Tag archieven: motorrijden in de regen

Is motorrijden in de regen gevaarlijk?

Op de website van het snelstgroeiende motoroccasion platform Motor2Go worden met regelmaat interessante blogs geplaatst.

Zo kwamen we daar dit artikel tegen, wat antwoord geeft op de vraag: “Is motorrijden in de regen gevaarlijk?

Het antwoord op die vraag is in de basis ‘nee’, maar… Er zijn wel een aantal zaken waar je rekening mee dient te houden wanneer je besluit je motor tijdens een regenbui naar buiten te laten.

Zicht problemen

Het eerste waar je natuurlijk mee te maken krijgt is vermindering van zicht. Ruitenwissers op je vizier zijn niet beschikbaar en, alhoewel er wel een aantal “oplossingen” bestaan, zijn geen van deze afdoende om je zicht echt te verbeteren. Belemmert de regen of het opspattende water van voertuigen je zichtveld al, laat het dan zeker niet ook nog erger worden door een beslagen vizier.

Om een beslagen vizier te voorkomen kun je het beste de ventilatiesystemen (luchtgaten) open zetten wat ervoor zorgt dat de temperatuur in je helm zo weinig mogelijk verschilt van de buiten temperatuur. Daarnaast kun je een anti fog middel, of het ouderwetse trucje met afwasmiddel, gebruiken om het beslaan zoveel mogelijk tegen te gaan.

Update: Enkele van onze volgers lieten nog weten dat een pinlock vizier zeker is aan te raden en dat tevens Mulitwax aan de buitenzijde van het vizier het zicht verbeterd. (dank voor de bijdrage!)

Grip problemen

Je zou denken dat er, wanneer je goede banden onder je motor hebt, geen grip problemen zouden mogen zijn. Toch is dit wel zo. Zou je je rijgedrag niet aanpassen aan de weersomstandigheden dan kun je er zeker van zijn dat je in de eerste de beste bocht voor nare verrassingen komt te staan.

Je lost dit grotendeels op door de volgende aanpassingen aan je rijgedrag te doen;

Rem eerder dan normaal en rem langzamer. In de wegrace zie je vaak dat men in de regen al voor de bocht onderuit gaat doordat men de voorrem te hard aantrekt. Nu is dit in de racerij natuurlijk logisch (men wil immers winnen) maar op de openbare weg kun je hier op anticiperen door eerder en voorzichtiger te remmen. De ervaren rijder voelt het ook in het remhendel, zolang deze nog wat zacht blijft aanvoelen zit je goed. Ga een versnelling hoger de bocht in waardoor je minder toeren maakt. Ga je bij het uitkomen van de bocht dan weer gas geven dan zal de motor je niet zo snel verrassen door met het achterwiel te gaan glijden. Ga waar mogelijk nooit in de sporen van de weg rijden maar rij hier naast. Je kent het vast wel, van die wegen die veel gebruikt worden en waar spoorvorming is. Deze staan vol water en ook met banden met veel profiel heb je hierin zomaar aquaplaning. Wil je dit met een auto niet, met een motor al helemaal niet.

Wat te doen bij obstakels zoals witte strepen, bladeren op de weg en bijvoorbeeld putdeksels.

Let nog beter op dan wat je normalerwijze al doet. Witte strepen bij een stoplicht, bladeren die zich hebben verzameld in een bocht, een putdeksel dat spekglad is, deze zou je moeten zien te vermijden oftewel, let op, let op, let op! Mocht je onverhoopt toch over dergelijke obstakels rijden, raak dan niet in paniek want paniek is zeker in een dergelijke situatie een slechte raadgever. Geef niet onverwachts gas en trek niet ineens aan de rem. Het beste wat je op zo’n moment kunt doen is proberen ontspannen te blijven, je motor recht houden en langzaam snelheid verminderen.

Wat te doen bij bladeren in een bocht?

Op dat moment zet je de motor iets rechter op, je vergroot (indien er ruimte is) je bocht en vermindert voorzichtig snelheid. Draai niet ineens je gas dicht want dan zorg je juist voor onrust in je motor.
Hopelijk heb je zo een beetje een idee wat er bij komt kijken om ervoor te zorgen dat motorrijden in de regen niet gevaarlijk wordt.

Wil je meer tips, tricks en blogposts van Motor2Go lezen? Ga dan naar:  //motor2go.nl/blog

Dolf Peeters: MOTORRIJDEN IN DE REGEN

Baton Rouge

De laatste recreatieve rit viel laat. Maar het bezoek aan motorherberg le Baton Rouge was al te vaak uitgesteld. En het kan natuurlijk heel mooi zijn in de Ardennen in oktober. De weervrouw had de avond voor de rit een sombere blik in de ogen en een zwemvest onder haar arm. Maat Ernie werd opgebeld of hij de dame ook had gespot. We sproeiden vochtverdrijver over het elektriek van onze brommers. We maakten grote wind en regen vangende flappen van vijverfolie en tie-wraps bij de handvatten. En we besloten voor het slapen gaan een preventieve borrel tegen de natheid te nemen De volgende ochtend zwom er een goudvis op vensterbankhoogte door de regen. Bij ontbreken van een Rukka outfit werd gekozen voorde ouderwetse laagjes aanpak. In de hoop dat binnendringend regenwater de weg kwijt te laten raken. Hoop doet immers leven? Eerst een stel lange, dunne sokken, dan een setje van wat buurvrouw Adrie ‘terminaal’ ondergoed noemt. Daarover een lange onderbroek plus een sweatshirt. Een stel lange, dunne sokken. Een binnenvoering van een lang vergeten motorjack en een spijkerbroek. Een dun stel lange sokken. Een fleece trui met col. Een lederen motorbroek. Een textiel motorjack. Een wollen sjaal. Rubber laarzen van de Welkoop zijn de beste. Een plestikken regenoverall van een aan zijn eigen succes ten onder gegane Britse regenoverall fabrikant. Een sjaaltje. Binnenhandschoenen. Buitenhandschoenen. Een eerste generatie, gerubberd, regenjack. Even weer alles uit doen om de motorsleutels uit de spijkerbroekzak halen. Zo! Klaar voor de eerste drie kilometers naar Ellecom! Ernie stond als een geslaagde kruising tussen het Michelinmannetje en Erica Terpstra in de startblokken. Het staan ging prima. Bewegen ging moeilijker. Jethelms en motorbrillen. De laatste slag sjaal over neus en kin. Go! Tot aan Eindhoven bleven we droog. Bij Maastricht hadden het regenwater zijn eerste verkenners binnenboord geloodst. We besloten dat we de strijd tegen het water hadden verloren en kozen voor de toeristische route. Bij Triers/ Verviers had het water zich naar tevredenheid verdeeld over alle dunne lagen textiel. In de buurt van Francorchamps/Stavelot overheerste de sensatie op een drie weken oude, lauw warme Pamper te zitten. Dat was mooi wennen aan het verplegingsschema van Huize Terminus in het jaar 2038. Zo ommerdebij Trois ponts begonnen de perfect waterdichte Welkooplaarzen zich van binnen uit te vullen en leek de Drion pil een zinnig alternatief. Even later zagen we, vlak voor Vielsalm, le Baton Rouge. De dagteller stond op 289 km. We werden hartelijk verwelkomd. Hingen de herberg vol druipende kledingstukken. Haalden onze droge verschoningen uit hun unieke Komo bergingen. Namen staand een dubbele whiskey. Werden bij de open haard langzaam weer mens. Gastvrouw Hetty was elders. Dat was ons al gezegd. We doken dus zelf de keuken in. Dat mocht van herbergier Ben. Het eten was lekker. De rode wijn smaakte perfect. Een paar borrels en wat rookwaar later besloten we dat het mooi was geweest. Nog even het weerbericht bekijken. Want de volgende dag moesten we immers weer terug. Motorrijden is leuk. Toch? 1976? Nee: 2009.

Bovenstaand verhaal komt uit het boek  MANNEN, MOTOREN EN (WAT) MEISJES

Dit boek is inmiddels uitverkocht.

Wil je hier op de website meer verhalen van Dolf lezen, dat kan via deze link.