Tagarchief: Ik zoek een motor

Wil van der Holst: “Vrijheid, vrienden, ontspanning maar ook kouwe klauwen!”

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Wil van der Holst en kom van oorsprong uit Anna Paulowna (NH). Voor mijn werk bij defensie ben ik in 1986 naar Roosendaal verhuisd, waar ik in 1999 gestopt ben om met een tussenstap mijn huidige winkel Outdoor Roosendaal te beginnen. In de winkel hebben we regelmatig motorrijders die op zoek zijn naar kampeeruitrusting. Ik vind het dan leuk om ze uitrusting te adviseren die helemaal bij hun past, van ultra compact tot mega comfortabel.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Mijn eerste brommer was een 50cc Honda die niet vooruit te branden was. Na een modificatie middels een auto met aanhanger die er overheen reed moest er iets anders komen. Mijn volgende en laatste brommer was een Yamaha RD50 waar de nodige uurtjes in gestopt zijn. Hier hebben we een 5-bak ingebouwd en tikte ruim de 100 km/h aan. Hier is bij mij het sleutelvirus actief geworden. Het weekend bestond vaak uit sleutelen aan een van de brommers en Nederland rondrijden.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Op mijn 18de kocht ik een Honda CB500 Four. Voor een brommerpiloot was dit een machtig apparaat met veel power. Ik weet nog goed dat we op de brommer regelmatig even de koppeling aantikte om op toeren te komen. Dit deed ik tijdens mijn eerste rit ook met een onbedoelde wheelie en een hartslag 200 als gevolg. Na verloop van tijd was ik er achter dat de power van de CB toch niet zo groot was als dat ik in eerste instantie dacht. Na anderhalf jaar moest er toch iets zelf gebouwd worden. Ik kocht toen een watergekoelde Suzuki GT750 3-cilinder tweetakt waar ik kort op gereden heb, voordat er een slijptol in gezet werd. Een aangepast frame met Sportster tankje, mega hoog stuur en voetstepjes ver vooruit. Dit werd een project van jaren omdat alle onderdelen eerst één voor één bij elkaar gezocht en gespaard moesten worden en er veel zelf gemaakt werd. Uiteindelijk kon ik het project toch afronden en had ik mijn eerste zelfbouw custom chopper in seventies style. De foto´s kun je bekijken op www.bikes.privategarage.nl

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Als ik op zondag naar buiten kijk en het regent zal ik niet snel de motor pakken om voor de fun een rondje te rijden maar als ik onderweg ben rij ik gewoon door. Met een regenpak uit mijn eigen winkel blijf ik onder alle omstandigheden toch droog. Ik ben niet echt een fanatieke poetser maar met mijn Harley in de pekel rijden, dat gaat mij net even te ver. Omdat ik in de winter toch geen tijd heb, schaf ik er ook geen pekelfiets voor aan. Als ik een uurtje in de winter heb pak ik mijn project aan.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Poeh, dat is een lastige. Momenteel rij ik een Harley Davidson Street Rod (V-rod) waar ik helemaal happy mee ben, alleen vindt mijn vrouw dat niet comfortabel meerijden. Uit dat oogpunt zou ik wel een toer Harley, BMW of naked Jap willen. Ik zou er misschien nog wel een Yamaha XJR1300, Honda CB1300, Suzuki GSX1400 of Kawasaki ZRX1200 bij willen hebben. Brute power met je snufferd vol in de wind.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Dat zijn er zoveel, Schotland, Zuid-Engeland of Dolomieten. Bovendien is het niet alleen de rit maar ook het gezelschap en de avonden op de camping na de rit. Ik kan wel zeggen dat ik niet van snelwegen of een rechte provinciale weg hou. Voor mij moet er wel wat te sturen zijn. Dit jaar heb ik in de Dolomieten gereden met een groep en zijn we de Stelvio pas over gereden. Tijdens deze tocht heb ik onze groep gefilmd wat veel vooruit rijden en terug inhalen was. Dit was echt gaaf om mijn fietsje door de haarspeldbochten te trekken.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Nou niet echt. Er zijn nog zoveel gebieden die ik niet met de motor bezocht heb dus ik rij voor de vuist weg. Ik hoef niet persé naar de Noordkaap. Ieder jaar probeer ik met een paar maten een weekje te pakken waar we 2500 km rijden. Waar de tocht volgend jaar heen gaat weten we nog niet, dus dat is weer een verrassing.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Ik heb een tijdje een motor gehad waar ik eerst aan moest sleutelen voordat ik er mee kon rijden. Daar werd ik op een gegeven moment een beetje flauw van en dit was de reden dat ik mijn Street Rod gekocht heb. Starten is lopen en rijden. Het sleutelen miste ik wel dus heb ik er altijd een project naast. De afgelopen jaren heb ik een Suzuki GSX750R omgebouwd tot streetfighter en heb ik een Jawa TS350 en een Kawasaki KZ750R ELR opgeknapt. Op mijn website www.bikes.privategarage.nl staat een blog over enkele projecten. Niet alles staat er op omdat ik oudere projecten opnieuw moet gaan plaatsen, maar je kunt wel meekijken met het huidige Yamaha XJ650 project. Pas als het project afgerond is denk ik weer aan iets anders.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vrijheid, vrienden, ontspanning maar ook kouwe klauwen! Toen ik in 1979 mijn motorrijbewijs haalde was de kleding nog niet optimaal dus als het regende was ik nat en koud tot op het bot. In die tijd reed ik het hele jaar door dus in de winter was dat zwaar afzien. Motorrijden is voor mij altijd ontspanning geweest. Hoe lang de tocht ook is, het kost mij geen moeite en je bent met motorrijden bezig zodat je even niet aan andere zaken hoeft te denken. Daarnaast ontmoet je zoveel mede motorrijders waar ik altijd wel weer een klik mee heb.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Ik vindt het gaaf dat je momenteel veel zelfbouw ziet. Bobbers, scramblers, cafe racers, bratstijl, choppers en trackers. Persoonlijk spreken niet alle stijlen mij aan maar ik kan het vakmanschap wel waarderen. Je ziet veel jonge zelfbouwers die met nieuwe eigen stijlen komen. Ik moet altijd lachen als iemand zegt een custom te rijden en als je dan kijkt is het een standaard motor waar ze voor een vermogen chroom op hebben “laten” schroeven.

van de redactie, tussendoor

De zomervakantie zit er weer op.  We hebben in deze weken weer wat inspiratie opgedaan en leuke frisse items bedacht om de website nog aantrekkelijker te maken. Tot nu toe is 2019 een prachtig motorseizoen gebleken, en de mooie dagen zijn nog lang niet op. Bij de redactie zijn weer nieuwe artikelen binnengekomen die we komende tijd weer gaan publiceren.

Op onze Facebook pagina rollen de likes binnen en ook in de besloten groep op Facebook gaat het hard met de nieuwe leden. Het duurt nog enkele weken en dan bereiken we met deze twee pagina`s al 2.000 facebookende motorrijders in totaal. Twitter gaat niet zo hard, maar brengt wel leuke inspiratie en beeldmateriaal onze kant op. Verder wordt de site zelf steeds bekender. De bezoekstatistieken zijn de afgelopen maanden met regelmaat verdubbeld. Blijkbaar weten we de motorsnaren te raken.

De “over ons” pagina is wat aangepast/verbeterd.

Heb jij NIEUWSitems, tips, berichten, een verslag of vragen?

E-mail dan gerust naar redactie@ikzoekeenmotor.nl.

 

 

 

Notoire motorrijder

(Dit artikel is eerder geplaatst op BoZinBeeld.nl en na toestemming van de auteur Sonn Franken hier doorgeplaatst).

Als ik met mijn motorfiets stop, krijg ik direct aandacht van vooral oudere mensen. De naam Indian draagt daar natuurlijk aan bij. Mijn Indian Scout is van 2016 en een behoorlijk zeldzame verschijning. Het oudste Amerikaanse merk leeft nog steeds onder ouderen. ‘Zo, die rijden er niet veel meer hoor’, is de meest gehoorde openingszin. Dan leg ik vol trots uit dat Polaris de rechten van Indian heeft opgekocht en het merk terug nieuw leven inblaast. Het feit dat ik een klein manneke met overwicht ben, bovendien in mijn uppie, en het gegeven dat mijn uitlaten heel braafjes zijn en geen bulderende dondertonen de wereld in spuwen, draagt er wel aan bij dat ik benaderbaar ben.

Als ik met mijn neef een rondje rij, wordt het wel anders. Met zijn Harley, open uitlaten en zijn grijs witte bandera voor de snoet, krijg je al snel het profiel van Hells Angel opgeplakt. En ja, dat zijn de mannen waar je voor uit moet kijken. Als je gezien wordt op een Harley Davidson, of in gezelschap er van, en je bent met meer motorrijders dan slechts jij in je eentje, ja dan ben je zo’n motorclub.

En we weten allemaal dat dat outlaws zijn. Het zijn mensen die zich niets aantrekken van de wet, die verderf zaaien, pure misdadigers, ja moordenaars zelfs! Ze bedreigen de buren en dwingen hen om op elke zolderkamer een cannabis plantage te bouwen. Ze persen elk “kefeeke” af en als je niet betaalt, laten ze elke klant “op z’n kop” hun pilske opdrinken. Zie dat maar eens te doen, al het bier gaat verloren en loopt via je kinnebakkes over je gezicht in je haar. En bier is echt niet de beste shampoo hoor!

Een voor een worden de clubs nu aangepakt en verboden. Eigenlijk maakt het niet meer uit wie wie is. Een groep motorrijders die zich verzamelt en organiseert, is verdacht. Plan je als groep een paar keer per jaar een tochtje Ardennen en geef je jezelf een naam met een leuke rugpatch voor iedereen? Lap, justitie zet je alvast op de zwartste lijst tussen de echte criminele clubs, die toevallig ook wel eens motor rijden! Politie zet die groep relaxte choppers en cruisers aan de kant; het zullen immers wel mensen met kwaadwillige bedoelingen zijn, die gecontroleerd moeten worden. Ondertussen rijden er zwermen racemotors, semi-racewagens en niet-zo-fast maar wel heel-furious-kijkende kullekes al jagend door de bochten van de Ardennen. Ze veroorzaken menig hartinzakking bij hun overige weggebruikers en lijken de verkeersregels aan hun sandalen te lappen. Het zijn de uitzonderingen die de meerderheid van zich wel aan de regels houdende motorrijders een slechte naam bezorgen.

Ondertussen beëindig ik het gesprek met die oude man, wens hem een prettig weekend en maak ik aanstalten om mijn ritje op de motor voort te zetten. Wat heerlijk zo’n tochtje op de tweewieler om lekker de dagelijkse beslommeringen uit je hoofd te doen waaien. Onderweg groet ik vriendelijk elke motorbroeder die mijn passie deelt. Morgen wacht weer mijn dagelijkse eerlijke baan, dus neem ik alle regeltjes in acht en tuf ik op mijn gemak huiswaarts.

Een BMW die rijdt als een zweefvliegtuig

Vrijdag en zaterdag heb ik (redactie/John) heerlijke zomerse toerkes gemaakt door Zeeland en West-Brabant. Toen de BMWR80R werd geleverd was het 35 graden kouder. We schrijven februari 2018. Het vroor dat het kraakte, geen weer om te rijden. Daar stond hij in mijn tuin.

‘Wat een wereldmachine!’ , zeg ik nog steeds na elke rit. Helemaal origineel. Normaliter bouwen ze bij ACE13 hele hippe caféracers. Maar, dit kunnen ze ook! Reviseren en als nieuw op de weg zetten. Deze fijne oude BMW rijdt als een zweefvliegtuig met een heerlijke balans. Het is de motorfiets die mij uiteindelijk inspireerde tot het avontuur met Ikzoekeenmotor.nl !!

Ruud Groeneveld leeft elke dag tussen motoren en motorsport

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Ruud Groeneveld
, geboren in Amsterdam, gewoond in Hilversum, Utrecht, Almere en nu Apeldoorn.

op de foto de 18 jarige zoon van Ruud tijdens een wedstrijd in de ONK supercup 1000. De appel valt niet ver van de boom….

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?
Was een rode Peugeot 103 , wat een kanon was dat.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
Was in 1978 een CZ 250, donker en lichtgroen, een soort Jawa.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik rij altijd, momenteel rij ik niet veel meer.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Energica Eva Esse9 of ik bouw zelf een motorfiets.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Ik herinner mij veel mooie ritten, maar de mooiste waren eigenlijk altijd op een circuit ergens in Europa, en Assen natuurlijk.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Een dagje Laguna Seca, de corkscrew bedwingen.

Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee geen idee wat ik nu zou willen kopen, misschien een Z1300, XJR1300, GSX1400, of een Energica.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Een lifestyle, mijn huidige werk, mijn race carrière en nu de race carrière van mijn zoon.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Tijdens mijn wegrace carrière is mijn belangstelling voor op straat rijden behoorlijk beperkt, ik ben KNMV motorsporttrainer en ben tot 2016 instructeur geweest bij het CRT. Mijn leven staat elke dag in het teken van motoren en motorsport, ondanks dat ik in december 60 jaar ga worden, als alles meezit.

Gino van de T-Birds, en zijn perfecte rit door Normandië

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Gino, 47 jaar oud, kwaliteitsingenieur van beroep en afkomstig uit Aalst, tweede stad van de provincie Oost-Vlaanderen, en wereldberoemd door het carnaval, dat zelfs Unesco werelderfgoed is. Ik ben al bijna 30 jaar samen  met mijn jeugdliefde, een geweldige madam die zelf een bloedmooie Royal Enfield caferacer rijdt. Samen hebben we 3 kastaars, waar ik enorm fier op ben. En zet er maar bij ‘op alle 3’, want de oudste zit in zijn apenjaren en durft daar wel eens aan te twijfelen. Daarnaast heb ik ook nog een underground dj carriere in het new wave/ gothic genre, die op komende 23 november gaat eindigen wanneer ik in mijn geboortedorp mijn laatste set zal spelen. Ondertussen komen er wel nog enkele sets, waarvan misschien  W-Fest, midden augustus, een belletje doet rinkelen bij het grote publiek. Dit is een vierdaags festival waarop onder andere volgende groten in het genre komen spelen: Killing Joke, The Stranglers, Echo and The Bunnymen, The Human League, Red Zebra, Nik Kershaw, Howard Jones, Tony Hadley van Spandau Ballet, Jimmy Sommerville, maar ook The Cassandra Complex, Tuxedomoon, Peter Hook van Joy Division en nog vele anderen, waaronder ik dus als dj.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?
Ik kreeg mijn  eerste brommer in 1980, op 9-jarige leeftijd, en wat voor een: een Italjet competitiecrosser, die razendsnel was voor een 9-jarige knaap. Dit was eigenlijk een logische stap, want mijn moeder was een cafébazin, en in dat café was het lokaal van D’holda Boys, gesticht door mijn vader. Deze was begin jaren 80 de grootste club qua ledenaantal van Vlaanderen.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
Terwijl mijn moeder café hield, had mijn vader de job waarop ik nu nog steeds jaloers ben:  vertegenwoordiger van Kawasaki Belgium. In de goede oude tijd had deze job nog bepaalde privileges, zoals het gebruik van het gamma van dat jaar. Eens een model getest was door de journalisten, en de motorsalons voorbij waren, stonden die motoren maar stof te verzamelen in het magazijn. Dus konden ze evengoed bij ons thuis staan, daar werd er tenminste mee gereden. Zo haalde ik bijvoorbeeld in 1989 eindelijk mijn rijbewijs, en vlamde ik in de namiddag al rond met de coolste superbike ooit gemaakt, de ZXR750, met stofzuigerslangen.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik ga meer zeggen: ik heb zelfs geen auto meer, ik was de Belgische files kotsbeu. Ik heb me voor woon- werkverkeer een BMW RT, een echte toerbuffel,  aangeschaft. Het is geen motor waarvan je denkt ‘he schoonheid’, maar het is een geweldige motor in zijn categorie. Het moet al serieus oude wijven regenen om er nat op te worden.

De T-Birds

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Ik denk dat ik in eerste instantie het geld zal aanwenden om mijn garage wat uit te breiden. Ik heb onlangs wel 2 motoren verkocht maar het kotje staat toch nog behoorlijk vol. Uiteraard zijn er motoren die ik graag nog wil: als liefhebber van caferacers wil ik graag nog eens een oude Guzzi V7 van begin jaren 70. Of een Laverda 750SF, of de Benelli zescylinder. En voor iemand me van een voorliefde voor Italianen beticht: een Sportster kan een geweldige caferacer worden, zo bewijst Federico uit Malmo. Ik vind zijn creaties geweldig. Een oude Norton wil ik ook graag nog eens. Of een BSA.  En, for old time’s sake: een ZXR. Ach, ik kan hier wel nog even doorgaan.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Steeds die van het volgende weekend dat er aankomt. Als ik er eentje moet uithalen: rond de eeuwwisseling waren we met enkele goede vrienden op vakantie in Normandië, met de motor uiteraard. Op een onvergetelijke zwoele zomeravond reden we, bijna de volledige kustlijn van het schiereiland af. Dat is steeds de eerste rit waar ik aan denk als ik dergelijke vraag krijg. Het was een avond en rit waaraan alles klopte: zwoel warm, het gezelschap, de zonsondergang over de oceaan naast ons, de terrasjes die we onderweg aandeden: “it was the perfect ride”!

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
In de nabije toekomst kijk ik enorm uit naar 2 geplande uitstappen met mijn café-racerclub de T-Birds. Volgende maand gaan we 3 dagen naar een caferacertreffen in Duitsland, en in 2020 gaan we er zelfs 10 dagen over doen om met ons oud ijzer naar het Daytona van Europa te trekken: Wheels and Waves in Biarritz. Op de langere termijn heb ik mijn zonen beloofd, eens ze allebei hun rijbewijs hebben, in de States te gaan toeren, met een gehuurde Harley of Indian.

Denk je al aan een volgende motorfiets?
Uiteraard, er gaat geen dag voorbij of ik check enkele advertenties. Een goede vriend van mij zegt steeds: verkopen is verarmen. Mij heeft hij alvast overtuigd, maar mijn madam nog niet. Die vindt: iets nieuws? OK, maar dan eerst iets buiten. Dus daar gaan we het toch eerst moeten over eens worden.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Veel, heel veel zelfs. Ik ben er tussen opgegroeid. Ik had veel geweldige mensen waarschijnlijk nooit gekend, hadden we niet die gemeenschappelijke passie gehad. Ik rij 60 kilometer enkel van mijn werk naar huis. Soms kom ik thuis, een uurtje gebold, en zet de plastieken BMW in de garage, en haal zijn oudere broer, een geweldige R80 caferacer uit 1983 eruit om nog een uurtje of 2 te gaan bollen. Zo een oude motor is ook steeds een magneet voor de meest onverwachte , boeiende en ontroerende gesprekken. Zo stond ik ooit eens te tanken met mijn madam haar Enfield. Er stopte een bejaarde man, met de fiets en een jerrycan. Na het voor de hand liggende grapje dat hij chance had want dat zijn fiets ver zonder naft zat, kreeg hij de Enfield in de gaten, en kreeg hij tijdens zijn verhaal zelfs de tranen in de ogen over zijn jeugdjaren in de jaren 50 en 60 in Engeland. Een Enfield, een Vincent, een Triumph, hij had verschillende motoren gehad, was een echte rocker geweest in de fifties en sixties. Fantastische ontmoetingen zijn dat. Ik kan me niet voorstellen dat je dat meemaakt als je je Volkswagen of Peugeot vol tankt.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Als oprichter van de T-Birds, momenteel de grootste caferacerclub van Belgie, kan ik geen kans onbenut laten om mijn club wat te promoten. Dus als er mensen zijn met de echte “oldskool biker spirit: deze zijn steeds welkom om met ons mee te rijden. Uiteraard zijn er enkele voorwaarden: wij rijden met caferacers, vintage bikes, bobbers , scramblers, brats of neo-classics. Wij dragen geen fluo of ruimtepakken. Jeans en zwarte lederen jekker, bij voorkeur met T-Birds logo is de dresscode. We hebben divisies in Oost-Vlaanderen en Antwerpen, en de gezonde ambitie er nog meer op te richten in de toekomst. We rijden zo goed als elk weekend, van het vroege voorjaar, tot de winter voor de deur staat. We proberen onze activiteiten divers te houden, voor elk wat wils. En uiteraard zien we er enorm cool uit, op onze oude moto’s, en met onze T-Birds jekkers.  Voor geïnteresseerden:  //www.facebook.com/groups/1229541350405924/

En //www.facebook.com/groups/237321056918013/