(VBT26 – 09. Dit verhaal, een ode aan hun motorvriend André, lazen we een week terug op het Facebook account van onze trouwe schrijver Coos van der Spek. En we mogen dit delen met jullie, onze lezers.)
Het wordt vandaag een mooie dag.
We vergeten weliswaar Ed op onze tour mee te nemen, maar corrigeren dat razendsnel met elkaar. We rijden vandaag route PH21. We noemen hem eigenlijk route André. Onderweg komen wij langs de plek waar André vorig jaar crashte.
We staan stil bij de plek en halen herinneringen op. We hebben behoefte om nog een keer het ongeval te reconstrueren.
Het diepe grind, de afwezigheid van waarschuwingsborden, de crash, de plek waar de motor tegen de vangrail kwam, waar André waarschijnlijk heeft gelegen etc.
En we praten over onze verbijstering. Alles komt weer boven. Het draaiboek (op papier), dat wij vorig jaar in een paaltje aldaar stopten, is verdwenen. Maar de stok van toen staat er nog in. We stoppen er een extra stok en een grote steen bij. Wie weet staat het er volgend jaar nog.
Hoe gaat het met onze vriend? André woont voortaan in een verzorgingshuis. In het weekend is hij thuis bij Rita. Met zijn muzieklessen gaat hij goed vooruit. Helaas blijven grote vorderingen op ander gebied achterwege. André loopt met een rollator. Het is wat het is.
We verlaten de onheilsplek en reizen verder. Al snel dienen de L-511 / 512 zich aan. Het is een horizontale rollercoaster die niet snel te vergelijken is. Enorm korte bochten. Bijna haaks en fel. En het houdt niet op. Kilometerslang. Prima asfalt. Fantastische weg. Lekker op het gas. En zonder zorgen. We zouden het anders moeten doen. Best bizar. Daarna volgen o.a. de C-1412b en de L-112. Teveel om op te noemen.

Rond de klok van vier weer terug in het hotel. Lekker met korte broek bij het zwembad. Biertje erbij en stoere verhalen. En over oude en nieuwe relaties, donkere kelders, dreigende bossen, pantoffels met gaten, Garmin navigatiesystemen, banden en bouten en moertjes en zo.
Het was koel in de bergen en lekker warm bij het hotel. Het was vandaag een mooie dag. Maar wel één met een randje. Absoluut.
Nog wat indrukken van deze dag:






































