Categoriearchief: Motorbanden

Motorrijden in de herfst

Het was afgelopen zondag een bijna na-zomerse dag. Met een middagtemperatuur van bijna 18 graden is het natuurlijk heerlijk om een ritje op de motor te maken. Prima weer,  niet te koud, niet te warm. Fijn ook, als het gaat om het kiezen van je motorkleding. Je kunt je al weer lekker inpakken zonder zwetend op de motor te zitten.

Toch zijn er wel een paar dingen waar je op moet letten in deze tijd. De lage middagzon kan behoorlijk verblinden dus een zonnebril of zonnevizier in je motorhelm is onmisbaar. Op landweggetjes kan er soms ineens veel modder liggen omdat dit ook de tijd is dat de boeren hun land aan het bewerken zijn. Verder kan het in bomenrijke omgevingen extra gladheid opleveren. Herfstbladeren blijven hier en daar liggen en in combinatie met de vochtige lucht kan dat ook voor gladheid en glijpartijen zorgen. Kortom: een fijn jaargetijde om even lekker uit te waaien, maar, blijf scherp op je eigen veiligheid en daarmee die van anderen. Het wordt wat donkerder en dan is het nog eens extra belangrijk dat je ziet en gezien wordt. Opvallende kleding, een kleurrijke helm, je licht aan zetten, het draagt allemaal bij tot zichtbaarheid. Check je remmen en motorbanden voor je vertrekt. Uiteindelijk is het aan jou als motorrijder om altijd defensief te rijden en je positie op de weg opvallend in te nemen. Bedenk je gewoon dat de automobilist je mogelijk niet heeft gezien. Het maakt je een stuk minder kwetsbaar.

Wat moet jij weten over jouw motorbanden?

Onderstaand artikel over MOTORBANDEN plaatsten wij al eerder op 16 februari. Toen stonden de meeste motorfietsen nog binnen en aan de druppellader. Juist nu er zoveel mensen weer gaan toeren (en gezien de regelmatige discussies over motorbanden op de sociale media) hebben we besloten dit artikel nog eens te herhalen. Veiligheid boven alles. Remmen en banden moeten goed zijn!

Onze redactie had een gesprek met Eric Versteeg van Sabra Motorbandenservice over zijn bedrijf.  We beloofden eerder al wat dieper in te gaan op vragen die te maken hebben met alle tekst op een motorband, de ideale bandenspanning, de levensduur en kilometers. Wat te doen bij lekkage? Wanneer vervangen, wanneer reparatie? We onderwierpen Eric aan ons ronkend vragenvuurtje.

Op de wang van de band staan allerlei cijfers, letters, waar staan die voor?

Behalve het merk en type van de motorband staan o.a. ook de afmetingen, draagvermogen, snelheid, toepassing en de productiedatum op de motorband. Als voorbeeld nemen we een achterband met de volgende gegevens:

190/55 ZR 17 M/C (73W) TL

190        = de breedte van de motorband in millimeter
55           = (verhouding) de hoogte is 55% van de breedte
ZR          = Z is de snelheidsindex en R staat voor radiaalband
17          = de velgdiameter in inch
M/C      = M/C staat simpelweg voor MotorCycle
(73W)  = 73 is de draagvermogensindex en W is de snelheidsindex
TL           = Tubeless (zonder binnenband)
TT           = (zou betekenen) TubeType (met binnenband)

Waar zie je hoe oud de band is? Iets met een DOT-nummer….?

Het DOT nummer geeft informatie weer over de motorband waarbij (vanaf 2000) de laatst vier getallen in een ovaal staan. De eerste twee cijfers geven het weeknummer en de laatste twee het jaartal van productie aan. Dus: 3418 betekent: week 34 van 2018.

Waarom is het van belang om twee dezelfde motorbanden onder je motor te hebben?

In Nederland is het (nog) geen verplichting om gelijkwaardige motorbanden voor en achter te monteren. Het verdient zeker wel de voorkeur om beide banden van hetzelfde merk en categorie te (laten) monteren. Er zijn landen, waaronder Duitsland, waar strenger gelet wordt op de juiste bandenspecificaties.

Hoe zit het met de ideale bandenspanning?

Wij adviseren altijd om bij straatgebruik de bandenspanning aan te houden welke is opgegeven door de fabrikant van de motorfiets. Uiteraard zijn er uitzonderingen te noemen bijvoorbeeld met passagier en volle koffers op reis dan mag de bandenspanning wel een paar tiende bar omhoog. Bij circuit rijden mag de bandenspanning juist een paar tiende omlaag om de motorbanden sneller op te warmen. Je zou kunnen stellen dat de gemiddelde bandenspanning waarmee je veilig op pad kunt, voor een voorband ongeveer 2,5 bar en voor een achterband ongeveer 2,9 bar is.

Hoe lang kan een band eigenlijk mee? Qua levensduur en/of kilometers?

De levensduur van motorbanden is sterk afhankelijk van het type motorfiets maar zeker ook van de rijstijl en het gebruik en afstelling van de vering. Het blijft dus lastig om dit nauwkeurig aan te kunnen geven.

Je rijdt een lekke band? Wanneer repareer je en wanneer vervang je?

Een lekke motorband repareren kan wanneer het gaatje niet groter is dan 3 millimeter. De motorband moet dan van binnenuit gerepareerd worden. Een zogenoemde “prop” of “plug” is een noodreparatie en het advies is de motorband daarna zo spoedig mogelijk te (laten) vervangen. En ja, er zijn motorrijders die gewoon de motorband op rijden met een prop erin. Ook zijn er mensen die met een elastiek om hun enkels van een brug afspringen. De vraag blijft, wil jij dit risico nemen? Wij repareren als montagebedrijf in ieder geval geen motorbanden. Dit heeft vooral te maken met de aansprakelijkheid maar ook met jouw veiligheid en die van je medeweggebruikers.

Zijn jouw klanten gehecht aan merken?

Natuurlijk zijn er klanten die merktrouw zijn, maar je hebt ook klanten die het totaal niet uitmaakt welk merk motorband ze onder hun motorfiets laten monteren. Vaak horen wij: ‘Als ze maar rond en zwart zijn’. Uiteraard blijft het wel van belang dat het juiste type motorband gemonteerd wordt.

Zijn de merken die in de autobranche een rol spelen, ook van invloed op de keuzes?

Nee, niet echt …

Dat wil zeggen, wij horen nooit mensen zeggen dat ze hetzelfde merk motorbanden willen hebben als onder hun auto. Sommigen willen wel wat bredere banden, zoals je ziet op de foto.

Je gaat een tocht maken met een stevige BMW 1250 GS, je plant 12.000 kilometers door Europa. Welke motorband zou jij, Eric Versteeg, monteren?

Er vanuit gaande dat de meeste kilometers over asfalt gereden worden zou ik kiezen voor een degelijke toerband met een “adventure” uitstraling. Omdat bij de grote merken dergelijke motorbanden zo dicht bij elkaar zitten qua prestaties en uiterlijk, zou ik kiezen voor de motorband waar ik (eerlijk gezegd) op dat moment de meeste voorraad van heb.

Waar moet je, voor wat de motorbanden betreft, op letten bij de aanschaf van een gebruikte motorfiets ?

Kijk bij aanschaf van een gebruikte motorfiets goed naar de leeftijd (DOT codering) van de motorbanden en controleer de banden goed op droogtescheurtjes en/of beschadigingen. Neem sowieso geen genoegen met banden ouder dan 7-8 jaar en controleer altijd de bandenspanning voordat je een proefrit gaat maken. Heeft de motorfiets al jaren stilgestaan dan is het ook raadzaam om de motorbanden te vervangen.

Voor meer informatie of vragen over motorbanden kun je altijd terecht bij Sabra Motorbandenservice in Alblasserdam.

Coos op Reis: ZE HEET WHISKY EN ZE LIGT HÉÉL SEXY OP DE BAR

(Aflevering 41 in onze serie “Coos op Reis”)

Het is bewolkt maar droog. Nu nog wel. Het is 12°. Mijn nieuwe banden zijn gelukkig ingereden. In Nederland geeft Sabra Motorbandenservice na montage van nieuwe sloffen altijd het advies mee om de eerste honderd kilometer ff rustig aan te doen. In Italië kregen mijn vriend GerritJan en ik ooit het advies om de eerste vijf kilometer rustig aan te doen… We moesten namelijk gelijk de bergen in. Toen we weer bij het hotel arriveerden waren ze inderdaad ingereden. In Spanje vertelden ze mij niks. Zoek het lekker zelf uit. Zoiets.

Ik rijd nog één keer met de motor naar het gezellige haventje. Voor mijn laatste ontbijt. Terwijl ik geniet van de lekkere broodjes, geniet een groep mensen zichtbaar van mijn motor. Ze maken er zelfs foto’s van. Ze vinden het prachtig als ik ook van hun tafereel een foto maak.

Monter vang ik de reis aan. De eerder ‘geplande’ route gaat aan de Spaanse kant door de Pyreneeën en dan bij Andorra de grens over. Het weer is daar echter veel te slecht. Daarom heb ik vannacht besloten om de route te verleggen. Het doel voor vandaag is nu Pau in Frankrijk. Het nieuwe plan is om dan de kust af te gaan richting San Sebastián en bij Irun de grens over te steken om daarna aan de Franse kant verder langs de Pyreneeën naar de Middellandse Zee te reizen. Ik vind het goed plan. Ik wil ook tijdens mijn reis altijd een rode draad hebben. Prima om er dan onderweg van af te wijken. Ik ben maar een heel klein beetje autistisch, hoor.

Het eerste stuk van de dag begint droog. Vervolgens klim ik de bergen in en gaat het zachtjes regenen. Ik ben eigenwijs en besluit om mijn regenpak nog ff niet aan te trekken. De route brengt ons immers zo weer naar de kust. Ik krijg spijt. De weg slingert verder omhoog en de regen komt met bakken naar beneden. Het hoost! Mijn Stadler motorpak wordt nat en koud…. Stom! Maar de wegen zijn smal en erg avontuurlijk. Ik zit er toch van te genieten.

Ik stop in een dorp voor een dubbele expreszo. Als ik weer vertrek, dan is het droog. Dat is mooi, want dan zal mijn motorpak snel droogwaaien. Als het een poos later weer gaat dreigen, ben ik verstandiger en trek bijtijds mijn regenpak aan.

De kustroute is prachtig. De ene keer rijd ik een meter boven zee, de andere keer driehonderd meter. De uitzichten zijn fenomenaal.

Ik steek de monding van de rivier de Deva over en rijd Deba binnen. Het  is een wat grotere stad met fraaie gevels van oude gebouwen. Ik gluur daar ook even naar een bijzonder grillig en rotsachtig stuk van de kustlijn. Voor onderweg koop ik er drie broodjes met tapas en een flesje cola met een kroonkurk. Een kroonkurk is geen probleem, want een echte motorrijder heeft natuurlijk een goede flesopener bij zich…

Ik kies weer voor een stuk kustweg. Ik kan het niet laten. Het is een onbedwingbare behoefte om de zee te zien en het zoute water te ruiken. Wat een genot om hier te zijn. Het is prachtig. Kort daarna trek ik weer wat het binnenland in om vervolgens San Sebastián in te rijden. Dat lijkt een beetje op Knokke. Allemaal hoge, statige gebouwen aan de zee. Mooi gezicht.

Ik vervolg mijn weg weer richting Irun en vind een mooi plekje in een bergdorpje voor een mok koffie. Op dat moment heb ik al zes (!) roofvogels gezien. Ik zie ze boven én onder mij. Fantastisch. Maar ik zie onderweg ook loslopende koeien, wolkenflarden die heuvels bedekken, bergen van goudgeel gras, water dat een weg zoekt, borden met 1100 meter hoogte en peilloze dieptes zonder vangrail.

Bij Irun steek ik de grens over en start mijn zwerftocht door het Franse deel van de route. Pas vrij laat zoek en vind ik een mooie overnachtingsplek in Tardets-Sorholus, Frankrijk.

Ik zit nu in een tuinhuisje van Hans & Grietje op een camping. Zo’n soort tuinhuisje als in die ouwe serie van Van Kooten & De Bie uit de jaren tachtig. Weet je nog? Over Ir. Walter de Rochebrune? Hij was een non-actieve mijnbouw-ingenieur die in onmin met zijn moeder in haar tuinhuisje in de tuin leefde en haar nooit meer sprak. Hij noemde zijn tuinhuis al 14 jaar zijn denk-laboratorium. Sinds de sluiting van de mijnen werd hij op zijn 41e jaar kluizenaar. Zijn vader had in 1935 een houten kubus uitgevonden, maar kwam in 1942 in Stalingrad om het leven. Zijn moeder had de kubus in 1945 bij het vuilnis gezet en dat vergaf Walter haar nooit. Walter probeerde een aantal paradoxale kwesties op te lossen en stuurde deze oplossingen naar de wereldleiders, maar kreeg nooit bericht terug… Zoek maar met Google. Erg leuk.

Dit tuinhuisje kost € 45 per nacht. Zonder factuur. En ik krijg ook nog een halve fles Monbazillac uit 1996 kado. Maar das een dessertwijn. En ik heb geen ijs hier, dus die laat ik maar staan.

Kortom: de regen viel vandaag achteraf wel mee. Een paar uurtjes en toen klaar. En ik ben Spanje uit. Regen en Spaanse wegen is een drama. Ze zijn vaak spekglad. In Frankrijk voel ik dat de banden veel meer grip op de wegen hebben.

Nou ja, ‘t is hier maar voor één nachtje. Er is hier weinig te doen. Wel grappig. Morgen reis ik verder. De madame roept vanaf de overkant: “La cuisine du restaurant ferme à 20h30. Vous n’êtes pas ici en Espagne, monsieur!” Precies over de brug kan ik nog net bijtijds een restaurant vinden.

ZE HÉÉT WHISKY EN ZE LIGT HÉÉL SEXY OP DE BAR….

….en natuurlijk staat ze op de foto…..

Coos op Reis: DRIE NUL TWEE

DRIE NUL TWEE (het 38e verhaal in onze serie Coos op Reis)

We vertrekken hier weer vandaag. Ik beloofde mijn motor immers spiksplinternieuwe bandjes. Ik zadel mijn paard. Zij hinnikt van de gedachte aan nieuwe hoeven.

Het lijkt erop dat het een mooie dag gaat worden. Het zonnetje schijnt en de temperatuur is al vroeg prima.

Op de camping praat ik met een Nederlands stel uit Amsterdam. We hebben gelijk iets gemeenschappelijks: ook zíj hebben teveel spullen meegenomen… Ze zijn op de fiets. Ze kwamen met de trein tot aan Biarritz. Daarna op de pendalen en trappen. Zij hebben vannacht hier in hun tentje geslapen. Dat was wat fris. Het valt hen erg tegen dat de bergen zover tot aan de kust doorlopen. Daardoor moeten ze vaak klimmen. Het valt hen zwaar. Iets te zwaar. Ze zijn er eigenlijk wat somber van.

Zij betalen € 17 per nacht om in hun piepkleine tentje te mogen slapen en ze vallen van verbazing om als ik hen vertel dat ik voor € 39 per nacht in een heel huisje met alles erop en eraan slaap. Dat lijkt hen ook wel wat… En ze zijn gelijk weer vrolijk. Oh schat, en dan kan ik gelijk mijn haar wassen, zegt zij verleidelijk tegen hem….

Na het ontbijt betaal ik de rekening bij receptie, trek de deur achter mij dicht en start de route naar de BMW-dealer bij Bilbao. Het is een kleine 200 kilometer. Ik kies de mooiste stukken binnendoor om daar lekker te gaan sturen. Steeds als de route mij onderweg niet zo bevalt, stuur ik naar de kustweg of pas de route snel aan. Elke keer doemt de zee links op. Een mooie ervaring om zo langs de kust te rijden. En handig om op deze manier met de slimheid van het navigatietoestel om te gaan.

Terwijl de monteurs de nieuwe Metzelers Tourance Next voor € 359,- (er was geen keus, meer smaken hadden zij niet..) monteren, kom ik in de winkel in gesprek met een jongeman. Hij vraagt aan mij of ik degene ben die met de motor door Zuid-Europa aan het rijden is. De monteur heeft hem dat verteld.

Enthousiast vertelt hij dat hij in september met zijn nieuwe GSA naar Turkije gaat varen en rijden. Hij heeft een helblauwe GSA gekocht en die mag hij morgen ophalen. Het toeval wil dat ik een uur daarvoor heb staan kijken hoe hij uit de krat werd uitgepakt. We staan samen een poosje te kletsen over motorreizen in het algemeen. Hij geeft mij een hand en vertrekt.

Als mijn motor klaar is betaal ik de rekening, zeg het vriendelijke personeel gedag en ga op zoek naar een mooie caravan.

En die vind ik. Een erg luxe model en groter en hoger dan normaal. Deze is ruim voorzien van linnen, handdoeken en zeep. En een aantal kachels. Kost € 74,- per nacht. Whoei! Maar er zit een toprestaurant op deze camping. Das ook wat waard. En mijn motor, mét nieuwe pantoffels, staat op het terras. Ik ben helemaal tevreden.

DRIE-NUL-TWEE

Ik graai en grabbel in mijn heuptas. Dan komt plots een sleutel met een kaartje tevoorschijn waarop staat 302….

Nu pieker ik mij al dagen suf wanneer ik in kamer 302 of caravan 302 was. Ik heb werkelijk géén idee!

Ik heb weinig foto’s gemaakt vandaag. Deze dag stond meer in het teken van ‘nieuwe banden scoren’. Maar toch nog wat Catches of The Day:

Coos op Reis: ALTIJD NATTE SOKKEN OF NOOIT MEER SEKS?

Ik ben in San Vicente de la Barquera. Het is best wel bewolkt, maar ik zie tegelijk een zonnetje. Het is nog fris. Het is ook ietsje vroeger dan normaal: ik sta vandaag zelfs vóór half tien al buiten op mijn terras, schoon, geknipt en geschoren. De wind komt onbarmhartig over de baai aanwaaien. De jongens van het weer voorspellen regen. Ik trek echter boordevol vertrouwen mijn sexy afritsbroek aan en, met factor 50 op mijn kale knar en een trui om mijn bast, scoor ik een riant ontbijt op de camping.

Vandaag maak ik een strandwandeling. Zo’n ruim 20 kilometer staat op het programma. Net als gisteren verrast de warmte aan het strand mij. Het zonnetje schijnt en er dreigen donkere wolken. Niks van aantrekken. Gewoon doen alsof je gek bent. Mwâh, dat lukt mij altijd aardig…

Ik zie de lokale vissersboten tussen de pieren door de haven in file binnenkomen. Zouden ze dat zo van tevoren met elkaar afspreken? Via radiocontact? Of wordt het gewoon eb en hebben ze weinig keus, vraag ik mij af? Ook alle surfers verdwijnen als bij afspraak uit het water. Maar die gaan vast even koffiedrinken en opwarmen.

In de verte hangt een bijzondere mist boven zee en een intensief hel licht boven het strand. Erg fraai om te zien.

De mensen kijken mij op het strand een beetje raar aan. Zou het soms komen omdat ik mijn afritsbare pijpen in mijn sokken hebt gestopt? Daarmee krijg ik een soort klompvoeten. Ik trek ze maar even uit, geloof ik…

Aan het strand vind ik drie piepkleine zoetwaterwatervalletjes (woordwaarde?). Best bijzonder, maar ook wel logisch met al die besneeuwde bergen achter mij. Het water moet ergens heen.

Halverwege mijn wandeling tref ik, in een verstild dorp, een terras aan met een luifeltje en, op de menukaart, een lekkere salade met tonijn.

Ondertussen valt de eerste bui van die dag. Ik blijf droog. Je moet natuurlijk ook geen luifeltjes voorbij lopen als er donkere wolken aankomen. Want dan ben je een sufferd…

Achteraf valt de regen die dag wel mee. Rond zessen gaat het echter los en wordt het koud. Maar dan zit ik reeds in een café, warm en droog aan de expreszo. Geen koffietjes voorbijlopen als er donkere luchten aankomen…

Op advies van de app TripAdvisor (!) kom ik bij het verstopte restaurant Boga-Boga. Van tevoren bedenk ik dat, als hun buitendeur dicht (koud!!) is en er geen televisie aan staat, ik dáár ga eten. Het komt allemaal uit zoals ik hoopte. Lekker warm en een oase van rust. Ongevraagd krijg ik, als amuse, een grote kop dampende vissoep. Heerlijk. Mijn hoofdgerecht, aan de lijn gevangen heek met grote garnalen in twéé teentjes meegebakken knoflook, komt borrelend van de kook in de olijfolie in een ovenschaal aan tafel. Ik kwijl er een beetje van. Er zit acht uur tussen mijn lunch en diner, dus ik lust wel iets.

Heerlijk gegeten daar. Toptent. Aanrader.

Het was een mooie, sportieve dag. Het weer viel erg mee. Geen parapluutje nodig gehad. Wel koud aan het einde van de dag. Brrr…

Morgen stap ik weer op de motor en reis ik verder. Naar Bilbao. Daar heb ik een BMW-dealer gevonden die een set nieuwe motorbanden kan monteren. Teringjantje, ze kosten 350 euro. Tóch weer duurder dan bij Sabra Motorbandenservice in Alblasserdam, die blijft de beste en de goedkoopste, maar in dit geval toch ietsje te ver weg…

ALTIJD NATTE SOKKEN AAN OF NOOIT MEER SEX?

Het strand lijkt dood te lopen, maar als ik de voetsporen van iemand volg, dan vind ik, via wat rotsblokken, toch een doorgang naar een nieuw breed strand.

Op de vloedlijn liggen enorme stukken vervormd hout, die daar door een woeste storm een keer zijn neergesmeten. Vlak voordat het volgende strand eindigt, zie ik een kiezelweg omhooglopen. Dáár wil ik heen! Vraag mij niet waarom. Ik wil het.

Ik moet dan echter over een stuk strand met hele grote stenen. En alleen maar stenen! En net als ik met twee wiebelige spillebenen wijdbeens op twee spekgladde stenen sta, rolt een extra hoge golf mijn gebied in. Ik hoor het water achter mij ruisen. Ik hoor het aankomen. Ik durf niet om te kijken, want dan val ik vast. Springen is geen optie. Dat is paniek en dan breken er botten. Ik kan alleen maar duimen dat ik hoog genoeg op die twee stenen sta. Het water komt en komt ….uh…jammer… ik sta NIET hoog genoeg! Het water komt tot mijn enkels. Kut. Twee natte zeikerds.

De Volkskrant presenteerde in 2014 een boek over dilemma’s. Er is zelfs een Facebookpagina van: Dilemma op Dinsdag. Dilemma’s zijn onaantrekkelijke alternatieven. Dan moet je bijvoorbeeld kiezen tussen “altijd natte sokken aan of nooit meer sex”.

Klote, heb ik weer, ik heb nu ff allebei…

DE KEUKEN

Owja, ik ging jullie nog iets vertellen over de keuken in mijn huis.

Ik was gisteren eigenlijk al een paar uur in mijn nieuwe huis. Ik mistte iets, maar ik wist niet wat. Toen ik echter een glas water uit de kraan in de badkamer stond te tappen, wist ik het: verrek, ik heb nog helemaal geen keuken gezien. Een keuken mis ik natuurlijk niet gelijk, omdat ik nooit kook. Maar … ik heb ‘m gevonden. Ik was er al vijf keer langsgelopen. Briljante oplossing! Zooo leuk!

Zie de foto’s in The Catch of The Day

Eric Versteeg over Sabra Motorbandenservice

Bij de aanschaf en montage van motorbanden komt meer kijken dan je in eerste instantie zou verwachten.
Eric Versteeg is motorbandenspecialist en eigenaar van Sabra Motorbandenservice. Wij (redactie) onderwierpen hem aan ons “ronkend vragenvuurtje”. Dit ronkend vragenvuurtje zal een terugkomend fenomeen gaan worden op onze website. Eric bijt de spits af…

 

Eric, kun je ons uitleggen hoe jij letterlijk in de motorbanden bent gerold?

‘Ik deed al jaren parttime motoronderhoud en toen ik hoorde dat oud Sabra eigenaar Bob ermee ging stoppen zijn wij met hem in gesprek gegaan en hebben wij Sabra Motorbandenservice overgenomen.’

We zien op www.motorbanden.nl dat jij motorbanden verkoopt en monteert. Kijk je daarbij ook naar zaken als remmen? Wat doe je zoal voor verder onderhoud en reparaties?

‘Wanneer wij de wielen demonteren controleren wij inderdaad meteen de staat van de remblokken maar ook van de wiellagers. Verder voeren wij onderhoudsbeurten uit, reparaties en monteren wij accessoires etc. Ook zijn wij leverancier van diverse onderhoudsmiddelen zoals: kettingspray, olie-, poets- en schoonmaakproducten. Tevens hebben wij het afgelopen seizoen geïnvesteerd in een drietal motortrailers voor de verhuur.’

We lazen iets over “Simply-Ride! Bandenpechgarantie”. Wat houdt dit in?

‘Simply-Ride is een blijvende actie van Bridgestone Motorbanden. Na aankoop van een Bridgestone motorband kan de klant deze registreren bij Bridgestone op de website. Na registratie heeft de klant twee jaar lang lekrijgarantie. Bij een lekke band komt de klant naar een Bridgestone Bikersclub dealer, waar het profiel van de band wordt opgemeten. Het resterende percentage profiel bepaald de korting op een nieuwe Bridgestone motorband.’

Meer informatie hierover staat op de website onder de knop “Simply Ride”.

Waarin kun jij je als motorbandenspecialist onderscheiden t.o.v. andere algemene motorbedrijven? Waarom komen heel wat motorrijders speciaal naar Alblasserdam?

‘Omdat onze focus voor het grootste gedeelte gericht is op motorbanden, kunnen wij onze klanten goed adviseren. Daarnaast bieden wij een veel groter assortiment aan dan de gemiddelde dealer en houden we de prijzen scherp. Naast de lekkere verse koffie dus genoeg redenen om naar Alblasserdam te komen.’

Als jij een rijtje moest maken van de top 5 motorbanden merken, voor de gemiddelde Nederlandse tourmotor? Kijkend naar veiligheid, kwaliteit en kilometers, wat zou jouw rijtje dan zijn?

‘De 5 topmerken leveren allemaal prima banden in de verschillende segmenten. Het is belangrijk om te weten dat er voor sommige motorfietsen speciaal banden voor die motor gemaakt zijn. Slechte banden zijn er in principe niet, maar een verkeerde keuze kan soms wel slecht uitpakken. Daarom is een goede feedback van onze klanten mede van belang om zo tot de juiste keuze te komen.’

Info redactie: In een volgend interview met Eric Versteeg van Sabra Motorbandenservice gaan we wat dieper in op vragen die te maken hebben met alle tekst op een motorband, de ideale bandenspanning, de levensduur en kilometers, en wat te doen bij lekkage? Wanneer vervangen, wanneer reparatie? Dus…. wordt vervolgd.