Tagarchief: motorboeken

Rijden met Gijs, het boek is klaar

Gijs van Hesteren is voor de trouwe lezers al een bekende. Kijk maar eens op deze link. Hij schreef ons over zijn nieuwe boek, lees maar mee: 

“Wanneer ga je dat boek nou eens schrijven, Gijs?” vragen mijn vrienden me van tijd tot tijd. Af en toe lees ik mee in het weblog van de grote George R. Martin. Wat me daar vooral opvalt: deze fantasy-auteur – met wie ik me in ieder ander opzicht absoluut niet op één lijn durf te stellen – schrijft liever korte stukjes. Helaas, want iedereen wacht al jaren op het afsluitende deel van zijn imposante romancyclus ‘Songs of ice and fire’ – ‘Game of Thrones’, zoals de meeste mensen de reeks zullen kennen.

Cover-voorkant.jpg

Zo vergaat het mij ook. Een roman, ja dat lijkt mij mooi. Maar het komt er nooit van. De waan van de dag, altijd druk bezig, ondanks het intreden van de pensioengerechtigde leeftijd. Of is het een kwestie van concentratie? Ongeduld? Ik weet het niet. Leeghoofdigheid misschien. Romanschrijvers hebben een verhaallijn bedacht, zien karakterontwikkeling voor hun geestesoog. En schrijven gedisciplineerd elke dag duizend woorden. ‘Het is gewoon werk’.

Vooralsnog geeft mijn geestesoog weinig sjoege. Toch heb ik er vertrouwen in. Op een dag zal de muze mij raken en dan rollen de vijftigduizend benodigde woorden vanzelf uit mijn toetsenbord. Om de wachttijd te verzachten stelde ik in het nabije verleden al enkele keren bloemlezinkjes samen. ‘De vierkante stoomboot’ was er zo één. Via mijn eigen eenmansuitgegeverij gaf ik het uit op papier (print-on-demand) en als e-book via Amazon.
Jammer genoeg deed ik dit in een tijd dat Amazon in Nederland nog zo goed als afwezig was. Het boekenbestand van de Amerikaanse pakketverzender bestond hoofdzakelijk uit Engelstalige uitgaven. Mijn stoombootje ging geruisloos in die overvloed ten onder. Toch heb ik een vijftigtal exemplaren kunnen verkopen. Dank vrienden en familie!

Eind 2021 diende de zoveelste corona-lockdown zich aan. Coronawinters geven je veel tijd om thuis na te denken, of om je gedachten op schrift te stellen. Daarom dacht ik aan een soort interim-boek, ‘Rijden met Gijs’.

Als ik nu eens een selectie zou maken uit de tientallen stukjes – verhalen, artikelen, blogs, dagboeken – die ik de afgelopen vier jaar had geschreven? Ik ben er voor gaan zitten. Een paar avonden, dacht ik eerst, maar uiteindelijk ben je er weken, zelfs maanden mee bezig.

Och, niks bijzonders, die motoravonturen in ‘Rijden met Gijs’. Iedereen zou ze kunnen beleven. Maar ja, nadat ik ze heb opgeschreven ben ik er vanaf. Dus: in dit boek kunt u vooral lezen over alles wat mij van tijd tot tijd narcistische zelf bezighoudt en raakt. Bovenal heb ik geprobeerd te schrijven over mensen, motorfietsen en af en toe een bootje. U zult ontdekken dat het allemaal begon met brommers.

Bestelinformatie, ‘Rijden met Gijs’

Online, bij Amazon

Verkoopprijs ‘Rijden met Gijs’ € 14,95 plus Amazon-verzendkosten. Als u geabonneerd bent op Amazon Premium is verzending vaak kostenloos.

Rechtstreeks bij mij persoonlijk 

Verkoopprijs ‘Rijden met Gijs’ € 14,95 plus € 6,50 verzendkosten. Klik of tik op de link hierboven, mail, bel of app mij met uw adres en hoeveel exemplaren u wenst. Ik stuur u vervolgens een tikkie of ik geef u mijn bankgegevens.  U kunt ‘Rijden met Gijs’ ook persoonlijk bij mij afhalen. Als u ooit al mijn boekje ‘De vierkante stoomboot’ hebt gekocht, geef ik u drie euro korting op ‘Rijden met Gijs’.

36 Oranjesteden in 21 Dagen

Tom Boudewijns lanceert zijn nieuwe boek:  “36 Oranjesteden in 21 Dagen”.


Het is een interessant leesboek met 171 pagina’s, een must voor de motorrijder, automobilist en fietser, want je gaat met 21 toertochten 36 Oranjesteden in Nederland en Duitsland op je eigen manier beleven. 
Je bezoekt historische plaatsen, waarvan je waarschijnlijk het bestaan nooit geweten heeft. De tochten voeren je niet alleen over kleine verharde wegen door Nederland en Duitsland, maar ook door “36 Oranjesteden”.

Het boek bevat foto’s, tips, routekaartjes, hotels, campings, vermelding van bezienswaardigheden en GPS bestanden voor navigatie met Garmin, TomTom, iPhone enz. Deze bestanden zijn gratis te downloaden als GPX en GPX track.

Het boek is te koop in “Volledige Kleur” voor € 24,95 via:
ISBN 9789464430554.
//www.boekenbestellen.nl/boek/36-oranjesteden-in-21-dagen-nederland-en-duitsland-voor-motor-auto-en-fiets

In ”Zwart/Wit” voor € 14,95 via
//www.boekenbestellen.nl/boek/36-oranjesteden-in-21-dagen-nederland-en-duitsland-voor-motor-auto-en-fiets-zwartwit

Voor meer informatie kunt je kijken op deze website.

Het aarden Beest

Het aarden Beest: een avontuur tussen ratio en de verborgen wetmatigheden van schijnbaar toevallige gebeurtenissen.

Het aarden Beest (boek van Benno Graas) neemt je mee langs de exotische kusten van Mozambique, regenwouden van Uganda, maagdelijke woestijnen van Namibië en Sudan en duizelingwekkende hoogten van Ethiopië. Het boek voert je mee door een wildernis vol inheemse dieren en laat je kennismaken met intrigerende stammen allen met hun eigenaardige rituelen.

Al in het begin van hun reis komen Benno Graas en zijn vrouw Thecla er achter dat de kleine 350cc motor veel te licht is om de zware vracht van twee personen en een aanhanger door het zand, de modder en de bergen te trekken. Dit zorgt voor krankzinnige situaties. Door hun open geest en eenvoudige manier van reizen rollen ze van het ene toeval in het andere en weten zich iedere keer op een wonderbaarlijk creatieve wijze te redden.

Het wordt een avontuur vol kostelijke taferelen; van verbrande koppelingsplaten die vervangen worden door champagnekurken tot ongelukken in Malawi waarbij ze hulp krijgen van de monteur Useless. Ze ontmoeten meerdere malen een kudde olifanten die de reizigers vlak naast hun tentje hart-verknetteringen bezorgen. In Botswana worden ze op huiveringwekkende wijze belaagd door vijf leeuwen. Nog niet bekomen van de schrik rijden ze even later recht op een luipaard in. In Tanzania gaan ze op zoek naar ‘de berg van God’ en belanden in een pick-up vol meteoorstenen. De hoofdroute van Kenia loopt vast in een supermarkt. In het grensgebied van Somalië raken ze dagenlang gevangen in de onstuimige brij van Moeder Aarde en overwegen zwemmend verder te gaan. Ethiopië verwelkomt ze met een regen van stenen en één van hen loopt malaria op. In het hart van dit fascinerende land dalen ze af naar de miljoenen jaar oude onderaardse rotskerken van Lalibela waar ze betoverd raken door wierook en engelen in vlooiengedaanten. In Sudan gekomen zuigen de spirituele soefie’s ze mee in een draaikolk waar het verstand oplost en het ego geen bestaan meer heeft.

De geest van Afrika voert ze verder langs de magische Nijl en door de gouden woestijnen van Nubië. Hier worden ze geconfronteerd met de ontzagwekkende sereniteit van de stilte. In deze overrompelende leegte blikken ze terug op een film van toevalligheden en herinneren zich met een schok de uitspraken van een helderziende man aan het begin van hun reis… Alles lijkt uit te komen.

Het is na deze ontmoeting dat ze achtervolgd worden door een mysterieus klein vogeltje dat de verdere reis iedere dag op de meest onmogelijke plekken opduikt. Maar de reis gaat dóór langs de heilige tempels van Egypte waar ze worden “aangevallen” door een melkkarton. Libanon vluchten ze uit na een bomaanslag op de president en Turkije overvalt ze met sneeuw. De laatste kampeernachten in de verlaten bossen van het Oostblok gaan vergezeld van wolvengehuil.

Na vele grappige en ontroerende momenten weten ze uiteindelijk thuis te komen. Hier komen ze tot het besef dat er zich een inwendige reis heeft voltrokken over een afstand die verder ging dan Afrika.

De lach van Afrika met zijn ondraaglijke schoonheid heeft hun bewustzijn geopend naar een andere kijk op de werkelijkheid. Een werkelijkheid waarin tijd en afstand oplossen, gedachten gebeurtenissen beïnvloeden of aantrekken waar hun denken op dát moment het meest door bezeten is. Het avonturenboek is dan ook mede een gevecht tussen ratio en ervaring…

Een reis van het hoofd naar het hart.

Wil je dit boek van Benno Graas bestellen? Klik dan hier.

Motorjournalisten hebben een perfect leven

“Motorjournalisten hebben een perfect leven. Ze reizen de wereld rond, worden fantastisch onthaald, maken van alles mee en ze krijgen er nog voor betaald ook.”

(redactie:) We plaatsen hier een column van Dolf Peeters die hij een paar jaar terug schreef. Een verhaal wat we jullie niet willen onthouden. Meer lezen van Dolf?

Hij heeft een prachtig boek geschreven. Een politiek incorrect boek over motorrijden, motorrijders en motoren. 

Mannen, motoren, en (wat) meisjes.)

 

Het gaat in ons voorbeeld om de introductie van een nieuwe productlijn van een ambitieuze Italiaanse fabrikant.

Er wordt dus een freelancer M/V ingehuurd. Freelancers M/V zijn gedreven mensen die de hang naar aardse rijkdom ontstegen zijn.

DAG 1:

Voor de incheckbalie van Ryanair staat een hele slang mensen. Er staat iemand in de rij met een complete achtpersoons bungalow tent. Hij kan het maar niet vatten dat zijn vracht niet als handbagage mee mag. De freelancer checkt geroutineerd in. De poort piept op de Leatherman.

Die gaat uit zijn houdertje en in de handbagage tussen de laptop en andere elektronica.

De passagiers stromen via het vliegtuig in. Een stewardess die Engels spreekt met het accent uit een Britse comedy serie repeteert in snelvuurtempo dat ieder vrij is om een stoel uit te zoeken. Dat geeft gedrang bij de raamplaatsen. De twee andere stoelen in de rij van drie worden gevuld door een enorm dikke Italiaanse en haar minuscule echtgenoot. Een dikke Italiaanse voelt aan als een weldoorvoede airbag.

De captain heeft een loodzwaar Iers accent. De stewardessen draaien met een doodse blik in hun ogen de veilgheidsroutines en lopen daarna dingen te verkopen en vuil op te halen. Er worden krasloten verkocht. Het landen gaat prima. Buiten is het dertig graden. In de aankomsthal staat een bezwete man met een papiertje waarop met pen de bedrijfsnaam is geschreven. Naast hem staat al een andere genodigde. Het is een jonge vrouw in zomerkleding. In tussen heeft de chauffeur, die net als alle Italianen een aan zijn hand vastgegroeide GSM heeft, contact met de hele wereld en de zaak.

Er blijken ook nog een Griek en wat Fransen zoek te zijn. We stappen in en rijden de file in. Langs een soort doorgaande weg staan tientallen luchtig geklede meisjes vriendelijk naar automobilisten te zwaaien. Het hotel staat op een desolaat industrieterrein. In het hotel is er tijd voor een vlugge douche. Want om acht uur is de pers genodigd voor een diner. Maar voorlopig bestaat de pers dus uit een tweepersoonsdelegatie uit Nederland. Er missen nog een mannetje of 38.

Om ongeveer half tien is bijna iedereen er. De spokesmanager van de fabriek vertelt al gs-emmerend dat de bus er nu ook elk moment kan zijn. En jawel… De buschauffeur krijgt ruzie met zijn GPS en het verdwaalt… Erg laat komt de ploeg aan bij het beloofde restaurant. Er liggen drie onweersbuien om onze lokatie de manager vertelt dat een van zijn personeelsleden de zaak via de buienradar in de gaten houdt. De man kijkt tevreden naar zijn gasten en de hoosbui barst onverwacht los. Iedereen wordt nat. Om een uur of half twee worden de nog natte, maar voldane gasten voor het hotel gelost. Ondanks het late uur zijn er nog meisjes die de na dampende gasten maar wat graag willen troosten De harde kern duikt de hotelkelder in. Daar is de bar. Tijd voor werkoverleg en de laatste bedrijfs- en vak roddels.

DAG 2:

De excursie staat geplanned vanaf 9.30 uur. Om een uur of half elf komt de Sales Director in Armani vragen of iedereen er klaar voor is. Hij zwaait naar buiten. Het publiek ziet dat een bus zijn deuren sluit en weg rijdt. De Verkoopdirecteur rent buiten, start zijn zwarte Alfa Romeo en verdwijnt ook. Er komt een wat kleinere touringcar aanrijden. Het ding stopt en er stappen twee Italianen uit die gister ook al gezien waren. In correct Engels wordt de pers uitgenodigd om in de bus plaats te nemen. Het is weer een uurje rijden. Het bedrijfspand ziet er van buiten kaal-strak uit.

Maar binnen is te zien waarom Italianen zo’n reputatie op het gebied van schoonheid hebben. Allemaal setting & design. Top! Er loopt een cameraploeg. Er is een podium met twee enorme flatscreens. Fotomodellen. Macho mannelijke Italianen. Rank gesneden dames.! De presentatie is helemaal goed. De persmappen zijn zo mooi dat het bijna niet meer hinderlijk is dat ze alleen in het Italiaans zijn. Eerst krijgt iedereen cappucino of espresso. Een echte espresso veegt alle vermoeidheidsflarden van een volle week zinderend weg. Het journaille loopt tevreden keuvelend rond. Beginnende verslaggevers haal je er zo uit. Met de mooie pen uit persmap maken ze als waanzinnigen aantekeningen in het design kladblok dat in de map zat. De veteranen kijken geïnteresseerd naar de activiteiten. Ze schrijven niet. Ze weten dat alle info, inclusief de foto’s op de CD’s in de persmap staan.

Een product directeur houdt intussen een betoog over zijn product. In het Italiaans. Hij laat zich meevoeren door zijn emoties.

Zijn tsunami van produkt informatie valt stil. De man kijkt naar de vertaalster die het hele betoog met groeiende verbijstering heeft aangehoord. De dame is Engels. Ze kiest dus voor een aanpak die geen Italiaan in zijn hoofd zal halen. Ze vat de verbale storm van krap tien minuten lang samen in het meesterlijke: “This is a very good and modern product”.

De helft van de aanwezigen spreekt geen Italiaans of Engels. De stemming is ontspannen. Een Spaanse journalist zit te flirten met een duitse fotografe. De communicatie man van het bedrijf spreekt goed Engels en neemt het woord. Hij stelt ons voor aan de verantwoordelijke van de wedstrijd afdeling. De man is een doodnerveuze, spichtige zuid Italiaan. Hij morrelt wat aan zijn stapel aantekeningen. Hij begint te praten. Loopt vast. Grijpt verbeten naar zijn teksten Maar de bladen liggen niet op volgorde. Hij slaat de handen ten hemel. Pakt zijn papieren en verdwijnt.

Bij het presentatieteam heerst enige consternatie… De race verantwoordelijke komt weer terug.

Hij kijkt boos het publiek in en herstart zijn verhaal. Hij praat razendsnel en zonder stoppen. De vertaler heeft geen kans. Als de man toch buiten adem raakt probeert de communicatiebaas hem af te serveren. De circuitspecialist kijkt met dodelijke haat in zijn ogen de zaal in en ratelt zeven minuten door. Hij besluit zijn betoog met een hoofdknik en verdwijnt weer.

Daarna is de officiële presentatie voorbij. Er kan inter-gevjoewd worden met de gesponsorde rijders. Ze laten zich gewillig fotograferen. Er is een fantastische lunch op het dak van het bedrijf. Later blijkt dat het grootste deel van de produktie- in China en de Oekraine wordt gemaakt. De wereld is een dorp. Een Italiaanse redacteur heeft zijn ogen constant op de Duitse fotografe die al eerder werd genoemd gericht. De Germaanse is er een kanjer. Minstens 1 meter 85. Rondborstig. Vol in de heupen. De Italiaan rukt zijn ogen van haar af en zegt met een onnavolgbaar accent tegen de Britse redacteur naast hem “Big girls frighten me”.

Er zijn een paar journalisten die kenbaar hebben gemaakt dat ze sommige 2016 items wel heel vet vinden. Met een samenzweerderig gebaar worden ze meegenomen naar ‘achteren’. Daar staat een hele stapel weggeefdingesten.

Dan blijken er nog drie journalisten over te zijn. Die zijn vliegtechnisch geplanned voor de volgende dag. Helaas heeft de organisatie vergeten nog een extra hotelnacht voor ze te boeken. En de mensen van de fabriek zelf hebben absoluut geen tijd meer voor de drie overblijvers De extra overnachtingen zijn geen probleem. Er wordt afgesproken dat er op kosten van de zaak ook in de stad gedineerd kan worden. Het eten is matig. De oberes heeft een vijfpuntige ster onder haar rechteroor getatoeëerd. Het stadje zelf is om 21 uur 30 net zo uitgestorven als Maasmechelen bij nacht.

Terug bij het hotel krijgt iedereen ruzie met de taxichauffeur De gerant komt naar buiten en maakt kenbaar dat het niet aanvaardbaar is om toeristen op kosten van een Italiaans bedrijf harteloos te bestelen. De taxichauffeur wordt zo boos dat hij een deuk in zijn auto schopt. Bedtijd.

DAG 3:

Na het opstaan kijkt de free lancer de terugreis documenten in. Het blijkt dat er de avond ervoor een vlucht was geplanned naar Stuttgart. Een ander papier meldt dat de teugreis twee dagen later om 6.30 uur naar Amsterdam geboekt is. De derde boeking is blijkbaar gedaan op dezelfde vlucht als die van de andere Hollandse collega. Een uurtje later dan afgesproken worden de overblijvers opgehaald.

De chauffeur van de bedrijfsbus doet er alles aan om de verloren tijd in te halen. Daarbij steekt hij de ene sigaret na de andere op. Zijn andere arm is vergroeid met zijn GSM. Met een derde arm pakt hij constant snoepjes uit het dashboardkastje. Op het vliegveld blijkt dat er nog twee andere stoelen op dezelfde naam geboekt staan. Bij de douane blijkt de Leatherman nu een echt probleem. De beveiliger adviseert ‘Dzjoekenne zrow iette away’.

Een voordelig vormgegeven dame vraagt “Ga je ook naar Eindhoven?” Op het ‘ja ‘zegt ze: “Dan geef je dat ding toch gewoon aan mij mee. Omdat er voor de free lancer in elk geval drie zetels waren geboekt is er wat ruimte. Er nestelt zich alleen nog een mollige, bleke en zwetende twintigster. Ze is Spaans. Haar vriend woont in Vlaanderen. Ze heeft vliegangst. De free lancer praat haar door de start heen en vraagt de haar of ze bij het raam wil zitten. Ze slaat haar zorgvuldig gemanicuurde handen voor haar gezicht en huivert: “Never!” De vlucht verloopt voorspoedig. Na de landing wordt er geklapt. De Spaanse bedankt voor de coaching.

Bij de lopende band wordt de vriendelijke Katelijne opgespoord. Ze blijkt het fenomeen Leatherman niet te kennen, maar is na verduidelijking gepast onder de indruk. en heupwiegt volkomen naturel weg. Daar kan geen Italiaanse tegen op. Buiten staat de Guzzi van de free lancer. Nog 114 kilometers Dan: Thuis. Bijpraten…. Chinees halen. Morgen de tekst maken. En faktureren.. Het leven is een feest.”