Categoriearchief: Ikzoekeenmotor.nl

Met je motor over de Million Dollar Highway

Wyoming, Idaho, Colorado en Utah

(Trouwe lezers volgen via onze site de motorreisverhalen van Hans den Ouden en zijn vrouw Dia. We horen zelfs dat mensen die nooit motorrijden ze met heel veel plezier nu lezen. De wens om te reizen is zeker nu voor velen herkenbaar. Hier weer een volgend verslag van Hans. Facebookers vinden Hans en Dia ook hier.)

Vanaf het Yellowstone Park reden we verder naar het zuiden door de staat Wyoming, langs de grens met de staat Idaho naar Utah. We reden zo ver naar het zuiden, omdat ik in Colorado de Million Dollar Highway wilde rijden. Daarover later meer, want dat was een trip met een persoonlijk tintje.

We reden door het prachtige Grand Teton National Park en daarna nog door een ander park. Net zo fraai als Yellowstone en gratis toegankelijk. Het vinden van een aantrekkelijke camping viel niet mee. We reden er 10 voorbij zonder faciliteiten, alleen toilethuisjes met een grote bak waar het ongelooflijk stinkt en geen water is om je handen te wassen. Rond 16:00 uur begon het te regenen en de weg ging over in gravel. Dat is in de regen met een zwaar beladen GS een uitdaging. Aan het einde van de middag, na 450km rijden, hadden we daar geen zin meer in.

Daarom keerden we om en reden naar Kamas waar een hotel zou zijn volgens de Garmin. Er was alleen geen hotel. We hadden geen bereik op de telefoon, dus Google was ook niet te raadplegen. Vervolgens naar Woodland waar een Inn zou zijn. We troffen er inderdaad een prachtig huis, meer dan 100 jaar oud en de eigenaresse was een dame met Nederlandse ouders. Ze kwamen uit Utrecht, we waren er de enige gasten. De volgende ochtend pakten we de route weer op richting Duchesne. Het was niet heel erg mooi weer maar grotendeels droog.

 

Op 8 augustus reden we 415 km, grotendeels door de bergen. De dag begon fris met 12ºC en daarom met extra onderlaagjes, in de namiddag werd het 35ºC en het cooldown vest onder het motorpak kwam goed van pas. Onderweg hingen de onweersbuien boven de bergen en zagen we de bliksem in de verte. Gelukkig bleven we grotendeels droog.  De camping in Grand Junction was prima, maar met 33ºC aan het begin van de avond was het zelfs nog te warm om de tent op te zetten.

Daar hebben we mee gewacht tot het bijna donker was.

Ook was het inkopen doen niet helemaal goed gelukt, er waren geen winkels in de buurt en daarom werd het een avondje water drinken in plaats van wijn.

De volgende dag reden we naar Ouray, het begin van de Million Dollar Highway. In 1966 was ik daar met mijn ouders en broer. Mijn vader werkte ondermeer voor de overheid op Curaçao en in die tijd kregen de uit Nederland afkomstige ambtenaren eens in de zes jaar een betaald “groot verlof”. Daar mijn ouders ook reizigers waren gingen we toen naar de U.S.A en Canada. We vlogen naar Denver, Colorado  waar we de volgende dag een complete kampeeruitrusting aanschaften bij een warenhuis, David Cook geheten. Voor de tent, 4 luchtbedden, 4 slaapzakken, een kooktoestel en een grote koelbox betaalde mijn vader nog net geen $100.-

We reden via de Rocky Mountains naar de kust en kwamen we toen over deze weg. Mijn vader had de hele route gepland en ik lees in mijn vaders memoires dat het toen erg koud was in juli.

De Million Dollar Highway, tussen Silverton en Ouray,werd gebouwd in 1882-1883 door een ondernemer, Otto Mears. Hij was een succesvol ondernemer en wilde het zuidwesten van Colorado verbinden met de buitenwereld. Het bouwen van de weg kostte $10.000 per mijl. Ongelooflijk veel geld voor die tijd. Daarom werd er ook een aanzienlijke tol geheven, $5 voor een paard en wagen en $1.- voor elk stuk vee. Het aanleggen van de weg gebeurde door mannen aan touwen naar beneden te laten zakken naar de juiste hoogte, die plaatsten dan dynamiet en voor het ontplofte werden ze weer snel omhoog gehesen. De geschiedenis van Otto Mears, hoe hij als wees, zonder enig geld begon en zo ver wist te komen is de moeite waard om eens te lezen.

De man had een vooruitziende blik, want een paar jaar later liet hij een spoorweg aanleggen door de bergen van Colorado. Hij dacht ook dat de auto de toekomst had en werkte hij aan de verharding van het wegdek om autoreizen beter mogelijk te maken. Dat is dus echt “Living the American dream”

De weg heeft nog steeds geen vangrails en naar beneden kijken vanaf de motor voelde best wel spannend. Gelukkig was het mooi weer tot Durango. Daar begon het ongelooflijk hard te regenen. Een complete wolkbreuk. Na een half uur nam de regen gelukkig af en reden we richting Arizona langs het vierstatenpunt waar Arizona, Utah, New Mexico en Colorado aan elkaar grenzen. Er is  dat een monument waar ik wilde gaan kijken, ook daar was ik in 1966. Tegenwoordig moet je $20 per voertuig betalen om het monument te bekijken en dat ging toch echt te ver.

We reden Utah in richting Monument Valley. Elke camping en elk hotel die we onderweg tegenkwamen zat vol, overwegend met busladingen Chinezen. Uiteindelijk kwamen we om 19:00u, na 568 km rijden, bij het Navajo reservaat aan en ook daar waren de tentplaatsen vol, maar we konden wel de laatste RV plek huren. Dat bleek achteraf gunstig, want de tentplekken bleken allemaal in het dal te liggen en konden alleen te voet bereikt worden, vanaf een hoger gelegen parkeerplaats en dat was dus een heel gesjouw geweest.

Nu stonden we boven op een plateau en hadden een schitterend uitzicht. Er stond een snoeiharde wind, zo hard dat we de tent maar ternauwernood opgezet kregen. We moesten grote keien verzamelen om op de scheerlijnen te leggen en de rotspennen vast te houden. Toen de zon eenmaal onder was, ging de wind gelukkig liggen en hadden we een prima plekje. Zowel de zonsondergang ’s avonds als de zonsopgang de volgende morgen waren sprookjesachtig. De hele omgeving is betoverend.

We zaten de volgende ochtend weer vroeg op de motor om de warmte voor te blijven. De Valley of the Gods en de “Road of the ancients” De weg door deze contreien, de Highway 95 is nauwelijks in woorden te vatten. Enerzijds rij je in een “onaardse” omgeving en anderzijds zitten de wegen ook nog vol bochten.

Bekend is natuurlijk het beeld uit Forest Gump, de film met Tom Hanks uit 1994, nabij Mexican Hat, dat is overigens vlak bij de plek waar we kampeerden. Er zijn mensen die er speciaal naar toe reizen om exact op die plek een foto te maken. Men stopt dan midden op de snelweg om een foto te maken. Hoewel het er stil lijkt, rijden er natuurlijk wel auto’s met meer dan 100 km/uur voorbij. Het staat inmiddels bekend als “Forrest Gump Point”

Na 410 km eindigden we in Escalante. Next stop: Carson City

(Wordt vervolgd….)

De Million Dollar Highway, al rijdend:

De elektrische motorfiets, blijft het onze toekomst?

Binnen onze besloten Facebookgroep PASSIE VOOR MOTOREN met inmiddels 2300 leden is Andrew Thijssen een bekende trouwe schrijver. Andrew rijdt zowel op zijn trouwe Yamaha FJR1300A als op zijn Zero, de elektrische motor. Op facebook runt hij al jaren BMS E-motorrijder. We zaten bij de redactie@ikzoekeenmotor.nl met wat vragen, dus hebben we deze aan hem voorgelegd…

Hoe lang is het geleden dat je jouw eerste elektrische motorfiets kocht, en was dit nog voor dat je een elektrische auto reed?

Mijn eerste elektrische motorfiets kocht ik nog maar anderhalf jaar geleden. De eerste elektrische motorfiets reed ik in 2009. Dat was overigens meer duwen dan rijden. Die Quatya kon op papier 20 -25 km ver. Ik kwam er maximaal 12 km ver mee.  In de jaren daarvoor kwam ik hobby-matig steeds meer in de gelegenheid om op allerlei soorten motorfietsen te rijden. Ik was in die jaren ook steeds meer geïnteresseerd geraakt in de energie-transitie die er onvermijdelijk aan kwam. Daarmee gepaard gaande de overgang naar alternatief vervoer, dus ook elektrische motorfietsen. Daar werd toen nog nauwelijks over gesproken. Een elektrische auto rijd ik nu drie en een halfjaar. Je moet er tegenwoordig wel bij zeggen: Prive gekocht, zonder ondernemers voordelen … ik ben “slechts” loonslaaf. Ik heb in de loop van de jaren steeds meer mensen leren kennen die werkzaam zijn in de duurzame mobiliteit. Reuze interessant.

Wat was toen voor jou de belangrijkste reden? En is dit nog steeds een belangrijke reden?

Ik was als 16 jarige ooit in Toronto (Canada), daar werd ik als plattelands jongetje voor het eerst geconfronteerd met smog sluiers boven de stad. Daar was ik erg van onder de indruk. Vooral het idee  dat je daar de hele dag in zou moeten leven.. 10 jaar later was ik met de motor in Madrid, tijdens een onweersbui proefde ik letterlijk de zurige regen en voelde het prikken in mijn ogen. Ik vond dat echt smerig.  Ik raakte onder andere daardoor steeds meer geïnteresseerd in de overgang naar schone energie.  Dit had uiteindelijk ook te maken met mijn werk. Ik werk inmiddels 10 tallen jaren als geriatrie fysiotherapeut in de ouderen revalidatie. En geloof me, daar zie ik dagelijks  verschrikkelijke dingen die me/ ons  misschien nog te wachten staan.  Mede als gevolg van 100 jaar ( zeker de afgelopen 60 jaar), rotzooi inademen door industrie, verkeer, tuin en landbouw. Denk hierbij aan longaandoeningen, kankers en neurologische aandoeningen (bv Parkinson).  De cijfers daaromtrent liegen er inmiddels niet om. Inderdaad een van de redenen is volksgezondheid. Ik ben me in die jaren steeds meer gaan verdiepen in de werking van klimaatsystemen …. En dan wordt het allemaal een stuk duidelijker, maar vooral verontrustender.  Een leefbare gezonde wereld voor mijn (klein)kinderen en de rest van de wereld is voor mij nog steeds de belangrijkste reden… buiten het feit dat elektrisch fantastisch rijdt.

Als je motor rijdt, en je hoeft nergens naar te kijken, pak jij liever de benzine motor, of rij je liever elektrisch?

Ik heb dagelijks de keuze tussen mijn FJR1300A te pakken of mijn elektrische Zero. Aangezien ik de motorfiets bijna dagelijks gebruik is dat best prettig. Mijn FJR staat bijna het hele jaar stil. Ik gebruik die alleen als ik een verre trip ga maken met mijn petrolhead vriendjes . Dat zegt genoeg denk ik. Zodra de laad/tank infrastructuur parallel lopen gaat de FJR de deur uit. En dat is veel sneller dan de meesten nu in de gaten hebben.

Wat zijn de belangrijkste vooroordelen die je tegenkomt?

– Onbruikbaar door slechte actieradius,
– Batterijen zijn na 2 jaar op en kosten een godsvermogen,
– Batterijen zijn slechter voor het mileu dan brandstof,
– Als  het koud is kom je niet ver,
– Je rijdt op kolenstroom,
– Geen beleving,
– Je hoort ze niet aankomen dus gevaarlijk, loud pipes save lives

Rijden er volgens jou over in 2040 nog benzine motoren rond in NL?

Er rijden in 2040 vast nog wel brandstofvoertuigen rond in het verkeer. Maar dat zijn slechts uitzonderingen die gereden worden door mensen die er, om wat voor reden dan ook,  geen afstand van willen / kunnen doen. Of door liefhebbers die ons technisch erfgoed in stand houden. Maar die rijden  niet of nauwelijks meer op brandstoffen zoals we nu kennen. Trouwens, de brandstoffen zoals we die we nu tanken zijn ook niet meer de brandstoffen van 20-30 jaar geleden. Fossiele benzine zul je dan echt moeten zoeken of heel duur betalen. Vergeet niet dat de brandstofmotor binnen nu en 10 jaar verboden wordt om nieuw verkocht te worden. Waarschijnlijk wordt dit nog wel een paar jaar eerder vervroegd. De brandstof voertuigen die dan nog rondrijden krijgen te maken met steeds meer restricties. In de loop van de jaren worden die uitgefaseerd  middels biobrandstoffen en/of E fuels. Voordeel van deze laatst genoemde brandstoffen is dat je die kan maken van C02 uit de atmosfeer. Vergeet niet dat we in 2040 alweer snel een jaar of 20 verder zijn. De meeste mensen die nu nog verknocht zijn aan hun voertuig rijden dan niet of nauwelijks meer rond. Een nieuwe generatie motorrijders is dan aan de beurt.

Hoe zit het met waterstof?

Waterstof wordt door een aantal mensen gezien als de heilige graal. Begrijpelijk, want dan kun je “gewoon” tanken … en dat kennen we. Waterstof wordt inderdaad een steeds belangrijker onderdeel in de energie transitie. Waterstof is een mooie energiedrager. Dit kan gebruikt worden als de zon niet schijnt en de wind niet waait. Het probleem met waterstof is dat het niet zo maar bestaat op aarde. Dat moet gemaakt worden … en iets wat gemaakt moet worden kost energie. Wat dat betreft is er geen verschil met fossiele brandstoffen. Je spreekt nu nog over waterstofgas. Waterstof wordt overigens nu nog voor veruit het grootste deel gemaakt van afval gassen uit de olieraffinage. Je begrijpt dat olie maatschappijen dit dan ook graag willen gebruiken en verkopen als een schoon produkt. Dit wordt dan ook greenwashing genoemd

Misschien overbodig te zeggen, maar waterstof rijden is ook elektrisch rijden, met batterij. Weliswaar een kleinere, maar toch een batterij. Buiten het feit dat waterstof gemaakt moet worden, wat veel energie/elektriciteit kost, moet waterstofgas ook worden opgeslagen, vervoerd en weer omzet worden naar elektriciteit in een brandstofcel. Dit is een bijzonder inefficiënt proces.

Je moet eerst met elektriciteit waterstof maken, dit opslaan, vervoeren en weer omzetten naar elektriciteit. Dit laatste gebeurt in een brandstofcel (fuelcell). Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te begrijpen dat dat veel verlies oplevert.  Om het waterstofgas volume te geven om een afstand te kunnen rijden moet het vloeibaar worden opgeslagen. Dat gaat onder extreem hoge druk (500-700 bar) en extreem lage temperatuur (-250 graden celcius). Je begrijpt dat dat technische complex, duur en ruimte innemend is. Voor een motorfiets (nog) ongeschikt. Voor zwaar vervoer veel beter…

Waterstof als brandstof voor brandstofmotoren  is geen issue meer, dat is tot 10 jaar geleden nog geprobeerd. Maken van waterstof, opslag en vervoer is hiervoor beschreven. Het verbranden van een duur gemaakte brandstof in een inefficiënte brandstofmotor hebben we nu 130 jaar gedaan … dat doen we niet meer, nog afgezien van de hoge verbrandingstemperatuur van waterstofgas in een brandstofmotor wat technisch grote problemen levert. Ik noem even wat. Waterstof moet vloeibaar worden ingespoten. Vloeibare waterstof verdampt constant als de motor loopt. Dit moet omdat anders de druk in de waterstoftank te hoog oploopt. Ook als de motor niet loopt. Gevolg is dat het voertuig ook waterstof verbruikt bij stilstand en dat wil je niet bij een duur gemaakte brandstof. Waterstof gedraagt zich anders dan benzine en de verwachtte vermogens worden bij lange na niet gehaald. De verbranding verloopt dus nog vele malen inefficiënter dan al het geval is bij fossiele brandstoffen. De hele constructie wordt zoals hierboven gezegd veel groter en ingewikkelder. (Bron BMW)

Wat moet er met de voertuigen die nu nog verkocht e worden en rondrijden?

Dat is inderdaad een punt, je ziet nu al dat fabrikanten worstelen om de emissie normen te halen. Het gaat hierbij niet om het individuele voertuig maar om het vlootgemiddelde. Dit is overigens niet iets van de laatste jaren maar iets wat al 40 + jaar speelt. De ouderen onder ons weten al dat we in halverwege jaren 80  van het lood in de benzine zijn afgegaan en steeds meer naar mix met ethanol. Dat in combinatie met steeds compactere motoren in de voertuigen die meer vermogen gingen leveren.

Door  de toenemende klimaat problematiek (je mag er in geloven of niet, maar dat doet er nu niet toe) en volksgezondheidsproblemen worden de emissie eisen snel steeds strenger aangehaald. Om de uitfasering van de brandstofmotor te ondersteunen wordt nu ingezet op bio fuels en E fuels. Deze E fuels worden bv gemaakt van CO2 die opgeslagen zit in de atmosfeer. Dus netto stoot je niks meer uit dan je verbruikt, (straks meer).  Bio fuels zijn gemaakt op basis van planten (resten) en plantaardige afval-oliën. De grondstoffen hiervoor zijn onlangs geoogste bio bestanddelen die deel uitmaken van deze CO2 cyclus. Echter, deze Bio fuels doen bij onjuist gebruik  een beroep op onze voedsel keten.

Nu wordt het interessant voor de petrolheads: E fuels zijn synthetische brandstoffen. Deze zogeheten e-fuels worden gemaakt met duurzaam opgewekte stroom en CO2. Die CO2 komt uit de atmosfeer of fabrieksschoorstenen. Het proces van E fuells begint met duurzame elektriciteit, opgewekt door windmolens of zonnepanelen (of naar smaak met aardwarmte of kernenergie). Die groene stroom gaat naar grote elektrolyse-apparaten die water ontleden in waterstof en zuurstof.

De waterstof gaat naar een fabriek waar de synthese plaatsvindt met CO2 tot de verschillende synthetische koolwaterstoffen: e-methanol, e-diesel, e-LNG en e-kerosine. Via een soortgelijke route — maar dan met stikstof in plaats van koolstof — is e-ammoniak te produceren. Deze brandstoffen hebben een e’tje in de naam (van ‘elektriciteit’), maar ze verschillen niet wezenlijk van hun fossiele broertjes. Ze zijn nu alleen niet gemaakt van organisch materiaal wat miljoenen jaren in de aardkorst is opgesloten.

Resumerend: Transitie brandstoffen, zoals bio en E fuels  worden gebruikt om de “uitstervende “ brandstofmotoren naar hun eind te helpen en toch de emissie doelen te halen. Waterstof elektrisch is geschikt voor industrie en zwaar vervoer. Batterij elektrisch voor personen vervoer en motorfietsen. Wie weet wat voor combinaties hiervan er in de verre toekomst zullen zijn … of nieuwe technieken …. 100 jaar geleden konden we toch ook niet overzien waar de brandstofmotor toe zou leiden!

Volgtip:
//www.facebook.com/BMSmotorrijder

Een keer elektrisch proefrijden, in Brabant (Helmond) kan o.a. bij:
//ikzoekeenmotor.nl/bedrijven/electric-motorbikes-nl/

Mw Davidson en haar YELLOW

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Jeannet, 53 jaar jong en geboren en getogen in Heerenveen, het Friese Haagje. Ik werk als (nacht) verpleegkundige en geef workshops motorensleutelen. De workshops zijn voor iedereen die zelf graag het basisonderhoud wil gaan doen van z’n Harley. Ons motto is: ”Niet kijken, maar doen”. Aan bod komt o.a. bougies vervangen, olie verversen , oliefilter en luchtfilter, koppeling afstellen, alles over benzinesoorten, remblokken en nog veel meer….
Er staat een Harley Davidson Sportster op de brug waar je zelf aan kunt sleutelen. Tevens verzorg ik motorritten met een Harley Davidson-zijspancombinatie.

Dirk Spek, eigenaar V-Twin Exclusief uit St. Annaparochie, heeft een aantal prachtige zijspancombinaties staan waarmee we exclusief motorvervoer verzorgen. Hierbij kun je denken aan alle persoonlijke wensen op motorgebied, “doe-een-wens” ritten, maar ook rouw- en trouwvervoer door heel Nederland. V-Twin Exclusief is tevens HET adres waar je een Harley Davidson kunt laten stylen, maar in zijn zaak staan ook een aantal “motor-juweeltjes” zowel Harley Davidson als klassiekers.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Ja joh, ik pikte stiekem regelmatig de Kreidler van mijn broer waarop ik dan over het voetpad achter ons huis heen croste. Het meest lastige was de Kreidler weer precies zo terug te zetten….

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

De zomer van 1985 was hilarisch! Een actie van mijn lieve vader, hij kocht een blauwe Honda 250 cc, dat vergeet ik nooit meer. Ik was net 18 en in die tijd kreeg je nog een oefenvergunning. Mijn heit (dat is Fries voor vader) had zin om zijn motorrijbewijs alsnog te halen en dat gold ook voor mijn moeder. Met zijn drieën hadden we een oefenvergunning, maar degene die het meest oefende was ikzelf. Het gebied waarin de vergunning geldig was, was natuurlijk grenzeloos! Zo had ik na 3 lessen veel eerder mijn motorrijbewijs op zak dan het autorijbewijs. Mijn ouders zakten helaas allebei en lieten het daarna voor wat het was. Later heb ik nog een aantal Japanse merken gereden totdat ik mijn “Yellow Angel“, een Harley Davidson, Fatboy uit 1998 zag staan. Ik was op slag verliefd! Dirk Spek van V-Twin Exclusief heeft haar omgetoverd tot een hele exclusieve bike. Omdat ik niet zo groot ben en moeilijk bij de jiffy kon heeft hij er een jiffy extension opgezet, super handig. Deze bike is liefde, ze zit vol met krijgertjes van mensen waar ik heel veel om geef!

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

De” Yellow” is als ze zon…die schijnt altijd! Tuurlijk valt er wel eens een bui, maar we zijn niet van zout! Tegen de tijd dat het echt koud word gaat ze, met verse olie en filter en een volle tank Super benzine (geen E10 !!) en een over het hele blok en chroom leeggespoten bus WD 40, in de rust.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Dan zou ik misschien wel een racer kopen …of nog een oldtimer…

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

De motorrit naar Noorwegen, schitterende wegen, prachtige ongerepte natuur, een paradijs voor een elke motorliefhebber.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Heel graag zou ik nog een keer naar Noorwegen terug willen, maar op m’n Fatboy heb ik best wel veel moeite met de (haarspeld) bochten. Moet dus eerst nog maar een paar keer naar de Ardennen om te oefenen.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nooit! De’’Yellow” is mijn kindje, ze blijft er altijd 🙂
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Motorrijden is passie, het geluid van je Harley, zoveel vrijheid, tot jezelf komen, alles lekker laten. En dan heb ik het nog niet eens over alle vriendschappen. Ik ga heel graag alleen op pad, maar eigenlijk ben je nooit alleen…

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Zoals jullie hebben kunnen lezen is het motorrijden en alles erom heen mijn grote liefde.

 

Mocht je interesse gewekt zijn om een workshop te volgen of een zijspanrit cadeau te geven, aan een ander of aan jezelf, neem dan eens een kijkje op www.exclusiefmotorvervoer.nl

 

Of ga naar Facebook: MotorenSleutelen.

 

 

 

De foto’s waar Jeannet op de Yellow zit, zijn gemaakt door Hans Viveen.

De Suzuki van Roel Verkerk gaat nooit meer weg

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Roel Verkerk uit Almere, maar ooit geboren en getogen in Utrecht. Mijn vader had een NSU Fox uit 1949. Als jochie van 9 mocht ik 1x achterop en ik was verkocht…het willen motorrijden was geboren. Als 18 jarige heb ik die NSU gerestaureerd samen met een vriend van me.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Ik heb brommer gereden vroeger. Eerst op een aftandse Ciao Vespa, toen een ouwe Puch maxi en daarna een mooie Puch met dat hoge stuur. Stoer ding was dat. Het chopper-gevoel van Easy Rider kon je ermee nadoen…toen de brommer was opgeknapt werd ie gejat. Helaas. Maar je eigen vervoer maakte de wereld voor je open.

Biketrip zomer 1983

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Ik kocht vrij snel na de diefstal van de Puch een eerste motorfiets van een studiemaat van me. Dat was een Honda CX500. Wat een geweldige motor was dat! Toen het geld op was moest ik hem weer verkopen na een jaar. Maar dat jaar reed ik wel Europa rond. Zo trots op mijn eerste motor, onvergetelijk.
Na deze motor kreeg ik een 10 jaar oude BMW R75/6. Daar heb ik ongeveer 15 jaar op gereden. Vakanties ook, maar voornamelijk woon-werkverkeer (200 km per dag). Daar braken de kleppen spontaan van bij 75000 kilometers op de teller. Er sloeg een groot gat in het blok, op Nieuwjaarsdag op de brug bij Zaltbommel in 1988. Op die brug was het zeer gevaarlijk in die dagen. Na het lassen van het blok en verdere restauratie, kon ik gewoon weer verder rijden. Toen er kinderen kwamen heb ik deze verkocht omdat ik er even niet op reed.
In 2009 kreeg ik de kans om een BMW R1100RT te kopen. Daar reed ik alleen voor de lol mee. Echter, deze BMW kostte veel geld. Van alles ging er kapot in te korte tijd na elkaar. Dat werd ik zat. Toen werd het tijd voor een echte níeuwe motor en kocht ik een Suzuki Intruder C1500BT in 2014. Fantastisch ding. Prachtige ritten mee gemaakt. Tot ik grote broer C1800RT bij Motoport zag staan. Die rijd ik nu sinds september 2020. Wauw! Die is vet geweldig!

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik rijd eigenlijk altijd wel. Ook met pekel, want na de rit schoonspuiten is geen issue. Deze Kerstvakantie eigenlijk niet gereden voor het eerst, vanwege de vele regen, gezellige Kerstdagen en het gebrek aan horeca onderweg. Maar zodra het kan, maak ik een tourtje. Ik dacht eerst dat ik 5000 kilometer zou rijden per jaar, maar mede door de IOCH tourtochten rij ik al gauw 10000 kilometer per jaar pure lol-kilometers. Ik rij vanaf mijn 20ste levensjaar, met een pauze van 7 jaar. Ik ben nu 58. Sinds september rijdt ik een C1800RT van Suzuki.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Eigenlijk zou ik er dan alleen nog een Indian bij kopen. Een donkere roodbruine Roadmaster met lichtbruine leren accenten en alles erop en eraan. De Suzuki gaat echter niet meer weg. Daar ben ik 100% content mee.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Lastige vraag, maar ik denk dat de vakantie in Schotland van 2018, met de Route 500, in de buurt komt. Ook de Dolomieten in 2014 staan hoog in de top 5. Schotland kenmerkte zich door kleine weggetjes, heuvels, zelfs bergen en rivieren. Heerlijk om van bed-and-breakfast naar bed-and-breakfast te gaan. Was wel een natte vakantie. Maar dat deerde niet meer. Elke motorvakantie is eigenlijk een feest op zich!

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ja. Noorwegen. Van Oslo, via Bergen naar boven rijden en dan wel binnendoor. Mogelijk een rondrit kan ook. Van noord Noorwegen via Zweden terug naar beneden. Ook de East coast van Amerika rijden op een gehuurde Indian is nog een bucket-list dingetje…de West coast heb ik al gezien.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Zoals al gezegd nee. Ik ben tevreden met wat ik nu rijd. Dromen mag ik wel, maar de drang om iets nieuws te kopen heb ik niet meer. Als het lichamelijk mag en kan, rijd ik tot het einde op deze Intruder.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Het is mijn nummer 1 hobby, het is pure passie. Je deelt het makkelijk met anderen. Het verbindt. Het maakt de kop leeg. Het is het gevoel dat je leeft. Je geniet zoveel meer van alles om je heen…ik denk dat iedere motorrijder weet wat ik bedoel.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Elektrisch rijden komt er aan. Ik kan (en wil) me nu nog niet voorstellen dat ik dat leuk zou gaan vinden. Gelukkig ben ik er straks, als het de norm begint te worden, te oud voor. Echter, ik zeg dit louter en alleen vanuit mijn opvatting dat een motor geluid moet maken, moet trillen, moet kunnen opladen zonder teveel tijd te verliezen etc. Ik heb nog geen enkele ervaring met elektrisch rijden, dus ik klets puur uit mijn eigen nek…en dat mag, toch? 😉

Fari Soeleimansjah kocht zijn eerste motorfiets in 1969

Wie ben jij? Waar kom jij vandaan?

Mijn naam is Fari Soeleimansjah en ik woon in Antwerpen.

Bijgaand een foto uit de oude doos. We maakten ze toen nog zwart-wit. Hier zit ik op mijn Suzuki GT750. Dit was een water gekoelde drie-cilinder motorfiets, die door Suzuki werd gemaakt in de jaren 1971 tot 1977.

Heb je vroeger brommer gereden?

Vroeger één keer een paar honderd meter op een Zundapp KS100 gereden van een maatje. Ook op Peugeotjes, Mobyletjes en zelfs Solex. Beviel me niet echt, droomde al van een echte motorfiets. Buren hadden een oude Sarolea en  Ariel four square.

Wanneer kocht jij je eerste motorfiets en welk merk was dat?

Kocht een tweedehands Kawasaki Samurai A1 250cc 2-takt met roterende inlaten in december 1969.

“Mooi-weer” rijder of een “door-rijder”?

Tot 1980 een “door-rijder”. Ben toen gestopt met motorrijden wegens gebrek aan tijd. Weer opgestapt in 2005 op een Moto Guzzi V11 LeMans. Nu enkel droog-weer rijder in de stad en droog “vrij rijden” tijdens circuitdagen.

Stel loterij-winst, welke motor?

MV Agusta Superveloce Alpine naast een Triumph Moto2 765 Ltd Edition.

Wat was je mooiste rit?

Op de Suzuki GT750 met mijn vrouw tijdens de zomer 1978 naar Lapland via Duitsland, Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland.

Staat er nog een bijzondere toertocht op de bucket-list?

Neen, niet meer. Op mijn 72ste kampeer ik al lang niet meer en dat maakt eigenlijk integraal deel uit van het beleven van een echte motortoertocht. Ik heb echter genoten van de twee boeken van Simon Gandolfi (Old man on a bike en Old men can’t wait) waarin hij zijn reis beschrijft (op 73-jarige leeftijd) van Vera Cruz (Mexico) naar Ushuaia (Vuurland) en terug naar New York op een Honda 125cc!

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Ervan dromen doe ik altijd: MV Agusta Superveloce, Triumph Moto2, Aprillia RS660 Tropheo, ..  Maar ik blijf bij mijn oudjes (old man, old bikes): Honda VFR800 Fi (103.000 km) en Triumph Daytona T595.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Motorrijden is mijn passie. Ik heb die volledig beleefd tijdens lange motortoertochten, een 24-uurs wedstrijd op Zolder (toen nog alleen met 2 rijders per motor), als team-lid van een Endurance-team verschillende beroemde race-circuits bezocht, Daytona Speedweek in 1976 geweest, enz. Zoals met elke passie beleef je die pas echt als je van diepe ellende naar (overwinnings-) euforie gaat via fantastische (levens-) ervaringen en vriendschappen. Ik had de gelegenheid om te rijden met een rally-wagen, een formule Junior- en een formule Martini-eenzitter: motorrijden is mijn passie gebleven.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil je toch mogelijk toch nog kwijt?

Ik probeer nog altijd een tiental circuitdagen (langzaamste groep) per jaar te rijden. Een uitstekende manier om reflexen,  fysiek, mentale conditie en sociaal contact op peil te houden. Ik las ook met veel interesse jullie artikel over Arie Hogerwaard. Mijn voorbeeld/rolmodel is de Engelsman Ted Fenwick die op zijn 87ste de pre-TT Classic 250cc mono-cilinder race won op Isle of Man met een Ducati. Met die leeftijdsmarge in gedachte heb ik nog wat vooruitzicht om toch nog even te kunnen blijven rondrijden!

Youtube filmpjes kijken via ikzoekeenmotor.nl

Op regenachtige winterse dagen als vandaag, 27 december, zitten er veel motorrijders online. In onze besloten facebookgroep PASSIE VOOR MOTOREN merken we dit erg goed. Reisverhalen, rijtesten, interviews, iedereen heeft zo zijn voorkeur. Zo hoor ik van heel wat lezers dat er veel Youtube filmpjes worden gekeken via onze site. Dan hebben we voor deze liefhebbers meteen een tip. We hebben voor de artikelen op ikzoekeenmotor.nl heel wat rubrieken. Deze vind je in de rechterkolom boven. In ARTIKELEN, EN ITEMS, ZOEKEN PER RUBRIEK. Als je hier dan kiest voor //ikzoekeenmotor.nl/category/filmpjes-videos-youtube/ dan vind je meer dan 50 filmpjes die we voor jou op een rij hebben gezet. Goed voor UREN Youtube kijk plezier! Heb jij zelf een favoriet Youtube kanaal, over onze passie voor motoren, meldt het ons, hier in de reacties svp!! Dank namens de redactie@ikzoekeenmotor.nl

Technische motorkeuring van een Kawasaki ZX6R

We kijken mee op het Youtube kanaal van Slabside met Marcel van Zuurbier Motoren & Scooters tijdens het keuren van een Kawasaki ZX6R. Leerzaam voor sleutelaars maar vooral ook voor de rijders zelf. Banden, ketting, remmen, motortechniek, chassisnummer, enfin alles komt aan bod.

We zoeken unieke motorverhalen!

We zoeken unieke motorverhalen. We deden deze oproep een half jaar terug al. Daardoor hebben we een paar motorcolumnisten leren kennen, die ons bijvoorbeeld prachtige motorreis-verhalen konden vertellen.  

Het afgelopen anderhalf jaar heeft ons geleerd dat wij met ikzoekeenmotor.nl een bijzonder publiek hebben opgebouwd. Via onze gezellige besloten Facebookgroep “PASSIE VOOR MOTOREN” (met inmiddels bijna 2300 leden) hebben we wat onderzoek gedaan. Hieruit blijkt dat de grootste groep leden bestaat uit motorrijders die een voorkeur hebben voor toermotoren en choppers. De helft van onze leden in deze groep bleken tussen de 40 en 60 jaar te zijn. Dit zijn ook degenen die het vaakst reageren op de artikelen of zelf foto’s en filmpjes plaatsen. Maar ook de racers of elektrische rijders komen aan bod. Liefhebbers, je hebt ze in allerlei leeftijden. Jongeren van tussen de 20 en 30 die op motorrijles gaan en nadenken over hun eerste motorfiets. Tot en met 70 en zelfs 80plussers. Die hun motorfiets soms helaas moeten inruilen voor een scootmobiel, maar nooit die enorme passie verliezen. Mannen en vrouwen die omkijken bij elke motor die ze langs horen komen. Het zijn allemaal trouwe lezers van onze website.

We delen die passie graag. We herkennen onze vrienden aan het motorgeluid wat de straat in komt rijden. Voor zover je vandaag de dag nog gezellig over een ‘virus’ mag spreken is de motorfiets voor velen een virus wat nooit meer weggaat. Een ritje van anderhalf uur tijdens een zwoele zomeravond op je trouwe bike kan soms voelen als of je een week op vakantie bent geweest.

Juist om onze bezoekers te plezieren zijn wij op zoek naar unieke verhalen. Kijk, nieuws, en rariteiten komen toch wel op ons pad. Maar, we doen vanuit de redactie@ikzoekeenmotor.nl hier een oproep:

Ken jij een motorrijder met een uniek verhaal? Of ben jij zo iemand….? We zoeken verhalen over die unieke schuurvondst, de motorrijder ‘ver van huis’, die we tegenkwamen op vakantie, of de man die een jaar lang bouwt aan zijn eigen wensdroom. Waarbij we vaak denken dat we dit ook nog eens willen…

Heb jij of ken jij een uniek motorverhaal? Heb je er foto’s of een filmpje bij? Neem dan svp per e-mail contact op met redactie@ikzoekeenmotor.nl. We helpen uiteraard met het schrijven en de uitvoering van dit verhaal.

BRAVOK, waar stond dit ook al weer voor?

Iedereen die zijn motorrijbewijs heeft gehaald, is geconfronteerd met de afkorting BRAVOK. Een afkorting van een aantal belangrijke zaken die we eigenlijk dagelijks zouden moeten controleren, voor dat we op onze motorfiets stappen. Rijschoolhouder Gijs van Wijk, maakte in 2012 dit filmpje. En het is nog steeds actueel. Voor jouw veiligheid als rijder, en voor de veiligheid van de ander. Ken jij ze nog, de letters…? En controleer jij dit elke keer als je op motor stapt?