Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Mijn naam is Petra Piest en ik ben geboren te Steenwijkerwold.
Ik ben 48 jaar, en heb vele jaren mijn eigen snackbar gehad in Steenwijk. Sinds juni 2020 ben ik hiermee gestopt omdat ik mijn droom werkelijkheid wou laten worden. Meer mooie verre motor ritten maken met de motor, dat is wat ik wilde gaan doen.
Op de laatste dag van de snackbar kwamen mijn biker vrienden ( zelfs helemaal uit de Achterhoek) mij symbolisch ophalen om mijn droom waarheid te laten worden.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Ja zeker. Zelf had ik een Vespa Piaggio, maar nam meestal de Yamaha DT van mijn broer mee.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Ik haalde mijn motorrijbewijs toen ik 18 jaar werd. Van mijn ouders moest ik eerst mijn auto rijbewijs halen en een maand nadat ik deze had gehaald, heb ik mijn motor rijbewijs gehaald. Mijn eerste motor kocht ik al een paar maanden voordat ik m’n rijbewijs had en dit was een Honda Rebel 450. Deze werd total loss gereden door mijn toenmalige vriend. Daarna heb ik een Suzuki Intruder gekocht
en 5 jaar geleden kregen wij via mijn vriend de mogelijkheid om de Harley Davidson elektra glide 1200 shovelhead van zijn maat te kopen. Ik ben hier op gestapt en het was liefde op het eerste gezicht
Nooit meer wat anders dan mijn “old lady”.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
De eerste 2 jaar dat ik mijn rijbewijs had reed ik alleen motor.. alle dagen van het jaar. Wanneer er zout gestrooid werd dan ging de motor naar binnen. Het liefst rij ik met mooi weer uiteraard maar ik laat me niet tegenhouden door een beetje regen of kou. Hier kun je je tegen kleden.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Ik zou er nog een mooie oude Harley Davidson shovelhead bij kopen met zijspan.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Afgelopen zomer zijn we met vrienden 4 dagen door Duitsland gereden.
We hebben genoten van de vergezichten en prachtig door de bergen gereden.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Aankomende zomer gaan we met een dierbare vriendengroep op de motor via een mooie route naar een vriend die in Tsjechië woont. Geen haast, geen planning en vooral gezelligheid met mooie mensen en mooie dingen beleven. En op mijn lijst staat toch nog een reis door Ierland en Schotland, dat is echt iets wat ik heel
graag nog zou willen doen.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Eentje voor erbij is altijd mogelijk maar mijn motor “the old lady” gaat nooit weg! Dat is m’n therapeut, m’n geluk en m’n beste vriend!
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
De vrijheid, jezelf zijn, alles achter je laten. De tent achterop en wat kleren in de tas en gewoon genieten van elke meter die ik rij. En dan niet vergeten de bijzondere vriendschappen die je opbouwt. Als motorrijder ben je nooit alleen, overal en altijd heb je meteen contact en gezelligheid. Het leven vieren maar ook het verdriet delen met je maten is goud. Voor mij is het een verrijking
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Zoals jullie hebben kunnen lezen is motorrijden en alles wat daarbij komt (onderhoud en sleutelen) mijn grote liefde en passie.
Laten we hopen op een mooi motor seizoen met mooie ritten/reizen en dat we elkaar waar dan ook tegen mogen komen, met respect met elkaar blijven omgaan en mooie herinneringen kunnen maken als bikers onder mekaar.
Mijn naam is Anita de Beer. Oorspronkelijk kom ik uit Nederland, waar ik in teveel plaatsen heb gewoond om op te noemen. Als laatste in Spijk boven in Groningen. Vanaf 2012 woon ik samen met mijn man op 
Ik wilde mijn rijbewijs halen in 2006 nadat ik voor het eerst achterop bij Arthur op zijn Suzuki 600 zat. Dat was niks voor mij achterop. Dan kun je niet bepalen hoe of waar je heen gaat. Toen kochten we op de veiling een Honda 400. Een degelijke motor om mee te beginnen. De eerste term naar Aruba in 2007 namen we beide motoren mee in de container. Al gauw trokken de vele Harley Davidson motoren onze aandacht. In 2008 had Arthur zijn Fat Boy gekocht en mijn Sportster costum kreeg ik in 2009.
Ik ben zeker een mooi weer rijder. Hier op Aruba kan je dus bijna het hele jaar door rijden. In de regenperiode ligt er veel zand op de wegen en vallen de gaten in het wegdek. Dan laat ik hem mooi staan. Het is hier ook te warm voor beschermende kleding en dus geen hele pakken voor mij. Het eiland vraagt niet om hard rijders, want je wil toch ook wat zien onder weg.
In Colombia zijn we van Cartagena via Caucasia door Medellin naar Pereira gereden. Dwars door de bergen en langs gevaarlijke wegen. Dan zit je 1 dag 11 uur op de bike om op tijd bij het volgende besproken hotel aan te komen. Veel avonturen hebben we beleefd en zeker last gehad van de corruptie daar. Maar enorm genoten en veel gezien. Een aanrader maar wel in een groep anders is het niet veilig.
Ik wil nog even kwijt dat het jammer is dat in Europa de motor-clubs zijn verboden. Hier op de Caraïbische eilanden is het treffen altijd één groot feest. Geen toestanden gewoon vriendschappen en zo moet het zijn toch?! Zodra het covid gebeuren het toelaat hebben we vast weer een treffen hier en dan is echt iedereen welkom. Verhuurbedrijven zijn er genoeg die bikes klaar hebben staan. Ik zou zeggen: Kom eens mee rijden!