Tag archieven: Stories from abroad

De nieuwe Indian Chief Vintage Sturgis, SD Edition

Indian Motorcycle onthulde gisteren de nieuwe Indian Chief Vintage Sturgis, SD Edition. Dit gebeurde tijdens de 86e editie van de Sturgis Motorcycle Rally, een eerbetoon aan de rijders en hun motoren die met deze rally begonnen zijn in Sturgis, South Dakota, in 1938.

Het was een Indian Motorcycle-dealer en een groep Indian Motorcycle-rijders die in 1938 in Sturgis, South Dakota, bijeenkwamen, gedreven door een simpele wens om te racen. De nieuwe Chief Vintage Sturgis, SD Edition is geïnspireerd op deze legendarische rijders, wier passie voor het merk de aanzet gaf tot wat later ‘s werelds meest iconische motorrally zou worden.

Het gelimiteerde model heeft een klassieke tweekleurige Indian Motorcycle-lak in rood en crème en een veelkleurig Indian Motorcycle-hoofdtooi-logo dat doet denken aan de kenmerkende esthetiek van Indian Motorcycles uit de jaren 30. Genummerde badges tot 125 herdenken het 125-jarig jubileum van het merk, terwijl een geschilderd nummer 56 op de zijplaat een eerbetoon is aan de handgeschilderde nummers die de oorspronkelijke racers op hun motoren droegen in Sturgis, South Dakota, tijdens de beginjaren van de rally.

“Als je bedenkt hoe ver het is gekomen en hoeveel het is gegroeid in bijna 90 jaar, is het ongelooflijk dat het letterlijk allemaal begon met een Indian Motorcycle-dealer en een groep Indian Motorcycle-rijders”, aldus Mike Kennedy, CEO van Indian Motorcycle. “Wat het nog cooler maakt, is dat het destijds allemaal gebaseerd was op een simpel verlangen om samen te komen en een levensstijl en een geest van vrijheid te vieren die je alleen kunt vinden door motor te rijden, en dat is tot op de dag van vandaag nog steeds zo. Deze motor is bijzonder omdat hij een eerbetoon is aan die oorsprong en aan die geest die alle rijders delen.”

Georganiseerd door een lokale Indian Motorcycle-dealer en een legendarische motorclub, bestond de eerste bijeenkomst in de Black Hills uit negen rijders en trok ongeveer 200 toeschouwers. Het evenement combineerde schilderachtige ritten, races en kameraadschap en legde de basis voor wat later ‘s werelds grootste motorrally zou worden.

De Indian Motorcycles die bij dit eerste evenement aanwezig waren, bevestigden de positie van het merk als een belangrijke pijler in de geschiedenis en het ontstaan ​​van Amerika’s meest legendarische motorrally.

De nieuwe Chief Vintage Sturgis, SD Edition combineert iconische Amerikaanse stijlelementen met moderne prestaties en hoogwaardig vakmanschap. Belangrijkste kenmerken zijn onder andere:

  • Luchtgekoelde Thunderstroke 116 V-twin motor met een koppel van 156 Nm.
  • Exclusieve, op erfgoed geïnspireerde lak en graphics die een eerbetoon zijn aan de Indian Motorcycles uit de jaren 30, die in die tijd prominent aanwezig waren en de basis vormden van wat later Amerika’s meest legendarische motorrally zou worden.
  • Klassieke Indian Chief-stijl met afgeschuinde spatborden, verlichte oorlogshoed, spaakwielen, Vintage Espresso Solo-zadel en Vintage-stuur.
  • Motorafwerkingen geïnspireerd op het erfgoed, met gelakte cilinderkoppen, stoterstangen en zwarte cilinders die doen denken aan Indian Motorcycle-modellen uit de jaren 40.
  • Drie selecteerbare rijmodi: Tour, Standaard en Sport.
  • Rond touchscreen van 101 mm (4 inch) met RIDE COMMAND ®-functionaliteit , app-gestuurde navigatie, Bluetooth ® -connectiviteit en stapsgewijze navigatie*.

Voor meer informatie over Indian Motorcycle kunt u terecht op IndianMotorcycle.eu.

Noordwaarts door Thailand, op de motor

Op de redactie zijn we al jaren fan van Joe Ryan. Deze relaxte YouTuber reist op zijn Royal Enfield over de hele wereld en nu (in deze opnames) door Thailand. Joe komt zelf uit Australië. Hij neemt de kijkers mee, de hele wereld over.  De prachtige beelden en de toelichtingen van Joe zijn super relaxt om naar te luisteren. Van luisteren naar Joe wordt je ‘zen’. Dit wordt een prachtige route door de bergen. Aflevering 3  in de serie Thailand. De foto links boven komt van zijn Instagram account Freewayproject.

Joe rijdt verder noordwaarts in Thailand om de beroemde Mae Hong Son Loop met zijn 1864 bochten te volgen. Hij ziet een kudde waterbuffels en prachtige uitkijkpunten. Via een dennenbos en onverharde paden rijdt hij verder langs de grens tussen Thailand en Myanmar. En hij ontmoet Karin. Wordt vervolgd. Klik op de groene TAG “Joe Ryan” hieronder om meer afleveringen van hem te bekijken.

Het Zuiden van Chili op de Carratera Austral

(Een artikel in de serie van Hans den Ouden,
de motoravonturen die hij samen met Dia beleeft
kun je ook volgen via deze groep op Facebook)

Het zuiden van Chile, Patagonië is werkelijk een prachtig gebied om door heen te rijden op de motor. Prachtig slingerende wegen en ongelofelijke vergezichten. Zo’n streek waarvan je denkt, hier wil ik nog wel eens heen.

Het heet daar Región de Los Lagos, ofwel het gebied van de meren. Er zijn negen grote meren, maar in totaal zijn er honderden kleinere meren in het gebied.

We verlieten Hospedaje Luchito in Mañiguales na het ontbijt, rond 08:30. We zouden vandaag rustig aan doen op de Carretera Austral (Ruta 7) en rijden naar Villa Santa Lucía, ongeveer 250 km naar het noorden. Daar is ook de afslag richting de grens met Argentinië. De omgeving is schitterend en de uitzichten fenomenaal.

Er zit wel een stukje gravel in. Op de heenweg waren we hier ook, alleen dan rij je naar boven en nu naar beneden en dat is een stuk lastiger. De haarspeldbochten en dan vooral de bochten naar rechts in de losse gravel zijn een uitdaging. Niet in de laatste plaats omdat er best wat auto’s de andere kant op reden. Dan heb je weinig ruimte en auto’s produceren veel stof, waardoor je ook vaak niet ziet waar je rijdt. Nou ja we hebben het weer gehaald zonder valpartijen. Na de gravel volgt er een heerlijke weg langs de rivier. Talloze bochten zijn je deel. De vergezichten zijn fenomenaal.

Watervallen en gletsjers, het is allemaal even schitterend. Er zijn, zoals ik al zei, veel enorme meren in dit gebied, de weg loopt er vaak vlak langs. In Villa Santa Lucia verbleven we in de Hospedaje El Mate, het is achter in het dorp en het is een prima plek. De motoren staan in de schuur, de kamer is goed en de douche is uitstekend. Wat wil een vermoeide reiziger nog meer? Natuurlijk wil hij eten, aan de andere kant van het dorp zit een restaurantje met één tafel. Het heet Donde La Betty. We aten er een vis met salade. Overigens het dorp heeft zes straten en een minimarket waar de schappen vrij leeg waren. Ze hadden wel lekkere kersen en bananen. s’ Avonds is er niets te doen in het dorp.We keken daarom naar een aflevering van “Wakker in Paraguay” over Nederlanders die daar hun heil zoeken. Het is de moeite waard.

We keken naar het traject van de volgende dag op de route apps. De weg naar het noorden in Argentinië, de Ruta 40 leek afgesloten te zijn door bosbranden. Nou ja we zullen wel zien, want er zijn eigenlijk geen alternatieven. Wordt vervolgd…

North on Ruta 7, motorrijden in Chili

(Een artikel in de serie van Hans den Ouden,
de motoravonturen die hij samen met Dia beleeft
kun je ook volgen via deze groep op Facebook)

De Carretera Austral.

Een prachtige route in Chili. Hans schrijft ons…

Van Puerto Río Tranquilo vertrekken de toeristenbootjes naar de marmergrotten. Het is dus een zeer toeristisch plaatsje. Dat heeft dan weer als voordeel dat er veel hotels en cabañas zijn en ook veel eetgelegenheden. We vonden een leuke plek in Cabañas ronde Joaquin en laadden de motoren af.

Na een lekkere douche liepen we het dorp in om te eten en maakten we een avondwandeling. Juist toen we bij het meer aankwamen verschenen er een aantal gauchos met hun paarden om ons te vermaken. Ik heb geen enkel verstand van paarden, dus we moeten Google Lens laten uitzoeken wat voor soort paarden het zijn, Criollo paarden of Paso Fino. Maar het gaf mooie beelden bij zonsondergang. Ik kwam er achter dat door al het geschud en getril op de slechte wegen van de afgelopen dagen mijn E-reader is bezweken.

Mijn MacBook heeft het geschud gelukkig overleefd. De volgende dag reden we verder richting Cohaique. De weg is de Ruta 7, ook wel de Carretera Austral geheten is een weg van 1240 km die  van Puerto Montt naar Villa O’Higgins loopt en in de jaren 80 af was.

De weg bestaat weer voor een groot deel uit losse gravel en het is inspannend rijden op zulke wegen. We deden ruim 4 uur over 100 km. Het vervelende van rijden over gravelwegen zijn de hoeveelheden stof die opwaaien door het andere verkeer. Ook voor de motorrijder die achter rijdt is het stof vaak een probleem om de weg en de gaten en kuilen te zien. Daarom rijdt Dia vaak een flink stuk achter me, zodat ze er minder last van heeft.

We waren hier drie weken geleden ook, op weg naar het zuiden. Er zijn weinig alternatieven, dus je rijdt dezelfde weg weer terug naar het noorden. Wat echter veranderd was in die drie weken waren de wegwerkzaamheden. Een flinke laag nieuwe diepe gravel maakte de weg extra uitdagend.

Wat geweldig is dat je veel langs meren rijdt en uitzicht hebt op de bergen. Een deel van de route loopt langs het Parque Nacional Cerro Castillo. Bij Cohaique waren we toch nog vrij vroeg. Het is een drukke stad met zo’n 55.000 inwoners en vooral ook druk verkeer.

De omgeving is prachtig, de stad wordt gezien als de laatste stad van Chili en de poort naar Patagonië. De steden hier zijn allemaal van vrij recente datum, Cohaique werd in 1929 gesticht.

We wilden liever buiten de stad verblijven en daarom besloten we, na het voltanken van de motoren toch nog maar even door te rijden. Zo kwamen we aan het eind van de middag in Mañiguales.

We reden al met al ruim 500km. Een hospedaje, Hospedaje Lucito, was snel gevonden, maar de eigenaresse verhuurde eigenlijk alleen kamers, echter voor €10 extra kregen we het hele huis ter beschikking. Het lag wel buiten de stad en we houden er niet van, als we eenmaal afgestapt zijn, nog ergens heen te moeten rijden om te eten. Maar de eigenaresse kookte ook nog eens voor ons.

Wil je ook de Youtube video bekijken, die bij dit motorverhaal hoort?

7 sterke 250 cc motorfietsen

Via Supreme Bikers op YouTube kwamen we een tijdje terug deze compilatie tegen. Ze noemen het 7 sterke 250 cc motoren. Het zijn types waarvan we er een aantal op de Nederlandse markt niet eens tegenkomen.  Maar een mooi rijtje om eens naar te kijken. We zien dat de ontwikkelingen voor de lichte motorfiets niet stil staan.