Tagarchief: ronkend vragenvuurtje

Eric de Waard: hoezo vrijheid?

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben ik Eric. Ik woon in Dordrecht, maar ik kom uit Zwijndrecht (de Nederlandse variant natuurlijk).

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Ik heb vroeger brommer gereden, een aantal zelfs. Mijn eerste “brommer” was een peugeot SC50 (dat is eigenlijk een scooter, maar ik tel hem gewoon mee). Ik heb ook nog een MT5 gehad, een chinese honda dax-kloon, en een honda gorilla-kloon die ik nu nog steeds heb staan en af en toe op rijd.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Oef, dan moet ik even denken hoor. Volgens mij kocht ik mijn eerste motor 6 jaar geleden, dat was een BMW funduro F650. Een rooie offroader die ik toen Leila heb genoemd.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Dat is nu wel een beetje veranderd. Toen ik nog in Rotterdam werkte reed ik in weer en wind. Ik ben ooit nog op mijn BMW in de sneeuw vanaf de maasvlakte naar huis gereden, dat was denk ik wel mijn meest spannende rit. Nu woon ik op 4 kilometer van mijn werk, daar pak ik de reguliere fiets voor. Mijn motor staat ook in een garagebox een eindje verderop, dus dat is nu eigenlijk gewoon een weekendapparaat geworden. Ik rijd eigenlijk als het droog en boven 0 is. Rijden in de regen vind ik drie keer niks, maar als het koud is doe ik gewoon een dikkere trui aan.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Mijn leidinggevende zei ooit dat als je iets wilt dat je je het dan exact voor moet stellen, dat helpt je met naar je doel toe werken. Ik ga dus lekker specifiek zijn.

De mooiste motor op de markt vind ik zelf de Harley-Davidson  Road King, maar dan wil ik graag de standaard versie, met de velgen van een Road King Classic. Dus spaakvelgen en hard-cases, en met een galaxy-wrap. Liefst met lekker weinig chrome zodat ik niet al te veel hoef te poetsen.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

De motorvakantie die ik samen met mijn vader in Schotland deed was echt geweldig, en een herinnering die me dierbaar is. Daar ging het niet zozeer om het rijden zelf, maar om de tijd die ik samen met mijn vader heb gespendeerd. Het grappige was dat toen hij met het plan kwam ik niet doorhad dat hij me uitnodigde voor een motorvakantie. Hij vroeg iets in de richting van “wat zou je van een rit door Schotland vinden?”, en het was pas later toen ik mijn moeder sprak dat ze zei “hey Eric, lijkt die motorvakantie met pap je wat? Je leek niet heel enthousiast” dat ik doorhad dat hij bedoelde “Wat zou je van een rit door Schotland vinden, SAMEN MET MIJ?”

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ik heb er twee. Ik wil heel graag nog een keer de Route66 rit doen in Amerika. Dat hoeft niet persé op een Harley, maar dat zou het wel afmaken natuurlijk. Misschien is dat wel een goed moment om die roadking mee naar huis te nemen? En ik wil graag de Noordkaap nog een keer bewonderen.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Ik ben (net als bijna iedere motorrijder denk ik) altijd wel bezig met een zoektocht naar een volgende motor. Nu ik een eindelijk een Sportster heb zie ik mezelf niet zo snel van motor veranderen, maar misschien nog een keer iets er bij. Ik heb wat met kleine motoren, een elektrisch alternatief van de grom lijkt me heel tof, maar als iemand toevallig een honda motor-monkey of motor-dax heeft waar die vanaf moet dan kunnen we wel even babbelen, haha.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Motorrijden is voor mij vooral een manier om te ontspannen. Met de motor kom ik op plekken waar ik anders nooit zou komen. Mijn vakanties brengen met altijd in contact met complete vreemdelingen, ik kom nooit thuis zonder dat ik met een willekeurig iemand een potje koffie of bier heb gedronken.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Er is ook iets wat me dwars zit aan de motorwereld. Als je aan mensen vraagt waar het om draait is het antwoord 90% van de tijd “de vrijheid”. Toch komen mensen met allemaal regeltjes van wat er wel en niet mag. Scooterrijders tellen niet, elektrische motoren zijn uit den boze, draag dit wel en dat niet, rij zus maar vooral niet zo, etc etc.

Als het om vrijheid gaat, waarom leggen we elkaar dan al die beperkingen op?

Wim de Boer rijdt zijn droommotor

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Wim de Boer, 57 jaar en woonachtig in het mooie de Wijk, vlak bij Meppel.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Zeker heb ik brommer gereden, eerst een crossbrommertje en vanaf mijn 16e heb ik diverse Kreidlers gereden.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Mijn motorrijbewijs heb ik sinds mijn 21e. De eerste jaren had ik een duo-motor Suzuki GS500E met mijn broer en op mijn 30e kocht ik een Suzuki GS850 met dikke kuip en radio. Deze motorfiets heb ik binnen het jaar ingeruild op een Honda VFR 750, een heerlijke motor. Vervolgens kreeg het Allroad virus mij te pakken en heb ik diverse Allroads gereden.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben een ‘’doorrijder’’, ik rijd puur voor mijn plezier maar ook in de herfst en winter wordt er regelmatig gereden.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Ik rij al op mijn droommotor, een BMW R 1250 GS Adventure, en wil deze nog een paar jaartjes houden.

 Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Een rondrit door België, Luxemburg, Frankrijk, Italië, Zwitserland, Oostenrijk en Duitsland. Ruim 4000 kilometer in 9 dagen en zo ongeveer alle interessante passen bedwongen.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

De door mezelf omgebouwde route van de Mille Miglia is geweldig, en deze willen mijn vrouw en ik als duo dit jaar gaan rijden en verder staan Santiago de Compostela en ook Corsica op de to-do lijst.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, gelukkig niet. Voorheen reed ik altijd 2 max 3 jaar op een motor en wilde dan weer wat anders/mooiers/beters. Nu ben ik dermate tevreden dat ik van plan ben deze motor langer te houden.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vriendschappen, onvergetelijke ervaringen en een voor mij geweldige uitlaatklep.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Motorrijden is voor mij meer dan een hobby, het is een passie waar ik veel tijd en energie in stop. Zo ben ik als secretaris en toercommissie-lid actief in onze plaatselijke MC De Antrappers maar mag ik ook graag een toerrit organiseren voor vrienden en collega’s.

Antoon Roks, Roosendaler in Spanje

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Hallo mede-motorliefhebbers, mijn naam is Antoon Roks, 62 jaar jong en ik woon in het Brabantse Roosendaal, maar tussendoor ook in Torrevieja, Spanje.

Dat laatste niet geheel toevallig, de Costa Blanca is de regio waar ik niet alleen mijn hart aan heb verpand, maar waar ik ook de kost verdien met de verkoop van woningen aan Nederlanders en Belgen. Kijk maar eens op Masa International. Overigens ook een prachtige regio om te toeren, kijk bijvoorbeeld maar eens naar de routes die de Vuelta, Ronde van Spanje, jaarlijks volgt.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

In mijn jonge jaren prutsten we al aan brommers en crosten hierop rond. Op mijn zestiende jaar kwam er een knalrode Zündapp GTS 50 op de oprit te staan waar het nodige aan “werd verbouwd”. Andere uitlaat, kick start, grotere carburateur en 70cc cilinder, totdat… tsja, altijd weer die politie…

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn eerste motor was een tweedehands Yamaha XV920J die ik in 1989 heb gekocht, dit was de Amerikaanse versie van de latere populaire Yamaha Virago serie. Digitaal dashboard, start-relais wat regelmatig vernieuwd moest worden, maar hiermee werd de basis gelegd voor meerdaagse motortrips met een vriendengroep waarmee we tegenwoordig 2x per jaar op stap gaan en dat al weer 30 jaar.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben iemand die niet zomaar in de regen zal vertrekken, maar als het me overkomt dan is het maar zo en weerhoudt het me niet om door te rijden. In de winter, zeker als er strooizout is gebruikt, zal je mij in Nederland echter niet op de motor tegenkomen, daarvoor ben ik te zuinig op mijn machine.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Er is op dit moment zoveel moois te koop dat ik het echt niet echt zou weten. Overigens heb ik de Harley Pan American Special ook sinds januari ’22, heel iets anders dan de Harley Street glide en Road Kings waarop ik jaren heb gereden. Voorlopig ben ik er erg blij mee en staat het nodige gepland om veel kilometers te maken.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Een lastige vraag omdat er toch heel wat gedachten naar boven komen als je deze vraag stelt… Ik denk dat onze eerste Oostenrijk trip, naar Voralberg, met een aanloop door Duitsland, Zwarte Woud bij een temperatuur van 24 graden me het meest bij zal blijven. Het gaat immers niet altijd om de hoeveelheid kilometers, maar vooral de schoonheid, de bochten, hoogteverschillen en voor mij is ook “de après-motorrit” erg belangrijk. Lekker met de mannen eten/drinken en praten over wat we die dag al dan niet hebben gezien, waar er iemand de fout inging, vervelende of juist leuke medeweggebruikers etc. Kortom een avondvullend programma.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ik zou nog heel graag de Noordkaap willen doen, maar die komt over enkele jaren wel aan de beurt. Eerst maar eens wat meer tijd zien over te houden, er zijn naast de motor ook zoveel andere leuke dingen en hobby’s waar ik graag mijn tijd aan wijd. Dit jaar ga ik in Maart voor het eerst deelnemen aan een georganiseerde groepsreis naar Andalusië en natuurlijk in September een uitstapje met de maten naar Duitsland/Oostenrijk.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Tegen mijn motormaatjes heb ik altijd gezegd dat ik na mijn 65e op een BMW motor zou overstappen, prachtige machines maar wel erg veel look-alikes. Zeker als je in Duitsland rondtoert, lijkt het wel of de halve wereld op een BMW GS rondrijdt. Dus voorlopig nog maar eens zien, ik heb nog een paar jaartjes voor het zover is.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vooral vrijheid is het eerste wat bij mij opkomt, lekker met een avondritje mijn hoofd leegmaken, of zonder telefoon een dag rondrijden, heerlijk. Anderzijds ook de makkelijke omgang met andere motorrijders als je ergens terecht komt voor een overnachting, kopje koffie of op een terrasje neerstrijkt.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

De enige keer dat ik gevallen ben was afgelopen september in Duitsland, nota bene op de eerste dag van onze 5-daagse trip. Na pakweg 500 km gereden te hebben, ben in een sloot geëindigd. Dit nadat een tegemoetkomende automobilist op mijn weghelft aan kwam denderen en ik op een natte weg aan het slippen raakte. Achteraf gezien ben ik enorm blij geweest met mijn beschermende kleding en helm. Daar heb ik nooit zo bij stil gestaan maar het is zeker een waarschuwing waard voor collega motorrijders, om goed beschermd op pad te gaan.

Edwald Oude Huikink kijkt naar wat er wel kan!

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Edwald Oude Huikink 55 jaar en kom uit Hengelo Overijssel.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Vroeger reed ik brommer na eerst wat sloop brommertjes gehad te hebben reed ik een Suzuki ER50 waar ik veel plezier mee gehad heb.

Wat was je eerste motorfiets?

Hiervoor geldt ook dat ik eerst wat sloopmotoren heb gehad. Daarmee mocht ik nog niet op de weg aangezien ik nog te jong was. Mijn eerst motorfiets die ik kocht waarmee ik wel de weg op mocht was een Suzuki GS750ES.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik rijd met alle weersomstandigheden je krijgt me niet zo snel van een motor af.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Mocht ik een prijs winnen dan blijft mijn droommotor een Yamaha R1M. Ik lig er nu soms wakker van mocht ik ooit……..hahaha

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

De mooiste rit die ik ooit reed is lastig, want dat zijn er meerdere, zoals o.a. naar het eiland Man. Een keer per jaar gaan we met de SMVG (Stichting mobiliteit voor gehandicapten) een rit maken richting de Eifel/Ardennen. Of het de mooiste ritten zijn….er zijn er mooier maar de gezelligheid daar is mooier dan de mooiste rit ik ooit gereden heb. Allemaal mensen die rijden met een beperking met allemaal dezelfde passie. Ik race ook nog op een aangepaste motor als je het dan over de mooiste wedstrijden hebt, dan waren dat de races op de Nürburgring en het TT Circuit Assen natuurlijk.
Het waren geen overwinningen maar wel overwinningen op mezelf. Racen met een dwarslaesie.

Kijk wat er mogelijk is op de motor, ondanks een beperking:

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Heb geen toertocht op mijn bucketlist staan. Hopelijk mag ik nog jaren genieten van het motorrijden/racen of welke rit dan ook.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Op dit moment rij ik een Can-Am Spyder. Deze gaat voorlopig nog niet de deur uit. Ook doe ik aan motorracen met een aangepaste Yamaha R1 RN22 tja, en als ik dan denk aan een volgende motorfiets dan komt die loterij weer in beeld…….

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

De vrijheid en snelheid vooral tijdens het racen is onbeschrijfelijk. Onvergetelijke momenten. Daar heb ik ook veel mensen door leren kennen. Mooie contacten en dat is ook veel waard. Het knokken in het leven om bepaalde dingen te bereiken.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Ik kan alleen maar zeggen. Mocht je willen gaan motorrijden/racen wacht niet tot morgen……….

Wil je meer weten over de stichting Ed on Wheels, check dan de pagina op Facebook.

Gijs van Hesteren, met de kin op de tank

Vanaf de start van onze site hadden we het “ronkend vragenvuurtje”, waarbij we motorrijders, mannen en vrouwen, al jaren dezelfde vragen stellen. Soms komen er verhalen binnen op de redactie, die je “pakken”.  Waar je stil van wordt. Vandaag praten we met Gijs van Hesteren. We hebben het wel eens over passie voor motoren… welnu, lees mee met Gijs.

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Sinds mijn geboorte in 1954 heet ik Gijs van Hesteren. Met die naam ben ik best tevreden. Ik kwam terecht in een warm en veilig nest. Niet dat men er heel erg motorminnend was. De liefde die ik voor de tweewieler ontwikkelde kwam toch vooral voort uit het avontuurlijke en ietwat ‘wilde’ karakter van mijn familie van moederskant. Een paar honderd jaar in de koloniën van Oost-Indië, dat zegt wel iets.

Twaalf ambachten en dertien ongelukken. Naast en na een rommelige schoolcarrière loste ik zeeschepen in de Antwerpse havens, ik knapte oude Engelse motoren op, ik was pijpfitter voor een Belgische koppelbaas en na enige studie begaf ik me korte tijd in het welzijnswerk voor tehuiskinderen.

Dat laatste, dat was niks voor mij, al die onoplosbare ellende. Uiteindelijk belandde ik in de zeilvaart met historische klippers en tjalken – op het wad. Dat heb ik bijna twee decennia volgehouden en nog steeds woon ik in het Friese Harlingen.

Met de gezondheid van mijn vrouw Inge ging het steeds minder. Daarom ben ik 17 jaar geleden aan de wal gaan werken, eerst als innovatiemanager en daarna als journalist. Na het overlijden van Inge ben ik teruggegaan naar mijn oude liefde. Zelfs nu ik gepensioneerd ben laat ik me nog regelmatig inhuren als schipper/kapitein op zeilschepen, passagiersboten en vrachtschepen.

1972: De Puch Skyrider. Ik had net ‘Easy Rider’ gezien. Ik wilde ook een hoog stuur. Met grote ontzetting vroeg mijn vader wat me in godsnaam bezielde. (Foto: Els van Hesteren, mijn moeder)

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Ik was vijftien en de brommers van mijn klasgenoten zetten mijn fantasie aan het werk. Al tikkend op het toetsenbord dringen de herinneringen zich met hernieuwde scherpte op. Ik denk terug aan vijftig jaar geleden. Ik zit in de derde en ben een bleu jongetje. De mannen van de vierde klas rijden met brommers. Hondaatjes, Zündapps, Kreidlers, Yamaha’s. En een enkeling heeft een Puch. Wat vind ik dat interessant, en mooi.

Mijn eigen tweewielerloopbaan begon met de Puch Skyrider (foto boven). Een cultbrommer. Op mijn zestiende verjaardag kwam dit stijlicoon in mijn bezit. Als jonge jongen leerde ik al snel hoe ik moest omgaan met het koppelen en schakelen. Later, bij mijn motorrijlessen en met mijn eerste motor zou ik daar nog veel plezier van hebben. Leren brommerrijden deed ik met schade en schande. Ik denk dat ik zeker zes keer keihard op mijn plaat gegaan ben met die brommer.

De Skyrider bleef niet lang in mijn bezit. Ondoordacht leende ik de brommer uit aan een vriend. Deze belde mij op zondagochtend: ‘Gijs, je brommer is gestolen. En hij stond nog wel op slot!’ Ik ben veel te goed voor deze wereld en in mijn naïviteit vergaf ik het hem. Pas veel later drong het tot me door dat het een vooropgezet plan moet zijn geweest. Exit Puch.

Van het verzekeringsgeld kocht ik een Tomos 4L. Samen met mijn techneutische vriend Robert bouwde ik er een vijfbak in. Een tuningbedrijfje nam de cilinder onder handen. Vijf PK! Ineens had ik een wapen waarmee ik Kreidlers en Yamaha FS1’tjes inhaalde. Later nam mijn jongere broer Marnix de Tomos over. Dat was het eind van mijn brommerjaren. Maar elke keer dat ik een Puch of Tomos zie, in een schuurtje, op straat, op een beurs, denk ik even: wat waren dat mooie tijden! Koop ik er weer een? Zal ik of zal ik niet?

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn eerste motorkilometers ooit waren achterop de BSA A7 van Wouter Voskuil, dwars door de woonstraten van Etten-Leur. Wat een geluid, wat een power! Ik werd ter plekke en definitief motorgek.

Mijn eerste eigen motor? Het moet in de zomer van 1972 zijn geweest. Ik had net mijn motorrijbewijs behaald. Wekelijks had ik de uitgebreide advertentiepagina’s van het weekblad ‘Motor’ uitgespeld. Veel te koop, geen budget, maar ik wist welk merk het moest worden. De krachtige klappen en de fabelachtige acceleratie van de eencilinder Matchless, daar ging niets boven. Een paar dagen later reden Inge, mijn broer en ik met de Renault 4 van mijn moeder van Breda naar de duplexflat in een buitenwijk van Dordrecht. Daar bevond zich de begeerde koopwaar.

In het kleine fietsenhok onderin de flat openbaarde zich de schat: een Matchless G80S, 500cc, bouwjaar 1954. Dat zag er goed uit. Een vuurrode polyester racetank en een racestuurtje. Het begrip caféracer was nog niet zo bekend als nu, maar wat zag het er snel uit. Proefrit door de straten rondom de flat. Geen drempels in die tijd. Goeiemorgen, wat ging dat hard! Dreunend en daverend snelde de Matchless met mij wapperend aan het stuur op en neer. Goed hoor. Niks mis mee, verkocht!

Zo moet je het niet doen, dat weet iedereen. Alleen ik wist het niet. Daar kwam ik al heel snel achter. Met de R4 in mijn kielzog draaide ik snelweg A16 naar Breda op. Al die slome automobilisten met Opeltjes Kadett, Deux Cheveaux, Ford Taunussen, Volvo Amazons, Morris Minors, Volkswagenbusjes, opzij! Vol gas naar de Moerdijkbruggen. Supersnel ging het, kin op de tank. Waar bleven de anderen nou, met die Renault 4? Even stoppen op de vluchtstrook; dat mocht toen nog. Denk ik. Vreemd, al die rook. Waar kwam dat vandaan? Hee, van onder de tank uit!

Ja, de oude trouwe machine had het erg warm gekregen. Oliedicht was hij dus niet. De voetpakking, de klepdekselpakking, daar kwam best wat olie langs gesijpeld. Gelukkig, daar kwam de R4. Verder maar weer. Of niet? Starten wilde hij niet meer, ondanks de ineens veel lichtere tegendruk van de kickstarter. Met een sleeptouw arriveerden we achter de auto uiteindelijk in Breda. Mijn moeder keek ervan op. Hee, een nieuwe motor en nu al een sleepkabel nodig?

Tja, het hoorde er allemaal bij. Bij nadere studie en demontage bleek er het een en ander niet in orde. Een lekkende benzinetank, tot op de draad versleten zuiger, krakend droge primaire ketting, half loszittende koppeling en nog zo een paar dingen. In die jaren reikte de garantie tot op de hoek. Zelf uitzoeken dan maar. En zo begon een motorcarrière, die zich achteraf gezien heeft laten kenmerken als een periode met toppen en dalen. In het laatste geval: vooral in het begin veel oponthoud langs vluchtstroken en bermen. De toppen: meer dan veertig jaar motorplezier, waarbij vooral de mensen eromheen zorgden voor de sjeu.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Je hebt motorrijders die natgeregend zijn en motorrijders die nat gaan regenen. Haha, hoe ouder ik word, hoe mooier het weer moet zijn. Maar ik heb heel wat winterkilometers onder de wielen door zien gaan. Harde wind en regen op de Afsluitdijk, door sneeuw en ijs van Utrecht naar Groningen, zeiknat door herfstig Noord-Frankrijk, rondje Nederlandse kust en grens in oktober. Verstand op nul en gas. Maar met een bescheiden zonnetje erbij wordt het al snel leuker.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Dan zou ik waarschijnlijk gaan voor een replica Matchless G50 in een Seeley-frame, en daarmee zou ik classic wegraces willen rijden. Hoe dat zit? Na de verkoop van ons zeilschip in 2004 kreeg ik tijd om een oude droom te verwezenlijken: motorracen. Eerst ging ik dat doen met een MuZ Skorpion Cupracer, in youngtimerwedstrijden bij de SAM en bij de Ducaticlub. Motorevenementen voor de relatief trage eencilinder werden echter schaarser. Na 2010 stapte ik over op een tot classic racer omgebouwde Yamaha XS650 uit 1972. Die motor heb ik nog steeds en voor komend jaar hoop ik op mijn achttiende raceseizoen. Niet dat ik ooit echt goed ben geworden in hardgaan, maar het gaat om het meedoen toch, niet om het winnen?

2021: Internationale Classic GP Chimay. Een derde en een tweede plaats met de Yamaha XS650. De twee grote flessen abdijbier horen bij de prijzen. (Foto: Tajan van der Wiel)

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Als het om toertochten gaat, kies ik de rit die ik in 2017 maakte, kort na de voortijdige dood van mijn geliefde echtgenote Inge. Ik had tijd en rust nodig om mijn gedachten en mijn hart weer op de rails te krijgen. Ik had net voor duizend piek een stokoude BMW K100 gekocht. Daarmee reed ik via Frankrijk, Duitsland, Italië en Slovenië naar Bosnië en terug. Geen wereldreis, maar wel therapeutisch. Je kunt erover lezen op mijn weblog: GijsvanHesteren.nl.

Wat betreft de racerij: mijn mooiste wedstrijd reed ik afgelopen juli, toen ik op het bloedsnelle stratencircuit van Chimay (België) in de 750cc-klasse twee podia behaalde. Misschien meer geluk dan wijsheid, want de meeste echt snelle mannen waren óf afwezig door corona en Brexit, óf ze waren er in de trainingen al vanaf gevallen, óf ze hadden panne opgelopen. Maar je hebt de finish pas gehaald als je over de eindstreep gaat en dat hadden mijn oude XS’je en ik toch maar mooi voor elkaar gekregen.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Eigenlijk zou ik met mijn Moto Guzzi Californian II van 1987 een grote rit willen maken, naar Kazachstan of zo. Misschien komt het er nog eens van, maar de racerij slokt voorlopig al mijn AOW-centjes op.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Altijd, haha. Maar de schuur staat vol. De Yamaha-racer, een 1958 AJS 16MS, de MuZ youngtimerracer, twee restauratieprojecten: een Triumph Bonneville van 1972 en een 1976 XS650. De 1995 Yamaha Diversion 900 die ik reed vóór de Guzzi zou het eerst weg moeten. Misschien zou ik wel een Guzzi V85 willen, of net als tussen 2003 en 2008 nog eens een Ducati Monster.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Met motorrijden als hobby hoef je je nooit te vervelen. Laat staan als motorracen je liefhebberij is. Na één race of circuitdag vraagt je classic bike net zoveel tender loving care als een ‘gewone’ motor na een heel jaar.

2020: Rondje Nederland, samen met oudste zoon Gijs jr. (Foto: Gijs van Hesteren)

Nog veel belangrijker is de kameraadschap die met name het racen me gebracht heeft. Zoals bij elke sport verkrijgen de vrienden en kennissen die je opdoet tijdens de beoefening een bijzondere positie. Met hen deel je winst en verlies, tegenslag en voorspoed. Mijn vrouw Inge werkte jarenlang als officiële fotografe van de SAM-wedstrijden. De jongens en meiden van de raceclub schrokken van haar ontijdige dood minstens zo erg als ik. In het traject daarna had ik aan hen veel steun, ook later, toen ik de draad weer probeerde op te pakken.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Zo af en toe schrijf ik als freelancer nog artikelen voor Het Motorrijwiel. Léés dat blad, neem een abonnement of koop het los!

Brandon wil van New York naar Los Angeles op de motor

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Brandon Franco Herbit, 26 jaar, ik woon in Hasselt (België) en ik ben een horeca medewerker.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Tuurlijk! Mijn allereerste brommer was een replica Honda Dax. Wat een prachtige tijd heb ik gehad met de Dax. Deze bromfiets had ik ongeveer 10 jaar in bezit en ik heb er toch 42.411 kilometers mee gereden.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn eerste motorfiets kocht ik ongeveer 3 jaar geleden en het was een nieuwe KTM 390 Duke.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben vooral een door-rijder. Ik heb het liefst droog weer maar of het 25°c graden is of 5°c … ik blijf wel rijden.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

De motorfiets die ik direct zal kopen is de Ducati Streetfighter V4 maar ik zou ook nog wat andere motorfietsen aanschaffen omdat ik ooit een moto-collectie (mooi Vlaams woord, redactie) wil hebben.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Mijn mooiste rit tot nu toe is gereden in de Belgische Ardennen.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Absoluut! Ik wil zeker nog een roadtrip door Europa doen en als het financieel mogelijk is, wil ik ooit met mijn eigen motorfiets van New York helemaal naar Los Angeles rijden.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Op dit moment niet, ik heb net een nieuwe Ktm 890 Duke gekocht en een Honda Monkey 2022 model. Maar je weet nooit wanneer ik er nog eens een koop. want ik heb er ondertussen 8 verschillende gehad haha oeps…

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Motorrijden is voor mij goed voor mijn mentale gezondheid, ik word gewoon samen als 1 met de motor. Het is voor mij meer als een passie.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Wat mijn favoriete spreuk is: “Drive them don’t hide them!”

En als je een motor ziet die je wilt (maar wil wachten) dan zou ik zeggen: “Gewoon doen en kopen want het kan altijd je laatste dag zijn”.

Rob Kleinwold uit Rotterdam

We gaan ons 10-vragen interview weer wat vaker publiceren. Sommigen hebben lange motorverhalen. Rob is lekker kort en duidelijk.

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Rob Kleinwold, ik kom uit Rotterdam.


Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Jawel, ik reed op een Zundapp GTS 50.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

In 1977 kocht ik mijn eerste motorfiets, dit was een Honda 500 four.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben een echte door-rijder.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Dit zou dan een Ducati Panigale V4 zijn.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Dit was een fijne motorvakantie door heel Frankrijk, van totaal 4500 km.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Jazeker, naar de Noordkaap.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vooral heel veel plezier en vrijheidsgevoel!

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Dat is de vraag wat voor motor(en) ik nu heb en hoe lang ik al motor rijd…. Welnu, ik heb een Ducati 888 en een Ducati ST4S en een Suzuki DR500S. Motorrijden is al sinds 1977 mijn passie.

Geert Guchelaar en zijn passie voor de Ducati

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Geert Guchelaar, ik ben 69 jaar en woon in Assen. Sinds zes jaar ben ik gepensioneerd en in mijn vrije tijd docent code 95 en vrijwilliger op het TT-circuit Assen (Racecontrol, Riders Info en Gatorbestuurder)

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Jazeker. Een Union, gekregen van mijn opa, die rijwielhandelaar was en Union-dealer. Later een Garelli, toen de Union total loss raakte nadat ik geen voorrang kreeg van een niet uitkijkende automobilist.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Dat zal een 25 jaar terug zijn geweest, toen de rijschool waar ik les gaf, een paar lesmotoren over had. Suzuki GS500E, in ruil voor het geven van een vierdaagse cursus. Deze werd later vervangen door een Ducati 900 Supersport, waar ik zeker 10 jaar mee heb gestuurd. Toen ik rug- en polsklachten kreeg, heb ik nog een paar choppers gehad, maar oude liefde roest niet en toen ik de kans kreeg om voor weinig geld een Ducati ST4 over te nemen, heb ik die kans met beide handen aangegrepen.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Mooiweer-rijder, ik rij voor mijn lol en als het regent en ik moet toch op pad, dan wordt de Italiaan op vier wielen de garage uitgereden.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Een Ducati, nog een Ducati en dan nog maar een Ducati en als er dan nog ergens een mooie gebruikte MV Agusta staat uit het Agostini-tijdperk, dan nemen we die er ook bij. Die MV niet eens om op te rijden, maar gewoon om dagelijks een half uurtje er naar te kijken en luisteren.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed? Ik vind elke rit mooi. Ik rij overigens niet echt grote en lange ritten: ik toer meestal enkele uurtjes rond om de kop even leeg te maken en gewoon om te genieten van het rijden op zich.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Nee, niet echt dus.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, mijn ST4 doet het prima, ik ben 69 en zolang het gaat, hoop ik op de ST4 te blijven rijden: geen behoefte aan een andere fiets. Als ik het zelf zou kunnen, zou ik hem wrappen in geel of rood: hij is nu blauw en eerlijk gezegd vind ik dat niet direct de mooiste kleur voor een Duc.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Ik zou het werkelijk niet weten.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Lawaai is uit en ja, ik heb vroeger ook lawaai gemaakt, zowel met de 2 als de 4-wieler. Maar dat was in een tijd dat het een stuk rustiger was op de weg en er ook veel minder mensen in dit overbevolkte land woonden. Toen ik de ST4 ophaalde bij de dealer waar ik hem gekocht had, had ik al standaard dempers via Marktplaats gekocht. Met de dempers die er onder zaten kon mijn vrouw me al horen aankomen vanaf de A28 afslag Assen Zuid (en ik woon in Assen Noord, haha).

Jade Nieman, gepassioneerd motormonteur

We kwamen Jade Nieman tegen tijdens een oproep in onze facebook groep PASSIE VOOR MOTOREN. Zij was op zoek naar een motorblok voor haar studie motortechniek. Nieuwsgierig als wij zijn, namen we contact op met deze jongedame.

Wie is Jade Nieman? Wat voor studie doe je momenteel?

Hey, ik ben Jade, 19 jaar oud en een gepassioneerd motormonteur. Ik ben een echte Brabantse en hou dus ook zeker van Brabantse gezelligheid. Ik ben gek op alles waar een motor in zit en dan vooral motorfietsen. Ik vind 1 pk (paarden) ook super leuk, ik kom dan ook uit een echte paardenfamilie oftewel ik ben een paardenmeisje.

Ik heb net mijn eerste studie als tweede motorfietstechniekus Bbl afgerond (niveau 2), ik ben momenteel aan het doorstuderen als eerste motorfietstechniekus Bbl (niveau 3). Als ik deze opleiding af heb zou ik ook nog graag door willen naar technisch specialist (niveau 4).

Weet je nog hoe je bij onze facebook groep terecht was gekomen?

Ja zeker! Ik ben bij de Facebook pagina terecht gekomen doordat ik altijd bezig ben met motoren en dus ook graag op de hoogte blijf. Ook wissel ik zelf nog wel eens af van wat ik in de schuur aan motoren heb staan dus hou ik de verkoop van motoren ook altijd goed in de gaten.

Heb je dat motorblok al gevonden?

Ik heb bizar veel aanbiedingen van mensen gekregen, dat had ik nooit durven dromen toen ik het bericht op Facebook plaatste! Ik kreeg zelfs hele motoren aangeboden! Ik heb nu twee blokken uitgekozen die ik mag gaan ophalen (?) Een BMW 1150 GS blok en misschien een Cb50 blok. Alle blokken die ik nu over heb (die mij aangeboden zijn) bied ik mijn school aan om les mee te geven of bied ik klasgenoten aan die ook nog een blok zoeken.

Wat ga je met dit motorblok doen?

We moeten een complete blokrevisie uitvoeren op ons eigen blok. De kunst is bij deze opdracht dat je jezelf uitdaagt om juist een moeilijk blok te zoeken (voor mij een BMW blok). We moeten alle waardes bijhouden wat het werkplaats handboek aangeeft en wat het in realiteit is, hier schrijven we vervolgens een verslag over en dit is dan ook gelijk een examen opdracht. We gebruiken onze eigen blokken omdat het dan niet erg is om fouten te maken. Je kunt denken aan bijvoorbeeld bouten doordraaien of onderdelen afbreken. Zo leren we door fouten te maken en weten we wat we in het vervolg anders kunnen doen.

Hoe is het om als jongedame deze opleiding te doen, tussen al die kerels?

Super leuk natuurlijk! Als vrouw val je op tussen de mannen en dat heeft zijn zeker voordelen. Zo vind ik het super leuk dat andere mensen die ook in de techniek willen mij om advies vragen. Ik help mensen graag en hoe leuk is het dat ik dat kan met mijn beroep.

Helaas zijn er ook negatieve dingen aan een vrouw zijn in een “mannen-beroep”, ik probeer er altijd open en eerlijk over te zijn naar de buitenwereld, want van mij mag er meer over gepraat worden. Er zullen altijd mensen zijn die het niet eens zijn met wat jij doet en die zullen daar dan ook duidelijk hun mening over geven. Op social media worden er dan ook veel gemene dingen gezegd en gedaan. Mijn tip naar alle vrouwen en of mannen die met dit soort dingen worstelen: Doe wat je zelf wilt en laat zien dat jij het kan want je kan alles als je het wilt!

Ondanks dit bovenstaande zou ik geen ander beroep willen. Het is mijn passie en het is wat ik graag doe. Ik probeer van de positieve dingen te genieten. Zo vind ik het dan ook geweldig als een klant tevreden weg rijd met zijn of haar net gerepareerde motorfiets. Ik word ook altijd heel vrolijk van mensen die me vertellen hoe leuk ze het vinden dat mijn nagels altijd zwart zijn van de olie en ik “niet zo’n tutje ben”. (Ook al ben ik soms echt een tutje, mijn collega’s krijgen dan ook zeker te horen dat ik mijn nagel weer heb gescheurd of mijn make-up is uitgelopen.)

Ben je van plan om ook je motorrijbewijs te gaan halen?

Als het aan mij lag had ik mijn motor rijbewijs al gehad. Ik wacht nog met mijn rijbewijs halen tot ik 35kw mag rijden omdat ik anders een 125cc 4takt (11kw) moet rijden en ik rij liever niet met een 125cc over de snelweg. Ik heb sowieso mijn motorrijbewijs nodig voor mijn werk, zodat ik zelf proefritten kan maken met motoren waar ik aan gesleuteld heb. Ik rij zelf al wel veel, zo kan je me vaak rond zien rijden op mijn schakelbrommers en soms met de crossmotoren door het weilanden.

Heb je al een idee wat je over enkele jaren na je opleiding er mee wil gaan doen?

Ik wil graag groeien dus het liefste leer ik alles wat er te leren valt over dit vak. Ik denk dat ik nog wel even voor een werkgever blijf werken. Mensen gaan er vaak vanuit dat ik hierna een eigen bedrijf ga beginnen. Zelf kom ik uit een familie die ook een eigen bedrijf heeft en ik weet hoe hard dat werken is. Daar vind ik mezelf simpelweg nu nog te jong voor. Misschien als de tijd daar is en de mogelijkheid er is, dat ik dan een bedrijf begin, maar voordat dat zo ver is wil ik mijn studies af maken en lekker genieten van het leven.

Zijn we nog vergeten te vragen Jade?

Ik heb niet zo zeer nog een vraag te beantwoorden maar ik wil wel tegen iedereen zeggen: Je moet doen wat je leuk vind, geniet van het leven en maak je niet druk over wat andere van je denken!

Hans Heemskerk: Blijf rijden, val niemand lastig en geniet van alles!

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Hans Heemskerk, ik woon sinds 1995 in het dorp Biddinghuizen, maar ben geboren (1959) en getogen in hartje Rotterdam, op gehoorafstand van de ‘Grote- of Sint Laurenskerk’.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Vanaf mijn 16e tot en met vier maanden nadat ik 18 werd, heb ik op een Yamaha FS1 brommer (ja Mink Bijlsma -interview 22 mei 2021-, alles naar beneden) gereden. Toen na twee jaar het derde setje snelle onderdelen op vriendelijk doch dringend verzoek van de politie was gedemonteerd en ingeleverd, reed het bromfietsje (net daarvoor!) ruim 100 km/uur. Plat op de tank, achter de teller, met de voeten op de duosteunen … Daarbij scheelde het wel dat ik in de zomermaanden het authentieke Yamaha-crossstuur verving door een set Tomaselli-clipons, gemonteerd onder de bovenste kroonplaat! In augustus 1977 werd ik 18 en begon ik met motorrijlessen; het aanvragen van het A-rijexamen duurde indertijd vier maanden, na een stuk of 8 rijlessen haalde ik op 19 december 1977 mijn rijbewijs, op 21 december stond ik met mijn vader (die moest tekenen, meerderjarig was je toen pas met 21 jaar) bij Motorhuis Safe in Rotterdam …

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Op 21 december 1977 dus. Een prachtige bordeauxrode (je had ze ook in het kanariegeel!) Honda CB750 F1. Daarna kwamen de Comstar-wielen, maar deze had nog gespaakte wielen en één remschijf in het voorwiel. Ik heb er een onvergetelijke vakantie in Spanje mee beleefd, voordat ik hem op 24 september 1978 (buiten mijn schuld) total loss reed tegen de dorpsgek van Etten-Leur. Moderne motorfietsen zijn sterker, sneller en zitten vol veilige elektronica, maar ik vind die Honda zoals ik hem had nog steeds een stijlvolle motor.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben mijn motorleven begonnen in de winter en reed de eerste jaren zonder het alternatief van een auto, dus dóór in de winter. Maar zodra er ook een auto voor de deur stond werd motorrijden een hobby en ik een ‘mooi-weerrijder’. Wat overigens niet wil zeggen dat ik allergisch ben voor rijden in de regen: een van mijn meest memorabele circuitervaringen had ik tijdens een circuitdag op het circuit van Zolder, in de stromende regen. Op een circuit ben ik zeker geen lefgozer (daarbuiten ook niet trouwens), meer iemand van de strakke lijnen en ‘blijven nadenken’, maar toen ik na 2 rondjes direct achter de Belgische voorrijder eens omkeek … zag ik niemand meer achter me; ja, zeker in de regen rijdt ‘netjes’ vaak het snelst! Maar van kou ben ik geen liefhebber, en een Supersport met handvatverwarming vind ik niks.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Na enig nadenken: na een paar jaar motorpauze (na een nekhernia-operatie) heb ik vorig jaar weer toegegeven aan het altijd sluimerende motorvirus en heb toen een ‘klassieke’ Yamaha R6 uit 2002 gekocht, een model dat ik in 2001 al eens nieuw had aangeschaft, en waarvan ik nog steeds de achterlichten de mooiste vind die ooit zijn ontworpen. Een R6 heeft alles wat ik nodig heb om van motorrijden te genieten: fantastische wegligging, fenomenale remkracht, mooi design en voldoende vermogen om prettig hard een bocht uit te accelereren. Dus met die prijs uit de loterij zou ik waarschijnlijk geen motor maar een huis in Italië kopen, om als mooi-weerrijder elke dag van mooi weer en mooie bochten te genieten …

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

De allermooiste!? Pfff … Dan moet ik kiezen uit vier onvergetelijke reizen naar de GP van Italia, op het circuit van Mugello, samen met vriend Rob, allebei op een R6, dé tourmotor bij uitstek, en talloze fantastische dagen op de circuits van Zandvoort, Zolder en natuurlijk Assen, een meerdaagse Advanced Riding Course van Yamaha Europe op de Nordschleife, en geweldige weekends strak sturen met motorvrienden in de Duitse Eifel … Een selectie dan: de mooiste lange rit was de derde keer Mugello, omdat het weer toen het mooist was. De meest extreme rit was die keer dat ik met YZF-R Club-vriend Manfred (die plaatselijk zeer goed bekend was) vanaf het hotel in Zilshausen een ander clublid in Cochem ging ophalen en we met voor iedereen zichtbaar glinsterende ogen bij de achterblijvers in het hotel terugkwamen. Ik heb zelden met iemand zo hard en zo strak over een bijna uitsluitend uit bochten bestaand stuk openbare weg gereden! Maar de meeste voldoening gaven denk ik toch de keren dat ik als voorrijder tijdens circuitdagen op het TT-circuit van Assen andere liefhebbers van sportief motorrijden de kunst mocht bijbrengen van hard en safe rijden. Laten zien, maar na afloop van elke sessie ook met woorden uitleggen, dat voor echt hard rijden meer komt kijken dan veel/blind gasgeven. De dankbaarheid van deelnemers die aan het eind van de dag niet alleen zichtbaar sneller, maar ook zekerder, met meer overtuiging en meer plezier hun rondjes reden, is onbetaalbaar.

Originele foto: Ad Kievit

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Nou, volgens mij heb ik nog nooit een echte toertocht gereden, ik ben geloof ik niet zo’n ‘toerder’ … Maar wat ik zeker nog ga doen, en váák hoop ik, is mijn oudste dochter, die sinds 2020 ook motorrijdt, en haar vriend de mooiste bochten van de Duitse Eifel laten zien. Als je ervaring wilt opdoen, is er geen mooier gebied dan dat: je rijdt naar Aachen, gaat bij Aachen-Brand de snelweg af en rijdt dan via de B258 naar hét eldorado voor bochtenfanaten. Natuurlijk wel een beetje op de verkeersregels letten, anderen niet in gevaar brengen en geen overlast veroorzaken, maar dan is het geweldig leuk en bijzonder leerzaam bovendien.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, zie het antwoord op vraag 5. Ik rijd op mijn 10e motor, heb 2 Honda’s, 2 Suzuki’s en 6 Yamaha’s, waaronder 5 keer een R6, gehad en heb heel bewust voor dit 2002 model R6 gekozen. Ik heb tussendoor op heel veel verschillende (Supersport)motoren van vrienden gereden, van R1 tot Fireblade en van GSX-R1000 tot dikke Ducati’s, maar blijf het leuk vinden om op zo’n ‘klein’ 600-je die grote jongens voor te blijven. Als het voldoende bochtig is tenminste …

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Heel veel, deels direct, deels indirect (toeval bestaat niet!): fantastisch mooie (stuur)momenten en unieke, onvergetelijke ervaringen en de kennismaking met veel sympathieke mensen. Zo ben ik door het motorrijden bij de Yamaha YZF-R Club terechtgekomen, een geweldig gezelschap liefhebbers, waar ik onder andere een aantal jaren verantwoordelijk was voor het clubblad. Het versterkte me in de overtuiging dat ik ‘iets’ met tekst moest gaan doen, een professionele stap die ik een paar jaar later daadwerkelijk heb gezet: Heemskerktekstentaal.nl. Bovendien ben ik er lang geleden al door in aanraking gekomen met de wegracesport, wat er indirect weer voor zorgde dat een andere hobby tot professionele proporties uit de hand kon lopen …: Fotohansheemskerk.nl.

Maar eerlijk is eerlijk, het heeft me ook twee dierbare vrienden gekost, die op een motor dodelijk zijn verongelukt. Een in 1980, tijdens een motorrace op een Nederlands stratencircuit. De ander in 2005, op weg naar huis na een sfeervolle ALV van de Yamaha YZF-R Club, waar hij enkele uren daarvoor nog naast mij achter de bestuurstafel had gezeten. Naar de crematie reed een indrukwekkende stoet van zo’n 100 Yamaha R-motoren achter de rouwauto aan. Het was de passie voor motorrijden die hen fataal werd, maar paradoxaal genoeg ook voor een belangrijk deel het leven voor hen de moeite waard maakte.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Iets over een ervaring waar meer motorrijdende ouders denk ik mee te maken hebben: het moment dat je kind zegt dat hij/zij (in mijn geval ‘zij’, ik heb twee dochters) wil gaan motorrijden en hoe je daar dan als liefhebbende ouder op reageert. Ik kreeg toen mijn oudste dochter in 2020 een prachtige Honda CBR600-RR kocht in elk geval nogal wat reacties van andere ouders in de trant van: vind je dat goed, dat is toch hartstikke gevaarlijk, en als er nu iets gebeurt? Sowieso merkte ik dat de reacties werden beïnvloed door het feit dat het om een dochter ging. Meisjes en motoren, voor veel mensen nog steeds iets bijzonders. Mijn reactie was steeds: hoe kan ik iets wat ik al vanaf mijn 18e met zoveel passie en overgave doe, mijn kinderen onthouden of zelfs verbieden? Wat ben je dan voor een ouder? En dan nog, mijn dochter is meerderjarig, ze heeft mijn toestemming niet nodig. Nee, mijn dochter moet niks, en ze hoeft zeker niet te doen wat ik leuk vind, maar ze mag het wel. En daar reageer ik dan enthousiast op. En ik geef tips. Ben geïnteresseerd in haar rijopleiding. Ga (mee) proefrijden als er serieuze interesse voor een motor is. En ik ga natuurlijk, nu ze een motor heeft, mooie ritjes met haar maken. Ik heb heel veel andere rijders geleerd hoe ze met plezier snel en veilig kunnen rijden, zowel op het circuit als op de openbare weg, dus dat doe ik ook bij mijn dochter. Het is een beetje zoals ernaast lopen als ze leren fietsen: als je wilt dat ze goed leren fietsen is het je verantwoordelijkheid als ouder om daar moeite voor te doen. En ik heb tenslotte die motor in de garage staan én een jarenlange ervaring. Dus zie ik inmiddels met een goed gevoel dat mijn dochter een prima rijtechniek heeft ontwikkeld, lekker doorrijdt, maar wel haar hersens gebruikt en volop geniet van haar Honda 600. En ja, motorrijden brengt risico’s met zich mee, net als leven in het algemeen en op een ladder staan in het bijzonder. Maar plezierig leven betekent nu en dan enig (gecontroleerd) risico nemen, en wie gunt zijn kind geen plezierig leven?

Blijf rijden, val niemand lastig en geniet van alles!