Tag archieven: 121 motorfietsen

Jan Braber, zijn motorfiets moet een kunstwerk zijn

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Laat ik beginnen mij voor te stellen. Jan Braber, woonachtig in Zonnemaire in die altijd weer mooie provincie Zeeland. De familiegeschiedenis heb ik uitgezocht tot 1625 en alle roots liggen in Zeeland. Mijn ouders zijn na de oorlog vertrokken naar Holland –zoals de Zeeuwen dat noemen. Mijn werkend leven heb ik eveneens in Holland doorgebracht, maar al heel snel had ik me voorgenomen bij de eerste beste gelegenheid terug te keren naar mijn thuis -Zeeland.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Zeker heb ik een bromfiets gehad. De eerste was een Typhoon in 1966.
Hij kwam met de boot en de bodedienst uit Brouwershaven, Zeeland. Daar hadden mijn grootouders een rijwielhandel annex huishoudelijke apparaten. Al na een paar maanden maakte een 80jarige boer op een trekker een eind aan de brommer en bijna aan mij. Hij dook plotseling mijn rijbaan op en ik klapte frontaal op de neus van de trekker. De 80 jarige, niet bijster snel met zijn reactie, eindigde met het grote achterwiel van de trekker bovenop mijn met tomaten plukken verdiende Typhoon. Total loss natuurlijk.

De tweede was een Eijsink. Met vijlen en verstelbare sproeiers kreeg ik hem tot 70 km per uur. Uiteraard reden we in die tijd nog zonder helm en geheel op het gehoor. Dat leverde weer veel oei momenten op en weer een crash. Ditmaal gooide de directeur Gemeentewerken in Waddinxveen zijn portier zonder te kijken open. Hij begreep niet waarom hij plotseling met al zijn brieven op de straat lag en ik begreep niet waarom ik op de stoep van het postkantoor weer durfde te kijken. Schaafwonden, kneuzingen en weer een bromfiets total loss waren mijn deel.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Dat moet ergens in de 80er jaren zijn geweest. Dat was de Kawasaki Z650.
Een moorddadig ding. Ik kocht hem bij Sjaak Korteland in Hardinxveld Giessendam. Hij werkte toen nog vanuit zijn schuurtje achter zijn huis.
Ik kwam regelmatig bij Sjaak ook in zijn nieuwe pand. En daar is het magische moment voorgevallen. De uitgang van de zaak van Sjaak was een pad tussen 2 grote panden met van die metalen wanden. Een motorrijder startte daar een motor met het geluid van een bommenwerper. Zware roffel lichtelijk onregelmatig en het wegrijden ging met een oorverdovend prachtig geluid gepaard. Dit was bijzonder, merkte ik en ik rende naar de plek des onheils. Echter het enige wat ik zag was de in het zwart leer gestoken rijder en de groene nummerplaat van Sjaak. Aha, proefrit dus. Mijn besluit was, als het leren pak terugkomt, dan is die motor van mij.
En hij kwam terug. Hij dook met Sjaak het kantoor in. Ik nam een kop koffie en oefende alvast de aankoopstrategie voor de motor waar ik inmiddels op had plaatsgenomen. Een Moto Guzzi Le Mans II. Man man wat een apparaat. En toen kwam het leren pak naar buiten. Sjaak had een pokerface het leren pak glimlachte. Podverdikkeme, wat betekent dat! Ze gaven elkaar de hand en ik hoorde dat de papieren in orde gemaakt zouden worden. Gloeiende gloeiende, mis. Ja zei Sjaak, soms komt er wel eens één op mijn pad. En ik vroeg of ie mij een seintje wilde geven als het zo ver was. Een jawel, een paar maanden later had ik een Le Mans III.

De Proefrit. You love it or hate it. Dat is vrij vertaald wat Sjaak me liet weten. Het is een eigenwijs ding, die graag rechtuit wil. Het zou zo maar kunnen dat je bij de eerste bocht alweer terug komt. Het was wennen, maar ik vond het prachtig. Hier en daar een klap verkeerd en werken op dat ding. Geen allemansvriend.
Ik heb daarnaast nog andere motoren gehad zoals de VFR750, een Honda Hornet 900 en een Guzzi Griso 1100. Intussen verkocht ik nog een keer de Le Mans en daar kreeg ik zo’n spijt van dat ik weer op zoek ben gegaan naar een andere. Ook weer verkocht. Nu rijd ik een caféracer op basis van een Moto Guzzi Le Mans III (Zie foto bovenaan artikel.)

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Nee, ik ben absoluut geen mooi weer rijder. Alhoewel ik moet eerlijk bekennen dat ik nu wel wat vaker naar buienradar kijk.
Ik heb op de motor alle weertypen al wel een keer meegemaakt.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Geen, ik ben zeer tevreden met wat ik heb. Ik zou de prijs liever benutten om een motorvriend uit te nodigen en een reis naar het Kremlin maken. In de karresporen van Napoleon.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Dat was zonder meer een rondreis in Amerika. Met mijn vrouw hebben we een fantastische reis door het “Wilde Westen” gemaakt. 5600 km prachtige natuur, stapels herinneringen, fantastische ontmoetingen in 3 weken op een Harley Road King. Wat een tractor is dat zeg. Ruim 350kg staal, inclusief 2 personen, bagage en benzine ruim 600 kg op 2 wielen. Als het eenmaal loopt op de highway gaat het wel, maar parkeren en in de mountains. Vreselijk.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Zeker, dat is in september 2021 naar Mandello del Lario, daar waar de Moto Guzzi fabrieken staan. Het merk bestaat dit jaar 100 jaar. Daar moet je bij zijn natuurlijk.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Absoluut niet.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Heel veel. Vrijheid, plezier, bijzondere ontmoetingen en het warm welkom in elke groep van motorrijders. Hartelijke vrienden in Noorwegen en ga zo maar door.
Daarnaast is het een enorme stimulans in het creatieve deel van mijn leven geweest. Daar waar ik vaak bezig ben met schilderijen, objecten en allerlei ontwerpen brengt de motor mij prachtige vergezichten, objecten langs de route, bijzondere gebouwen en niet te vergeten de motor op zich.
Wat mij betreft moet alles aan de motor kloppen. Vormgeving, kleur, de juiste wielen, rempotjes, handles etc. Kortom ik kijk ernaar als naar een kunstwerk. De zoektocht is naar de juiste compositie, de kleurstelling en de details.

Ik moet de motorfiets in de woonkamer kunnen zetten en er telkens weer vanuit welke hoek dan ook naar kunnen kijken, zonder dat het saai wordt.
Dan heb je de juiste motorfiets in je bezit. Moet natuurlijk ook fijn zijn om op te rijden.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

De aandachtige lezer heeft al wel uit het verhaal kunnen opmaken dat ik van het jaar 1950 ben.
De vraag doet zich dan voor, hoe lang kan je de motor nog rijden.
Uiteraard is dat afhankelijk van je fysieke en geestelijke gezondheid. We gaan er even van uit dat die nog in orde is. Dan is mijn antwoord: “Heel lang”.
Met de motor ervaring die velen hebben opgebouwd, weten zij precies waar ze wel en niet moeten zijn. De snelheid heb je zelf in de hand. En mocht je motor te zwaar voor je worden, wat let je dan om een lichter exemplaar te gaan rijden.
Kortom: Als motorrijder moet je je altijd aanpassen, wel nu in deze zin ook.
Ik wens elke motorrijder en lezer van deze column heel veel motorplezier. Ik zwaai naar je!

Oh, en wil je wat van mijn kunstwerken zien, kijk dan op www.janbraber.nl

Ben van Helden en zijn 121 motorfietsen

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Ben van Helden en ik loop sinds 1950 op dit bolletje rond. Geboren in Utrecht ben ik, niet veel verder, in Zeist terecht gekomen waar ik een atelier heb, waar we exclusieve sieraden maken en een opleiding edelsmeden verzorgen.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

De allereerste brommer was een TOMOS 2L die ik overnam van mijn oudste broer want die kocht een auto. Ik was 16 dus het mocht. Het was helaas geen Puch want die waren wat duurder maar de Tomos was eigenlijk hetzelfde op de koplamp na dan. 2L slaat op de twee versnellingen. Er was ook een 3L, die had er drie. Daar moest natuurlijk een illegaal hoog stuur op want we zaten aan het begin van de chopperrage. Easy Rider was niet ver weg meer. Later heb ik nog verschillende brommers gehad.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Het moet ergens in 1965 zijn geweest dat ik met een vriend even mee ging naar Zeist om te kijken naar een JAWA die hij wilde kopen. De verkoper had verschillende motoren staan waaronder een zeer budgetvriendelijke DMF. Zoek die maar eens op. Voor 15 gulden werd ik eigenaar van een incomplete 175cc motorfiets. Het JLO blok zat vast en ernaast lopend heb ik hem naar De Bilt gebracht waar ik een sleutelplek had. Met een blok hout en een zware hamer werd het blok weer “los” gemaakt. WD40 bestond nog niet. Zo begon een hele reeks projecten waar maar geen einde aan lijkt te komen. Inmiddels zit ik op nummer 121 als ik mij niet vergis. Daarna kwam er een oerdegelijke BMW R25 waar ik mijn rijbewijs op haalde middels een oefenvergunning, dat kon toen. Rond 1999 ontdekte ik een voor mij onbekend merk, de Zwitserse Condor en startte de Condorclub-Holland. We hadden met maar één lid de kortste ledenvergaderingen die je kunt bedenken. Toen de verzameling bijna compleet was heb ik alles weer verkocht. Verzamelen en hebben is mij te statisch. Die dingen staan er maar terwijl ze gemaakt zijn om te rijden. Het weten, zoeken en scoren bevalt mij beter.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

De categorie mooi weer past beter bij mij dan een doorrijder. Motorrijden doe ik alleen voor de lol. Als ik tegenwoordig tijd heb, en dat is zelden, pak ik de motor en ga, zonder navigatie, gewoon rijden. Meestal zonder vooropgezet plan. Rij gewoon mijn neus achterna. Dan kom je op de gekste plekken en de terugweg is altijd weer een verassing. Tegenwoordig maak ik niet veel kilometers meer per jaar, zo rond de tweeduizend. Dat is genoeg en ik werk aan huis dus moet echt wat verzinnen om er uit te gaan. Natuurlijk heb ik wel grotere ritten gemaakt. Meestal naar een Harley treffen maar ik heb altijd een hekel gehad aan kamperen dus ik ging meestal maar één dag kijken. Ging wel regelmatig mee met ritten van de lokale Harleyclub maar dat was meestal van de kroeg naar het café en weer terug naar de kroeg. Dat doe ik niet meer omdat het gewoon niet meer verantwoord is. Er zijn teveel mensen die zich ergeren en het is te druk met al die idioten op een racefiets.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Daar heb ik wel een lijstje voor. Bovenaan de aloude Harley WLA oftewel de Liberator, maar het mag ook een WLC zijn. Daar heb ik er verschillende van gehad en die ga je toch missen. Maar de grijze 2021 FAT BOY vind ik ook wel erg aantrekkelijk alleen die 28000 euro liggen er na de coronadip even niet. Ook een BMW R75 uit de WW2, of zijn tegenhanger de Zündapp, zie ik ook graag in mijn schuurtje staan en die vallen in dezelfde prijsklasse. Van alle motoren die ik gehad heb was er eigenlijk nooit eentje nieuw. Mijn voorkeur gaat uit naar de wat obscure motormerken zoals Condor, Junak, Ural, AWO en natuurlijk Harley. Ik heb altijd wel een Harley gehad op één jaar na maar dat is weer een ander verhaal.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

De ritten waar ik het meest van genoot waren de clubritten van de HDCN (Harley Davidson Club Nederland). Die waren altijd door het hele land en de ritten er naar toe waren top. Soms met 100 man een rit door het land met al die uitlaten die prachtige muziek maakten is iets om nooit te vergeten, een symfonie van staal. Als toetje waren er dan de ritten terug. Nog excuses aan die arme wandelaars en fietsers die vaak ineens geconfronteerd werden met een orkaan van geluid en glimmende motoren met daarop allemaal blije mensen die niemand kwaad doen.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Een bucket-list? Daar doe ik niet aan. Ik leef bij de dag en dat is vandaag en niet morgen en al helemaal niet gisteren. Probeer gewoon te doen waar ik interesse in heb en dat niet uit te stellen voor later want misschien komt er helemaal geen later. Dat lukt niet altijd, maar daardoor heb ik niet het gevoel van “had ik maar….”.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Altijd, ik kijk altijd of er nog wat leuks te vinden is. Heb zo door de jaren heen wat adressen en plekken om te kijken en er wordt mij regelmatig wel wat aangeboden. Sinds 1997 heb ik veel motoren op internet gezet en daar komen altijd wel reacties op. Ik verzorg ook de site van een motorbedrijf en daardoor komt er ook regelmatig wat mijn kant op. Meestal heb ik er het geld niet voor, maar soms is er budgettair wat ruimte te maken en dan staat er weer zo’n ding waar ik mij bij afvraag “wat moet ik hier nu weer mee”. Mijn hele site staat er vol mee. Ben nu bezig met een Ural 650 die ik in onderdelen kocht. De vorige eigenaar was enthousiast begonnen om er een bobber van te maken maar hij gaf het halverwege op.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Ik hoor vaak mensen zeggen dat motorrijden voor hen vrijheid betekent. Dat vind ik een beetje zielig klinken. Vrijheid zit tussen je oren en dat is er elke dag. Als je dat niet heb wordt het tijd om je leven eens nader te bekijken. Misschien wordt er “ontspanning” bedoeld.  Voor mij heeft motorrijden te maken met de motor zelf. Een motor daar zit je op en kun je beheersen en voelen. De techniek die er achter zit en die voel je. Vaak ook de spanning of je wel heel thuis komt en zonder technische problemen. Een auto daar zit je in en die beheerst jou en sluit de wereld buiten. Geen zak aan maar wel lekker comfortabel.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Ach, er is zoveel te vertellen over motoren. Het gaat vaak over rijden maar voor mij is het sleutelen belangrijker. Het is heerlijk om een low-budget project te scoren, die op te knappen en er dan op rond te tuffen. Tot de volgende zich weer aandient. Als ik weer een motor binnen heb, dan zoek ik altijd de geschiedenis van dat ding uit en zet dat vaak op mijn site.

Er is veel veranderd in de vijftig jaar dat ik rij. Het is vooral drukker geworden maar ook leuker omdat er veel vrouwen zijn gaan rijden. Maar al jaren verbaas ik mij over iets dat merktrouw heet. Als men een motor heeft van een bepaald merk dan zijn alle andere merken ineens niks meer en moet je bijpassende kleding aantrekken. Alle motoren zijn leuk, de een wat meer dan de ander.

Wat mij steeds meer opvalt als ik een rit maak, is dat er altijd automobilisten zijn die mij naar het leven staan. Ik ken ze niet eens en toch willen ze mij dood hebben. Ik vind de (auto)rijopleiding zo vreselijk slecht dat je voortdurend moet oppassen om niet van je sokken te worden gereden door automobilisten “die je niet zagen”. Veel bestuurders hebben geen idee hoe kwetsbaar je op een motor bent. Ze zagen je niet maar ze bedoelen: “we keken niet”. Er wordt geleerd om een papiertje te halen, niet om mee te doen met het verkeer.

Maar ach, een beetje anticiperen en ik ben er toch 71 mee geworden.

Meer weten over Bens Bikes? Check //www.bensbikes.nl