In onze serie Vier Dagen Trier, hier het verslag van de tweede dag, die anders verloopt dan gepland.

Lees het verhaal van reisleider Coos van der Spek.

 

VDT 2 – Schouders eronder!

Stralend weer. We gaan vandaag naar de 23 graden.

Met militaire precisie start het ontbijt om 08:30 uur. De dames en heren vallen hongerig aan op al het lekkers.

Tegen tienen hebben de meesten wel hun grote boodschap gedaan en kunnen we vertrekken. Maar eerst de groepsfoto natuurlijk. Op het statief en met de Sony RX100 natuurlijk.

We rijden in groepen langs onze vertrouwde campingvriend Patrick. Hij stuurt prompt een appje met de vraag of wij het waren. Ik kom over een paar weken terug. En op de koffie. Beloofd.

Hans, de vader van Jim, valt met zijn motor. Hij raakt door onbekende oorzaak met 50 kilometer per uur van de weg en mist op een haar na een groot rotsblok. Gelukkig. Hij loopt wat schaafwonden op en breekt zijn sleutelbeen, volgens dokter Gerda. Verder niks. Hij komt er genadig vanaf.

Zijn steppie en schakelpook zijn verbogen en het koelwater lekt. Niet ter plekke te repareren, volgens monteur Anton.

De alarmcentrale wordt gewaarschuwd en die regelt de rest. Hans en Jim rijden met de takelwagen mee en nemen daar een taxi naar het hotel.

Vraag mij niet waarom maar Hans wordt met loeiende sirenes en zwaailichten opgehaald om naar het ziekenhuis in Trier gebracht te worden. Voor wat foto’s.

Nét voordat de deuren van de ambulance dichtklappen, roept Anton: nou Hans, zet je schouders er ff onder, hè?

Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig…..