Tagarchief: Sonn Franken

Notoire motorrijder

(Dit artikel is eerder geplaatst op BoZinBeeld.nl en na toestemming van de auteur Sonn Franken hier doorgeplaatst).

Als ik met mijn motorfiets stop, krijg ik direct aandacht van vooral oudere mensen. De naam Indian draagt daar natuurlijk aan bij. Mijn Indian Scout is van 2016 en een behoorlijk zeldzame verschijning. Het oudste Amerikaanse merk leeft nog steeds onder ouderen. ‘Zo, die rijden er niet veel meer hoor’, is de meest gehoorde openingszin. Dan leg ik vol trots uit dat Polaris de rechten van Indian heeft opgekocht en het merk terug nieuw leven inblaast. Het feit dat ik een klein manneke met overwicht ben, bovendien in mijn uppie, en het gegeven dat mijn uitlaten heel braafjes zijn en geen bulderende dondertonen de wereld in spuwen, draagt er wel aan bij dat ik benaderbaar ben.

Als ik met mijn neef een rondje rij, wordt het wel anders. Met zijn Harley, open uitlaten en zijn grijs witte bandera voor de snoet, krijg je al snel het profiel van Hells Angel opgeplakt. En ja, dat zijn de mannen waar je voor uit moet kijken. Als je gezien wordt op een Harley Davidson, of in gezelschap er van, en je bent met meer motorrijders dan slechts jij in je eentje, ja dan ben je zo’n motorclub.

En we weten allemaal dat dat outlaws zijn. Het zijn mensen die zich niets aantrekken van de wet, die verderf zaaien, pure misdadigers, ja moordenaars zelfs! Ze bedreigen de buren en dwingen hen om op elke zolderkamer een cannabis plantage te bouwen. Ze persen elk “kefeeke” af en als je niet betaalt, laten ze elke klant “op z’n kop” hun pilske opdrinken. Zie dat maar eens te doen, al het bier gaat verloren en loopt via je kinnebakkes over je gezicht in je haar. En bier is echt niet de beste shampoo hoor!

Een voor een worden de clubs nu aangepakt en verboden. Eigenlijk maakt het niet meer uit wie wie is. Een groep motorrijders die zich verzamelt en organiseert, is verdacht. Plan je als groep een paar keer per jaar een tochtje Ardennen en geef je jezelf een naam met een leuke rugpatch voor iedereen? Lap, justitie zet je alvast op de zwartste lijst tussen de echte criminele clubs, die toevallig ook wel eens motor rijden! Politie zet die groep relaxte choppers en cruisers aan de kant; het zullen immers wel mensen met kwaadwillige bedoelingen zijn, die gecontroleerd moeten worden. Ondertussen rijden er zwermen racemotors, semi-racewagens en niet-zo-fast maar wel heel-furious-kijkende kullekes al jagend door de bochten van de Ardennen. Ze veroorzaken menig hartinzakking bij hun overige weggebruikers en lijken de verkeersregels aan hun sandalen te lappen. Het zijn de uitzonderingen die de meerderheid van zich wel aan de regels houdende motorrijders een slechte naam bezorgen.

Ondertussen beëindig ik het gesprek met die oude man, wens hem een prettig weekend en maak ik aanstalten om mijn ritje op de motor voort te zetten. Wat heerlijk zo’n tochtje op de tweewieler om lekker de dagelijkse beslommeringen uit je hoofd te doen waaien. Onderweg groet ik vriendelijk elke motorbroeder die mijn passie deelt. Morgen wacht weer mijn dagelijkse eerlijke baan, dus neem ik alle regeltjes in acht en tuf ik op mijn gemak huiswaarts.

Sonn Franken en zijn liefde voor motoren, broeders en Bergen op Zoom

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Mijn naam is Sonn Franken, ben 57 jaartjes jong. En rij al vanaf mijn 18e jaar motor. Ik ben geboren en getogen in Bergen op Zoom, daar waar Brabant Zeeland kust, zoals ze dat zo mooi zeggen. Ben werkzaam in het Bravis Ziekenhuis als KAM Coördinator, en daarnaast werk ik als zelfstandige voor de lokale weekkrant als journalist / fotograaf (Gazet Bergen op Zoom). Een kleine 10 jaar geleden ben ik begonnen met van alles en nog wat vast te leggen van hetgeen er in de omgeving allemaal gebeurt. Deze nieuwssite (www.bozinbeeld.nl) vul ik met reportages en veel fotogalerijen. 2020 wordt een jubileumjaar en we willen dat aangrijpen om een jubileumboek uit te brengen en de site te opwaarderen met veel nieuwe functies. Verder ben ik behoorlijk actief met schrijven, heb al een achttal boeken / bundels op mijn naam staan.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?
Ja, ik heb een gele Yamaha FS1 gehad. Natuurlijk met een echt FS1 uitlaatje, iets andere tandwielen en wat met de carburateur gespeeld, zodat de topsnelheid rond de 80 kilometer per uur lag. In mijn vriendengroep was ik de enige met een Yamaha, de anderen reden allemaal Kreidler of Zündapp. Heb er niet zo lang op gereden want nauwelijks twee jaar later had ik mijn eerste motor.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
In mijn 18e levensjaar behaalde ik mijn rijbewijs. Ik had 2 x een half uurtje gelest op een Vespa 200 cc scooter, zo’n echt ouw ding. De lesinstructeur had een aandoening aan zijn armen en kon dus geen lesgeven. Aangezien het examen al aangevraagd was, moest ik haast ongetraind op. Dat zou volgens de instructeur geen probleem hoeven op te leveren, omdat ik toch al op een opgevoerde schakelbrommer had gereden. De scooter werd geleend, en ik was in één keer geslaagd. Het kostte me in totaal 2 x 15 gulden voor het lessen, en 105 gulden voor het examen. Ik kocht gelijk mijn allereerste motor; een fraaie goudbruine Honda CB125 Twin. Trots reed ik er mee rond, echter de opgevoerde Zündapp van mijn maat reed bijna even snel, mijn zus zag de Kreidler van mijn jongste broer aan voor mijn motor toen die twee fietsen naast elkaar in de garage stonden, en een jongedame op een Goldwing keek heel snoezig naar mijn motorfiets toen we samen voor de stoplichten stonden:’Oh, wat lief! Ik wist niet dat ze deze nog maakten?’ Ik wist genoeg, deze motorfiets zou niet lang blijven, ik moest een zwaardere en vooral snellere hebben. Heb de Honda 125 dus maar een kleine acht maanden in mijn bezit gehad.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Tegenwoordig ben ik een echte “mooi-weer” rijder.  Als ik weet dat er regen verwacht wordt, pak ik de auto. Ga het liefst onder lekker weer op pad. Dat was vroeger wel anders. Ik heb pas op mijn 24e mijn autorijbewijs behaald. Dus al die jaren vooraf was mijn motorfiets mijn enige vervoersmiddel. Regen, storm, hagel, sneeuw of mist konden mij niet tegenhouden. Ik heb echt onder alle omstandigheden gereden; onverantwoord met tijden. Maar ja, ik had niets anders. Nu ik ook een auto heb, bewaar ik de motor voor de leuke ritten met lekker weer.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Dat is een interessante vraag. Ik heb inmiddels van alles en nog wat gereden (zie //www.bozinbeeld.nl/sonn-in-beeld/13-sonns-hoekje/2291-cars-a-bikes-mens-toys ). Uiteindelijk kan ik zeggen dat momenteel een cruiser of chopper model het beste bij mij past. Ik heb vorig jaar een Indian Scout, model 2016, gekocht. Heb er onlangs half apes op laten zetten en ik ben gewoon verliefd op die machine. Deze motorfiets heeft bergen met vermogen, maar rijdt zo heerlijk relaxt. Ik wil deze motor nog meer “eigen” maken en heb nog wel wat ideeën. Er staat nu 10.000 km op de teller. Daarnaast is deze zo laag dat ik met mijn korte pootjes beide voeten aan de grond heb. Met zijn kleine 1.200 cc is de fiets zwaar genoeg.  Nee, als ik nu een flinke prijs win, denk ik dat ik gewoon mijn huidige machine hou. Daarbij komt dat de Japanse merken al geen cruisers of choppers meer bouwen. De Dragstars, Intruders, Shadows of Vulcans van deze wereld? Ze worden niet meer gemaakt en zijn nog slechts als tweedehands verkrijgbaar. Dan zou ik bij Harley Davidson terecht komen? Nee, geef mij m’n Scout maar, ben daar zielsgelukkig mee.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Ben een maandje geleden met mijn broer Sjef op pad geweest door de Ardennen. Vroeg in de ochtend weg gereden vanuit Bergen op Zoom. Eerst een stuk snelweg gedaan, waarna we bij Tongeren het heuvellandschap in doken. Dorpjes als Huy, Durbuy, La Roche, Rochefort, Dinant en Namen zelf, bieden zoveel gezellige plekjes in de vorm van de vele terrasjes en pleintjes. Een heerlijke rit samen met mijn broer, die op een Honda Shadow rond rijdt. Het was ook lekker weer, en dus een lange dag uitstekend benut. Toen we thuis kwamen hadden we 550 kilometer die dag op de teller gezet.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Deze zomer willen we een lang weekend in de omgeving van de Ahr / Moesel  rondtuffen. Samen met mijn broer Sjef op zijn Shadow 750, mijn neef Corné op zijn Harley Davidson en maat Guy op zijn Shadow 1100, willen we neerstrijken in Altenahr in de vrijdagmiddag, of misschien wel op donderdag, om op zondagmiddag huiswaarts te koersen. De omgeving daar is bosrijk, stevige heuvels, leuke oude stadjes en kastelen, kortom een geweldig gebied om met de motor te toeren. Heb er dan ook echt zin in.

Denk je al aan een volgende motorfiets?
Zoals gezegd geniet ik mirakels van mijn huidige motor, de Indian Scout. Als ik het huis uit ga, kijk ik even in mijn inpandige garage of ik stap even binnen om dat zadel te voelen, de contouren te bewonderen en te bedenken dat ik in 1 jaar (kocht hem in maart 2018) al meer kilometer gereden heb, dan ik in de drie voorgaande jaren bij elkaar deed op mijn Suzuki Marauder. Ik denk dus niet aan een volgende motorfiets, maar wel aan hoe ik de huidige eventueel kan aanpassen naar mijn zin. Zo zag ik op een beurs een motorfiets staan, met in plaats van een zadeltas aan de rechterkant, een heuse munitiekist. Ben nu aan het checken of en hoe het huidige bevestigingsmechanisme van mijn zadeltassen ook gebruikt kan worden voor zo’n kist. Ook wil ik een dekenrol, wellicht twee extra koplampen, nummerplaat aan de zijkant i.p.v. midden achterop, en wie weet wel een foedraal voor een geweer of zo?  Langzaamaan, stukje bij beetje aanpassen dus.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Enorm veel plezier, vriendschappen, rijvaardigheid en vooral veel genieten. Al vanaf mijn 15e reed ik mee met een motorclub waartoe mijn zwager behoorde. In de zomer reed die club elke zondag een toerke. Dan kwamen ze me thuis oppikken en dan stonden er soms wel 50 motoren bij ons in de straat. De hele buurt kwam buiten kijken wat er aan de hand was. En dan stapte ik achterop en stoven we weg. Mijn vrienden en de buurjongetjes waren dan allemaal jaloers. Tot op heden zoek ik het gezelschap van motorrijders als ik ergens stop. Altijd is er wel dat praatje, elkaars fiets bewonderen of gewoonweg die broedergroet.

Over broeders gesproken. De broer die boven me komt, Sjef, heeft ook zijn rijbewijs gehaald en is ondertussen in die jaren uitgegroeid tot een die-hard, hij rijdt dus ook door weer en wind. Onze band is door het samen motorrijden nog veel sterker geworden. Als het maar even kan, zijn we samen op pad. Dat maakt die momenten ook speciaal en dubbel mooi. Zo ook als mijn neef en mijn maat erbij zijn. Samen rijden, samen beleven, maakt alles toch nog een stukje intenser en mooier dan in je eentje. Ik vind het wel zonde dat mijn jongere broer Henk na het behalen van zijn motorrijbewijs nooit meer op de motor is gestapt. Met hem maak ik lange tochten met de auto, ga samen op vakantie, is gewoonweg mijn beste maat. Maar zonde dat hij nooit mee gaat op die motortochtjes.

Motorrijden, al is het maar een klein uurtje of zo, helpt me om mijn hoofd leeg te maken. De zorgen waaien letterlijk weg, en ik ben dan in staat om dingen in de juiste proporties te zien. Wat dat betreft is motorrijden voor mij de beste ontspanningstherapie, die ik iedereen kan aanraden.