De BMW R80R (uit 1993) onder op de foto is al jaren lang de mascotte van onze website Ikzoekeenmotor.nl. Je komt hem regelmatig tegen op onze sociale media. Deze foto is gemaakt op een zonnige dag in april 2018 langs het Schelde-Rijnkanaal. Het eerste idee voor deze website is een jaartje eerder bedacht tijdens een rit op een Zundapp. In het allereerste artikel op onze site leggen we dit uit.
De BMW is ook nog steeds (vanaf de eerste dag af) de hoofdfoto op onze besloten Facebookgroep. De foto die je bovenaan deze groep en hieronder ziet, is op dezelfde zonnige middag gemaakt in Zeeland.
Onze besloten Facebookgroep is super gezellig en heeft inmiddels 5.000 leden die grotendeels op uitnodiging lid zijn geworden. Als je ook lid wilt worden kun je jezelf hier aanmelden.
Afgelopen woensdag ging ik ‘even’ tanken. Vanuit Roosendaal is dat een paar kilometer rijden naar Horendonk. Op een mooie zomeravond maak ik daar graag een lekkere omweg van. Die middag zei ik nog tegen mijn vrouw dat ik de rechter spiegel moest nakijken, want er zat al een tijdje een raar scheurtje in het zwarte kunststof.
Nooit de goden verzoeken
Dat had ik natuurlijk beter niet uit kunnen spreken. Je moet nooit de goden verzoeken. Toen ik die avond net buiten Horendonk een stevige verkeersdrempel nam, brak de spiegel af en kletterde over het Belgische asfalt. Netjes even gestopt en het afgebroken terugkijkertje mee naar huis genomen.
Dan merk je trouwens pas hoe vaak je in je rechter spiegel kijkt. Ongelooflijk hoe je dat ding dat mist. Thuis gekomen had ik mij meteen voorgenomen om die zaterdag even bij mijn trouwe motorgarage langs te gaan om een nieuwe spiegel te bestellen.
Gisterenmiddag kwam ik bij Corné (van Ginneken) van Van Ginneken Racing in Rucphen.
Van origine komt Corné uit de racerij en is hij één van de beste Ducati specialisten van Nederland. Met heel veel kennis over klassieke racers.
Corné ken ik al jaren, nog voor ik ooit mijn BMW kocht, en omdat die oude boxer motoren geen geheimen voor hem hebben, kom ik dan ook al jaren voor al mijn onderhoud bij hem. Mijn motor loopt vooral door hem als een zonnetje!
Wacht eens even!
Corné zocht op wat een originele rechter spiegel voor de oude R80 zou kosten, en die was stevig geprijsd. “Wacht eens even”, zei hij. “Ik heb nog iets boven in het magazijn liggen, twee zwarte Ducati spiegels, die zouden wel eens kunnen passen.
Corné moest wel even het schroefdraad uitboren en vervangen, mijn ruit demonteren om ruimte te hebben om ze erop te draaien, en even later zaten er twee prachtige Ducati spiegels op mijn oude BMW. Met als voordeel, net iets hoger en net iets breder. Ik keek niet meer deels tegen mijn eigen armen. Meer zicht dus.
De motor wordt steeds Europeser
Mijn zo origineel ogende BMW R80R is niet helemaal meer origineel Duits nu. Enkele jaren terug heeft Corné namelijk al Hyperpro vering onder mijn motor gezet. Progressieve (Nederlandse) vering uit de racerij, waardoor mijn motor veel fijner en comfortabeler is gaan rijden. En nu dus twee mooie Italiaanse spiegels. Mijn motor wordt steeds meer een echte Europeaan dus.
Thuis in de motorschuur, de spiegels moet ik nog wel even schoonmaken zie ik.Beide Ducati’s (zie foto boven ook) zijn te bewonderen bij Van Ginneken Racing.
Ik hou van lange schaduwen. Gisterenavond kreeg ik dus “motorjeuk” en maakte ik een spontane heerlijke avondrit. Op een hete zomerse avond. Het moest gewoon even, motorrijders kennen dat. Het was 28 graden en eigenlijk wat te warm dus. Ik maakte vanuit Roosendaal een “rondje Breda” over de dorpen heen en terug. Uiteindelijk had ik toch nog een 80 kilometers en een gezellig bezoek aan een goede vriend gedaan. Het was warm, maar met alle ventilatie opties in de motorhelm en motorkleding was het goed te doen. Zolang je maar blijft rijden. Bij stoplichten moeten wachten, dat is dan echt even zweten. In de buurt van Oudenbosch heb ik even mijn vizier verlost van een overleden insekt. Daar maakte ik deze foto.
“Gisterenavond had ik zin om even een uurtje uit te waaien. Een rondje toeren op de oude BMW R80R over de dorpen ten westen van Roosendaal. Dat was een fijn ritje. Toch ging ik twee maal “bijna onderuit”.
Deze route is getrackt met de REVER app.
Op een landweggetje (op de Boonhil onder Steenbergen) reed ik door een lange bocht ongeveer 50 km/uur. Ineens ging de achterkant van de motor wat glijden. Meteen wat gas terug en goed gestuurd. Gelukkig bleef ik op de weg. Daarna ben ik omgedraaid en even terug gaan kijken. Wat bleek, er lag er in ‘t midden een streep met kleine steentjes. Altijd link….
Even iets verder richting Halsteren besloot ineens een dikke houtduif uit de berm op te stijgen. Kom ik er aan, hooguit 60 km/uur. Heb ik de duif net aangetikt met de ruit en tevens iets geremd. Het beestje kwam met de schrik vrij. Goed afgelopen voor zowel de duif als mijzelf.
Een avondritje is ontspannend. Maar let op, hoe rustig het ook is…. We moeten scherp blijven!”.
Zaterdagmiddag. November. Boodschappen gedaan en het was een uurtje of twee in de middag. Droog herfstweer, het zal 10 graden zijn geweest. Afgelopen 2 weken kwam er net telkens iets tussen waardoor ik niet op de motor was gestapt. En dan jeukt het. ‘Voor hetzelfde geld staat het over een paar weken te sneeuwen en te ijzelen, nu kan het nog’ zei ik tegen mijn vrouw. Ze was het met me eens.
Snel even de wintervoering in mijn Macna-motorjas geritst, en de BMW buiten gezet. Gewoon even uitwaaien. Vanuit Roosendaal binnendoor over Kruisland, een heerlijke weg met prachtige bochten om sierlijk door te zwieren. Naar Steenbergen. Over die dijkjes toeren, het is zo heerlijk. Dan vraag ik me wel eens af of medeweggebruikers mij horen zingen, in mijn helm. Toch best frisjes, bedacht ik me onderweg, dus de route naar Bruinisse liet ik rechts liggen. Binnendoor over Halsteren naar Bergen op Zoom. Daar had ik nog steeds een te maken plaatje in gedachten. Mijn oude machine voor het prachtige Stadhuis op de Grote Markt. Stapvoets door een stukje wandelgebied, het is een puzzeltje om er te komen, maar met de motor kom je vanzelf overal. En ja, zie de foto, een plaatje toch?
Daarna, toen ik uit het centrum vertrok moest ik stoppen achter een verhuisauto en stond ik naast een prachtige splinternieuwe BMW 850 GS. Alle motortechniek van de afgelopen dertig jaar, die in mijn oude R80R was gestopt, is doorontwikkeld in deze nieuwe machine. Motorrijders naast elkaar, en ook nog eens op hetzelfde merk, het schept een band. We maakten een praatje en even later stonden we samen langs de weg elkaars motoren te bewonderen. Want ja, BMW blijft BMW. Op de nieuwe machine zitten snufjes die ze ten tijde van de productie van mijn oude boxer motor nog voor onmogelijk hielden.
Prachtig om te zien hoe een jonge kerel van 22 alles voor zijn passie over heeft. Hij gebruikt de BMW ook voor woon-werkverkeer. Misschien lezen we binnenkort een interview met hem.
Daarna opgestapt en lekker binnendoor terug naar Roosendaal. De route had ik getrackt en opgeslagen in de Rever App. Nog even volgetankt. Het bleek dat hij de afgelopen 200 km dik 1 op 16 had gereden, voor de oude machine best mooi. Het ritje van vanmiddag duurde dik 2 uur en alles bij elkaar 57 kilometer uitgewaaid. Zo lekker. De kop even leeg en het gevoel alsof je een weekend aan zee bent geweest.
Bij thuiskomst hoorde mijn vrouw mij zeggen: “Wat is het toch een fijne machine!” Net als na de vorige rit dus.
Geniet van het leven mensen, maak er een mooie rit van!
Groet, John
Afgelopen woensdag ging ik ‘even’ tanken. Vanuit Roosendaal is dat een paar kilometer rijden naar Horendonk. Op een mooie zomeravond maak ik daar graag 
