Van een trouwe lezer, Rini Manniën uit Roosendaal kregen we een verhaal door dat hij na behoorlijke tegenslag, toch een manier gevonden heeft om zijn PASSIE VOOR MOTOREN te blijven uit oefenen. We zagen zijn bericht in onze besloten facebook groep, en vroegen hem om zijn verhaal op te schrijven. Bij deze:

“In 2011 kocht ik bij Motoport Rockanje de Kawasaki Z1000SX die toen net uit was. Na het lezen van wat rijtesten was ik overtuigd dat dit de motor zou worden die ik wilde, want op de Kawasaki ZRX1100R uit 1998 ging het steeds moeilijker met de rug en schouders omdat je eigenlijk op een Naked Bike volop in de wind zat.

Dus besloot ik die in te ruilen op de nieuwe Z1000SX. Voor een periode van 9 Jaar heb ik met volle tevredenheid erop gereden. Ik ben er diverse bergen en passen mee gereden zoals o.a. de Stelvio, Timmelsjoch, Oberjoch, Passe Tonale,
Madonna di Campiglio, de Fernnpass en noem ze maar op. Dat reed perfect dus ik had helemaal geen reden om te denken aan een andere motor. Tot, na jaren van klachten, het moment zich aan diende dat mijn orthopeed het tijd vond worden om een nieuwe knie te gaan plaatsen. Het kon zo niet doorgaan…

Dus daarmee ingestemd en in oktober 2019 zij we dit avontuur aangegaan. Nieuwe knie erin en 3 dagen verblijf in het Bravis Ziekenhuis Roosendaal. Daarna naar huis om te revalideren achter de rollator en soms op 2 krukken. Stapje voor stapje boekte ik het gewenste resultaat. Zes weken lang ging ik 3 keer per week met chauffeur naar de fysiotherapeut. Daarna mocht ik er zelf met de auto heen. Na 3 maanden revalideren mocht ik na overleg met de bedrijfsarts mijn vak van lieverlee weer uit oefenen. Ik ben buschauffeur in het OV. Ik mocht 9 maanden geen motor rijden dus daar naar geluisterd. Hooguit mocht ik er wel op gaan zitten en kijken hoe de houding ging. In het begin was dat amper 1 minuut. Ik vroeg me echt af of ik ooit weer kon toeren op de motorfiets.

Na 9 maanden ging alles zo goed dat ik weer mocht werken en fietsen, dus ik ging kijken of het lukte op de motor. Toen ik erop stapte voelde ik weinig en dat gaf me goede hoop. Dus een ritje gemaakt via MRA en op de TomTom gezet; het was een goeie 40 km, meer niet. Meteen merkte ik dat het toch wel wat wringde, ik hoopte dat dit gewenning was. Het bleef helaas zeuren na 45 minuten op de motor.
Ik heb toen was aanpassingen laten doen aan de motor (ander zadel, schakel/remset verlaagd, versnellingspook meer naar buiten laten plaatsen).
Het “nieuwe” schakelen was een hele verbetering (doordat er een bus tussen de schakelpook was geplaatst) maar de andere veranderingen gaven niet het resultaat.

Zou dit dan al het moment zijn dat ik moest gaan stoppen met motorrijden??

Of ga ik echt het roer omgooien en eens kijken of er geen ander type van Kawasaki is? En jawel, dat was er: de Versys. Deze heb je in 3 klassen, namelijk de 300-650-en 1000 cc.

Meteen wist ik dat het de Versys 1000 moest worden omdat ik graag veel koppel heb. Tijdens de proefrit bij Motoport Rockanje kwam ik er na 10 minuten al achter dat ik helemaal niks meer voelde alleen bij het schakelen nog een beetje. Dat was op te lossen door de bus bij de versnellingspook over te zetten naar de Versys 1000.
We kwamen overeen met de inruilprijs en wat ik dus bij moest gaan leggen voor de nieuwe motorfiets.

Er moest wel een speciaal verlagingsset op van Hyperpro. Dit zorgt voor een progressieve vering wat erg fijn is om te rijden met wind, en het geeft de motor een beter wegligging als je zwaarder beladen bent zoals tijdens een motorvakantie.

Sinds 29 september 2020 ben ik de trotse eigenaar van de Kawasaki Versys 1000 ABS van 2018. Ik kan weer toeren!”