Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Andrew Thijssen, 4-7-1963; geboren Ottawa Canada en ik ben woonachtig in Stevensbeek.
Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Ja, ik ben opgegroeid in St Anthonis in de jaren 70 en 80, daar vond toen jaarlijks de “motocross der Azen” plaats. De oudere jongeren onder ons kennen dat vast nog wel. Wij waren altijd in de weer met cross brommers. Toen ik 16 werd wilde ik natuurlijk een wegbrommer, dat moest en daar keek je maanden naar uit. De eerste was een Benelli T50. Ik was zo trots als een pauw, ik voerde hem op en reed hem meteen total loss tegen een auto. Daarna kreeg ik een Fantic Gran turismo … we spreken over 1979. Toen bestond de brommer wereld uit Puch, Kreidler en Zundapp. Deze Fantic was een heel bijzonder Italiaantje met een heus buizenframe. Dat was toen heel “echt ”in vergelijking met de geperste plaat frames van de meeste andere bromfietsen.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Ik moest van mijn ouders eerst mij auto rijbewijs halen, dat betaalden zij. Mijn motorrijbewijs liever niet, maar als ik dat toch wilde moest ik dat zelf betalen. Dat deed ik dus. Mijn eerste motor was een Honda CB750 uit 1976, een omgebouwd exemplaar naar een racer .. zo ging dat toen.. we schrijven 1984, ik was net 21 jaar. Binnen 2 weken werd de grote schrik van mijn ouders waarheid. Ik knalde frontaal op een afdraaiende auto … heel veel geluk gehad dat ik er nu nog ben.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik rijd het hele jaar door, al die jaren. De laatste jaren is dat geen enkel bezwaar meer.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Nu zou ik de allernieuwste elektrische motor kopen die er op dit moment verkrijgbaar is. Dat zou op dit moment de laatste versie van een Energica Ribelle + zijn, of een Zero SR/S met 12 Kw lader. De voorkeur gaat uit naar de Zero SR/S.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Ik heb heel veel mooie ritten gereden, een van de bijzonderste was wel de motorrit via het toen nog “oostblok” naar Turkije. Dat was nog in de tijd van het ijzeren Gordijn. Het jaar ervoor (1987) naar Kreta. Maar ook net na de val van de muur … naar de Ukraine … of door het binnen land van Spanje naar de Pico Veleta .. of de vele ritten door de Oostenrijks, Zwitsres , Franse Alpen, Dolomieten, Pyreneeën … Wales .. noem maar op. Maar één die toch wel tot de “bijzondere’ toppers genoemd wag worden is de 1000 km in 24 uur op een elektrische Energica Ego, samen met Marchel Bulthuis importeur va deze motorfietsen . Dit deden we in 2015.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Ik wil nog een keer naar de Noordkaap, dat was een paar jaar geleden het plan, maar door omstandigheden uitgesteld. Nu zou ik het heel leuk vinden dat elektrisch te gaan doen.
Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, ik heb vorig jaar een elektrische Zero gekocht naast mijn FJR … die laatst genoemde gebruik ik nu nauwelijks meer. Alleen nog als we een lange tocht gaan maken met mijn (petrol) motorvriendjes. Zo gauw er een elektrische motorfiets beschikbaar is waar ik overal mee kan snelladen is die van mij.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Ik heb heel veel mooie plekken gezien, binnen en buiten Europa middels mooie motorfiets vakanties. Ik hoop dat er nog veel mogen volgen. Er staan weer een paar leuke vakantie tochten op de agenda. Een daarvan is inmiddels geschrapt door de COVID-19. Maar ook het besef dat je als motorrijder bijzonder kwetsbaar bent. Ik heb leuke mensen ontmoet, maar geldt voor alle passies en gelijkgestemde zielen. Verder ben ik door het motorrijden flink wat decibellen in mijn gehoor kwijtgeraakt. In de jaren 80 en begin 90 was er nog geen aandacht voor gehoor bescherming. En als jong mens denk je dat het jou niet overkomt.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Wat ik zelf nog wel leuk vind om te vertellen. Ik reed de meeste van mijn motorfietsen helemaal op. D.w.z dik over de 100.000 km. Pas later kwamen huisje, boompje en beestje. Een van die motorren was een Yamaha FZ 750 van 1990. Deze had ik met schade gekocht en zelf (en wat hulp) opgeknapt. Eerste helft jaren 90 kwam Triumph met de Daytona … in de gele kleur. Ik vond hem prachtig, maar had er geen geld voor. Dus mijn FZ werd er een met “Daytona look”. Deze Fz had op een gegeven moment ook 150.000 + km gereden en deed begin 00’s mee aan de Marathon motor van Moto 73. Veder heb ik een jaar of 13 samengewerkt met een paar motorfiets websites en daarvoor onder andere reviews voor motorfietsen geschreven. Dat was een leuke tijd, maar op een moment liepen de interesses niet meer parallel en ben ik ermee gestopt.
De passie voor motoren zal ik nooit verliezen!
( TIP redactie: zoek je meer info over ELEKTRISCH rijden; check dan electricmotorbikes.nl )
Ons bedrijf hebben we oktober 2019 opgericht nadat we onze hobby bedrijfsmatig wilden maken. Wij wilden klein beginnen en de komende jaren kijken hoe het zou lopen. Naast TRIP motorreizen hebben wij beiden nog een fulltime baan bij de Politie.
Vooralsnog niet. Omdat wij nog een jong bedrijf zijn en nog niet veel verschillende motorreizen aanbieden, zien wij nog geen consequenties voor de toekomst.
Het is nog even afwachten wat het Covid-19 voor sporen achter laat. Maar in 2021 gaan we verder waar we in 2020 zijn gebleven. Een grotere keuze aan motorreizen en verschillende soorten reizen. Maar wel met het gedachtegoed van TRIP motorreizen. We zijn wellicht iets duurder dan andere bedrijven, maar we zijn zeker niet de duurste. We hebben een bepaalde standaard voor onze reizen. Zo hebben de hotels minimaal 3 sterren, iets van ontspanning zoals zwembad, sauna of fitness en zo veel mogelijk kiezen we voor locaties met garage, dan wel overdekte parkeerplaatsen. Wij zullen onze gasten dus niet in een hotel, ergens verstopt in een achterbuurt, laten verblijven. Ook dit hebben we nog steeds zo voor ogen, voor 2021 en verder. De toekomst kan vanaf nu alleen maar mooier worden.
Ik ben Nicole Dekker, geboren en getogen in het Zuid-Hollandse Westland waar ik nog steeds met veel plezier woon. Ik ben 37 jaar oud en in het dagelijks leven ben ik event coördinator bij het Ministerie van Defensie & mede eigenaar van
De mooiste en tevens moeilijkste rit was afgelopen juni 2019 naar Oostenrijk. Dit was een bergtraining welke ter ere van mijn net overleden vriend toch nog door kon gaan. De training, welke hij organiseerde, zou onze eerste langere reis samen zijn.
Motorrijden heeft mij enorm veel plezier en nieuwe vrienden gebracht. De saamhorigheid tussen motorrijders is super. Ik rij graag mee met mijn eerste clubje de Biker Bella’s uit Zuid Holland, maar ook met Biker Singles, Motormeiden en nog een aantal. Sinds ik ben gaan rijden, voel ik de vrijheid en geniet. Ik heb ik er een passie bij zeg maar.
Mijn naam is
Een ‘doorrijder’, ik heb natuurlijk ook helemaal geen keus. Zolang de wedstrijd doorgaat moet je rijden, klaar. Er zijn een hoop mensen die tijd en geld in ons steken, die ben je wat verschuldigd.