Trouwe lezer, motorfanaat en natuurfotograaf Hans Viveen liet van de week zijn BMW K75 weer eens uit en schreef ons dit verhaal.

De motor spinde als een katje, de driecilinder gaf duidelijk aan er zin in te hebben, net als zijn baasje. Dijkjes pikken, alleen, rustig toerend en alles binnen de snelheid en geluidsgrenzen. Lekker rustig en genietend van de mooie omgeving. Ik kom op de dijkjes veel mensen tegen die nog steeds afkeurend naar mij en mijn motorfietsje kijken. Waarom doen ze dat ? Enkel en alleen om het feit dat ik een motorrijder op zo’n oud stuk ijzer ben ?

Ik ben mij bewust van de problemen die omwonenden ervaren door grote groepen motorrijders die elk weekend de gelegenheid te baat nemen om zich eens lekker uit te leven en heerlijk met elkaar de mooie dijkjes bevolken. Een enkeling misdraagt zich bij het rijden op zo’n dijkje en wanneer ikzelf langs zo’n dijk zou wonen en hoor de gehele dag een flink kabaal waarbij zelfs 100+ snelheden gebruikt worden, kan ik mij eventueel iets voor gaan stellen. Ik gedraag mij, ben tenslotte oud en wijs geworden door ook jong en dom te zijn geweest.

Dijkjes dienen open te blijven om er met een motorfietsje van te genieten, ik ga daar zeker mijn best voor doen door mijn snelheid aan te passen, de originele uitlaat origineel te houden en rekening met het overige verkeer te houden. Een welwillend knikje of een duim omhoog van mensen die langs zo’n dijkje wonen doet wonderen; er is hoop dat de soms getergde mensen ook zien dat de meeste motorrijders zich wel aan de hedendaagse normen houden en er niet rijden om de mensen te pesten of iets dergelijks. De supersnelle rijders hebben een optie; het circuit. Een circuit wat echter ook onderhevig is aan de geluidswal die ons door het Rijk opgelegd is. De DB-killers moeten uit de kast, het geluid zal ooit een keer verstommen,  jammer !

Jammer ? Maar je hebt net een hele preek gehouden over hoe het dan wel zou moeten ? Roomser dan de Paus ? Nee, niet roomser dan een lieveheersbeestje. Ook ik kan genieten van een Honda CBX 6-cilinder met een open uitlaat,……. een GT 750 met een snerpende expansie uitlaat, een Norton Commando met van die lekkere deeptone Dunstall’s, de Harley’s met hun heerlijke doffe klappen. Ieder merk en elk motorgeluid zit in mijn DNA, kippenvel wanneer ik genoemde motoren langs hoor brullen of zich jankend naar de TT banen, soms zelfs een tikkie emotioneel. Of dat nog kan anno 2023 is echter zeer de vraag. Ik kan en wil er geen standpunt over innemen, ga er ook geen oeverloze discussies over aan, zeker niet in deze tijd waarin iedereen het gelijk aan zijn kant wil hebben of het wenst te krijgen. Wat ik wel weet is dat wanneer ik een knikje of een duimpje van een dijkbewoner krijg dat ik er mijn best voor heb gedaan. Wat een ander doet,…… daar ga ik niet over.

Terug naar de K75, door sommige een ouwe-lullen motor genoemd, maar daar laat deze oldtimer zich niet door leiden. De motor starten, in beweging zetten en vanaf de eerste meters GENIETEN. Niet omdat ik hard ga met de motor maar omdat ik motor rijd, het beleef, het inhaleer als een levenselixer. Hij ziet er niet flitsend uit maar oerdegelijk en brengt mij heerlijk spinnend van huis naar waar ik wat rubber neer wil leggen.

Het zonnetje schijnt en volkomen relaxed verschijnt opeens 100.000 op de teller van de BMW, dat zat er al zo’n 99.999 kilometer geleden aan te komen ! Dat ik dat als derde/vierde (?) eigenaar van deze K75 mee mag maken is toch wel bijzonder, ook al heb ik daar maar een zandkorreltje op deze afstand aan bijgedragen. Er zullen nog heel wat kilometers volgen, daar ben ik van overtuigd, als we de gezondheid maar mogen behouden moet dat gewoon gaan lukken, anders doet de volgende eigenaar maar weer wat in het zakje !

De motor heeft mij gisteren wederom mooie dingen laten zien, wegen en dijkjes die op het netvlies gebrand staan en tijdens mijn 100 kilometer tripje bevestigd werden; Nederland is mooi ! Hij gaf echter ook aan dat hij/zij een beetje aan het lonken is naar nieuwe wegen, door mij onontdekte vergezichten, grote hoogtes of van mensen vervreemde dorpjes. Natuurschoon en ontdekken, mensen ontmoeten of puur kilometers melken, ik weet nog niet wat mij te doen staat of wat er van terecht gaat komen. Wat ik wel weet dat ik ooit met motorrijden begon en dat ik dat nog jaren zal blijven doen. In mijn uppie ? Nah, ik sta open voor elk motorritje met ongeacht welke motorvriend dan ook. Ik vraag echter maar één ding….. wederzijds respect, alleen dan kunnen we nog heel lang genieten van onze zingende wielen ! De wereld is van iedereen.