Tagarchief: Motorrijder

Pim van Dongen: “Kijk eens verder dan de meesten doen!”

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Pim van Dongen, 42 jaar uit het Brabantse Oosterhout

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Op mijn 17e, in 1995, kocht ik mijn eerste Vespa: een PK 50 XL Automatica. Een automatica omdat schakelbrommers in die tijd vele malen duurder waren om te verzekeren. Deze is in het jaar 2000 (toen mijn zware A rijbewijs inging) in de hoek van de garage verdwenen met een deken er overheen. In 2013 ben ik begonnen aan de restauratie hiervan en na een jaar klussen (met wat oponthoud) was deze klaar. Nu in de staat zoals ik hem als puber wilde hebben maar waar ik toentertijd het geld niet voor had. Deze is overigens nog steeds in mijn bezit.

PK 50 XL Automatica

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Toen mijn zware rijbewijs inging had ik het geluk dat mijn vader net iets voor mij zijn rijbewijs gehaald had. Hij kocht toen een Yamaha Diversion 600. De eerste 2 jaren van mijn rijbewijs was het dus stiekem rondjes rijden op het industrieterrein. Op 20 augustus 2000 ging mijn zware B rijbewijs in mocht ik er legaal op rijden. In die tijd waren motorpakken, als je geen leer had, nog echte hobbezakken.

Foto: Yamaha Diversion 2001

Na een aantal jaar was het dus tijd voor wat anders. Ik wilde iets vlotters met iets betere remmen en in september 2004 kocht een Kawasaki ZZR 600 uit 1991 met 35.000 op de klok. Dit was dus mijn eerste eigen motor.  In 2010 toen ik deze wegdeed stond er 117.000 km op de klok.

Foto: Kawasaki zzr 600 op mijn favo weggetje de GI-682

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik rij puur hobbymatig. In Nederland rijden daar geef ik echt weinig om (flitspalen, drempels, drukte, idioten op de weg, stoplichten). Ik probeer het goede weer wel op te zoeken. Ik heb bijvoorbeeld nog steeds de Picos de Europa op mijn to do list staan, maar steeds als ik er heen wil rijden is het er takkeweer. Dan is het besluit dus snel genomen om af te wijken naar een zonniger gedeelte van Spanje. Ook een dagje Ardennen plan ik natuurlijk alleen als ik weet dat het er lekker weer is. Echter regent het op vakantie een keer op een dag dat ik van A naar B wil, tja, dan is het gewoon doorrijden.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Ik denk een KTM 790 Adventure of de nieuwe Yamaha 700 Tenere. Ik rij nu een Suzuki V-Strom 1000 en merk dat deze toch wel behoorlijk aan de zware kant is als ik een keer onverhard wil gaan. Ach, alles heeft zo zijn charmes en alle typen motorfietsen zijn leuk om een keer op te rijden.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Wat is mooi? Een “allermooiste motorrit” heb ik niet echt maar wel een aantal hoogtepunten. Qua landschap en natuur was het supervet rijden op een gehuurde F800GS eerst langs de Great Ocean Road en daarna door de binnenlanden van Australië. Rode gravelpaden waar de kangoeroes over- en langsheen aan het springen waren.

Australië

En dan zijn er ook nog herinneringen die me altijd bij zullen blijven puur om het euforische gevoel. De keer dat ik met Richard (welke 3 weken zijn rijbewijs had en om te leren rijden met mij een rondje Alpen ging rijden) eind September in Val Thorens reed en we gingen kijken of we via wat onverharde paden de top van 3000 meter hoogte konden halen. Wat dus ook lukte. En vervolgens aan de andere kant via de rode pistes onverhard omlaag tot de verharde weg pas weer begon in Orelle op 800 meter hoogte.

Foto: Top Val Thorens

Die trip was echter voorbereidend werk voor wat we in Januari  2012 gingen doen. Met de motorfiets op Wintersport. Zelden hadden we zo veel bekijks onderweg als toen. Dat lag waarschijnlijk aan onze bepakking van onze V-Strom’s met een tanktas, een bagagerol, een topkoffer, 2 zijkoffers èn aan de zijkant van de motor ook nog eens een snowboard in beugels die we zelf in elkaar gelast hadden. Omhoog ging goed, echter omlaag, een week later, hadden we de zelf gelaste sneeuwkettingen nodig om door de sneeuw heen te komen. Wat was ik blij dat we, na 20 kilometer ploeteren, weer beneden aan de pas stonden.

Foto: Wintersport

Ook heel erg mooi vind ik de manier van reizen op mijn Vespa P200E (uit 1982) waar ik ook 4 zomers mee op reis ben gegaan. Het eerste jaar dat ik dit deed en bovenaan de Iséran stond was ook zo’n momentje van geluk dat ik het gehaald had. Nog gaver was het rondje om de kerk, maar dan geen lokale kerk maar vanuit Oosterhout naar Barcelona om een rondje om de Sagrada Familia te rijden op de Vespa.

Foto:  Iséran op de Vespa

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Tsja, ooit nog een keer van Nederland naar Zuid Afrika echter dat continent is nou niet echt bepaald veilig te noemen. Dichter bij huis zou ik heel graag een keer naar IJsland willen.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Ik kocht mijn V-Strom 1000 in 2010. Er stond toen 35.000 km op de teller. Nu staat deze op 131.000 km, oftewel nog lang niet op en ik beleef er nog steeds meer plezier mee dan menigeen die een dure motor koopt en er hooguit een keer mee naar de Eifel gaat. Een motor is een gebruiksvoorwerp waar je plezier mee mag beleven.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Heel veel vrijheid, een ideale combi voor de vakanties van overdag rijden en ‘s avonds kamperen. Zo kom ik op plekjes waar je normaal nooit zou komen.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Dat ik iedereen wil aanraden verder te gaan kijken dan dat de meesten momenteel doen. Ga eens verder de Alpen in, ga naar de Dolomieten, ga naar Lake District, steek die Pyreneeën over en ontdek wat een geweldig motorland Spanje is!

Tipje van de redactie:
Wil jij meer lezen over motorreizen?
Ga dan naar deze rubriek voor meer artikelen.

Notoire motorrijder

(Dit artikel is eerder geplaatst op BoZinBeeld.nl en na toestemming van de auteur Sonn Franken hier doorgeplaatst).

Als ik met mijn motorfiets stop, krijg ik direct aandacht van vooral oudere mensen. De naam Indian draagt daar natuurlijk aan bij. Mijn Indian Scout is van 2016 en een behoorlijk zeldzame verschijning. Het oudste Amerikaanse merk leeft nog steeds onder ouderen. ‘Zo, die rijden er niet veel meer hoor’, is de meest gehoorde openingszin. Dan leg ik vol trots uit dat Polaris de rechten van Indian heeft opgekocht en het merk terug nieuw leven inblaast. Het feit dat ik een klein manneke met overwicht ben, bovendien in mijn uppie, en het gegeven dat mijn uitlaten heel braafjes zijn en geen bulderende dondertonen de wereld in spuwen, draagt er wel aan bij dat ik benaderbaar ben.

Als ik met mijn neef een rondje rij, wordt het wel anders. Met zijn Harley, open uitlaten en zijn grijs witte bandera voor de snoet, krijg je al snel het profiel van Hells Angel opgeplakt. En ja, dat zijn de mannen waar je voor uit moet kijken. Als je gezien wordt op een Harley Davidson, of in gezelschap er van, en je bent met meer motorrijders dan slechts jij in je eentje, ja dan ben je zo’n motorclub.

En we weten allemaal dat dat outlaws zijn. Het zijn mensen die zich niets aantrekken van de wet, die verderf zaaien, pure misdadigers, ja moordenaars zelfs! Ze bedreigen de buren en dwingen hen om op elke zolderkamer een cannabis plantage te bouwen. Ze persen elk “kefeeke” af en als je niet betaalt, laten ze elke klant “op z’n kop” hun pilske opdrinken. Zie dat maar eens te doen, al het bier gaat verloren en loopt via je kinnebakkes over je gezicht in je haar. En bier is echt niet de beste shampoo hoor!

Een voor een worden de clubs nu aangepakt en verboden. Eigenlijk maakt het niet meer uit wie wie is. Een groep motorrijders die zich verzamelt en organiseert, is verdacht. Plan je als groep een paar keer per jaar een tochtje Ardennen en geef je jezelf een naam met een leuke rugpatch voor iedereen? Lap, justitie zet je alvast op de zwartste lijst tussen de echte criminele clubs, die toevallig ook wel eens motor rijden! Politie zet die groep relaxte choppers en cruisers aan de kant; het zullen immers wel mensen met kwaadwillige bedoelingen zijn, die gecontroleerd moeten worden. Ondertussen rijden er zwermen racemotors, semi-racewagens en niet-zo-fast maar wel heel-furious-kijkende kullekes al jagend door de bochten van de Ardennen. Ze veroorzaken menig hartinzakking bij hun overige weggebruikers en lijken de verkeersregels aan hun sandalen te lappen. Het zijn de uitzonderingen die de meerderheid van zich wel aan de regels houdende motorrijders een slechte naam bezorgen.

Ondertussen beëindig ik het gesprek met die oude man, wens hem een prettig weekend en maak ik aanstalten om mijn ritje op de motor voort te zetten. Wat heerlijk zo’n tochtje op de tweewieler om lekker de dagelijkse beslommeringen uit je hoofd te doen waaien. Onderweg groet ik vriendelijk elke motorbroeder die mijn passie deelt. Morgen wacht weer mijn dagelijkse eerlijke baan, dus neem ik alle regeltjes in acht en tuf ik op mijn gemak huiswaarts.