Beste lezers van ikzoekeenmotor.nl. Namens de redactie wil ik jullie allemaal bedanken voor jullie enthousiasme bij de start van onze website. We zijn 1 maart begonnen en het blijkt dat we een groep motorrijders en fans precies hebben gegeven wat ze zochten.
We bruisen van de ideeƫn.
We hebben het hier niet te veel over de techniek of specificaties. Veel meer willen we verhalen delen van mensen. Wat motor rijden met mensen doet. De passie voor motoren verbindt mensen. Als ik (redactie, John) ergens stop met mijn oude BMW R80R stoppen er mensen. Een paar maanden terug nam ik een afslag bij een benzine station en zag in mijn spiegels dat een politie auto mij volgde. Toen ik mijn helm af zette, zag ik een lachende agent naar me toe komen. Het bleek dat hij zelf jaren professioneel op een R80R had gereden en hij wilde de machine gewoon even bewonderen. Mooie gesprekken worden dan geboren.
Mooie verhalen. Tot tranen geroerd.
Bij een frietkraam in Zeeland op de Grevelingen ontmoet ik een fijne kerel op een oude Harley. Er ontstond een gesprek over zijn leven, zijn echtscheiding en zijn doodzieke dochter.
Twee grote kerels die huilend aan een bak friet zitten. Elkaar voor het eerst ontmoeten en na een half uur alle zielenroerselen delen.
Niet alleen onderweg op de motor maar ook op de digitale wegen ontmoet ik door mijn passie voor motoren mooie mensen. Mooie verhalen. Mensen die mij vertellen over āschuurvondstenā en al drie jaar sleutelen aan een hele oude machine. Motorliefhebbers die op hun tweewielers in de zomer heel Europa rond reizen. De motor is een vervoermiddel wat iets bijzonders doet met een mens. Ik las laatst een spreuk als ā4 wheels move the body, 2 wheels move the soulā. Ik geloof werkelijk dat het zo is. Ik had het vroeger al rijdend met mijn Zundapp over de boerenweggetjes en nu, op mijn BMW voelt het soms alsof ik op een zweefvliegtuig door het landschap schuif. Heerlijk.
āJeetje, wat is het toch een fijne machine.ā
Als ik na een drukke dag, op een zomeravond nog even een uurtje of anderhalf ga rijden, lijkt het alsof ik een dag aan het strand ben geweest. Mijn BMW luistert naar me onderweg, en (ja, ik weet het, ik spoor natuurlijk niet helemaal) maar ik betrap me erop dat ik āhaarā bij een stoplicht even op de tank klop. Als ik dan thuis parkeer en binnenkom hoort mijn vrouw altijd de zelfde woorden: āJeetje, wat is het toch een fijne machineā.
