Tag archieven: Motorfiets als kunst- en cultuurfenomeen

Deel 8, slot, Braber Bouwt

We vervolgen de serie Braber Bouwt. Zijn eerdere verhalen vind je via deze tag. Dit is het laatste verhaal, nummer 8 in deze serie. Jan heeft het hele proces van de bouw van een scrambler op basis van een Yamaha XJ900 nauwkeurig vastgelegd en deelt dit slotverhaal met ons in zijn verhalen. In tekst en beeld dus.

Slotverhaal in het project van de bouw van een scrambler op basis van een Yamaha XJ900.

Het reinigen en behandelen van het blok.

Ik breng nog even de oorspronkelijke toestand van het blok in herinnering, zie eerste foto. De tand des tijds had z’n werk goed gedaan. Een en al corrosie.

Helaas heb ik geen foto’s van de vuile onderkant van het blok, maar ik kan u verzekeren het zat stijf onder de olie vermengd met vuil vastgekoekt in alle hoeken en gaten. Na veel schrobben, schoonmaken en schuren is het blok toch weer toonbaar geworden.

Er is een hittebestendige zilverkleurige verf opgezet en de cilinders zijn voorzien van hittebestendig mat zwart. De ribben van de cilinders zijn geschuurd, zodat ze een mooi uitspringen.

Nog wel leuk om te vermelden: mocht u bij het aftappen van de olie en het loshalen van het filter het idee hebben dat het blok dan helemaal leeg is, moet ik u teleurstellen. Bij het heen en weer draaien van het blok komt er alsnog een liter uit.

Het eindresultaat van het blok:

Kaal maken en schilderen van het frame.

Het begint eigenlijk met het wegslijpen van alle uitsteeksels e.d. die niet meer nodig zijn. De ogen voor de bok heb ik nog laten zitten. Voegt niets toe om ze te verwijderen en het kan eventueel later nog van pas komen.

De verbindingsbuis aan de voorkant van het frame is roestig maar gelukkig niet doorgeroest. Dat zou gevolgen hebben voor de onderbuizen, maar alles is “hard”. Op aanraden van Edwin zijn de buizen gespoeld met lijnolie tegen het roesten van binnenuit.

Het frame is gespoten met een 2 componenten mat zwart. Nee, niet gepoedercoat, omdat dat weliswaar een goed eindresultaat geeft maar ook een dikke laag vormt. Dat kan lastig zijn met monteren en bovendien zijn beschadigingen moeilijk weg te werken. En spuiten is tenslotte een eenvoudig proces dat je zelf kunt uitvoeren

Verchromen

Enkele onderdelen zijn verchroomd, omdat ze behoorlijk aangetast waren en omdat het bij het totaalconcept van de motor goed past.

Accessoires

De zoektocht naar de koplamp is begonnen met rondjes van karton, doorsnee 20 cm, 18, 16 en zelfs 15. Die hebben eigenlijk gedurende het hele proces door het atelier geslingerd. Elke keer passen. De beslissing is pas in de laatste fase genomen. Het is een heldere koplamp van 16cm doorsnee geworden. Less is more.

De teller is klein, maar heeft alle functie is zich en heeft mooi blauw licht. En wat dacht u van de lamporen? Die zijn gaaf. Op het achterspatbord staat een bescheiden achterlicht, tevens remlicht.

De XJ ademt door een set K&N filters. De combinatie van filters en andere uitlaten vereist een en ander aan de afstelling. Er zijn dan ook grotere sproeiers ingezet.

Het elektrisch gedeelte.

Dit is niet mijn specialiteit en daarvoor heeft Edwin zijn hulp aangeboden. Dus in dit deel van het traject is Edwin de specialist geweest en ik de hulp en aangever.

Een ieder die de imposante cockpit van de XJ wel eens open heeft gemaakt weet dat er een imposante bos draden in zijn opgeborgen. Dat dus hing allemaal een de voorkant uit het frame te bungelen.

Dat dus, en dat heeft Edwin allemaal met wegknippen en inkorten en fraai soldeerwerk in die kleine koplamp weten te werken. Een schier onmogelijke opgave, maar het lukte. En werken die hele kerstboom.

Jan links en Edwin rechts bij het resultaat, het mag er zijn!!

Zonder zijn hulp was de scrambler niet in een rijklare staat gekomen. Ik ben Edwin dan ook zeer erkentelijk. We hebben prachtige uren beleefd, maar helaas heb ik van het proces geen foto’s. Jammer. Wel van de blijheid toen de klus geklaard was.

Het eindresultaat.

Van hier….

Naar daar….

Er is twee jaar aan de verbouwing gewerkt en zoals eerder geschreven zonder de hulp van Edwin had ik niet tot dit resultaat kunnen komen. De uren heb ik maar niet geteld. Het is een plezierige hobby tenslotte. De kosten van het hele project lopen naar de € 5.500,– en ik heb er van genoten.

Kunst.

Afgezien van het feit dat ik de motor als een kunstwerk beschouw, zijn er ook tijdens het werk enkele bijzondere plaatjes uit het schuur- en polijstwerk tevoorschijn gekomen. Hier volgt een korte compilatie.

Emigratie

In augustus 2024 zijn we geëmigreerd naar Bulgarije. Prima wonen, veel ruimte en vrijheid en de motoren zijn uiteraard ook meegegaan. De XJ en de Kawasaki Z650RS gebroederlijk naast elkaar op Bulgaars kenteken. Met dank aan de medewerker van het registratiekantoor zit de nummerplaat scheef.

Afsluiting project.

Met de XJ in de Bulgaarse zon sluit ik deze serie van 8 delen af. Ik hoop dat de lezer er net zoveel van kan genieten als ik heb genoten van het schrijven en het herbeleven van de serie. Heb je vragen en of opmerkingen mail mij dan op j.braber@hetnet.nl.

Gegroet, het ga u allen goed en plezierige ritten. Houd het rubber onder! Jan Braber.

 

Easy Rider 2, een film voor motorliefhebbers

De oorspronkelijke film Easy Rider, dateert uit 1969. Deze cultmovie is gemaakt door Dennis Hopper met in de hoofdrollen Dennis Hopper, Peter Fonda, Jack Nicholson en Karen Black.

Op YouTube kwamen we Easy Rider 2 tegen. De titel The Ride Back lijkt verstopt. Dat zal iets met beeldrechten te maken hebben? De film is uit 2012. Het is ons nog niet helemaal duidelijk of het een vervolg betreft, maar kijk en oordeel zelf. Je ziet heel wat jaren motorgeschiedenis langs komen. Een leuke cultfilm, gratis te bekijken via YouTube dus.

Deel 7: Braber Bouwt

We vervolgen de serie Braber Bouwt. Zijn eerdere verhalen vind je via deze tag. Jan gaat verder met deel 7 vandaag. Jan heeft het hele proces van de bouw van een scrambler op basis van een Yamaha XJ900 nauwkeurig vastgelegd en deelt dit met ons in zijn verhalen. In tekst en beeld dus.

Ontdaan van heel veel onderdelen staat hier het frame met blok in een positie waarbij het goed is om aan te werken, zeker om te passen en meten. De bok zit er nog onder en die gaat ook pas op het laatst verdwijnen.

Het verhaal van het “dikke lager” in het achterwiel.

Dit lager zat bij het demonteren los in het achterwiel. Lager was defect en had dus in het wiel liggen schuren. Het was duidelijk dat er een nieuw lager in moest. Alleen dat is nergens te vinden of je moet echt geluk en de tijd hebben. Overleg met Edwin leerde dat ook hij tegen hetzelfde probleem was aangelopen.

Wat nu? De binnenring van het lager is 22mm dik en de standaard lagers zijn 17mm. Na veel zoeken en vlogs lezen tot de volgende oplossing gekomen. Gekozen voor het monteren van een 17mm lager en dat in het wiel vastgezet met locktite. Van een oud lager een ring gemaakt van 5mm dik. De hele zaak gemonteerd, in de wetenschap dat de motor in het vervolg van zijn leven slechts 1 persoon zal dragen, moet dat voldoende zijn.

De oliekoeler.

Bij het demonteren van de oliekoeler is de aluminium schroefdraad onherstelbaar beschadigd. Achteraf bezien hadden de leidingen nooit van de koeler afgehaald moeten worden.

Weer zoeken naar een oplossing. Nieuwe exemplaren zijn niet te vinden of keiduur, dus weer een contact gelegd met Edwin. Nou, die heb ik toevallig nog liggen compleet met leidingen, liet hij weten. Zo, wat een geluk zeg.

Op de wielen gezet.

De motor is op de wielen gezet om naar Jeroen te brengen voor het pas en meetwerk van de tank.

Zoals te zien is staan de wielen en de achtervork inmiddels in de grondverf. Het blok moet er nog uit en onder handen genomen worden en het Frame moet nog kaal gemaakt worden.

Over het maken van de tank heb ik in deel 4 het nodige geschreven. Het pas maken van de tank gaat nu hoofdzakelijk nog om de positie van de tank op het frame en de bevestiging. Dat loopt eigenlijk voorspoedig mede dankzij het pas en meetwerk in het voorstadium.

Nog een paar foto’s van het maken van de tank. Een geweldig proces en wat een vakmanschap. Hulde aan Jeroen.

Het motorzadel.

Het zadel wordt gemaakt door een gespecialiseerd bedrijf Motorzadels.nl  Ik ben bij Sjef op bezoek geweest en de zaak doorgenomen. Wat moet gebeuren is de onderplaat aanleveren en het model van het beoogde zadel. Ik begin met een glasvezelmat aan te brengen op de aluminium grondplaat.

Aan de plaat en de glasvezelmat wordt het materiaal van het zadel vastgemaakt. Uit piepschuim is een model van het zadel gemaakt. De vorm moet zo passend mogelijk zijn om het beoogd eindresultaat te bereiken. De moeilijkheid zit in de aansluiting op de tank. Dat moet een zo natuurlijk mogelijk verloop hebben, waarbij het lijnenspel belangrijk is. Het ontwerp is tot twee maal toe aangeleverd en aangepast, waarbij ik na overleg met Sjef zelf die aanpassingen heb verricht.

Vervolgens is Sjef van Motorzadels.nl aan het werk geslagen. Na nog een laatste correctie te hebben aangebracht was ik met het eindresultaat tevreden. De materiaalkeuze is gevallen op zwart suède met rode en grijze stiksels, verwijzend naar de kleuren van het logo van Yamaha.

De bedieningsschakelaars.

De afweging was de bestaande schakelaars opknappen en gebruiken of nieuwe /andere bestellen. Eerst maar eens kijken hoe ze eruit zien en van welk materiaal ze zijn gemaakt.

Ik kan u vertellen, ze zagen er bedroevend slecht uit. Aangetast door weer en wind en aan de binnenzijde gewoon vuil. Het goede nieuws is dat de behuizing van aluminium is. Daarom heb ik een proef uitgevoerd om een deel van de schakelaar blank te maken en te polijsten. Het resultaat was gewoon goed. Daarom heb ik besloten die behandeling voort te zetten.

Natuurlijk veel werk en zwarte klauwen maar met het eindresultaat ben ik zeer tevreden. Gemonteerd op de motor, dat ziet u in de vervolg foto’s.

De voorvorkpoten.

Wat een drama is dat geweest. De bestaande poten waren behoorlijk aangetast en vol met roestpuntjes. En dat wil je niet want binnen de kortste keren zijn de keringen beschadigd en dat levert lekkage op. Na contact met Edwin bleek dat ook hij een slechte set had staan die dringend een behandeling nodig had. Wij besloten samen op te trekken in de zoektocht naar een geschikt bedrijf.

De optie om nieuwe poten aan te schaffen was naar het tweede plan geschoven, omdat de wanden van de nieuwe beduidend dunner zijn. De bestaande moeten worden afgedraaid, vervolgens voorzien worden van een laag hardchroom en daarna weer worden afgedraaid op de juiste maat. En dat luistert zeer nauw, specialistenwerk dus.

Dus, de zoektocht naar een bedrijf begon. Na enig zoekwerk een bedrijf gevonden. Ik er naartoe met de pootjes achter op de motor. “Komt prima voor elkaar” riep de eigenaar. Mijn mannetje komt volgende week terug van vakantie, daarna moet hij eerst wat wegwerken en dan begint hij aan jullie pootjes. Het bedrijf heeft een jarenlange reputatie op dit gebied.

Het duurde en duurde, tot dat ik maar eens ging bellen. “Slecht nieuws” zei hij. Mijn mannetje heeft tijdens zijn vakantie besloten om met onmiddellijke ingang met pensioen te gaan en een nieuw mannetje vinden duurt wel even. Dus einde verhaal bewerken vorkpoten. Geld wel terug gekregen en Edwin ingelicht. Het gaat niet door.

Afijn, de zoektocht begon opnieuw. Na wat heen en weer gebel weer een bedrijf gevonden in Enschede. Met Edwin overlegd en we besloten het te doen. Tis niet bij de deur maar vooruit maar en ik op een goeie dag weer met 4 vorkpootjes achterop de motor naar Enschede.


Ik heb als gepensioneerde de meeste mogelijkheden, dus gaan. Best wel een mooi ritje. Bij aankomst bij het bedrijf wachtte mijn een levensgrote herdershond en daar stond ik in een kantoor volgestapeld met van alles van dat bedrijf en ook anders spul tegenover een hond. Even kwam het in me op om maar weer geruisloos uit die bende te vertrekken. Maar ja, een tyfus eind gereden en nog niemand gesproken. Daar kwam iemand aan, de eigenaar een jonge gast. Heeft hij die ervaring??? Hij bekeek de pootjes, gaf een oordeel en liet weten dat het wel goed zou komen. Ik vroeg nog hoe hij dat dan ging doen en of wij niet bang hoefden te zijn voor een te dunne wand en anderszins. Krijg je die putjes wel weg?  Nee meneer, dit zijn nog goeie degelijke poten.

Hij vertelde verder rustig zijn verhaal, liet me de werkplaats zien en ik had er wel vertrouwen in. Prijs afgesproken en rustig tokkelend op de Kawasaki weer huiswaarts. Kleine 600 km gereden die dag.

Na een paar weken de pootjes weer opgehaald, deze keer met de auto. De kwaliteit van het werk is fantastisch. Vooroordeel klopte zoals zo vaak niet. Uit ervaring weet ik dat uit chaos vaak de mooiste dingen ontstaan.

Het heeft wat tijd gekost maar uiteindelijk iedereen blij. Je ziet op de foto rechts ook nog een zelfgemaakt stuk gereedschap om de zaak onderin de poot vast te draaien. Onderste deel van de voorvorkpoten ook blank gemaakt en gepolijst.

Oliekoeler optisch.

Zeg nou zelf, die oliekoeler hangt er maar een beetje bij te bungelen ook bij de originele XJ.

Ik heb er een framepje voor gemaakt met een gaasje ervoor. De uiteindelijke uitvoering is zwart gemaakt. Helemaal top!

Tot zover deel 7. In het volgend en laatste deel o.m. het reinigen van het blok, de elektrische zaken, de kosten en het eindresultaat.

Veel leesplezier en tot de volgende. Met vriendelijke motorgroet,
Jan Braber

TIP van de redactie: wil je alle verhalen na elkaar teruglezen, ga dan naar deze link: //ikzoekeenmotor.nl/tag/braber-bouwt/

Deel 6: Braber Bouwt

We vervolgen de serie Braber Bouwt. Het vorige artikel was deel 5.

De verslaglegging van Jan Braber heeft lange tijd stil gelegen, zie de eerdere verhalen via deze tag. Jan legt uit waarom en pakt de draad weer op.

Project van de bouw van een scrambler o.b.v. een Yamaha XJ900.

Om te beginnen excuses voor de lange stilte in het verhaal van het project. Nee, het is zeker niet gestaakt. Sterker nog de motor is helemaal klaar. De verslaglegging is wat vastgelopen in verband met emigratie en al wat daar zo bij komt kijken. Maar wees gerust ik maak het verhaal tot en met het op kenteken zetten van de XJ. De motor krijgt een aluminium achterspatbord. De kosten vallen mee maar het spatbord is dof en zit vol krassen. Het overige is prima. Mooie omgezette randen.

Eerst pas gemaakt. De lip die je aan de linkerkant op de foto zie valt tussen de achterbrug. En om het spatbord een mooie strakke uitstraling te geven moet er weer flink geschuurd en gepolijst worden. Je kunt eigenlijk op aluminium direct met waterproof schuurpapier aan de gang. Van korrel 400 in stappen naar 3000. Daarna met Belgom afwerken en het spatbordje is als een spiegel.

En een detailfoto levert ook weer een mooi schilderijtje op. Kunst ligt overal voor het grijpen tenslotte. Even kijken of het spatbord past en de conclusie is dat ik er voorlopig tevreden mee ben. De tank die je zie is het afgekeurde piepschuim model, maar voor het beeld krijg je een aardige indruk.

Een omdat ik nog even moet passen en meten met kartonnen mallen of en hoe het driehoekje in het frame moet worden gemaakt en daarbij ook ontwerp voor het zadel aan bod komt, ga ik nu even met het voorspatbord aan de slag. Het is de bedoeling dat het spatbord aan de brug tussen de voorvorkpoten bevestigd wordt.

Bij het demonteren van die brug blijkt één van schroefgaten te zijn ingescheurd. Dat moet gerepareerd worden anders gaat de bevestiging niet goed komen. De originele schroefdraad is M6, dus het gat opgeboord naar 9,5 mm. Daarin een schroef M10 gedraaid. Schroef aan het uiteinde met de vijl bewerkt, zodat ie zich zou gaan gedragen als een soort boor. Het materiaal van de brug is aluminium, dus dat werkt goed mee. Dan kan de schroefdraad M10 tegelijk met een 2 componentenlijm erin gezet worden. Dagje laten drogen, draadeind afslijpen en een gat er in geboord van 5,5 en daar weer draad van 6 mm in getapt. Tis even een klusje maar dan heb je ook weer wat. Dan volgt het pas maken van het voorspatbord. Vooral de ronding in het spatbord gaf nogal wat moeilijkheden. Maar uiteindelijk zijn er schuin afgezaagde busjes uit gekomen.

En dan kom je er tijdens het maken van dit verslag achter dat er van het voorspatbord op de motor gemonteerd geen foto’s zijn. Nou goed die komen dan later.

Tussendoor de remcilinders van een nieuw revisiesetje voorzien. De rubbertjes goed ingesmeerd met een speciaal vet, de zuigertjes er in geduwd op de plek en de positie zoals ze oorspronkelijk zaten. De remklauwen worden in elkaar gezet en zijn klaar om in de grondverf gezet te worden. De stoppertjes kunnen de komende kilometers hun zeer gewaardeerde werk weer gaan doen.

Voor veel schuurwerk gebruik ik een Black & Decker machine met een smal schuurbandje. Die dingen raken natuurlijk op en dus nieuwe besteld ergens rond 23 oktober 2022. Waar blijven die dingen toch? Een keer of 6 geïnformeerd bij het bedrijf. “Moet uit Engeland komen meneer en dat duurt wat langer.” Nou ze kwamen half januari 2023 binnen, namen noem ik niet das niet fair.

Nu ze toch binnen zijn, nog maar weer eens wat beter op de uitlaatbochten schuren. Die moeten roestvrij zijn om er vervolgens hittebestendige laklagen op te zetten. Er komt immers wrap omheen en daar wil je geen roest doorheen hebben. Het verdeelstuk is wel goed maar ook behoorlijk aangetast, bovendien is het een lastig ding om goed te kunnen schuren.

Inmiddels de carburateurs van de cilinderpartij losgehaald. En dat ziet er natuurlijk ook weer behoorlijk aangetast uit. Nou ben ik op de bruiloft van de dochter van een goede vriend de buitengewoon aardige Sonny, ook een motorrijder, tegen gekomen. Afin, we kwamen aan de praat over het een en ander en Sonny bood aan de carburateurs ultrasoon te reinigen. Dat is fantastisch natuurlijk. Alhoewel het werk al gedaan is heb ik ze op het moment van schrijven van het verslag nog niet in huis. Op de foto’s zien ze er in ieder geval prachtig uit. Kanniewachte. Sonny bedankt.

Er moeten nog bevestigingshaken op de collector gelast worden, waaraan de veren van de uitlaten bevestigd worden. Het geluk bij deze collector is dat de pijpen waar de uitlaat op geschoven wordt al enigszins omhoog wijze en dat past goed bij het ontwerp.

Hoe het rempedaal zo mishandeld is weet ik niet, maar de hele zijkant is er uit. Met hout en opsluiten tussen de bankschroef een heel klein plaatje er in gelast. Vervolgens vijlen en met de ijzerzaag de streepjes en blokjes herstellen en het pedaal is weer in orde. Klaar om bij de verzameling “te verchromen” te leggen.

Dan komen we aan bij het driehoekje in het frame. De vraag is open laten, een ovale plaat, ronde plaat of gaas er in. Alle opties zijn in karton uitgeprobeerd en ik ben tot de conclusie gekomen dat een smal aluminium frame met gaas er in het best bij het scrambler uiterlijk komt. De opzet is ook om die lelijke accu en die rempot te camoufleren.

Dus fröbelen om een zo smal mogelijk frame te maken en bevestigingspunten zoeken. Moest alleen onderin de V van het frame een plaatje lassen en de zaak kan er in geschroefd worden. Het is alleen niet makkelijk om de bovenste schroefjes vast te krijgen, dus wanneer ik het frame kaal heb gereed om te schilderen zal ik moertjes in het frame lassen.

In het kader van “wie wat bewaart heeft wat”. De stukje gaas zijn afkomstig van het filter van een afzuigkap. Het gaas is er met een tweecomponentenlijm in gezet. Het geheel wordt zwart gespoten.

Van de kartonnen mal is nu de aluminium onderplaat voor het zadel gemaakt.

 Hier ziet u de ingrediënten van het bestaande XJ zadel die gebruikt gaan worden voor de bevestiging van het nieuwe zadel. Past netjes en sluit goed. Volgende fase is naar de zadelmaker met de onderplaat en de mal voor de vorm van het zadel.

Nu zijn we bij de tank aangekomen. Daarover meer in het volgende verslag, waarin ook meer over het dikke achterwiellager en de vorkpoten.  Veel leesplezier en tot de volgende. Met vriendelijke groet, Jan Braber.

World Trade Center Chopper

Trouwe lezer van onze website, Jan de Jong (uit Oudenbosch), was een paar weken terug in New York. Daar maakte hij enkele foto’s van de World Trade Center Chopper.

Deze motorfiets werd als kunstwerk gebouwd ter nagedachtenis aan de herbouw van de locatie van het World Trade Center en werd onthuld op de 9/11 Memorial Preview Site, 20 Vesey St.

De World Trade Center Chopper, ook wel bekend van de Discovery Channel-show American Chopper, werd gebouwd door Orange County Choppers (OCC), het custom motorfietsenbedrijf van Paul Teutul Sr. en zijn team.

Deze chopper was een eerbetoon aan de slachtoffers van de aanslagen van 11 september 2001 op het World Trade Center. De motor bevatte elementen en ontwerpen die verwezen naar de Twin Towers en patriottische symboliek, zoals de Amerikaanse vlag. Het project werd emotioneel ontvangen en is een van de bekendste custom bikes die OCC ooit heeft gebouwd.