Tagarchief: Eric Stiphout

Een dag met Stip op één!

Een dag met Stip op één! (Tekst door Ron Betist, over een zeer persoonlijke dag voor Eric Stiphout, die vaker op deze site heeft geschreven. Eigenlijk een verhaal voor intimi, maar beiden heren wilden het graag publiekelijk bekend maken….)

In deze groep zal het vrijwel iedereen bekend zijn dat de gezondheid van onze vriend Stip niet geheel optimaal is. Zijn laatste verblijf in het ziekenhuis heeft hij uitgebreid gedocumenteerd terwijl de Landmacht speciaal voor hem een oefening in de voortuin hield om hem op te vrolijken.
Eerder deze week schreef hij dat zijn longontsteking weer op begon te spelen met als mogelijk gevolg dat hij weer aan het infuus zou moeten. Nou kende ik hem meer van de verhalen en via deze pagina dan dat ik hem in mijn tijd lijfelijk mee heb mogen maken.
De digitale relatie die we in het afgelopen half jaar hebben opgebouwd na het overlijden van mijn vader was meer dan voldoende aanleiding iets kleins te organiseren om hem een Stip onder de riem te steken.
Jan Vik (a.k.a. Schilder) en ik zouden toch een keer bij hem langsgaan, dus hebben we dat even in de versnelling gegooid. Zondag kwam Stip niet uit en zaterdag moest Jan zich overdag van zijn taken kwijten als KNMV instructeur in Lelystad.
Daarmee kwamen we op een beetje gek tijdstip uit. Zaterdag rond half zes (Ja Jan en Henk, sorry dat we wat later waren. Maar ja die rechterpols van Harm hè…) is niet het meest gebruikelijke tijdstip om op bezoek te gaan.

Het Verrassingen Team

Maar even wat PB-tjes uitgestuurd via onze eigen FB pagina en ik kreeg direct positieve reacties van Jos Wiersema, Henk Koning en Harm de Vries. Enkele anderen gaven aan heel graag mee te willen maar niet de gelegenheid te hebben.
Jan had een zijspan geregeld, maar Stip gaf aan dat niet te trekken in zijn conditie. Gelukkig heeft Henk een bijzonder mooie bloedrode Mazda MX5. Dat was een meer dan prima alternatief.

We hebben Stip thuis opgehaald en een bijzonder mooie rit langs de Oostvaardersplassen gemaakt. Twee man voor, twee man achter en een stralende Stip in de cabrio tussen ons in.

“Gelukkig heeft Henk een bijzonder mooie bloedrode Mazda MX5. Dat was een meer dan prima alternatief.”

Oude tijden herleefden! Wat was ons werk vroeger eigenlijk gaaf!
Gestopt voor een drankje bij The Boat House in Almere. Dat werd een langere zit dan verwacht en luidruchtig kwamen alle verhalen over tafel. De meesten van ons hadden elkaar rond de dertig jaar niet meer gezien. Een heuse ‘Motorrijderstafel’ midden op een terras aan het water in Almere.

Wij waren duidelijk niet de enigen die genoten van het ophalen van al die herinneringen. Om ons heen werden regelmatig de oren gespitst en echte motorrijdersgrappen werden gemaakt toen een leuke dame aanbood foto’s van ons te maken. Zelfs die grappen werden vandaag in de zon gewaardeerd door de overige gasten.
Het was een warme avond in alle opzichten. Niet in het minst door de oprechte gevoelens elkaar na zoveel jaar weer eens te zien en te horen hoe het ons in het leven was vergaan.
Stip was op stoom en de combinatie met Harm deed de rest.
Post NL had het als slogan “kleine moeite, groot plezier”. Moeite was het niet eens, maar het plezier van Eric te zien was ons heel wat waard.
Topavondje met als afronding de toezegging aan elkaar een grotere reünie te willen organiseren.
Een mooi voornemen dat we als Motorrijders Anne Frankstraat (M.A.F.) toch maar eens moeten laten gebeuren lijkt me.

Tekst: Ron Betist

Eric Stiphout, motoragent in hart en nieren

Een paar weken terug kreeg ik op de Facebookpagina van deze website, contact met een motorrijder in hart en nieren. Eric Stiphout is gepensioneerd motor-agent en na wat aandringen was hij gelukkig bereid om een deel van zijn verhalen op Ikzoekeenmotor.nl te delen. Waar we blij mee zijn, om meer dan 1 reden!! Hier zijn eerste “unieke verslag en foto’s….

Eric Stiphout in functie

“Mijn naam is Eric Stiphout, ik ben 69 jaar en woon sinds 1 jaar en 4 maanden in Roermond. Van oorsprong ben ik een Amsterdammer. Na 12 ambachten en 13 ongelukken, ben ik op mijn 25-ste naar de politieopleiding gegaan. Ik ben na de school begonnen aan het bureau Leidseplein. In dat pand zit nu de Buldog, een coffeeshop. Na een paar jaar straat agent ben ik in 1979 overgestapt naar de Verkeersdienst van Amsterdam, met name naar de motordienst. 

Tekening door Jos Wiersema

De motordienst is/was, een grote familie (net als bij de burger motorclubs denk ik) en bestond in die tijd uit circa 80 motorrijders, enkele rij-instructeurs en kader leden.
Ik heb daar mijn rijbewijs A opleiding gekregen en afgereden bij het CBR. Daarna kreeg ik een voortgezette rijopleiding van 2 weken, waarbij je met je eigen instructeur door heel Nederland crost. Veel dijkwegen waar ze nu de motoren willen gaan weren. Ook motorgymnastiek maakte deel uit van de opleiding. Na deze grondige opleiding was de volgende opleiding de “zijspan-opleiding.” Voor mij duurde deze 1 week. Gedurende die week rij je met de instructeur in/op de bak. Je krijgt er wel dikke polsen van want de Hollandia bakken van de combi’s waren niet geremd. Bij remmen moest je dus het stuur wat naar rechts duwen/trekken om het gewicht van de bak met instructeur op te vangen. Bij het optrekken moest je juist naar links sturen om de rechts gemonteerde bak mee te trekken. We leerden ook nog wat kunstjes zoals met de bak in de lucht rijden.

Tijdens de surveillance haalden we die grappen ook wel uit. Na 2 jaar motoren rijden, op BMW’s en Guzzi’s, werd ik hoofdagent en kreeg een snelle auto opleiding, de HRT genoemd en dat staat voor hogere rijtechniek. We reden in de Alfa spider 2000 in politie uitvoering en met de golf GTI onopvallende auto. Deze opleiding duurde 2 weken. Mijn werkzaamheden bestonden nu uit de motorsurveillance in en om Amsterdam, begeleidingen van het Koninklijk Huis, zwaartransport begeleidingen en de autosnelweg surveillance met de Alfa’s met open dak, in de stijl van de Rijkspolitie Porschegroep. Wij reden zomer en winter door op de motoren en Alfa’s en als er veel sneeuw lag dan surveilleerde we op de combi’s.

Eric in de bak, tijdens de krakersrellen

Tijdens de krakers rellen in die tijd en de kroningsrellen werden wij bij de Mobiele Eenheid ingezet met de combi’s. Het leek wel oorlog soms en aan beide kanten vielen gewonden.

Na 5 jaar motordienst en ringwegsurveillance kreeg ik de kans om opgeleid te worden tot allround rijinstructeur. 10 maanden naar de Verkeersschool voor de Gemeentepolitie te Noordwijkerhout. Daar haalde ik mijn grote rijbewijzen C, D en E.  Vervolgens de instructeurs opleidingen A, B, C, D, E, en het rijks-examen afgelegd.

Ondertussen kon ik best een beetje sturen op alles wat wielen heeft. Terug naar de Verkeersdienst waar de rijopleidingen ook onder vielen. Ik hield me bezig met de 2 weken durende Voortgezette rijopleidingen auto aan jonge politieagenten, met de cursus Hogere Rij-Techniek voor leden van het observatieteam en autosnelweg surveillanten, de Specialistische Rijopleiding SRO, opleidingen van M.E. Chauffeurs en chauffeurs op de waterwerpers. De motoropleidingen kon ik daarmee niet verenigen helaas.

Privé reed ik geen motor. Naast de gezinsauto was dat toen niet haalbaar.
In het jaar 2001, stond ik met een cursist achter het stuur, te wachten voor het rode verkeerslicht op de autoweg, de Haarlemmerweg te Amsterdam. De bestuurder van een busje zag ons en het verkeerslicht over het hoofd en knalde met volle vaart achter op onze Golf VR6. Hierbij heb ik een whiplash opgelopen en heb 9 maanden, 3x per week met begeleiding moeten revalideren. Het is vanaf hier nooit meer goed gekomen met mijn gezondheid en in 2002 ben ik helaas voor 100% afgekeurd.”

Na ongeveer 30 jaar van trouwe dienst, liet de lichamelijke gezondheid van Eric hem helaas flink in de steek, en daarover vertelde hij aan de redactie van Ikzoekeenmotor.nl het volgende:

“Ik wil jullie nog vertellen over de VIP behandeling die mijn oud collega’s, na 30 jaar voor mij bedacht hadden omdat ik regelmatig in het ziekenhuis lag met luchtweg of andere infecties. De oorzaak hier van is CLL, chronische lymfatische leukemie. Mijn weerstand is door deze ziekte bijna nihil. De kankercellen en de chemokuren schakelen massa’s witte loedlichaampjes (die je verdediging zijn tegen infecties) uit. Vorig jaar had ik 4 longontstekingen waarbij ik 3x opgenomen ben in het ziekenhuis en aan een infuus lag met speciale antibiotica want ik ben door dit alles ook nog eens overgevoelig of allergisch voor penicilline en diverse andere medicijnen. Ik hoop nog wat jaartjes mee te mogen doen maar het wordt steeds moeilijker om mij weer op de been te helpen. Een van de infectie ziekten, gordelroos, kreeg ik ruim 3 jaar geleden. De buitenkant is goed genezen maar binnen in zijn groepen zenuwen beschadigd en die herstellen maar niet. Daar door kan ik maar korte stukjes lopen en heb ik een scootmobiel aangeschaft. Groetjes Eric. ”

Ik (John/redactie) hoorde van Eric nog dit trouwens, als een PS op een latere e-mail:

“John in mijn eerste verhaal vergeet ik dat ik ook deel heb uitgemaakt van het demonstratieteam. Wij traden bijv. op tijdens taptoe Delft en op het Veronica’s motorsportgala in Ahoy Rotterdam. Zaten we met Vanessa en de Dollydots in één programma. Ik schrijf je hier later over, met een paar foto’s van dat we trainen.”

We houden vanuit de redactie contact met Eric. Blij dat hij zich hoe dan ook op “iets met wielen eronder blijft voortbewegen” al is het dan met wat minder halsbrekende capriolen dan vroeger. Eric, we zijn erg benieuwd naar meer verhalen van je. #WordtVervolgd