Categorie archieven: Motorreizen

Itchy Boots, een samenvatting van 65.000 kilometers motorreizen

Itchy Boots vertrok in december 2021 in Zuid-Amerika in Patagonia en eindigde eind november 2021 na 65.000 kilometers motorreizen in het noorden van Alaska. Ze is een jaar onderweg geweest We publiceerden hier op Ikzoekeenmotor.nl met regelmaat haar mooiste opnames en hier tonen we een documentaire van anderhalf uur, die terugblikt op deze serie motorreizen. Een uniek verslag met de mooiste highlights en ook erg fijn om te kijken als je alle 148 afleveringen gezien hebt. Ons advies is dan ook: ga er eens lekker voor zitten en geniet van deze prachtige film.

Hans en Dia in Peru

Afdrukje via Polarsteps

Hans en Dia zijn op hun reis door Zuid-Amerika inmiddels in Peru beland. Deze tekst schreef Hans op 30 december, vorig jaar. Twee dagen geleden dus.
Zit je toevallig op Facebook en wil je alle verhalen van Hans en Dia volgen, kijk dan eens op Motorcycle Travels. Even op deze groene regel klikken dan. 

Canon del Pato.

Terug naar de kust, nee niet het liedje van Maggy McNeal uit 1976, maar de N3 die van Charaz naar de kust loopt. Een belevenis tussen de hoge bergen. Er zijn wel veel gaten in de weg. Ik moest denken aan het pylonen rijden op rijles. En soms mis je er toch nog eentje. Gelukkig kunnen de spaakwielen van de Vstroms wel tegen een stootje. Het was een onvergetelijke route, 130 km slalommen in de bergen en genieten van de uitzichten.

We reden achter een vrachtwagen een dorp in en nadat de papieren waren gecontroleerd werden wij staande gehouden. Je denkt argh, wat nu weer. Maar de goede man wilde alleen maar weten waar we vandaan kwamen en waar we heen gingen. Hij meldde dat alles op de weg veilig was en vind het leuk dat we zijn land bezochten. De handen werden geschud en daar gingen we weer. Zo leuk! De weg langs de kust is grotendeels snelweg en minder boeiend. Trujillo is een grote havenstad met 800.000 inwoners, de derde stad van Peru.

Route 66 op een Harley Davidson

Deze aflevering van Matt Laidlaw is het tweede deel van een motortrip die twee groepen motorrijders door Amerika maken. Deel 1 publiceerden we gisteren: Tombstone on a Harley Davison. In dit tweede deel volgen we de mannen op hun route naar het westen. Met gelukkig veel meer zon en minder regen dan in de vorige video. We zien dat de historie van alle soorten mijnindustrie is vervangen door toerisme. Een prachtig gebied voor motorrijders.

Tombstone op een Harley Davidson

Tombstone is een toeristisch mijnplaatsje uit het oude Amerikaanse (wilde) westen. Matt Laidlaw runt met zijn familie al 60 jaar een grote Harley-Davidson zaak en gaat met een stuk of tien vrienden een roadtrip maken. Ze rijden samen met een bevriende motorclub. Vanuit zuid Californië naar Tombstone Arizona. Dit is deel 1 van de trip. Puur toevallig rijden ze veel dagen met behoorlijk wat regen. In een volgende post bekijken we deel 2 waarin de motorreis verder gaat op Route 66 naar het Westen.

Rommelige benzineprijzen, rijden door riviertjes, Hans en Dia vanuit Bolivia

Hans en Dia rijden momenteel door Bolivia. Vanuit Vallegrande schreef Hans den Ouden ons 17 december j.l. dit verslag.

Zit je toevallig op Facebook en wil je alle verhalen van Hans en Dia volgen, kijk dan eens op Motorcycle Travels.

“We vertrokken om 09:00 uit Tarabuco. We hadden niets meer te eten en de winkels waren nog dicht, dus ontbeten we in het hostel. Dat was overigens prima.

De temperatuur was laag en alle lagen moesten aangetrokken worden. Bovendien was de lucht nogal dreigend. Er moest eerst getankt worden. In Bolivia zijn er twee prijzen, een voor locals en een voor buitenlanders. Dat is omdat de Boliviaanse regering de benzine sponsort voor de inwoners.

Met buitenlandse nummerplaten krijg je dus het hogere tarief, tenzij je de benzine eerst in een jerrycan doet en dan in je motor. Lang verhaal kort: doe je een beetje onnozel dan krijg je de tank gewoon gevuld voor de lagere prijs- het scheelt de helft. Daarna over prachtig asfalt de weg op naar het oosten. Totdat 120 km voor Vallegrande het asfalt ophoudt en de gravelweg door de bergen begint. En wat voor een weg. Allereerst moesten we drie keer door een riviertje.

Ik ben er eerst doorheen gelopen en daarna met de motoren. De bedding lag vol met keien en ik moest dus mijn voeten aan de grond houden want als je voorwiel op een kei klapt, dan … In ieder geval ben ik drie keer met beide motoren aan de overkant geraakt zonder om te gaan! Het was hard werken op de weg verder en we vorderden langzaam. Je ziet het eindpunt maar langzaam dichterbij komen en denkt als we dat maar voor donker halen.

De uitzichten waren evenwel schitterend en we genoten daar met volle teugen van. Overigens was er eerder ook geen enkel dorp met een hostel. We passeerden drie dorpjes, met slechts een paar honderd inwoners op 200 km en verkeer was er ook nauwelijks. Ik telde 10 auto’s op de hele dag- De temperatuur wisselde de hele dag, van 10°C tot 32°C en van off-road rijden krijg je het sowieso warm. We hebben meerdere keren lagen uitgetrokken en later weer aangetrokken. Het is wel droog gebleven.

We reden eerst omlaag van 3000 meter naar 1100m, daarna weer omhoog naar 2700m en Vallegrande ligt op 2000 m. Uiteindelijk bereikten we in de schemering Vallegrande, op iOverlander had ik al een hostel uitgezocht.

Ze hadden plaats en de motoren staan in de gang tussen de kamers. We waren te moe om nog te gaan eten, dus met een broodje op de kamer lagen we om 21:00 op bed.

Morgen uitrusten… Dan kunnen we daarna weer fris op pad, zoals deze prachtige ezels.

¡Tenemos Que descansar!”