Ik ben Renée Stegers, 38 jaar en moeder van Ziggy (5). Wij wonen met z’n tweeën heerlijk in Assendelft. Omdat ik co-ouderschap heb met de lieve vader van Ziggy, heb ik veel tijd voor mijn grote passie motoren. Dat doe ik graag op de crossbaan, door de bossen of op het circuit.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Mijn vader kocht de Gilera Citta van mijn tante over, zodat mijn zusje en ik hier op konden rijden. We waren nog helemaal geen 16, maar we hadden een pony te verzorgen die nogal ver stond, dus met de brommer was het wel te doen. Mijn vader zei: “als je wordt aangehouden, zeg je maar dat je hem uit de schuur hebt gepikt”. Ik ben er nooit mee aangehouden gelukkig. We hebben hem nog steeds, in origineel rode kleur!
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Mijn eerste motor kreeg ik vlak nadat ik mijn rijbewijs had gehaald, zo’n 8 jaar geleden. Dit was een Ducati monster 620. Deze gebruikte ik voor woon-werk verkeer en plezier ritjes. Een jaar later werd deze ingeruild voor een Ducati monster 796. Die is inmiddels ook de deur uit en bezit geen echte straatmotor meer.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik heb twee enduro motoren, een KTM 250 4-takt (2019) en een KTM 690 enduro R (2023.) Daarmee mag ik graag in de winter een OTR rijden en dan is het natuurlijk niet het beste weer, maar voor een enduro rit juist lekker uitdagend!
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Ik heb het gevoel dat ik die al gewonnen heb. Naast de twee enduro’s, staan er ook twee circuitmotoren in de schuur, een Triumph Daytona 675R (2009) en sinds een aantal maanden een Ducati Panigale V2 (2024)
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Ik heb vorig jaar met de KTM 690 een 4-daagse enduro rit gereden door Trans Wallonie. De rit begon in Vught en met een Tripy roadbook hebben we bijna 900 km afgelegd over een mix van veldwegen, bosranden en uitgestrekte paden. Met de circuitmotor heb ik onlangs voor de tweede keer op het circuit van Spa-Francorchamps gereden, dat is toch wel echt een hele mooie baan!
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Ik zou alle off-road routes van de TET wel gereden willen hebben, dus er valt nog genoeg te rijden! Ook door de woestijnen van Marokko, of hard-enduro in Roemenie. Er zijn ook nog genoeg GP-circuits die ik nog niet gereden heb, ik ben voorlopig nog wel even zoet.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, ik ben erg gelukkig met de line-up die ik nu heb staan.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Op de motor vond ik meer dan een hobby. Ik vond vrijheid, avontuur, vriendschappen en het vertrouwen dat ik sterker ben dan ik soms zelf denk. Het is een passie die me energie geeft, me uitdaagt en me eraan herinnert dat groei vaak begint net buiten je comfortzone.
Foto, door Ronald Woest
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Circuitrijden wordt steeds populairder onder de dames. Om dat een beetje aan te moedigen ben ik met een club meiden Stichting Trackchicks gestart. We wisselen ervaringen uit, rijden samen op trackdays en verschenen onlangs zelfs met 4 teams aan de start van de 5-Uren van Assen, op het TT Circuit Assen. Een wedstrijd in teamverband waar we ook gesponsord werden. Dus zijn er dames die ook circuitrijden, stuur me een berichtje en kom er gezellig bij!
Ik ben Angelique 49 jaar, leef in een lat relatie en ik heb twee fantastische dochters van 20 en 17 jaar. Het wordt dus een feestje dit jaar want 50, 21, en 18 dit jaar! Ik woon met een rooie kater in Hoorn. Naast motor rijden op een Kawasaki Ninja SX1100 SE uit 2025 sport ik veel, en teken en schilder ik veel. Werken doe ik ook nog eens, ik ben Teamleider van een klantenservice.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Ik heb heel lang brommer gereden! Van mijn 17de tot mijn 26 jaar denk ik. Een Yamaha Mint. Een klein scootertje. Dit merk was niet zo bekend maar reed wel goed, en niet zo duur. Daarna ben ik pas mijn autorijbewijs gaan halen. Het was een automaat hoor dus schakelen leerde ik pas in de auto. Ik reed overal naar toe in Noord Holland onder bijna elke weersomstandigheden. Laatst zag ik ineens iemand er mee rijden. Vond ik zo grappig!
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Op 19 oktober 2019 heb ik mijn motorrijbewijs gehaald. Toen kreeg ik een Yamaha TDM 900 uit 2003 onder mijn kont. Een 2 cilinder die iets verlaagd was denk ik want de motor op de middenbok zetten moest je met z’n 2en doen. Verder was er aan deze motorfiets dus weinig gesleuteld. Een fijne motor waar ik tot begin 2026 op gereden heb. Oh ja, als ik aan mannen vertelde dat je deze motor op de middenbok moet zetten met 2 personen keken zij mij altijd meewarig aan, gingen het toch proberen. Het gevolg? Motor op zijn kant.
Intussen heb ik veel gereden in de Eiffel, bochtentrainingen op politie circuit Lelystad (is nu gesloten), Midland, en Zandvoort. Ook heb ik twee keer een offroad dagje gedaan op een ééncilinder en op een elektrische motor. Wat ook leuk was; ik heb veel gereden met allerlei motoren op thema-dagen bij de motordealers van de merken Yamaha en Kawasaki. Zo leer je goed beseffen wat er bij je past en wat niet.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik rijd bijna het hele jaar door. Ik moet elke dag in Amsterdam zijn en de A7/A10 is één grote bak vol met file. Ik rijd alleen auto als het te glad is, of als er windstoten zijn, of andere gevaarlijke omstandigheden. Soms ben ik die regen en die wind wel zat maar als ik dan een dag in de auto zit en allerlei tweewielers langs mijn raam zie flitsen, dan stap ik meteen weer op de motor. Kleding is wel alles. Handvat verwarming, handschoenen met verwarming, goed regenpak, en tig soorten jassen, schoenen en broeken. Dat is met mijn 1.80 nog wel een uitdaging . Het blijft lastig om (ondanks de merken die het wel aanbieden) lange motorkleding te vinden waar mijn vrouwenheupen, benen en armen in te parkeren zijn, zonder dat bescherming om mijn bovenbeen zit in plaats van op mijn knie.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Oeh! Lastige vraag. Ik heb namelijk na heel sober leven en lang sparen mijn droommotor al gekocht. En ik weet het budget niet. Maar wensen genoeg! Allereerst zou ik een Yamaha Ténéré 700 World Rally uit 2023 kopen in het blauw. Niet voor mezelf maar voor mijn vriend. Hij zit in een lastige fase in zijn leven. Hij wil die erg graag en hij heeft er voor gezorgd dat ik mijn rijbewijs heb en op een TDM zat. Stel dat er dan nog geld is dan zou ik een lichte offroad motor willen met crosspak , helm en boots. Want off-road is zo tof om te doen!
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
In 2020 gingen we met tien motorvrienden naar de Eiffel . Het was de tweede keer dat ik daar was. Maar de groep waarmee ik op pad was, was zo leuk! Een groep vrienden die allemaal het zelfde dachten als ik. Het was natuurlijk erg tof om daar te rijden maar de pijn in mijn buik van het lachen is mij het meest bij gebleven.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Helaas is mijn bucketlist langer dan mijn bankrekening. Zeker als alleenstaande ouder met een studerende dame in huis. Ze is bijna 18 dus als thuiswonende heeft ze een minimale beurs en alle toeslagen vallen weg. Dat is gewoon bijna 700,- per maand minder inkomsten. En het is het beste dat de relatie nog even een lat relatie blijft. Graag zou ik als ik het geld had naar mooie zonnige landen gaan om te motorrijden. Zoals Marokko of Italië . De wereld is zo mooi!
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, ik ben zo blij dat het mij gelukt is om voor deze te sparen! Het geeft zo veel voldoening dat na heel lang op het minimum te leven dit mooie groene monster voor de deur staat!
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Ondanks file, slecht weer, het aankleden en de motor onder een hoes vandaan trekken, en dat soort zaken, vind ik het toch veel meer voldoening geven dan om van A naar B te rijden met de auto.
Daarnaast heb ik meer mensen leren kennen, het is bijna een way of life. Ik ben een doener dus passief in het OV, of met de auto in de file staan, is niks voor mij. Met motorrijden ben je continu bezig en kan je niet afgeleid zijn. De reisjes waren leuk en zeker ook bochten-trainingen op circuit. Of een off-road les! Je leert dan je grenzen te verleggen. Want soms ben je te bang.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Tot slot nog een ode aan mijn vader. Helaas is hij drie jaar geleden overleden maar ook hij reed motor na wat jeugd schakelbrommertjes. Hij heeft van alles gereden en ik heb regelmatig achterop gezeten.
Jammer genoeg is het er niet van gekomen dat we samen konden rijden. Hij had zijn rode Honda net weg gedaan toen ik mijn rijbewijs gehaald had. Later heeft hij mij vaak geholpen met mijn TDM zoals koffer, electra en handkappen.
Mijn naam is Coco en ik ben in 1974 geboren en deels getogen in Breda, Brabant. Ik heb kort in België, maar ook in Frankrijk en Togo, West-Afrika, gewoond. Het reizen zat al vroeg in het bloed: mijn ouders reisden al naar Marokko met een tot simpele camper omgebouwde Bedford bus toen de eerste gastarbeiders naar Nederland kwamen. Ik heb altijd graag gereisd, het voortbewegen op asfalt geeft me rust.
Mijn eerste vriendje reed motor en zodra het kon en mocht, ben ik rijlessen gaan nemen. In die periode kocht mijn vader ook weer een motor – niet weer een opknapper die uiteindelijk dan weer niet-rijdend verkocht werd, maar een rijdende dit keer. We hadden altijd wel een ‘projectje’ thuis. Eigenlijk heb ik altijd wel mensen met motoren om me heen gehad.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Ik ben begonnen op een Kaptein Mobylette uit de jaren ’70 met een 50 CC tweetaktmotortje. Voordeel was dat je er ook op kon fietsen als het moest. Helaas moest ik dat vaak genoeg en bleef het ding op een gegeven moment dus meer in de schuur staan dan dat ik er op reed. Ik heb het brommertje wel nog lang gehouden met het idee het op te knappen en heb het overal mee naar toe verhuisd: mijn eigen ‘projectje’. Uiteindelijk toch maar verkocht een tijdje terug.
Ik heb overigens wel leren schakelen op een klassieker, ik weet niet meer precies welke.
Geitenpaadjes in Tunesië
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Als student kon ik nog net mijn motorrijbewijs bij elkaar sparen, maar een motor lukte niet. Dus toen ik eenmaal een baan had en wel wat kon sparen, was ik ongelooflijk blij met mijn Honda CB 750 KZ uit 1979. Volgens mij heb ik er toen veel te veel voor betaald en er was een reden waarom hij was ingeruild bij de motorzaak; om de een of andere reden bleef er maar een soort mayonaise ontstaan in het luchtfilter. Toch heb ik er jaren op gereden, zelfs woon-werkverkeer toen ik geen auto had. En omdat ik graag zelf wilde kunnen sleutelen, werd ik lid van de CB Four Club Nederland. Daar heb ik veel geleerd van de (veelal) mannen die veel wisten van deze oldtimers.
De Honda CB 750 KZ
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik ben altijd een door-rijder geweest en als je op reis bent, dan moet je soms gewoon wel verder rijden of opstappen als het weer minder is. Bovendien kun je je tegenwoordig heel goed kleden op het weertype. Uiteraard is rijden met lekker weer fijner, maar we hebben het ook wel eens heel koud (5 graden) of heel warm (45 graden) gehad onderweg.
Natte bergwegen in Georgië
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Onze dochter is inmiddels ook bezig met haar rijbewijs, dus het lijkt me gaaf om haar er één uit te laten kiezen. Maar voor mezelf zou ik nog wel een nieuwe Royal Enfield Himalayan er bij willen. Noppenbanden er op en de TET rijden! Of gewoon heel ver richting het oosten…
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
We hebben door de vlakten van Lapland gereden waar kuddes rendieren voor je uit elkaar gaan, door de Sahara in Tunesië waar je uren lang niemand tegen komt behalve wat plukjes dromedarissen en door een immer wisselend Georgië waar je van de bergen zo het platteland op rijdt dat er bij ligt alsof je door een tijdmachine 100 jaar terug in de tijd geslingerd bent.
Maar ik ben ook verliefd geworden op de Balkan, de Karpaten en Italië was fantastisch… Moet ik echt kiezen?
Ik denk dat ik de reis door Tunesië het mooiste vond: oude Berber dorpen in de bergen, grote zwarte tenten en prachtige kleden, fantastisch eten en vriendelijke mensen, en de eindeloze zandvlakten… Het deed me heel erg aan vroeger denken, toen ik voor in de Bedford bus tussen mijn ouders in door Marokko reisde als klein meisje.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Deze zomer gaan we op gehuurde motoren een maand lang door Mongolië rijden. Dat lijkt me echt geweldig: geen wegen, totaal off-road en zo’n andere cultuur waar je in terecht komt… Ik ben wel benieuwd naar het eten en drinken: gefermenteerde paardenmelk heb ik nog niet eerder gedronken.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Ik rij nu op een Honda NC 750 X DCT (daarvoor een NC 700 X DCT), een ongelooflijk fijne motor waar ik al heel wat kilometers mee gereisd heb. Maar op bergwegen met keien en stenen is de grondspeling gewoon te weinig. Vergis je niet: ik heb de D915 in Turkije met dat ding overleefd en een geitenpaadje in Tunesië, dus het is niet alleen een stadsmotor zoals sommigen denken.
Toch zou ik wel een motor er bij willen hebben met meer grondspeling. Helaas ben ik niet al te lang, dus ik kwam al snel uit op een BMW GS 800 of een Royal Enfield Himalayan. Maar eens wat testritten gaan maken om er één uit te kiezen, want we hebben ook een paar landen op onze wenslijst staan waar je met de NC niet makkelijk heen kunt.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Motorrijden kent de gebruikelijke clichés zoals vrijheid, wind in je gezicht… Als motorrijder op reis sta je dichter bij de natuur dan in een auto: geur, temperatuur. Er worden meer zintuigen geprikkeld.
Mensen vinden het leuk om te vragen waar je vandaan komt, hoe je gereden bent of waar je heen gaat. Soms willen ze op de foto met je of met de motor, vooral kinderen vinden dat leuk.
Reparatie, onderweg in Tunesië
Ik ben op plekken gekomen waar ik anders niet snel naar toe zou gaan met trein of auto. Je komt dicht bij mensen, natuur en cultuur. Het reizen maakt dat je van het ene avontuur in het andere verzeild raakt. Soms heb je geen idee hoe het af gaat lopen. Dat maakt je bewust van het nu, bewust van wat belangrijk is en wat niet. Je leert je over te geven aan wat er gebeurt en te accepteren dat je heel veel niet in de hand hebt. En toch komt het altijd goed.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Of je nu naar de Ardennen tuft of een maand door de Balkan trekt: de bagage blijft hetzelfde, dat is het gekke. Verre reizen vragen vooral wat meer uitzoekwerk en de insteek dat je het avontuur omarmt. Wij zijn zelf ook klein begonnen en stap voor stap steeds verder gegaan. Via onze website en Instagram hopen we die drempel voor anderen te verlagen; je hoeft echt niet direct je hele hebben en houden te verkopen voor een unieke ervaring. Of je nu een grotere reis plant of gewoon met je vrienden naar de Eifel gaat, het gaat erom dat je geniet op jouw manier.
Een paar weken terug luisterden we naar Coco en Adriaan. Zij vertelden uitgebreid in deze motorpodcast over hun motorreis door Tunesië. We vroegen hen allebei om mee te doen in ons “ronkend vragenvuurtje” en stelden hen de bekende 10 vragen. Vandaag is als eerste Adriaan aan de beurt.
Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Adriaan den Broeder, bouwjaar 1973. Ik woon sinds een aantal jaar in Bodegraven met Coco maar daarvoor heb ik lang in het oosten van het land gewoond. Ik rijd sinds mijn 20e motor, wat eigenlijk wel bijzonder is want niemand in mijn familie reed motor.
Sinds een aantal jaar ben ik verslingerd geraakt om samen met Coco motorreizen te ondernemen. We rijden elk op onze eigen motor, de eerste jaren nog met een van de kinderen maar sinds een aantal jaar met z’n tweeën.
We hebben allebei gewoon een baan dus een reis om de wereld zit er voorlopig niet in, maar we proberen wel elk jaar verder en langer weg te gaan. Net als iedereen zijn ook wij begonnen met een weekendje Sauerland, maar maken nu reizen van meerdere weken in Europa en daarbuiten.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Zeker! Dat ging toen een stukje makkelijker. Je werd 16, kocht een brommer en haalde een verzekeringsplaatje bij het verzekeringskantoor in de buurt en je kon een jaar rijden. Mijn eerste brommer was een Tomos, daarna wat Puch Maxi’s en ik heb veel op de Kreidler van een vriend gereden.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Mijn eerste motor was een Honda CB 350 Four uit 1976. Dat zal begin jaren ’90 geweest zijn toen dat nog niet klassieke spul voor de sloopprijs wegging. Daarna nog een erbij voor de onderdelen, maar die was natuurlijk net te mooi om te slopen dus hup een derde erbij en zo begon de hobby met de CB Four’s. Samen met een aantal bekenden heb ik rond de eeuwwisseling de Honda CB Four Club gestart waar ik nog steeds lid van ben en af toe aansluit bij een weekend of toertocht.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Regen boeit niet erg, al is een zonnetje veel fijner. Als je een goed waterdicht pak of regenpak hebt is er niks aan de hand,
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Dat is een lastige. Ik heb al veel wat mijn hartje begeert. Ik kan slecht motoren wegdoen dus er komt alleen maar bij. Momenteel zijn het er 9 stuks. Van klassieke Honda’s tot een Transalp 700, BMW F700GS, KTM 390 adventure en een Royal Enfield Himalayan. De garage staat nu wel vol. Ik merk wel dat ik in de allroad / adventure hoek blijf hangen dus mogelijk dat als ik echt een goede prijs win ik de Transalp inruil voor een nieuwe Transalp 750 of een Africa Twin.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Alles heeft zijn eigen charme. Of het nu Roemenië is of de Balkan, Noord-Afrika of Scandinavië. Elke reis kan ik ontzettend genieten van het landschap, wegen, steden, het eten, mensen, de Sahara en het gevoel van vrijheid. Als ik dan toch iets moet noemen dan is het Georgië. In de Kaukasus zijn de bergen echt serieus hoog. Je rijdt op 2500 meter hoogte en dan schieten de bergen nog 1500 tot 2000 meter verder omhoog. Ook besef je je dat je echt ver van huis bent als je vrachtwagens ziet met kentekens uit Kazachstan, Iran of nog verder.
Al was de laatste motorreis naar Tunesië ook echt vet: je rijdt een dorp uit via een afvalberg en een paar bochten en wat hoogtemeters verder sta je uit te kijken vanaf een berg over de Sahara.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Voor de zomer van 2026 staat een rit door Mongolië op het programma: het vliegticket is geboekt en twee Chinese 150cc motortjes zijn gehuurd. Daarna met z’n tweeën een rondje door het land rijden, tentje achterop en we zien wel.
Volgend jaar in 2027 willen we een sabbatical nemen van 3 tot 4 maanden. Dan kun je echt een serieuze reis maken. Zoals het nu lijkt vetrekken we vanaf huis en rijden we via de Zijderoute en Pamir Highway naar Kirgizië.
Voor 2028 en verder hebben we een lijstje van landen waar we nog heen willen en waar we zeker nog een keer weer terug heen willen.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, al woon ik op wandelafstand van Goedhart Motoren in Bodegraven dus ik loop regelmatig even die kant op om te kijken. Maar voorlopig heb ik er voldoende.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Meerdere zaken. Allereerst zelfstandigheid: zelf je motorreizen plannen en samen reizen is leuk en geeft vrijheid maar het betekent ook dat je zelf dingen moet oplossen als het misgaat of tegenzit. Je hebt geen reisleider om tegen te klagen want de reisleider ben je zelf. Dat flitste ook even door mijn hoofd toen we in Turkije bij Istanbul over de enorme brug over de Bosporus reden ( en ik vond de Erasmusbrug in Rotterdam altijd al groot). Ik besefte mij dat dit ook exact het punt is waar de ANWB-dekking ophoudt.
Daarnaast heeft het hele mooie ontmoetingen opgeleverd. In Tiblisi (Georgië) bijvoorbeeld troffen we op een camping/hostel een jong stel die daar tijdelijk woonden. Zij uit de Oekraïne en hij uit Rusland. Dat was een jaar na de inval van Rusland in de Oekraïne. Dat stel zat echt helemaal klem en kon geen kant op. Zij was als Oekraïense overal welkom, maar hij als Rus werd overal letterlijk uitgekotst. Dan ben je nog geen 30 en heb je 0 toekomst. Met hen hebben we avonden en nachten zitten praten. Erg bijzonder en waardevol.
Ook in Tunesië hadden we een mooie ontmoeting in een guesthouse bij een familie thuis waar meerdere generaties woonden en waar we na het eten voor de thee uitgenodigd werden. Uitkijkend vanaf de veranda over een van de mooiste landschappen bij een ondergaande zon met grotwoningen waar al duizenden jaren mensen wonen. Praten over het leven, wat hen bezighoudt, hoe het leven loopt en dat soort zaken.
Motorreizen levert vaak ontmoetingen met mooie en interessante mensen op. Je moet er wel voor open staan en een beetje je gezonde verstand gebruiken.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Ik besef mij terdege dat hoe wij reizen op de motor, niet voor iedereen weggelegd is. Toch is het niet moeilijk en dat probeer ik ook uit te stralen. Met wat voorbereiding rijd je net zo makkelijk naar Griekenland als naar het Sauerland. Met drie weken vakantie kun je echt serieuze reizen maken zonder dat je je baan op hoeft te zeggen of je huis hoeft te verkopen.
Mijn naam is Rick Maresch en ik woon in Arnhem. Sinds 3 jaar, daarvoor enige tientallen jaren in Oosterbeek gewoond.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Jazeker, begonnen op een Puch Maxi, daarna onder andere een Tomos en Zundapp. Volgens mij nog met 3-handversnelling.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Dat zal geweest zijn rond ‘84 denk ik. In ieder geval nadat ik mijn autorijbewijs had gehaald. Ik weet nog wel dat ik maar 10 lessen heb gehad/nodig had. En theorie examen hoefde niet, want dat had ik voor autorijbewijs al gehaald.
Die eerste motor was een Yamaha Virago 750, donkergroen van kleur. Gekocht in Barneveld op een veiling en het was een Amerikaanse importmotor. Er moest dus nog wel een en ander aan de verlichting aangepast worden voordat ie op kenteken gezet mocht worden.
Ben jij een mooiweer-rijder of een door-rijder?
In principe een door-rijder, tenzij het heeft gevroren. Toen ik nog interim consultant was had ik regelmatig opdrachten in het westen van NL. Dus met de motor geen last van files. Heen over de A12 en/of A2; terug (bij mooi weer) de spreekwoordelijke toeristische route.
Ik heb heel lang een Triumph Sprint ST 955i gehad, met van die handige zijkoffers; voor indien nodig een colbert en nette broek. En in die andere tas m’n rugzak met notebook enzo. Een topkoffer is wat mij betreft een dikke no-go.
Ik hoef sinds 2021 niet meer dagelijks naar het westen, omdat thuiswerken ingeburgerd is en ik ergens in dienst trad waar een lease-auto bij hoorde. De Sprint ST had er 115.000km opzitten en de kosten voor onderhoud waren niet meer in verhouding tot de waarde van de motor. Daarom heb ik ‘m verkocht en een Triumph Scrambler (uit 2014, dus het ‘oude’ model) aangeschaft. Een zogenaamde ‘City bike’, maar dan aangepast.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij.
Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Sowieso weer een Triumph. Mijn model Scrambler is niet echt een motor om comfortabel heel ver mee te rijden of om mee op vakantie te gaan. Bovendien geen koffers of ruimte voor bagage. Dus ik denk dan een Tiger 1200 GT Pro.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Oei, lastige keuze. Ik heb ooit eens de US 101 highway (Pacific Coast) gereden van San Francisco naar de staatsgrens met Oregon. Dan rij je voornamelijk langs de kust en door allerlei bekende steden als Mendecino, Monterey en de Avenue of the Giants (met die enorm hoge en brede bomen).
En een paar jaar geleden heb ik tijdens familiebezoek in Maleisië ook motor gereden. Ik raakte bij toeval in gesprek met de lokale dealer van Royal Enfield. Hij ging met motorvrienden een dagje rijden en nodigde me uit om mee te gaan; voor de motor en helm zou hij zorgen. Het was een super dag in alle opzichten.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Ik kijk op dit moment het laatste seizoen van Long Way Home, de trips die Ewan en Charly maken en hebben gemaakt zijn erg inspirerend en indrukwekkend.
Ik ben een koukleum, dus sowieso geen koude en natte tocht. Maar op dit moment lijkt het me enorm gaaf om door China of Japan een tocht te gaan maken.
De Triumph Scrambler waar Rick Maresch nu op rijdt.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, want ik heb m’n Scrambler nog niet zolang. Maar door de Bucketlist-vraag denk ik ineens aan een Tiger 1200 GT Pro. Maar goed, eerst maar een een jackpot winnen, haha.
Wat heeft motorrijden jou gebracht?
Ik moet denken aan een ‘meme’ die ik ooit eens gezien heb: “I don’t ride a bike to add days to my life. I ride a bike to add life to my days”.
Geen betere omschrijving dan deze.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Als ‘contrast’ van motorrijden vind ik varen op mijn sloep ook ontspannend en rustgevend. Dat doe ik al jaren, op de Loosdrechtse Plassen en de Vecht.
Om anderen ook in die ervaring te kunnen geven, ben ik onlangs gestart met VechtVoyage.
Zakelijk vergaderen of na het vergaderen heerlijk in een comfortabele sloep op de mooiste rivier van Nederland.
Ik ben Renée Stegers, 38 jaar en moeder van Ziggy (5). Wij wonen met z’n tweeën heerlijk in Assendelft. Omdat ik co-ouderschap heb met de lieve vader van Ziggy, heb ik veel tijd voor mijn grote passie motoren. Dat doe ik graag op de crossbaan, door de bossen of op het circuit.
