië. De grootste wens is om een langere periode meerdere landen of staten door te reizen met de motor. In Europa, Australië / Nieuw Zeeland, Afrika of de VS. Maar misschien blijft dat voor altijd een droom…

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee! Niet eens. Ik ben heel happy met de fiets die ik nu heb.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Motorrijden is voor mij (lekker cliché) een gevoel van vrijheid. Vaak zijn ritten niet van tevoren uitgestippeld dus ik zie wel waar ik uitkom. En je hoofd leegmaken. Rijden, om je heen kijken en genieten. Hier en daar een stop voor een hapje of drankje en praatje met andere motorrijders die je tegenkomt. Ik kan daar heel blij van worden. Waar ik in de auto nog veel nadenk over de dingen die je zo bezighouden heb ik dat op de motor niet.

 

Eric Pont en zijn gouden motorrijbewijs

Soms moeten mensen heel veel moeite doen om een motorrijbewijs te mogen halen. Op de redactie kregen we dit levensverhaal van Eric Pont binnen. Ongelooflijk wat mensen soms kunnen doorstaan of over moeten hebben voor onze passie. Lees en verbaas je.

‘Dat er een kick is met motorrijden dat zal aan het eind van het verhaal wel duidelijk zijn.

Als de jongste in het gezin was het voor mij een mooie ervaring erbij toen beide broers bezig waren met motorrijbewijs en motor. Mijn oudste broer wilde een motor die na veel denkwerk en naslagwerk werd aangeschaft. Het was een Honda 500cc, daar begon hij mee. De andere broer was daar wat makkelijker in en vond dat het moest rijden en niet duur moest zijn. Tja, het studentenleven vereiste veel en al snel stond er toch een Jawa 350cc  in de garage.

Heerlijk om de motoren te zien. Mijn broers gingen er vaak mee op stap en maakten genoeg km’s. Snel werd de Honda 500 vervangen door een BMW 100rs. Een van de eerste uitvoeringen. Wel een hartstikke gave machine.

Er werden zelfs stappen ondernomen om naar evenementen te gaan. Veel werd toen ook door de KNMV georganiseerd en daar werd ook regelmatig naar toe gegaan. Als je dan de motoren zag, begon je daar natuurlijk helemaal van te kwijlen. Ja dat wilde ik gaan doen, motorrijden. Pa en ma vonden dat niks, veel te gevaarlijk en vooral voor mij, want het was het geval dat ik epilepsie had en dat ik motor rijden maar eens uit m’n hoofd moest zetten!

Tijdens mijn jeugd was de epilepsie onder controle. De insulten werden minder, medicatie werd verminderd. Dat ging de goede kant op, dacht ik. Het werk als kok in de restaurant keuken was mijn passie maar het was ook een heftige tijd. Lange werkdagen en de spanningen kunnen goed oplopen wat natuurlijk niet altijd goed is in combinatie met epilepsie. Maar dat was allemaal goed onder controle.

Totdat ik op 15-jarige leeftijd op de fiets werd aangereden door een persoon die net 2 weken zijn rijbewijs had. Het was een flink ongeval. Ik werd meegesleept onder de auto door met als gevolg flink letsel aan mijn gezicht en linker been. Mijn gezicht lag half open en mijn linker been was aan de binnenkant geheel weggeslagen. De chirurgen hadden genoeg werk om mijn spieren aan mijn been om te leggen zodat ik weer voldoende kracht had om te lopen. Helaas bleef mijn linker been voor een gedeelte verlamd en moest ik een spalk om. Mijn gezicht had ook de nodige schade. Dit is gelukkig na voldoende operaties zo goed als genezen. Daarna volgde nog meer dan genoeg bezoeken aan artsen, neurologen en revalidatie om toch fatsoenlijk te kunnen lopen. Maar eigenwijs als ik was ging ik door met veel sporten en oefeningen. Dit gaf wel een kleine beweging terug in m’n voet…das al iets. Weer een stapje vooruit, yyeess!

Ondertussen mocht ik beginnen met autorijles, wel in een automaat, omdat het linkerbeen nog niet voldoende gebruikt kon worden. Gelukkig waren er nog geen medische keuringen voor het rijbewijs, dat was toen nog niet nodig.

Aangezien de epilepsie goed onder controle was kon dat geen kwaad, en verzekeringen hadden er geen probleem mee. Maar, troost je, dat is niet van lange duur geweest. Het ongeval had de epilepsie nu heftiger gemaakt…vele aanvallen kwamen en medicatie liep flink omhoog. De auto was in de prak gereden en dit had weer de nodige gevolgen. Dan zat ik ook in een zwart. Na 3 ongelukken besloot ik dan ook zelf om mijn auto rijbewijs in te leveren. Nu waren er nog geen gewonden gevallen maar je wist maar nooit. Ik zou mezelf ook niet kunnen vergeven als ik iemand anders iets aandeed. Vele onderzoeken, scans en bezoeken aan neurologen is altijd het gevolg van een aanval. Helaas veranderde er niks…

Van de neuroloog kreeg ik vaak als antwoord dat ik die paar insulten per jaar maar moest accepteren. Maar het beheerste mijn leven totaal. 20 jaar lang heb ik geen auto gereden en was ik afhankelijk van anderen om op afspraken te komen. Altijd moest ik iemand lastig vallen als ik ergens heen wilde en het openbaar vervoer is echt geen pretje. Toen de aanvallen steeds vaker voorkwamen ben ik terug naar de neuroloog gegaan. Deze keer kwam ik bij een arts die ik nog nooit gezien had en ook zij had het idee om helemaal van voren af aan te beginnen en alle onderzoeken opnieuw te doen. Per toeval kwam er een arts langs van Kempenhaeghe die meteen op de MRI zag waar het epilepsie gedeelte zat.

Hij gaf aan dat het te opereren was!

WWWWAAAATTTT?! Ja, er ging een nieuwe wereld ging open …kan dat…? Wanneer  kan begonnen worden? Zou ik dan toch kunnen gaan motorrijden…?

Enfin, eerst beginnen met onderzoeken, veel onderzoeken een heel jaar. Hersenscans, EEG, MRI, CTscan en vele andere onderzoeken vonden plaats. Ook moesten er onderzoeken intern in Kempenhaeghe gedaan worden. Op naar het epilepsiecentrum een week lang observatie zonder medicaties om de “aanvallen” op te wekken om ze te kunnen onderzoeke. De hele dag liep ik met electrodes op mijn hoofd om alles te registreren voor het onderzoek. Het was een spannende tijd.

JJJAA, ik kon geholpen worden!  Dat zou gaan lukken, geloof me, er gaat zoveel veranderen, maar … dan gaat die motor er ook aan komen. Dat was een streefpunt.

Een jaar na het onderzoek, en allerlei bezoeken aan de specialisten, komt de oproep binnen om een hersenoperatie te laten doen om de epilepsie weg te nemen. Daarna zou een genezing volgen, het klonk zo eenvoudig.

De operatie was heftig en had veel gevolgen. Ik wilde niet bijkomen uit de narcose, mijn ogen bleven dicht. Een ingrijpende tijd voor ons gezin, die ons een hele sterke band van saamhorigheid heeft gegeven.  Gelukkig was dat niet bijkomen niet van lange duur en kon de genezing verder gaan. Het was een zware revalidatie. Ik kon wel denken wat en hoe ik iets wilde maar ik moest opnieuw leren schrijven en praten. Het formuleren van zinnen was een enorme uitdaging. Het zou tijd kosten en dat heeft het gedaan.

Veel dingen hebben nog gevolgen. Kracht in mijn armen had ik niet. Creatieve bezigheden lukte niet omdat ik me niet kon concenteren. Mijn karakter had ook een verandering doorgemaakt. Lachen en huilen had ik niet onder controle en ik kon zo maar uit het niets een ander persoon worden. Slapen ging gewoonweg niet; ik bleef klaarwakker soms wel een paar dagen achter elkaar. Mijn geheugen had ook problemen. Ik kon de eenvoudigste dingen niet onthouden. Dat zag er niet goed uit.

Vele bezoeken aan de ARBOdienst volgden. Vervanging van je werk door iemand anders. Vele gesprekken met mijn werkgever die gelukkig alle begrip had en me vaak moest zeggen dat ze liever een gezonde Eric terug hadden dan een halve Eric. Ik voelde me enorm gesteund door hem. Ondertussen zijn we een jaar verder en gaat het zelfs ter sprake komen of ik nog wel kan gaan werken. De nodige godvers zijn bij mij door m’n hersens gegaan, geloof me. Dit was de bedoeling niet van de operatie!

Gelukkig is in de loop van de tijd veel veranderd. Mijn geheugen is goed terug gekomen .De kracht van mijn lichaam is er ook weer volop en ik had weer genoeg energie om weer langzaam op te starten met m’n werk. Dat was vrij snel onder controle en ik kon weer aan het werk.

Na al die ellende was er voor mij nog maar een streven: het motorrijbewijs.

Dus ging ik uitzoeken wat de mogelijkheden waren om met het motorrijbewijs te beginnen. Heel veel communicatie met het CBR gehad, ze hadden van alles nodig, allerlei verslagen van chirurgie en neurologie.  De telefoon is vaak in de handen geweest en via de computer ook veel contact gehad. Ik was er heel enthousiast mee begonnen maar de moed is me vaak in de schoenen gezakt. Ik kreeg de ene tegenslag na de andere. Ondanks dat bleef ik toch heel positief en vriendelijk (met een berg geduld) tot het bericht binnen kwam: Ik mocht een testrit gaan maken in een auto.

“Nou we gaan eerst een testrit in de auto om te kijken of dat wel ging”…..en een tweede testrit. Het ging prima. Nu eens een testrit op een motor en ook deze verliep naar tevredenheid. Ik mocht verder. Eerst dan eens de theorie gaan doen en als ik die heb kunnen we beginnen met de praktijk. Flink blokken en examen doen, oké 2 x dan….

Maar het is een feit ik mocht gaan beginnen met motorrijles. En dat gaf me toch een kick om op een motor te rijden. De instructeur met de auto achter je aan. Het motorrijden ging naar mijn gevoel goed en een examen ging volgen. De nerveusiteit werd enorm voor het examen en dat was ook te verwachten dat ik ging zakken. Dat is balen.

De lessen op zich gingen prima alleen de examens opgeteld waren pittig. Aangezien je na een paar keer zakken (4  keer!) een ander examen krijgt van het CBR. Dat was een echte traktatie, en rust en relaxed dat examen doen. Dit werd beloond met het rijbewijs, weliswaar voor 2 jaar. Ik moest dan weer alles opnieuw aanvragen en weer veel dingen regelen.

Inmiddels zijn we een hele tijd verder. Ondertussen ben ik 56 jaar en heb nu 3 jaar m’n rijbewijs. Tussendoor heb ik m’n rijbewijs moeten verlengen en opnieuw testritten moeten maken. Ik noem mijn rijbewijs dan ook mijn “gouden rijbewijs”.

Ik heb het er allemaal voor over gehad. Ik heb al vele kilometers op de weg gezeten en het is iedere keer een beloning voor alle ellende die ik achter me heb gelaten. De vrijheid, de zelfstandigheid en de ontspanning die ik iedere keer weer beleef kan niemand me meer afpakken. Hoe lang ik nog motor kan rijden, dat weet niemand. Als het aan mij ligt dan nog wel tot ik dik in de 80 ben.’

We zoeken unieke motorverhalen!

We zoeken unieke motorverhalen.

Het afgelopen jaar heeft geleerd dat wij met ikzoekeenmotor.nl een bijzonder publiek hebben opgebouwd. Via onze gezellige besloten Facebookgroep “PASSIE VOOR MOTOREN” (met inmiddels bijna 2100 leden) hebben we wat onderzoek gedaan. Hieruit blijkt dat de grootste groep leden bestaat uit motorrijders die een voorkeur hebben voor toermotoren en choppers. Dit zijn ook degenen die het vaakst reageren op de artikelen of zelf foto’s en filmpjes plaatsen. Maar ook de racers of elektrische rijders komen aan bod. Liefhebbers, je hebt ze in allerlei leeftijden. Jongeren van tussen de 20 en 30 die op motorrijles gaan en nadenken over hun eerste motorfiets. Tot en met 70 en zelfs 80plussers. Die hun motorfiets soms helaas moeten inruilen voor een scootmobiel, maar nooit die enorme passie verliezen. Mannen en vrouwen die omkijken bij elke motor die ze langs horen komen. Het zijn allemaal trouwe lezers van onze website.

We delen die passie graag. We herkennen onze vrienden aan het motorgeluid wat de straat in komt rijden. Voor zover je vandaag de dag nog gezellig over een ‘virus’ mag spreken is de motorfiets voor velen een virus wat nooit meer weggaat. Een ritje van anderhalf uur tijdens een zwoele zomeravond op je trouwe bike kan soms voelen als of je een week op vakantie bent geweest.

Juist om onze bezoekers te plezieren zijn wij op zoek naar unieke verhalen. Kijk, nieuws, en rariteiten komen toch wel op ons pad. Maar, we doen vanuit de redactie@ikzoekeenmotor.nl hier een oproep:

Ken jij een motorrijder met een uniek verhaal? Of ben jij zo iemand….? We zoeken verhalen over die unieke schuurvondst, de motorrijder ‘ver van huis’, die we tegenkwamen op vakantie, of de man die een jaar lang bouwt aan zijn eigen wensdroom. Waarbij we allemaal denken dat we dit ook nog eens willen…

Heb jij of ken jij een uniek motorverhaal? Heb je er foto’s of een filmpje bij? Neem dan svp per e-mail contact op met redactie@ikzoekeenmotor.nl. We helpen uiteraard met het schrijven en de uitvoering van dit verhaal.

Gerry Hemsens uit de provincie Groningen

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Gerry Hemsens uit Nieuwe Pekela (provincie Groningen).

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Ik reed op een Kreidler, nog met een ei tankje.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Dit was in 1975 en mijn eerste motorfiets was een Suzuki GT380.

Je ziet hem op de foto. Een fijne machine.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Eigenlijk een beetje van beide, ik heb geen hekel aan regen.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

De nieuwste BMW R1250rt.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Pppfffff, dat zijn er zo zo veel! Maar het Zwarte Woud en Sauerland staan boven aan.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Nee, niet echt, maar tips zijn welkom !

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Op dit moment niet, ik heb de R1200rt sinds Februari van dit jaar en deze bevalt buitengewoon, heerlijke tourfiets.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vooral een magere bankrekening! Ik ben sinds mijn 12e jaar gek van motoren, dus heb mijn droom wel verwezenlijkt.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Ach, ik hoef verder niks kwijt, dit was leuk!

Wally Cartigny interviewt de oprichter van Ikzoekeenmotor

Onlangs is journalist Wally Cartigny gestart met online channel “Vak & Passie” , waarvoor hij spreekt met gedreven mensen in verschillende professies. Zijn éérste interview is met de oprichter van Ikzoekeenmotor.nl ! Hierbij kreeg John Knappers de gelegenheid om te vertellen over deze website. De centrale vraag:

Wat maakt Ikzoekeenmotor.nl bijzonder?

‘Deze website is niet alleen bedoeld voor mensen die een nieuwe motor willen kopen. Je vindt hier alle info over motoren en motorrijden, in persoonlijke verhalen die worden gedeeld door motorduivels van alle leeftijden.’

Oprichter John Knappers klinkt gepassioneerd als hij wordt gevraagd naar de inhoud van Ikzoekeenmotor.nl. Die is hij vorig jaar gestart vanuit persoonlijke interesse.

Motorrijden is altijd al Johns passie geweest. Hij kocht eens een oude Zundapp en is gaan rijden, vaak samen met anderen. Zo ontdekte hij dat er achter motorrijden een hele wereld schuilgaat van mensen die hun hobby graag delen met andere motorfanaten. En daar zag hij online wel kansen voor.

Interessante randzaken

‘Ik ben via mijn werk bij Events.nl, een platform dat informatie deelt over evenementen, al jaren thuis in het creëren van mediaruimte’, licht John toe. ‘Met die kennis heb ik eerder een persoonlijke website met verhalen over mijn leven opgezet. En nu één over mijn passie, motorrijden, waarop anderen hun verhaal kwijt kunnen.

‘De interviews en verslagen gaan niet hoofdzakelijk over de techniek van de motor, maar vooral over alles eromheen: kleding, helmen, het maken van mooie motorreizen. Zaken die motorrijden tot een geweldige hobby maken voor mannen en vrouwen.’

Groep op Facebook

De subtitel van Ikzoekeenmotor.nl is Passie voor motoren. Met deze treffende titel heeft John naast accounts op Twitter en Instagram een gesloten Facebookgroep opgezet. Die community knalt uit z’n voegen met al meer dan 2.000 leden. Volgens John komt dat doordat de grootste groep motorrijders boven de 30 is en veel mensen boven die leeftijd actief zijn op Facebook .

John: ‘De doelgroep loopt tot in de 80 en vindt het heerlijk om via Facebook ervaringen te delen. In de groep worden vakantiefoto’s gepost, tips gegeven voor het poetsen van je motor en natuurlijk technische vragen gesteld. Bovenal is het er ontzettend gezellig, iedereen voelt zich er thuis.’

Aanbod van bedrijven

Geld verdient John nog niet met zijn website, maar dat zou best kunnen veranderen. Geregeld krijgt hij aanvragen van motorbedrijven om specifieke info of een aanbod online te plaatsen. Voorop staat volgens hem dat de website een prettige informatiebron moet blijven. Dat neemt niet weg dat belangen van bedrijven en bezoekers bij elkaar gebracht kunnen worden.

John: ‘Wie bijvoorbeeld op zoek is naar een nieuwe motor, gaat meestal eerst googelen en oriënteert zich daarna bij een plaatselijke motorwinkel. Als die aanbieders zich dan op Ikzoekeenmotor.nl kunnen profileren, is iedereen daarmee geholpen. Het komende jaar wil ik die mogelijkheid dan ook zeker gaan aanbieden.’

Tekst en video-opname zijn verzorgd door: Wally Cartigny, Vakpassie.nl

MSD Motorbanden service

Wie is Ad Mies waar kom je vandaan?

Mijn naam is Ad mies, geboren en getogen in Roosendaal en inmiddels al vele decennia wonend in Etten-Leur. Ik ben iemand met veel verschillende passies waaronder het  motorrijden. Mijn vakkennis bestaat uit een breed pallet waaronder AGF specialist, logistiek medewerker, beroepschauffeur,  en monteur in de mobiliteitsbranche alsmede hyper bandenspecialist.

Deze laatste 2  breng ik in de praktijk in de werkplaats van MSD Motorbandenservice in Sprundel.

Hoe ben je er toe gekomen te starten met MSD Motorbandenservice?

Door enkele medische beperkingen heb ik omstreeks 2000 gekozen voor een bijscholing en gekozen voor het motorbanden vak.

Vervolgens zijn we gestart in een garagebox met kleinschalig motorfiets onderhoud met daarbij horend “de bandenservice”.

In 2007  ben ik verhuisd  naar een groter pand in Sprundel.

Bevalt het ondernemerschap?

Het Ondernemerschap biedt mij een grote vorm van vrijheid, maar brengt ook de nodige verantwoordelijkheid  met zich mee. Een verantwoordelijkheid die zich niet altijd in klinkende munt laat uitdragen maar ook een bijdrage  levert aan je eigen plezier, dat je vervolgens weer mag uitdragen aan je omgeving en je klanten.

Waarin onderscheidt jouw bedrijf zich van de meeste bandenbedrijven?

We zijn echte onafhankelijke specialisten die weten waarover we het hebben maar vooral goed luisteren naar wat de klant wil. We nemen de klant mee op deze ontdekkingsreis en  vertellen hem met liefde en passie over ons vak, maar ook over de beleving wat motorrijden met je doet.

We verkopen niet enkel banden maar ook de allermooiste dromen.

Dat maakt ons uniek!

Stel we zijn 5 jaar verder. Hoe ziet je bedrijf er dan uit?

Ik hoop nog steeds met de zelfde passie en liefde de klanten te mogen ontvangen, hun verhalen te mogen horen en hun dankbaarheid  te verkrijgen

Een grotere beloning voor je werk mag je niet verlangen.

MSD Motorbandenservice is gevestigd in Sprundel.
Lange Hei 3b, 4714 RE, Sprundel.
Telefoon: 0165 383 741 of 06100 72 878

Colette Blom rijdt samen met haar Jack Russel Lizz

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Colette Blom en woonachtig in het Noord Hollandse Hoofddorp.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Opgegroeid in het dorpje Zwanenburg en mijn scholen waren zo ver van huis dat het met weer en wind fietsen was, totdat ik oud genoeg was voor een brommer, heerlijk gereden op mijn Puch Maxi Gold totdat ik ging werken en mijn eerste autootje kocht.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

In 2017 ging de motor wereld voor mij open, had de zomer ervoor een keer achterop gezeten, heerlijke zonnige dag, de wind, vrijheid, mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Rijbewijs gehaald met de nodige hulp en geduld van Robert van Movica die me alles leerde met funlessen want die pionnen waren niet echt mijn vriend.  Niet te houden daarna en ik heb op diverse motoren proefgereden totdat ik op slag verliefd werd, vergat dat er boven op mijn wensenlijstje ABS stond en een motor kocht zonder, toch is ze nog steeds een feestje om te rijden, “Beauty” BMW F800gs uit 2008.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ben een door-rijder, er zijn zoveel mooie winterse dagen om lekker een tochtje te maken, mij hou je niet binnen, regen liever niet maar ja als de bui er is, gaan we er toch door ook ben ik als moderator actief bij Biking Babes and Boys en we proberen het gehele jaar leuke evenementen te organiseren en dus ook te rijden.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Een nieuwe zwaardere BMW gs adventure.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Vorig jaar mei, schrok ik van centimeters sneeuw  toen ik de gordijnen open deed; ik was in de Eifel voor een bergtraining. We zijn dan toch de weg op gegaan, daar verdwenen de zenuwen letterlijk als sneeuw voor de zon want het was zonnig, de sneeuw dwarrelde van de takken. Dat is zo mooi en er dan doorheen rijden, bergje op en af en na elke bocht verrast worden met het uitzicht, dacht echt yes zo blij dat ik ben opgestapt.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ik sta nog aan het begin van deze oh zo leuke hobby, ik geniet van de leuke tochten en hoop er nog veel te kunnen maken in binnen- en vooral buitenland.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee de liefde voor deze is nog te groot en als ik overstag ga dan wel eentje met ABS.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Een nieuwe fase die ik als moeder in mocht gaan met volwassen kinderen. Ineens had ik voldoende vrije tijd had zodat ik mezelf dit cadeau gaf en ging lessen. Het bracht mij vrijheid, gezelligheid met motorvrienden en mijn grote glimlach.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Er kan geen Beauty zijn zonder Beast en ik deel mijn motor dan ook met mijn Jack Russel Lizz en er is niks leukers dan samen op pad.

 

 

Peter Rijsdijk rijdt bij 0 % kans op regen

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Peter Rijsdijk, wonend in Nispen. Ik heb een zaak in tweewielers in Roosendaal. Fietsen, met en zonder hulpmotor.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

1e brommer was een Honda MT5 met een 125 cc blok eronder.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn 1e motor was een Suzuki GSX600F en dat was in 2005.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik rij alleen als er 0% kans is op regen.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Eigenlijk zou ik er 2 willen kopen. Een BMW R1200 GS voor de lange weekenden en een Suzuki M1800R als cruiser.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Absoluut de Ardennen rit samen met mijn Pa naar de LaChouffe jaarfeesten.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Niet echt.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, aangezien het me aan tijd ontbreekt staat de hobby momenteel op een laag pitje.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Mijn Pa rijdt al motor zolang ik me kan herinneren, en ik ben een echte tweewieler fanaat.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Ik heb ooit een Tdm 850 gehad in absolute nieuwstaat en heb deze verkocht omdat ik iets anders zocht. Op het moment dat ik hem weg zag rijden met de nieuwe eigenaar had ik spijt als haren op mijn hoofd.

Arie Hogerwaard, reed 65 motorfietsen!

Als je veel hobby’s hebt, dan is het moeilijk om alles bij te houden. Als de weersomstandigheden fijn zijn, ga ik liever zelf rijden dan dat ik “sleutel aan deze website”. Sleutelen is niet mijn passie overigens. Schrijven, motorrijden, en met motorrijders kletsen wel. Zo maakte ik afgelopen woensdag een stop op de Grevelingen. Daar kun je net voor Bruinisse heerlijk parkeren, en een lekker patatje verorberen. En natuurlijk raak je dan aan de praat.

Afgelopen keer ontmoette ik Arie Hogerwaard. Ik bewonderde zijn Aprilia, en eerlijk gezegd met een verwondering dat deze gepensioneerde Rotterdammer met een buikschuiver reed. Ik sprak hem aan, en daar ging Arie.
Er kwamen verhalen los, waar zwartwit foto’s bij horen. Arie rijgde zijn hele leven aan elkaar met motorverhalen.

Binnen enkele minuten stonden we met een clubje mensen naar hem te luisteren. Races op Assen, ongevallen, ziekenhuizen, sleutelbenen, alles kwam aan bod. We hebben de afspraak gemaakt dat ik hem deze zomer ga bezoeken in De Hoekse Waard, voor een uitgebreid interview op film.

Toen Arie op zijn Aprilia stapte en leunend door de bocht het parkeerterrein afgleed zag ik een souplesse waar menig motorrijder van net 20 jaloers op is.

Arie Hogerwaard heeft motorverhalen waar elke motorrijder warm van wordt. Het zou me niets verbazen als er geen bloed maar olie door zijn aderen stroomt. Uiteraard vroeg ik hem meteen om zich even voor te stellen aan onze lezers. Dus bij deze de bekende 10 vragen. Binnenkort dus meer over Arie….. (Wordt vervolgd!)

Wie ben jij, waar kom je vandaan?

Ik ben Arie Hogerwaard en kom uit Goudswaard. Geboren in Rotterdam en daar gewoond tot mijn 30 jaar, ik ben 68 jaar nu.

Heb je vroeger eerst brommer gereden, wat was dat voor brommer?

Mijn eerste brommer was een Puch daarna Zundapp en Kreidler.

Wanneer kocht jij je eerste motor en wat was dat voor een motor?

Mijn eerste motor was een Yamaha 180 cc tweetakt.

Ben jij een “mooi weer”rijder of doorrijder?

Ik rij zomer en winter zolang het wegdek goed berijdbaar is. Mijn passie voor motoren zit in mijn hart.

 

 

 

 

 

Stel je wint een grote prijs in de loterij,wat voor motor zou je kopen?

Een Vyres met naafbesturing en Ducati-blok.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Een spannende rit over de Nordschleife op de Nürburgring.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucketlist?
Niet echt, ik rij hoofdzakelijk korte snelle ritten.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee hoor, ik ben momenteel in het bezit van 3 motoren waar ik regelmatig op rij. Als ik terugkijk op alles wat ik gehad heb, dan ben aan nummer 65 bezig. Kan dus zeggen dat ik wel enige ervaring heb.

 


Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Heel veel narrow escapes en fantastische momenten van puur genot.

Wat heb ik je nog niet gevraagd?

Ik heb een race carrière achter de rug bij de N.M.B. Ik heb 250-350-500 gereden in de periode 1975 tot en met 1979. Daarna ben ik gestopt en vele jaren later weer in België de Endurance wedstrijden bij club M.E.T. gereden. Ook veel circuitdagen op Assen en Zolder afgewerkt. Mijn beste en snelste motor vond ik de Yamaha R1 uit 2007. Maar op de Suzuki 750 (4 stuks) heb ik ook veel lol gehad. Aprilia rsv en tuono en Falco zijn ook mijn favoriete fietsen, ik hou erg van V-twins.

PS, redactie: Zoals we eerder al vermeldde, we gaan Arie nog uitgebreider interviewen deze zomer.