Categorie archieven: Het ronkend vragenvuurtje

Gastcolumns & blogs, Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews

Coco: bij motorreizen moet je het avontuur omarmen!

Een reactie plaatsen

Een tijdje terug luisterden we in De Motor Podcast naar Coco en Adriaan van MotorTravelicious.com. Zij vertelden eerder in deze motorpodcast over hun motorreis door Tunesië. We vroegen hen allebei om mee te doen in ons “ronkend vragenvuurtje” en stelden hen de bekende 10 vragen. Het verhaal van Adriaan lees je hier. Vandaag is Coco aan de beurt.

Op de D915 in Turkije

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Coco en ik ben in 1974 geboren en deels getogen in Breda, Brabant. Ik heb kort in België, maar ook in Frankrijk en Togo, West-Afrika, gewoond. Het reizen zat al vroeg in het bloed: mijn ouders reisden al naar Marokko met een tot simpele camper omgebouwde Bedford bus toen de eerste gastarbeiders naar Nederland kwamen. Ik heb altijd graag gereisd, het voortbewegen op asfalt geeft me rust.

Mijn eerste vriendje reed motor en zodra het kon en mocht, ben ik rijlessen gaan nemen. In die periode kocht mijn vader ook weer een motor – niet weer een opknapper die uiteindelijk dan weer niet-rijdend verkocht werd, maar een rijdende dit keer. We hadden altijd wel een ‘projectje’ thuis. Eigenlijk heb ik altijd wel mensen met motoren om me heen gehad.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Ik ben begonnen op een Kaptein Mobylette uit de jaren ’70 met een 50 CC tweetaktmotortje. Voordeel was dat je er ook op kon fietsen als het moest. Helaas moest ik dat vaak genoeg en bleef het ding op een gegeven moment dus meer in de schuur staan dan dat ik er op reed. Ik heb het brommertje wel nog lang gehouden met het idee het op te knappen en heb het overal mee naar toe verhuisd: mijn eigen ‘projectje’. Uiteindelijk toch maar verkocht een tijdje terug.
Ik heb overigens wel leren schakelen op een klassieker, ik weet niet meer precies welke.

Geitenpaadjes in Tunesië

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Als student kon ik nog net mijn motorrijbewijs bij elkaar sparen, maar een motor lukte niet. Dus toen ik eenmaal een baan had en wel wat kon sparen, was ik ongelooflijk blij met mijn Honda CB 750 KZ uit 1979. Volgens mij heb ik er toen veel te veel voor betaald en er was een reden waarom hij was ingeruild bij de motorzaak; om de een of andere reden bleef er maar een soort mayonaise ontstaan in het luchtfilter. Toch heb ik er jaren op gereden, zelfs woon-werkverkeer toen ik geen auto had. En omdat ik graag zelf wilde kunnen sleutelen, werd ik lid van de CB Four Club Nederland. Daar heb ik veel geleerd van de (veelal) mannen die veel wisten van deze oldtimers.

De Honda CB 750 KZ

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben altijd een door-rijder geweest en als je op reis bent, dan moet je soms gewoon wel verder rijden of opstappen als het weer minder is. Bovendien kun je je tegenwoordig heel goed kleden op het weertype. Uiteraard is rijden met lekker weer fijner, maar we hebben het ook wel eens heel koud (5 graden) of heel warm (45 graden) gehad onderweg.

Natte bergwegen in Georgië

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Onze dochter is inmiddels ook bezig met haar rijbewijs, dus het lijkt me gaaf om haar er één uit te laten kiezen. Maar voor mezelf zou ik nog wel een nieuwe Royal Enfield Himalayan er bij willen. Noppenbanden er op en de TET rijden! Of gewoon heel ver richting het oosten…

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

We hebben door de vlakten van Lapland gereden waar kuddes rendieren voor je uit elkaar gaan, door de Sahara in Tunesië waar je uren lang niemand tegen komt behalve wat plukjes dromedarissen en door een immer wisselend Georgië waar je van de bergen zo het platteland op rijdt dat er bij ligt alsof je door een tijdmachine 100 jaar terug in de tijd geslingerd bent.

Maar ik ben ook verliefd geworden op de Balkan, de Karpaten en Italië was fantastisch… Moet ik echt kiezen?

Ik denk dat ik de reis door Tunesië het mooiste vond: oude Berber dorpen in de bergen, grote zwarte tenten en prachtige kleden, fantastisch eten en vriendelijke mensen, en de eindeloze zandvlakten… Het deed me heel erg aan vroeger denken, toen ik voor in de Bedford bus tussen mijn ouders in door Marokko reisde als klein meisje.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Deze zomer gaan we op gehuurde motoren een maand lang door Mongolië rijden. Dat lijkt me echt geweldig: geen wegen, totaal off-road en zo’n andere cultuur waar je in terecht komt… Ik ben wel benieuwd naar het eten en drinken: gefermenteerde paardenmelk heb ik nog niet eerder gedronken.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Ik rij nu op een Honda NC 750 X DCT (daarvoor een NC 700 X DCT), een ongelooflijk fijne motor waar ik al heel wat kilometers mee gereisd heb. Maar op bergwegen met keien en stenen is de grondspeling gewoon te weinig. Vergis je niet: ik heb de D915 in Turkije met dat ding overleefd en een geitenpaadje in Tunesië, dus het is niet alleen een stadsmotor zoals sommigen denken.

Toch zou ik wel een motor er bij willen hebben met meer grondspeling. Helaas ben ik niet al te lang, dus ik kwam al snel uit op een BMW GS 800 of een Royal Enfield Himalayan. Maar eens wat testritten gaan maken om er één uit te kiezen, want we hebben ook een paar landen op onze wenslijst staan waar je met de NC niet makkelijk heen kunt.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Motorrijden kent de gebruikelijke clichés zoals vrijheid, wind in je gezicht… Als motorrijder op reis sta je dichter bij de natuur dan in een auto: geur, temperatuur. Er worden meer zintuigen geprikkeld.
Mensen vinden het leuk om te vragen waar je vandaan komt, hoe je gereden bent of waar je heen gaat. Soms willen ze op de foto met je of met de motor, vooral kinderen vinden dat leuk.

Reparatie, onderweg in Tunesië

Ik ben op plekken gekomen waar ik anders niet snel naar toe zou gaan met trein of auto. Je komt dicht bij mensen, natuur en cultuur. Het reizen maakt dat je van het ene avontuur in het andere verzeild raakt. Soms heb je geen idee hoe het af gaat lopen. Dat maakt je bewust van het nu, bewust van wat belangrijk is en wat niet. Je leert je over te geven aan wat er gebeurt en te accepteren dat je heel veel niet in de hand hebt. En toch komt het altijd goed.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Of je nu naar de Ardennen tuft of een maand door de Balkan trekt: de bagage blijft hetzelfde, dat is het gekke. Verre reizen vragen vooral wat meer uitzoekwerk en de insteek dat je het avontuur omarmt. Wij zijn zelf ook klein begonnen en stap voor stap steeds verder gegaan. Via onze website en Instagram hopen we die drempel voor anderen te verlagen; je hoeft echt niet direct je hele hebben en houden te verkopen voor een unieke ervaring. Of je nu een grotere reis plant of gewoon met je vrienden naar de Eifel gaat, het gaat erom dat je geniet op jouw manier.

Adriaan en Coco, samen op de Noordkaap in 2021
Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl, Motoren, kennis en achtergrond, Motorreizen, Van de redactie

Adriaan den Broeder over vrijheid van motorreizen

Een reactie plaatsen

Een paar weken terug luisterden we naar Coco en Adriaan. Zij vertelden uitgebreid in deze motorpodcast over hun motorreis door Tunesië. We vroegen hen allebei om mee te doen in ons “ronkend vragenvuurtje” en stelden hen de bekende 10 vragen. Vandaag is als eerste Adriaan aan de beurt.

We hebben allebei gewoon een baan dus een reis om de wereld zit er voorlopig niet in, maar we proberen wel elk jaar verder en langer weg te gaan. Net als iedereen zijn ook wij begonnen met een weekendje Sauerland, maar maken nu reizen van meerdere weken in Europa en daarbuiten.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Zeker! Dat ging toen een stukje makkelijker. Je werd 16, kocht een brommer en haalde een verzekeringsplaatje bij het verzekeringskantoor in de buurt en je kon een jaar rijden. Mijn eerste brommer was een Tomos, daarna wat Puch Maxi’s en ik heb veel op de Kreidler van een vriend gereden.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Mijn eerste motor was een Honda CB 350 Four uit 1976. Dat zal begin jaren ’90 geweest zijn toen dat nog niet klassieke spul voor de sloopprijs wegging. Daarna nog een erbij voor de onderdelen, maar die was natuurlijk net te mooi om te slopen dus hup een derde erbij en zo begon de hobby met de CB Four’s. Samen met een aantal bekenden heb ik rond de eeuwwisseling de Honda CB Four Club gestart waar ik nog steeds lid van ben en af toe aansluit bij een weekend of toertocht.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Regen boeit niet erg, al is een zonnetje veel fijner. Als je een goed waterdicht pak of regenpak hebt is er niks aan de hand,

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Dat is een lastige. Ik heb al veel wat mijn hartje begeert. Ik kan slecht motoren wegdoen dus er komt alleen maar bij. Momenteel zijn het er 9 stuks. Van klassieke Honda’s tot een Transalp 700, BMW F700GS, KTM 390 adventure en een Royal Enfield Himalayan. De garage staat nu wel vol. Ik merk wel dat ik in de allroad / adventure hoek blijf hangen dus mogelijk dat als ik echt een goede prijs win ik de Transalp inruil voor een nieuwe Transalp 750 of een Africa Twin.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Alles heeft zijn eigen charme. Of het nu Roemenië is of de Balkan, Noord-Afrika of Scandinavië. Elke reis kan ik ontzettend genieten van het landschap, wegen, steden, het eten, mensen, de Sahara en het gevoel van vrijheid. Als ik dan toch iets moet noemen dan is het Georgië. In de Kaukasus zijn de bergen echt serieus hoog. Je rijdt op 2500 meter hoogte en dan schieten de bergen nog 1500 tot 2000 meter verder omhoog. Ook besef je je dat je echt ver van huis bent als je vrachtwagens ziet met kentekens uit Kazachstan, Iran of nog verder.

Al was de laatste motorreis naar Tunesië ook echt vet: je rijdt een dorp uit via een afvalberg en een paar bochten en wat hoogtemeters verder sta je uit te kijken vanaf een berg over de Sahara.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Voor de zomer van 2026 staat een rit door Mongolië op het programma: het vliegticket is geboekt en twee Chinese 150cc motortjes zijn gehuurd. Daarna met z’n tweeën een rondje door het land rijden, tentje achterop en we zien wel.

Volgend jaar in 2027 willen we een sabbatical nemen van 3 tot 4 maanden. Dan kun je echt een serieuze reis maken. Zoals het nu lijkt vetrekken we vanaf huis en rijden we via de Zijderoute en Pamir Highway naar Kirgizië.

Voor 2028 en verder hebben we een lijstje van landen waar we nog heen willen en waar we zeker nog een keer weer terug heen willen.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, al woon ik op wandelafstand van Goedhart Motoren in Bodegraven dus ik loop regelmatig even die kant op om te kijken. Maar voorlopig heb ik er voldoende.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Meerdere zaken. Allereerst zelfstandigheid: zelf je motorreizen plannen en samen reizen is leuk en geeft vrijheid maar het betekent ook dat je zelf dingen moet oplossen als het misgaat of tegenzit. Je hebt geen reisleider om tegen te klagen want de reisleider ben je zelf. Dat flitste ook even door mijn hoofd toen we in Turkije bij Istanbul over de enorme brug over de Bosporus reden ( en ik vond de Erasmusbrug in Rotterdam altijd al groot). Ik besefte mij dat dit ook exact het punt is waar de ANWB-dekking ophoudt.

Daarnaast heeft het hele mooie ontmoetingen opgeleverd. In Tiblisi (Georgië) bijvoorbeeld troffen we op een camping/hostel een jong stel die daar tijdelijk woonden. Zij uit de Oekraïne en hij uit Rusland. Dat was een jaar na de inval van Rusland in de Oekraïne. Dat stel zat echt helemaal klem en kon geen kant op. Zij was als Oekraïense overal welkom, maar hij als Rus werd overal letterlijk uitgekotst. Dan ben je nog geen 30 en heb je 0 toekomst. Met hen hebben we avonden en nachten zitten praten. Erg bijzonder en waardevol.

Ook in Tunesië hadden we een mooie ontmoeting in een guesthouse bij een familie thuis waar meerdere generaties woonden en waar we na het eten voor de thee uitgenodigd werden. Uitkijkend vanaf de veranda over een van de mooiste landschappen bij een ondergaande zon met grotwoningen waar al duizenden jaren mensen wonen. Praten over het leven, wat hen bezighoudt, hoe het leven loopt en dat soort zaken.

Motorreizen levert vaak ontmoetingen met mooie en interessante mensen op. Je moet er wel voor open staan en een beetje je gezonde verstand gebruiken.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Ik besef mij terdege dat hoe wij reizen op de motor, niet voor iedereen weggelegd is. Toch is het niet moeilijk en dat probeer ik ook uit te stralen. Met wat voorbereiding rijd je net zo makkelijk naar Griekenland als naar het Sauerland. Met drie weken vakantie kun je echt serieuze reizen maken zonder dat je je baan op hoeft te zeggen of je huis hoeft te verkopen.

Gastcolumns & blogs, Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl

Rick Maresch, op het water of op de motor

Een reactie plaatsen

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Rick Maresch en ik woon in Arnhem. Sinds 3 jaar, daarvoor enige tientallen jaren in Oosterbeek gewoond. 

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Jazeker, begonnen op een Puch Maxi, daarna onder andere een Tomos en Zundapp. Volgens mij nog met 3-handversnelling. 

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

 Dat zal geweest zijn rond ‘84 denk ik. In ieder geval nadat ik mijn autorijbewijs had gehaald. Ik weet nog wel dat ik maar 10 lessen heb gehad/nodig had. En theorie examen hoefde niet, want dat had ik voor autorijbewijs al gehaald. 

Die eerste motor was een Yamaha Virago 750, donkergroen van kleur. Gekocht in Barneveld op een veiling en het was een Amerikaanse importmotor. Er moest dus nog wel een en ander aan de verlichting aangepast worden voordat ie op kenteken gezet mocht worden. 

Ben jij een mooiweer-rijder of een door-rijder?

In principe een door-rijder, tenzij het heeft gevroren. Toen ik nog interim consultant was had ik regelmatig opdrachten in het westen van NL. Dus met de motor geen last van files.  Heen over de A12 en/of A2; terug (bij mooi weer) de spreekwoordelijke toeristische route. 

Ik heb heel lang een Triumph Sprint ST 955i gehad, met van die handige zijkoffers; voor indien nodig een colbert en nette broek. En in die andere tas m’n rugzak met notebook enzo. Een topkoffer is wat mij betreft een dikke no-go.

Ik hoef sinds 2021 niet meer dagelijks naar het westen, omdat thuiswerken ingeburgerd is en ik ergens in dienst trad waar een lease-auto bij hoorde. De Sprint ST had er 115.000km opzitten en de kosten voor onderhoud waren niet meer in verhouding tot de waarde van de motor. Daarom heb ik ‘m verkocht en een Triumph Scrambler (uit 2014, dus het ‘oude’ model) aangeschaft. Een zogenaamde ‘City bike’, maar dan aangepast. 

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij.
Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Sowieso weer een Triumph. Mijn model Scrambler is niet echt een motor om comfortabel heel ver mee te rijden of om mee op vakantie te gaan. Bovendien geen koffers of ruimte voor bagage. Dus ik denk dan een Tiger 1200 GT Pro.  

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Oei, lastige keuze. Ik heb ooit eens de US 101 highway (Pacific Coast)  gereden van San Francisco naar de staatsgrens met Oregon. Dan rij je voornamelijk langs de kust en door allerlei bekende steden als Mendecino, Monterey en de Avenue of the Giants (met die enorm hoge en brede bomen).

En een paar jaar geleden heb ik tijdens familiebezoek in Maleisië ook motor gereden. Ik raakte bij toeval in gesprek met de lokale dealer van Royal Enfield. Hij ging met motorvrienden een dagje rijden en nodigde me uit om mee te gaan; voor de motor en helm zou hij zorgen. Het was een super dag in alle opzichten.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ik kijk op dit moment het laatste seizoen van Long Way Home, de trips die Ewan en Charly maken en hebben gemaakt zijn erg inspirerend en indrukwekkend. 

Ik ben een koukleum, dus sowieso geen koude en natte tocht. Maar op dit moment lijkt het me enorm gaaf om door China of Japan een tocht te gaan maken.

De Triumph Scrambler waar Rick Maresch nu op rijdt.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, want ik heb m’n Scrambler nog niet zolang. Maar door de Bucketlist-vraag denk ik ineens aan een Tiger 1200 GT Pro.  Maar goed, eerst maar een een jackpot winnen, haha. 

Wat heeft motorrijden jou gebracht?

Ik moet denken aan een ‘meme’ die ik ooit eens gezien heb: “I don’t ride a bike to add days to my life. I ride a bike to add life to my days”. 

Geen betere omschrijving dan deze. 

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Als ‘contrast’ van motorrijden vind ik varen op mijn sloep ook ontspannend en rustgevend. Dat doe ik al jaren, op de Loosdrechtse Plassen en de Vecht. 

Om anderen ook in die ervaring te kunnen geven, ben ik onlangs gestart met VechtVoyage.     

Zakelijk vergaderen of na het vergaderen heerlijk in een comfortabele sloep op de mooiste rivier van Nederland.

Klik op de afbeelding en ga naar de website.
Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews

Loek Ransijn begon op een oude Berini

1 reactie

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Loek Ransijn. Geb. 1955 en woonachtig in Westgraftdijk NH.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Ja ik heb brommer gereden. Op m`n 14e kreeg ik van mijn buurman een oude Berini. Hij deed het wel, maar het kon beter. Mijn broer is 4 jaar ouder en dacht dat het aan de roterende inlaat lag. Nadat we er wat aan geprutst hadden, heeft hij het nooit meer gedaan. Maar hij haalde al snel zijn motorrijbewijs en kocht een Ducati 250cc Diana. Ik nam zijn Kreidler over. Voordat hij was gepakt, was deze zwaar opgevoerd met 5.2 cilinder en 17mm Bing carburateur en reed 90 km p/u. Ik kocht hem met een standaard cilinder en grote carburateur. Al snel kwam er een 6.3 cilinder op en het was weer feest. De snelste van de school…. Een paar keer de spaken uit het achterwiel getrokken en toen ik op m`n 18 het motorrijbewijs haalde en motor ging rijden, was de brommer rijp voor de sloop!

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

M`n eerste motor kocht ik toen ik net 17 was. Een BSA 650 Golden Flash in onderdelen. Het blok was gereviseerd en uitgevoerd met een sportnokkenas, maar de rest was niet compleet en paste niet bij elkaar. Het gebeurde met die blokken weleens dat er een drijfstang door het carter naar buiten kwam. Zo`n exemplaar met een compleet rijwielgedeelte werd mijn redding!

Het blok werd omgeruild; en gaan als de brandweer. Hoog stuur erop, andere buddy met leuning , 16” achterwiel, open megafoons erop en de blits maken met mijn vriendin achterop. Maar, Engelse motoren lekken altijd dus het meisje zat al gauw onder de oliespetters. Vaak moest er op zaterdag, soms tot in de avond nog gesleuteld worden om op de BSA het weekend door te komen. Het hoofdkrukaslager kreeg al gauw ruimte. Het bonkende geluid uit het blok was een slecht teken. Ik ben na een jaar overgestapt op een Laverda 750SF. Die moest na 4 weken gereviseerd worden wegens een verbrande zuiger. Oorzaak: Verkeerde bougie? Ontsteking verkeerd afgesteld? Klepspeling te krap? Na de revisie al deze zaken regelmatig gecontroleerd. Als hij op de standaard wegliep bij een poepie gas, dan was het echt nodig om de controle uit te voeren. Nadat ik was getrouwd heb ik een paar jaar geen motor gereden, maar toen het financieel weer mogelijk was werd de Laverda opgevolgd met een Ducati 860SS, Ducati Paso 906, Ducati 900SS, Ducati 907IE, Ducati 916 en als laatste een Ducati Supersport 950S. De Ducati 907IE mocht na 300.000 km blijven. Hiervan zijn zeker 100.000km met vrouw of kinderen achterop mooie reizen gemaakt.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik zoek het slechte weer niet op, maar eenmaal op reis houdt het me niet tegen. Motorrijden kan wat mij betreft het hele jaar.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Ik zou het niet weten. Ik ben tevreden met mijn huidige keus, de Ducati 950S uit 2022 met nu 45000km op de teller. Wat mij betreft gaat deze ook 300.000km mee. Meer pk`s kunnen toch niet worden benut op de openbare weg en een mooi plaatje met veel poespas voor veel meer geld maakt me ook niet gelukkig.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Niet één maar vele! In 2004 KNMV Toer `d Europe 7000km door 10 nieuwe EEG-lidstaten op de 907IE met m`n vrouw achterop. 2005 Noordkaap 9000km ook met vrouw achterop en twee zonen op Ducati 750SS. In 2018 met de Ducaticlub naar ‘het einde van de Westerse Wereld’ voorbij Kirkenes 10.000km. Maar met de DCN (Ducati Club Nederland) ook reizen gemaakt en verschillende keren WDW-toer en Engeland/Ierland toeren georganiseerd. Tegenwoordig alleen voor en met een select gezelschap, Frankrijk, Portugal, Spanje, Noorwegen. Dit jaar is het plan om via Tsjechië en Slovenië tot de grens van Oekraïne te rijden en langs de zuidgrens van Polen weer terug.

Foto uit 2004 tijdens de KNMV toer d`Europe met m`n vrouw achterop bij de ‘snelle’ groep.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ja, een rondje Alaska in 2026 vanaf Calgary of Vancouver ca. 10.000km met eigen motor. Eens wat anders dan een rondje om de kerk. Hierdoor zijn we met elkaar in contact gekomen.

Foto uit 2024, Spanje. Ik hoop op deze motor het rondje Alaska te rijden in 2026

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Veel plezier en ontspanning. Genieten van het motorgeluid, de snelheid en de vrijheid. De kinderen gingen al op jonge leeftijd (12/13) bij papa achterop. Met het tentje mee en naar Italië of Frankrijk voor een week of twee. Ergens denk ik dat voor hen het ook de basis is geweest om ervan te kunnen genieten en in vrijheid hun eigen ding kunnen doen. Daarvoor is het niet noodzakelijk om motor te rijden.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Ik hoop nog lang te kunnen genieten van het motorrijden en zonder brokken. Met de Ducaticlub heb ik zo`n 20 keer meegedaan met de clubrace op het TT-circuit in Assen. Een prachtig laagdrempelig evenement voor liefhebbers. Tijdens een regenrace stond ik met de 916 op de poule van de `langzaamste’ groep. Ik werd in de laatste ronde ingehaald en werd derde. Vier weken later stond Rossie daar ook!! De laatste keer ging ik bij de Bult met een Highsider onderuit. Toen kwam ik toch wel hard neer met een gekneusde pols tot gevolg en wat schaafwonden op de armen, ondanks de protectie. Het werd gelijk mijn laatste race.

Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Motorreizen, Stories from abroad

René Koning rijdt motor in Zwitserland

Een reactie plaatsen

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben René Koning en ben in 1959 in Enschede geboren uit Amsterdamse ouders.
Omdat ik maar 7 jaar in Twente heb gewoond en door de vele bezoekjes aan familie in Amsterdam voel ik me dus meer Mokummer als Tukker.

Sinds 1985 leef en woon ik in Zwitserland in de buurt van Zürich.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Nee, een brommer heb ik nooit gehad, wel ooit op een Kreidler en een Zündapp gereden wat rond 1975 de bromfietsen waren in Duitsland, waar ik toen woonde. Destijds nog de 50 cc’tjes.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Rond 1981 heb ik de Yamaha XS500 van een maatje overgenomen. Deze 1e acht-kleps motor heb ik tot in 1983 gehad en ik mocht er ca. 40.000 km mee rijden. Jammer genoeg was de cilinderkop niet zo een bijster goede constructie, vanuit de klepzittingen had je last van scheuren in richting van je bougies.

Ik heb hem stilgezet voordat het blok kapot ging en toen in 1984 een BMW K100RS gekocht die toen net nieuw was en ik had geen geduld om op de K100LT te wachten. Heerlijk 4-cylinder blok waar ik bijna 80.000 km mee mocht rijden.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben een doorrijder. De motor was mijn eerste transportmiddel met motor dus als je ergens heen wilde was het of de trein of de motor, dat werd dan vaak toch de motor. Omdat ik hem ook vooral de laatste jaren voor het woon-werkverkeer gebruikte is doorrijden in de winter geen probleem voor mij. Zolang het droog is rijd ik ook bij minustemperaturen, met een goed pak gaat dat goed.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Geen andere, ik rij nu een BMW R1200 GSA en dat is voor mijn lange Nederlandse lijf een ideale motorfiets.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Vanuit mijn huidige woonomgeving in Zwitserland heb ik tal van keuzes. Of het nu het Elzas is, Zwarte Woud of de vele Alpenpassen, alles ligt voor de deur of voor het voorwiel en is meestal gewoon met een (flinke) dagtocht te doen. Je rijdt hier zo 300 tot 400 km. op een dag en geniet voluit. De langste rit die ik ooit deed, met mijn eerste BMW, ging van Eindhoven naar het midden van Zweden en dat was toch wel heel speciaal. Kilometers lang door de bossen zonder dat er een kip te bekennen was. Toen ik even stilstond om te fotograferen had ik wel opeens een paar motorrijders die stopten en meteen vroegen of ik hulp nodig had. In de tijd ver voor de mobiele telefoons was dit natuurlijk de kameradenhulp die je onderweg op prijs stelt.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ik zeg altijd, met een knipoog naar mijn vrouw, dat ik toch nog een keer naar de Noordkaap wil rijden. Dat is wel een droom die over is gebleven van de vakantie destijds door Noorwegen en Zweden. Dichterbij zou de Grand Routes Des Alpes zijn, dat is van hieruit niet zo een expeditie.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, de BMW doet het lekker en ik kan hem nog steeds goed te baas. Alhoewel je nu wel langzaam merkt dat de jaartjes gaan tellen en je toch een behoorlijk gewicht mag hanteren. Bij een “kleinere” motorfiets moet ik wel mijn lange benen lekker kwijt kunnen en dat is toch vaak een probleem. Dit was ook de reden dat ik na de Yamaha destijds BMW ben gaan rijden, dit is tot nu toe mijn merk. De cardan vind ik fijn en ik heb nooit ambities gehad om een “racemonster” te rijden o.a. vanwege de zitpositie. Je zit op de 1200GSA gewoon lekker en dan kan je uren rijden. Bij de “kleinere” motoren heb ik toch vaak het gevoel alsof ik op een brommer zit.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Veel vrijheid en veel tijd. Alhoewel hier in Zwitserland het “lane-splitting” verboden is, heb ik mijzelf zo toch wel heel veel file uren, bespaard. Die uren had ik met de auto dus stil gestaan. En het is altijd goed gegaan en ik heb er nooit een bekeuring voor gehad.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Ik heb nu ongeveer 250.000 km motor gereden in die 40 jaar tijd en ben er steeds zonder kleerscheuren vanaf gekomen alhoewel ik wel 2 keer met de motor in een auto ben beland…

Misschien heeft BMW  hier een steentje aan bijgedragen omdat je goed “gelanceerd” wordt bij een ongeluk of misschien is het gewoon geluk hebben. In de weekends en in de vakantieperiodes mijdt ik daarom hier in Zwitserland de Pasroutes, er zijn dan toch teveel “Valentino Rossi’s” onderweg die menen dat ze de wijsheid in pacht hebben. Jammer genoeg hebben we toch iedere keer dan weer een “Black Weekend” met vele doden en gewonden.