Categoriearchief: Ikzoekeenmotor.nl

In de schijnwerpers: Buell XB9 R Firebolt (te koop)

Erik Buell was werknemer bij Harley Davidson toen hij een sportieve compacte motorfiets bouwde. De BUELL. Dit merk werd in 1983 opgericht als een soort sub-merk van Harley Davidson. Optisch weinig gelijkenis; kijk je naar techniek en geluid, tja dan herken je de oorsprong wel.

In Oudelande (Zeeland) staat een prachtige motorfiets te koop. Deze Buell XB9 R Firebolt heeft slechts 4.764 kilometers op de klok. De motor staat nog op de eerste set banden (lees verderop, moeten vervangen worden).

Zoek je een motor die geen 13 in een dozijn is, dan kan deze bijzondere 2 cilinder wat voor je zijn. Keurig matzwart gespoten, voorzien van een sportuitlaat, gefreesde rem en koppelinghevel.
De originele onderdelen zijn er ook bij!

De motor is in een nette staat, staat op te oude banden. Moeten vervangen worden, zit niet in de prijs maar kan bij Witteveen Motoren wel geregeld worden. Sleutels en boekjes compleet. Deze motorfiets komt van de tweede eigenaar! Het bouwjaar is 2004.

Deze motor staat te koop bij Witteveen Motoren. Je bent van harte welkom om te komen kijken naar de motor. Wel even een afspraak maken, via 06-53631480.

Boet van Dulmen overleden, hij kreeg januari 2020 een beeld

Bron foto: Nu.nl

Zoals vele motorsportliefhebbers al vernomen hebben is afgelopen week (16 september 2021) de motorheld Boet van Dulmen door een noodlottig verkeersongeval om het leven gekomen. Ruim een jaar geleden kreeg Boet een eigen standbeeld. Een traditie in zijn familie is dat de boerenkapel moet uitrukken bij een begrafenis. Ze deden dit liever “bij leven”.  Uit respect voor deze sympathieke motorsport held, tonen we hier een youtube filmpje van een jaar geleden. Wij wensen familie, vrienden en andere betrokkenen heel veel sterkte bij dit plotselinge verlies.

Coos op Reis: VIAGRA

We volgen al een tijd de reisverhalen van Coos van der spek. Als je op de foto klikt (of hier op deze groene tekst) dan kom je vanzelf in de hele serie, dit is vandaag verhaal nummer 63…
De laatste verhalen publiceren we nu ongeveer elk weekend.

Ik ben in Porto Sant’Elpidio. Het is bewolkt en af en toe piept de zon er even tussendoor. Het is een graad of 20, het voelt lekker zwoel aan en er komt een zacht windje van zee.

Ik besluit om nog een nachtje hier te blijven en wandel na het ontbijt naar de boulevard, hier honderd meter vandaan. Het is 1 mei. De Dag van de Arbeid. Ze vieren de invoering van de achturige werkdag. Nou, daar begin ik niet meer aan, hoor. Dat is zonde van mijn vrije tijd. In Europa is deze dag in bijna alle landen een officiële feestdag, op een paar landen na waaronder Nederland. Ze noemen het in Italië Primo Maggio, één mei. Dat is makkelijk te onthouden.

De Italianen brengen feestdagen veelal door met familie. Ze gaan ergens met z’n allen in een park picknicken of ’s middags met elkaar uit eten. Ik zie het glaswerk en het bestek al verwachtingsvol glimmend op lange gedekte tafels in de restaurants liggen.

Op de boulevard is markt. En zeker niet zo maar eentje. Deze markt is ruim vier (!) kilometer lang. Ik wandel langs festiviteiten voor kinderen, een kermis met een spookhuis, botsautootjes en allerlei draai- en beweegdingen waar ik al misselijk van word als ik er naar kijk. Het is net Koninginnedag. Er is muziek en tussendoor bewegen allerlei artiesten zich. Het is ene grote happening en de hele provincie heeft hier vast het hele jaar naar uitgekeken. Het ziet zwart van de mensen. Volk uit het dorp, maar ook boeren en buitenlui.

Achter de markt een groot veld en … plots ontdek ik waar al die campers gebleven zijn. Lekker gezellig daar, hoop ik voor ze…

Erg leuk om op zo’n markt rond te snuffelen. Ze verkopen werkelijk van alles: schoenen, kleding, gereedschap, noten, kruiden, pannen, open haarden, kussens en heel veel eten en drinken.

Er is trouwens niks maar dan ook helemaal niks op die markt dat ik graag zou willen hebben.

Het betekent dat het óf allemaal zooi is of dat ik alles al heb. Ach, ik zou er op mijn motor toch geen plek voor hebben.

Ik sta een poos te kijken bij een grappige act van een man in een kinderwagen. Hij praat tegen de toeschouwers met een piepstemmetje en heeft twee poppenarmpjes. Zo meteen vind jij het ook leuk… Als twee vrouwen een selfie met hem maken, knijpt hij hen plotseling van onder zijn kleed uit, in hun kuitjes. Iedereen giert het uit. Kijk maar:

De Italiaanse racefederatie heeft, op het asfalt van een stuk parkeerplaats, voor de koters een circuitje afgezet. Er staan, pal naast de kassa, piepkleine pikzwarte motortjes te wachten op racegrage jochies. Een juf knoopt ze vluchtig wat slecht passende bescherming op hun onderbenen en onderarmen om en zet ze vervolgens een veel te grote helm op. Het beschadigde vizier klapt steeds hinderlijk vanzelf weer naar beneden. De knulletjes krijgen verder geen protectie en ook geen handschoenen aan. Hup, in je T-shirt en je korte broek op die motorfiets stappen. De Italianen gieten het gevaar met de paplepel in.

Sommige jochies stuiven zó weg en nemen de bochten als ware coureurs. Erg leuk om te zien. Ik zit er wel een uur te genieten.

Een jochie met een Tom&Jerry-helm op, kijkt waarschijnlijk al jaren met zijn vader naar de MotoGP en ziet zijn held Valentino Rossi op televisie elke bocht op volle snelheid met het grootste gemak nemen. Wees eerlijk, als je het op de buis ziet, dan lijkt het voor leken ook allemaal erg eenvoudig.

Het joch krijgt nog wat aanvullende instructies van de stalmeester. Maar ik zie dat hij er niets meer van hoort. Hij heeft ‘de starende blik op oneindig’. Op het moment dat de kleine man op zijn machientje stapt, is het een ander mens geworden. Hij gluurt met een waas voor zijn ogen door het beschadigde vizier van de te grote helm, die inmiddels half over zijn ogen is gezakt. Hij tilt zijn kin op om redelijk te kunnen kijken. Híer staat Valentino Rossi de Tweede, nu nog in de dop. Hij geeft vol gas en stuift onverschrokken weg en … rijdt bij de allereerste bocht gewoon rechtdoor tegen de opblaasvangrail aan. De motor veert terug en hij verdwijnt met zijn blote beentjes in de lucht achter die dikke witte lekkende opgeblazen worst. Ik zie alleen zijn teentjes in zijn schoentjes spartelen…

Ik moet gaan zitten van de lach. Het is zó komisch en zó snel gebeurd. Gewoon rechtdoor. Beng! Hij nam niet eens de moeite om de bocht te nemen. Geen idee hoe dat nou moest. Nooit aan gedacht.

Met hulp van de stalmeester krabbelt hij weer op. De meester zet ‘m op de motor en draait hem soepel de goede rijrichting op. Rossi stuift weer weg en gaat er als een kamikazepiloot vandoor. En beng noges tegen de opblaasvangrail. Hij valt wel vijf keer, maar blijft het prachtig vinden. Geen enkele angst. Net als allebei zijn ouders trouwens. Die staan er heel gelaten bij. Wat een rare
ouders. Koop later lekker een ouwe auto, jongen, denk ik. Je hebt duidelijk geen talent.

Ennuh …. gelukkig ben ik te groot voor die pokkedingen. Ik hoef niet… Pffff.

Eén moeder is echt verstandig. Dat zou mijn moedertje kunnen zijn. Zij haalt haar kind ervan af als hij twee keer in het opgeblazen condoom is gereden. Klaar. Gewogen en te licht bevonden. Later gewoon direct voor zijn autorijbewijs op laten gaan, mevrouw. Geef hem elke keer een hengst voor zijn harses als hij maar naar een tweewieler kijkt. Het zit niet in zijn DNA. Motorrijden moet in je genen zitten. Je kunt wel lessen nemen en het een beetje leren, maar pas als je vader het motorvirus in je moeder heeft geïnjecteerd en het werkelijk in je DNA zit, dan word je een motorrijder. Een echte. Eentje die met gevoel en instinct rijdt. Eentje die angst heeft én lef. Die zweeft tussen voorzichtigheid en roekeloosheid. Maar altijd binnen de lijntjes blijft. Geen gewone weggebruiker wil zijn. Die zitten immers veilig in koektrommels te appen op hun smartphone.

Bijna aan het einde van de boulevard speelt ruim een uur lang een Pink Floyd Tribute Band. Een gratis Concert at Sea. Mooooooi man! Wat een geluk. Tegen half zes spelen ze ook nog het lievelingsnummer van elke rechtgeaarde Pink Floyd-fan: het bijna zeven minuten durende Comfortably Numb van het album The Wall uit 1979. In deze song wordt Pink, de hoofdpersoon van het album, langzaam gek en kan alleen onder de invloed van toegediende medicatie nog ontspannen. De zee als decor, het zachte briesje over het groene gras, het geroezemoes, het gedrentel van de Italianen achter mij, het sfeertje en de ozo bekende tonen in mijn oren. Ik heb in mijn lange leven nog nooit hash gebruikt, nog nooit ergens een snufje van genomen of een raar pilletje geslikt. Vanaf The Rolling Stones  ben ik gewoon groot en oud geworden met de muziek die door mijn hoofd en met mijn ziel speelde. Ik was met Janny bij concerten van Pink Floyd zoals in 1977 bij Animals Rotterdam-Ahoy. Ik heb dit specifieke nummer wel duizend keer gehoord in mijn leven. De tranen lopen over mijn wangen…. Pffff.. Blijft sterk spul, dat Fisherman’s Friend.. Móóier wordt het deze reis niet. Stukkie meekijken:

Net zoals de Veluwe voor de Nederlanders is, is de oostkust duidelijk voor de Italianen. Op de markt, op de hele camping en in restaurants zie en hoor ik geen enkele andere nationaliteit. Alleen maar Italianen. Die dan ook echt alleen maar Italiaans spreken en nauwelijks Engels.

Mijn wereld is klein en erg lokaal vandaag. Ruim 20 kilometer in de benen.

VIAGRA

Op de markt ontdek ik bij een kraampje een wel héél bijzonder kaasje… Als een mevrouw van middelbare leeftijd ziet waar deze zestigplusser een foto van neemt, krijg ik een vette knipoog van haar…

Klassiekers in Willemstad

Vandaag was de redactie van ikzoekeenmotor.nl een middagje toeren met de oude BMW R80R.

Gewoon lekker door wat dorpen als Oud-Gastel, Fijnaart, Heiningen richting Willemstad.

Tijdens een terras pauze in het prachtige Willemstad, West-Brabant, kwamen we twee mooie klassiekers tegen. De rode Yamaha uit 1980.  Exacte type ben ik even vergeten.

En een prachtige blauwe Honda CB750K.

Deze laatste motorfiets was tip top in orde. Iets van 20.000 km gereden en alsof hij nieuw uit de showroom kwam. Een lust voor het oog en allebei de motoren maakten een prachtig geluid bij het wegrijden.

Jade Nieman, gepassioneerd motormonteur

We kwamen Jade Nieman tegen tijdens een oproep in onze facebook groep PASSIE VOOR MOTOREN. Zij was op zoek naar een motorblok voor haar studie motortechniek. Nieuwsgierig als wij zijn, namen we contact op met deze jongedame.

Wie is Jade Nieman? Wat voor studie doe je momenteel?

Hey, ik ben Jade, 19 jaar oud en een gepassioneerd motormonteur. Ik ben een echte Brabantse en hou dus ook zeker van Brabantse gezelligheid. Ik ben gek op alles waar een motor in zit en dan vooral motorfietsen. Ik vind 1 pk (paarden) ook super leuk, ik kom dan ook uit een echte paardenfamilie oftewel ik ben een paardenmeisje.

Ik heb net mijn eerste studie als tweede motorfietstechniekus Bbl afgerond (niveau 2), ik ben momenteel aan het doorstuderen als eerste motorfietstechniekus Bbl (niveau 3). Als ik deze opleiding af heb zou ik ook nog graag door willen naar technisch specialist (niveau 4).

Weet je nog hoe je bij onze facebook groep terecht was gekomen?

Ja zeker! Ik ben bij de Facebook pagina terecht gekomen doordat ik altijd bezig ben met motoren en dus ook graag op de hoogte blijf. Ook wissel ik zelf nog wel eens af van wat ik in de schuur aan motoren heb staan dus hou ik de verkoop van motoren ook altijd goed in de gaten.

Heb je dat motorblok al gevonden?

Ik heb bizar veel aanbiedingen van mensen gekregen, dat had ik nooit durven dromen toen ik het bericht op Facebook plaatste! Ik kreeg zelfs hele motoren aangeboden! Ik heb nu twee blokken uitgekozen die ik mag gaan ophalen (?) Een BMW 1150 GS blok en misschien een Cb50 blok. Alle blokken die ik nu over heb (die mij aangeboden zijn) bied ik mijn school aan om les mee te geven of bied ik klasgenoten aan die ook nog een blok zoeken.

Wat ga je met dit motorblok doen?

We moeten een complete blokrevisie uitvoeren op ons eigen blok. De kunst is bij deze opdracht dat je jezelf uitdaagt om juist een moeilijk blok te zoeken (voor mij een BMW blok). We moeten alle waardes bijhouden wat het werkplaats handboek aangeeft en wat het in realiteit is, hier schrijven we vervolgens een verslag over en dit is dan ook gelijk een examen opdracht. We gebruiken onze eigen blokken omdat het dan niet erg is om fouten te maken. Je kunt denken aan bijvoorbeeld bouten doordraaien of onderdelen afbreken. Zo leren we door fouten te maken en weten we wat we in het vervolg anders kunnen doen.

Hoe is het om als jongedame deze opleiding te doen, tussen al die kerels?

Super leuk natuurlijk! Als vrouw val je op tussen de mannen en dat heeft zijn zeker voordelen. Zo vind ik het super leuk dat andere mensen die ook in de techniek willen mij om advies vragen. Ik help mensen graag en hoe leuk is het dat ik dat kan met mijn beroep.

Helaas zijn er ook negatieve dingen aan een vrouw zijn in een “mannen-beroep”, ik probeer er altijd open en eerlijk over te zijn naar de buitenwereld, want van mij mag er meer over gepraat worden. Er zullen altijd mensen zijn die het niet eens zijn met wat jij doet en die zullen daar dan ook duidelijk hun mening over geven. Op social media worden er dan ook veel gemene dingen gezegd en gedaan. Mijn tip naar alle vrouwen en of mannen die met dit soort dingen worstelen: Doe wat je zelf wilt en laat zien dat jij het kan want je kan alles als je het wilt!

Ondanks dit bovenstaande zou ik geen ander beroep willen. Het is mijn passie en het is wat ik graag doe. Ik probeer van de positieve dingen te genieten. Zo vind ik het dan ook geweldig als een klant tevreden weg rijd met zijn of haar net gerepareerde motorfiets. Ik word ook altijd heel vrolijk van mensen die me vertellen hoe leuk ze het vinden dat mijn nagels altijd zwart zijn van de olie en ik “niet zo’n tutje ben”. (Ook al ben ik soms echt een tutje, mijn collega’s krijgen dan ook zeker te horen dat ik mijn nagel weer heb gescheurd of mijn make-up is uitgelopen.)

Ben je van plan om ook je motorrijbewijs te gaan halen?

Als het aan mij lag had ik mijn motor rijbewijs al gehad. Ik wacht nog met mijn rijbewijs halen tot ik 35kw mag rijden omdat ik anders een 125cc 4takt (11kw) moet rijden en ik rij liever niet met een 125cc over de snelweg. Ik heb sowieso mijn motorrijbewijs nodig voor mijn werk, zodat ik zelf proefritten kan maken met motoren waar ik aan gesleuteld heb. Ik rij zelf al wel veel, zo kan je me vaak rond zien rijden op mijn schakelbrommers en soms met de crossmotoren door het weilanden.

Heb je al een idee wat je over enkele jaren na je opleiding er mee wil gaan doen?

Ik wil graag groeien dus het liefste leer ik alles wat er te leren valt over dit vak. Ik denk dat ik nog wel even voor een werkgever blijf werken. Mensen gaan er vaak vanuit dat ik hierna een eigen bedrijf ga beginnen. Zelf kom ik uit een familie die ook een eigen bedrijf heeft en ik weet hoe hard dat werken is. Daar vind ik mezelf simpelweg nu nog te jong voor. Misschien als de tijd daar is en de mogelijkheid er is, dat ik dan een bedrijf begin, maar voordat dat zo ver is wil ik mijn studies af maken en lekker genieten van het leven.

Zijn we nog vergeten te vragen Jade?

Ik heb niet zo zeer nog een vraag te beantwoorden maar ik wil wel tegen iedereen zeggen: Je moet doen wat je leuk vind, geniet van het leven en maak je niet druk over wat andere van je denken!

De wereldberoemde INDIAN SPECIAL van Luuc Muis wordt geveild!

We schreven november vorig jaar al over het unieke INDIAN PROJECT van Luuc MuisWe kregen van Luuc het bericht dat deze unieke motorfiets geveild gaat worden. Zoals je zult begrijpen, niet direct een machine die je voor woon-werk verkeer gaat gebruiken.

Lees even mee, dit is de tekst van de veiling-site.

“De Hasty Flaming Buffalo begon als een standaard, gloednieuwe Indian Scout Bobber 2019. Deze werd volledig herbouwd om een moderne versie van de 100 jaar oude 1919 Indian Boardtracker racer te vertegenwoordigen.

Het doel van dit project was: wat als het ontwerp niet werd veranderd, maar de technologie wel? De motor van de Indian bleef ongewijzigd, de rest is helemaal nieuw ontworpen met hoogwaardige producten. Om er een paar op te noemen samen met hun waarde:

– Donormotor €17.000
– Unieke CeraCarbon vork €10.000.
– Special aluminium frame €16.000 (meer dan 100 uur arbeid).
– Unieke, handgemaakte titanium Akrapovic uitlaat €3000, gebouwd door Akrapovic R&D in Slovenië. Het uitlaatsysteem voor de Valentino Rossi-motor werd naast deze Indian gebouwd (kosten van die uitlaat waren €25.000)!
– Brembo/Moto hoofdremsysteem €1400
– Custom wielen €2000
– Alle Motogadget/Kellermann elektrische uitrusting €2500
– Leren zitting op maat €800
– Op maat Carrot ECU dyno afgesteld voor meer vermogen en koppel.


De complete motor is 70 kg lichter, dus de verhouding tussen vermogen en gewicht werd dramatisch verhoogd! 
Daarnaast 1100 uur arbeid en een Candy Apple Red verfbeurt.

Deze Indian Special is getaxeerd op €98.000, een waar stukje Indian motorkunst. Deze motor is door Indian gebruikt voor marketingdoeleinden.

Verzendkosten voor rekening van de klant, de verkoper kan helpen met het regelen van transport. Qua framenummer van de motorfiets: het huidige kenteken staat nog op het originele frame, het nummer is nog niet overgezet naar het nieuwe frame.
Kopers buiten Nederland, let op: De motorfiets heeft een Nederlands kenteken, het is niet bekend of het voertuig buiten Nederland kan worden geregistreerd. Bieders moeten navragen of het voertuig op de weg mag buiten het land van de verkoper. Bieden op deze kavel is uw verantwoordelijkheid.”

Je kunt bieden via deze link: //www.catawiki.com/nl/l/46235825-indian-scout-special-hasty-flaming-buffalo-1200-cc-2019

De zoektocht naar motor-accessoires

Onze trouwe lezer, motorrijder, sleutelaar en motorcolumnist Ton Eppenhof vertelde ons een paar dagen terug over het afscheid van zijn prachtige BMW R80R. Hij heeft opnieuw gekozen voor een oude liefde en een nieuwe Royal Enfield gekocht. Ton is een motorrijder die bewust keuzes maakt, en dingen uitzoekt. Zijn motorfiets “moet kloppen”. In dit artikel vertelt hij ons over zijn zoektocht naar accessoires.

“Ik kocht al ooit eerder een nieuwe motor maar deze keer zocht ik al naar accessoires voordat ik de motor had. Iets wat toch elke keer weer moeilijk is maar toch ook een leuke bezigheid. Als je al net zoals ik al jaren last van je rug hebt en toch graag wil motorrijden moet de zitpositie op de motor perfect zijn. Zadel stuur en voetsteunen moeten perfect aansluiten op mijn lichaamslengte. Het liefst zit ik rechtop met armen die niet gestrekt zijn.

Dus waar begin je met die zoektocht? Eerst begon ik bij de lijst van originele accessoires van Royal Enfield. Daarna ging ik kijken bij Facebook groepen en natuurlijk kom je al snel bij bedrijven zoals Hitchcocks Motorcycles. Ze hebben werkelijk alles voor je Royal Enfield. Maar ja; wat is goed en wat is qua prijs aantrekkelijk. Zelfs voor mij blijft het nog steeds lastig om iets te vinden wat doet wat ik ervan verwacht voor een juiste prijs en kwaliteit. En dan komt er momenteel met aankopen uit Engeland weer een probleem bij omdat de kosten na de Brexit voor ons hoger uitvallen.

En dan komt ineens de kracht van Youtube in zicht. Je doet een zoekpoging en je krijgt nog veel meer info dan je zocht. Zo vond ik de leuke video’s van Stuart Fillingham. Deze man besteedt hier zoveel tijd aan en hij geeft geweldig veel goede informatie. Hij maakte het voor mij een stuk eenvoudiger. Ik had stuurverhogers nodig en ook een beter zadel en hij heeft beide in zijn video’s besproken. Zijn keuze is iets waar ik meteen in kon meegaan. En ik moet eerlijk zeggen dat doe ik niet snel omdat er zoveel roepers zijn zonder kennis. Maar als Stuart Fillingham het zegt, klinkt het alsof het de waarheid is. Zelfs de valbeugels die ik wilde, werden besproken in zijn video’s en ook die kocht ik origineel van Royal Enfield. Ik bedenk ineens dat ik ook het flyscreen besteld heb, wat hij liet zien en gemonteerd heeft op zijn Interceptor. Zo zie je maar weer de invloed van Youtube.

En dan kom je bij de moeilijke maar ook weer zeer persoonlijke keuze. Soms wil je bagage meenemen op de motor. Vaak zijn het maar kleine dingen en ik wil geen rugzak dragen op de motor. Een rugzak kan je rug breken als je ooit eens wat sneller van de motor komt dan je verwacht had.

Dan zijn mijn eisen voor bagagerekken en tassen of koffers zeer hoog. Zeker bij deze motor wil ik geen koffers die het hele aanzicht van de motor overheersen maar ik wel wel iets wat praktisch is en ook waterdicht. Royal Enfield heeft veel accessoires maar ze zijn niet allemaal even praktisch en soms zijn ze gewoon lelijk zelfs. Gelukkig zaten er ook veel dingen tussen hun accessoires die wel voldeden aan mijn eisen. Iedereen heeft natuurlijk een andere smaak en niks is het beste. Ik ben dus nog steeds op zoek naar iets wat voor mij het beste werkt, wat wel aansluit op de lijn van de motor, maar ook iets wat praktisch gezien ideaal is.

Soms kom je dan tot de ontdekking dat de ene fabrikant een rek goed maakt, maar dat je nergens kunt zien of dat ook wel past op je motor met dat andere ding dat je ook wil monteren. En hoe ziet het rek eruit als de koffers of tassen ervan af zijn?

Al met al blijft het lastig en ik ben ook wel benieuwd hoe andere mensen dat altijd doen. Als budget geen rol speelt is het natuurlijk al een stuk eenvoudiger maar zelfs dan is de juiste keus maken nog moeilijk. Soms heb ik het gevoel dat ik de lastigste klant ben. Ik ben niet gauw tevreden maar als ik tevreden ben dan mag iedereen het weten.

Hoe doen jullie dit ? Tegen welke problemen lopen jullie aan bij de zoektocht naar accessoires?”

Meningen over de Harley-Davidson Pan America

Motor.nl bracht begin juli in beeld hoe een aantal ‘adventure-riders’ oordeelden over de Harley Davidson Pan America. We luisteren naar de ervaringen en meningen van ervaren motorrijders, die misschien niet direct van hun BMW GSA of KTM of Ducati zullen afstappen, maar, ze zijn wel onder de indruk. De cijfers aan het einde van het filmpje klinken als een gemiddelde van een acht.

Klik op de afbeelding om naar het YouTube-filmpje te gaan.

 

Van een BMW R80 naar een Royal Enfield Interceptor 650

Van onze trouwe lezer en motor hobbyist Ton Eppenhof kregen we dit weekend een prachtig verhaal over de aanschaf van zijn volgende motorfiets. Hij zette voor ons zijn overwegingen, keuzes en ervaringen op de mail,  enfin, lees mee:

“Alhoewel ik de BMW R80 een leuke motor vind, heb ik toch altijd wat gehad met Royal Enfield. Jaren geleden reed ik met mijn 350Bullet. De naam Royal mocht er toen nog niet op staan. Het was gewoon een Enfield. Het was toen een leuke motor maar totaal ongeschikt voor een stukje snelweg. Kwalitatief waren ze toen  zeer slecht. Maar toch was dat oude beestje een motor om verliefd op te worden. Dat gevoel kwam ook weer terug toen ik de eerste Interceptor in het blauw bij Joppen zag staan. Ik had bij veel Royal Enfield dealers al uren in de showroom gestaan en schijnbaar was ik voor veel verkopers toch echt onzichtbaar. Misschien wilde ze niet echt motoren verkopen. En na een tijdje ging ik met wat fotootjes weer terug naar huis.

Gisteren (4 sept.) ging ik eerst kijken bij van Doorn motoren in Ammerzoden. Ik had een proefrit gemaakt en ik was prettig verrast door de goede rijeigenschappen van deze motor. Sjaak had me ook netjes geholpen en veel info gegeven. Ik had tijdens en voor de vakantie al met meerdere dealers contact gehad en één ervan was Axels bike shop in Heerhugowaard. Ik had dus al wel in Ammerzoden gevraagd wat de mogelijkheden waren en wat de accessoires zouden kosten. En alles op papier laten zetten. Maar ik vond toch dat ik ook nog naar Axels bike shop moest gaan omdat we al eerder contact hadden gehad en ik had er ook een goed gevoel bij. Dat gevoel werd bevestigd toen ik daar aankwam.

Foto: links Frank van Halem en rechts Ton Eppenhof, de Royal Enfield is verkocht

Na een lange rit had ik een gesprek met iemand die een rijschool had die ook gevestigd was binnen Axel’s Bike Shop. Hij nam me meteen mee naar het koffieapparaat en ik kreeg een lekkere bak koffie aangeboden. Na een tijdje kwam de verkoper( in ben zijn naam even kwijt) maar die gaf netjes aan dat zijn werktijd er zo op zat . Ik wilde nog even het geluid van de Interceptor met de standaard uitlaten horen dus hij heeft nog even een Interceptor gevonden voor me zodat ik dat geluid even kon horen. En nog wat vragen voor mij beantwoord. En weer een bakje koffie erbij natuurlijk. Daarna koppelde hij me aan Frank. Frank had al een terugkoppeling gehad over mijn berichtje bij “Passie voor motoren”. Ik zeg altijd meteen wat ik denk en ik had mijn wensen ook weer even doorgegeven over dingen die ik graag wilde op de motor. En toch daar de deal kunnen sluiten. Het is een aardig team bij Axels bike shop. Ik ben bij beide dealers netjes behandeld maar ik koos er toch voor om te kopen bij Frank (Axels Bike Shop). Vooral omdat ik daar eerder contact mee had. Beide dealers kwamen op mij zeer goed over en ik zou ze allebei aanbevelen. Dat kleine doosje dat ik meekreeg was overigens ook leuk. Allemaal kleine leuke hebbedingetjes. En ook wat ik zelf mocht uitzoeken daar, dat was ook iets leuks. Ik maak er straks nog een fotootje van. Bedankt alvast Frank, ik ga vast genieten van de mooie Interceptor die binnenkort klaar zal zijn.”