Wie ben jij en waar kom je vandaan?
Mijn naam is Anita de Beer. Oorspronkelijk kom ik uit Nederland, waar ik in teveel plaatsen heb gewoond om op te noemen. Als laatste in Spijk boven in Groningen. Vanaf 2012 woon ik samen met mijn man op Aruba. Hier werk ik parttime als preventie assistente bij een tandarts.
Heb je vroeger eerst bromfiets gereden?
Op mijn 16de kreeg ik een Puch maxi met sterwielen. Dan moest ik wel de helft meebetalen, later had toen mijn vriendje (nu mijn man, Arthur) een Puch 3bak zoals we dat toen noemden. Zo’n hoog stuur met 3 versnellingen, waar ik ook trots op naar de MAVO scheurde natuurlijk.
Wanneer kocht jij je eerste motorfiets en wat voor motor was dat?
Ik wilde mijn rijbewijs halen in 2006 nadat ik voor het eerst achterop bij Arthur op zijn Suzuki 600 zat. Dat was niks voor mij achterop. Dan kun je niet bepalen hoe of waar je heen gaat. Toen kochten we op de veiling een Honda 400. Een degelijke motor om mee te beginnen. De eerste term naar Aruba in 2007 namen we beide motoren mee in de container. Al gauw trokken de vele Harley Davidson motoren onze aandacht. In 2008 had Arthur zijn Fat Boy gekocht en mijn Sportster costum kreeg ik in 2009.
Ben je een mooi weer rijder of een doorrijder?
Ik ben zeker een mooi weer rijder. Hier op Aruba kan je dus bijna het hele jaar door rijden. In de regenperiode ligt er veel zand op de wegen en vallen de gaten in het wegdek. Dan laat ik hem mooi staan. Het is hier ook te warm voor beschermende kleding en dus geen hele pakken voor mij. Het eiland vraagt niet om hard rijders, want je wil toch ook wat zien onder weg.
Stel je wint een flinke prijs in de loterij, wat voor motor zou je dan kopen?
Zeker een Fat Boy, die wegligging is zo verademend na een sportster. Als het even kan rij ik ook op de Fat Boy van Arthur.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Naast Santo Domingo en USA was Colombia in 2019 de laatste trip die we hebben gemaakt. Heel indrukwekkend en prachtige natuur. Hier op Aruba heb je nog wel motorclubs en bij een treffen is iedere club aanwezig en gaat het heel harmonieus. Wij zetten bij een trip naar het buitenland onze motoren in een container. In een 40 ft container gaan 20 motoren.
In Colombia zijn we van Cartagena via Caucasia door Medellin naar Pereira gereden. Dwars door de bergen en langs gevaarlijke wegen. Dan zit je 1 dag 11 uur op de bike om op tijd bij het volgende besproken hotel aan te komen. Veel avonturen hebben we beleefd en zeker last gehad van de corruptie daar. Maar enorm genoten en veel gezien. Een aanrader maar wel in een groep anders is het niet veilig.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket list?
Door corona is het nu wat beperkt natuurlijk, want aangezien we op een eiland zitten zullen we de bikes weer moeten verschepen. Hopelijk kunnen we in september naar Bonaire met de groep. Al eens eerder gereden maar het blijft een heerlijk eiland om te rijden; rustige wegen, veel te zien en je mag daar nog zonder helm rijden. Heerlijk die wind door je haren. Duimen maar dat het gaat lukken.
Denk je aan een volgende motorfiets?
Doordat ik al zo vaak op de Fatboy van Arthur heb gereden, is dat toch wel mijn wens voor een andere bike. Alhoewel ik wel trots ben op mijn sportster.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Super veel biker-vrienden en vooral het gevoel van vrijheid. Afgelopen zomer heb ik de sleutelcursus gedaan bij Jeanet uit Heerenveen, dus nu zou ik ook onafhankelijk kunnen blijven. Haha ik zeg voorzichtig ‘zou’, je weet maar nooit.
Wat heb ik niet gevraagd en wil jij mogelijk nog kwijt?
Ik wil nog even kwijt dat het jammer is dat in Europa de motor-clubs zijn verboden. Hier op de Caraïbische eilanden is het treffen altijd één groot feest. Geen toestanden gewoon vriendschappen en zo moet het zijn toch?! Zodra het covid gebeuren het toelaat hebben we vast weer een treffen hier en dan is echt iedereen welkom. Verhuurbedrijven zijn er genoeg die bikes klaar hebben staan. Ik zou zeggen: Kom eens mee rijden!
De zomer van 1985 was hilarisch! Een actie van mijn lieve vader, hij kocht een blauwe Honda 250 cc, dat vergeet ik nooit meer. Ik was net 18 en in die tijd kreeg je nog een oefenvergunning. Mijn heit (dat is Fries voor vader) had zin om zijn motorrijbewijs alsnog te halen en dat gold ook voor mijn moeder. Met zijn drieën hadden we een oefenvergunning, maar degene die het meest oefende was ikzelf. Het gebied waarin de vergunning geldig was, was natuurlijk grenzeloos! Zo had ik na 3 lessen veel eerder mijn motorrijbewijs op zak dan het autorijbewijs. Mijn ouders zakten helaas allebei en lieten het daarna voor wat het was. Later heb ik nog een aantal Japanse merken gereden totdat ik mijn “Yellow Angel“, een Harley Davidson, Fatboy uit 1998 zag staan. Ik was op slag verliefd! Dirk Spek van V-Twin Exclusief heeft haar omgetoverd tot een hele exclusieve bike. Omdat ik niet zo groot ben en moeilijk bij de jiffy kon heeft hij er een jiffy extension opgezet, super handig. Deze bike is liefde, ze zit vol met krijgertjes van mensen waar ik heel veel om geef!
Zoals jullie hebben kunnen lezen is het motorrijden en alles erom heen mijn grote liefde.
Mocht je een zijspanrit cadeau willen geven, aan een ander of aan jezelf, neem dan eens een kijkje op 
Toen ik nog dagelijks motorinstructie gaf reed ik door weer en wind en tijdens elk seizoen. Als ik nu de keus heb pak ik met slecht weer heerlijk de auto en schaam me er niet voor. 
Heb twee 
Ik heb van m’n hobby mijn werk mogen maken en heel veel leuke mensen ontmoet. Ook heb ik door het motorrijden al heel veel leuke plekken op de wereld mogen ontdekken.
Toen ik van school afkwam en mijn eerste baan had besloot ik een brommer aan te schaffen. Een tweedehands donkerrode Tomos. Ik kan me nog herinneren dat ik het magisch vond dat je voor een paar gulden je tank volgooide en er dan flink wat kilometers mee kon maken. Verder had ik niks met deze brommer, praktisch maar voor de rest kon die me gestolen worden. Later reed ik op een ‘echte’ brommer: een Puch Maxi. Met ruimte onder je seat om je voeten opgetrokken op neer te zetten. Heerlijk ding, lang plezier van gehad.
In 2004 haalde ik mijn motorrijbewijs en ik kocht eerst een tweedehands bike om wat ervaring op te doen. De eerste was een Honda Roadster VRX. Daar heb ik behoorlijk wat kilometers mee gemaakt, al was de motor wel wat aan de kleine kant voor mijn lengte. Maar hij heeft me nooit in de steek gelaten.
Later kocht ik mijn droom (toen): een Harley. Ik koos voor een Sportster, die is vrij compact. Geweldig geluid, op zich prima op gereden maar ik heb er nooit dat happy gevoel mee gehad als met die oude Honda. De fiets was te klein en reed voor mij niet lekker: altijd wat onzeker in de bochten.
Ik vind de Indian Scout Bobber ge-wel-dig om te zien. Ik zou ook bij KTM gaan kijken, nooit op gereden maar wel erg benieuwd naar. En heb altijd een zwak gehad Triumph fietsen, de cafe-racer-achtige modellen. Als ik wat zoek voor grotere reizen zou het een BMW R1250 GS worden.
In 2017 ging de motor wereld voor mij open, had de zomer ervoor een keer achterop gezeten, heerlijke zonnige dag, de wind, vrijheid, mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Rijbewijs gehaald met de nodige hulp en geduld van Robert van Movica die me alles leerde met funlessen want die pionnen waren niet echt mijn vriend. Niet te houden daarna en ik heb op diverse motoren proefgereden totdat ik op slag verliefd werd, vergat dat er boven op mijn wensenlijstje ABS stond en een motor kocht zonder, toch is ze nog steeds een feestje om te rijden, “Beauty” BMW F800gs uit 2008.
Er kan geen Beauty zijn zonder Beast en ik deel mijn motor dan ook met mijn Jack Russel Lizz en er is niks leukers dan samen op pad.