Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Mijn naam is Diana Postma en ik woon op het mooie eiland Schouwen-Duiveland,
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
De brommer-fase heb ik eigenlijk bijna volledig overgeslagen. Mijn bromfietscertificaat heb ik wel gehaald in 2002, maar daarna heb ik nooit meer een brommer gekocht. Mijn vader daagde mij uit om te blijven fietsen totdat ik mijn motorrijbewijs had gehaald (mijn beide ouders waren motorrijders).
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
In 2009 kwam mijn eerste motor (na de weddenschap met mijn vader te hebben gewonnen). Dit was een Honda Deauville 650 uit 2000. Op deze motor kon ik niet proefrijden voorafgaand aan de aankoop. Er werd een custom buddyseat geregeld zodat ik met een soort van met een halve voet aan de grond kon komen.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Een echte door-rijder. Ik ben zelfs het rijden in regen meer gaan waarderen. Zeker in bergachtig gebeid kan regen en de nasleep van regen prachtige uitzichten genereren. Het scheelt vaak ook veel fietsers, wandelaars en laagvliegende vierwielers op de weg.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Dezelfde motorfiets als waar ik nu op rij. Een Honda Africa Twin uit 2019 in dezelfde kleurstelling, alleen dan met DCT-versnellingsbak. Mijn huidige Africa Twin is namelijk regulier geschakeld.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Deze vind ik heel moeilijk te beantwoorden. Sinds ik mijn motorrijbewijs heb gehaald in 2008 heb ik al meer dan een half miljoen kilometers met motoren gereden. Het overgrote deel hiervan bestond uit plezierritjes en vakanties. Maar ik denk dat ik het kan opsplitsen in twee categorieën:
- On-road: Oostenrijk. Na jaren supersport motoren te hebben gereden (na de Deauville), kwam in 2016 weer een motor met iets meer zitcomfort. Een lichte Honda CB500X. Dat was best even wennen na een aantal jaren snelle 4-cilinder motoren. Desondanks kon ik aardig mijn energie kwijt op deze kleine 2-cilinder. In 2017 was ik samen met mijn man (hij reed toen een KTM 1090 Adventure R) in Oostenrijk op vakantie. We hadden fantastisch weer. Het was droog. De wegen schoon. Lekkere temperatuur en de natuur stond volledig in bloei. Al heel de week waren we heerlijk sportief aan het rijden. Op een gegeven moment zaten we achter twee Vespa’s. Een ouder echtpaar (ergens in de 70) waarbij de heer een baard had die Sinterklaas bijna jaloers had gemaakt. Die wapperde dan ook vrolijk aan twee kanten over zijn schouders heen. Maar dit was niet het meest bijzondere. Nee. Het meest bijzondere was het feit dat zowel mijn man als ikzelf het echtpaar bijna niet konden bijhouden. Ze scheurden gewoon moeiteloos vol gas over de bergpas alsof het een gemiddelde rechte snelweg was. Bij het kruispunt aan het einde van de pas stak het echtpaar hun duimen op naar ons terwijl wij half hijgend over het stuur hingen en elkaar vragend aankeken wat ons in hemels naam was overkomen. Een herinnering om nooit meer te vergeten.
- Off-road: Italië. In 2021 waren wij met twee Suzuki motoren, DRZ400 (welke we voor de lol erbij hadden gekocht) in Italië op vakantie. Hierbij was de doelstelling om de onverharde bergpassen te rijden. De eerste dag (met bijna geen off road ervaring behalve het zand en modder in Nederland) reden we de Strada dell’Assietta. Dat ging zo makkelijk, dat we in eerste instantie dachten dat we een makkelijke week tegemoet gingen. Niets was minder waar, want op dag twee gingen we met wat overmoed de Col du Sommeiller naar boven. Het eerste deel tot ongeveer 2.600 meter hoogte ging ons prima af. De laatste 400 meter de hoogte in waren echter van een heel ander niveau en werden wij aanzienlijk ontnuchterd. Het was een waar gevecht waarbij ook de hoogte ons steeds meer energie ontnam. Desondanks haalde wij het en stonden we vervolgens op 3.000 meter hoogte bij het gletsjermeer en één van de tongen van de gletsjer. Dit voelde aan als een fantastische overwinning en smaakte naar meer! Dit heeft de basis gelegd in ons allroad avontuur de jaren erna en de jaren die gaan komen.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Scandinavië en de Balkan staan heel hoog op mijn lijstje.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nog niet. Mijn doelstelling is om de Africa Twin naar minimaal 150.000 km te rijden. Op dit moment staat er iets meer dan 85.000 km op de teller.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Het klinkt misschien zweverig, maar al van jongs af aan kon ik helemaal rustig worden op de motor. Het gevoel van vrijheid, de omgeving bewuster meemaken, intenser genieten van de natuur en uitzichten, zorgen er altijd voor dat mijn gedachten tot rust komen. Hiernaast heeft het motorrijden mij meer zelfvertrouwen gegeven. Doordat ik qua lichaamslengte verticale uitdagingen heb (1.62m lengte), heb ik altijd moeten zoeken naar oplossingen om motoren te kunnen rijden. Dat begon met het verlagen van de motoren, maar tegenwoordig heb ik de oplossingen gevonden in rijtechnieken. Hierdoor ben ik in staat zelfs onze hoge Ténéré 700 te kunnen rijden. Dit zelfvertrouwen heeft ook effect gehad op andere aspecten in mijn leven. Zeker op zakelijk gebied. Ik werk in een echte mannenwereld en heb toch het vertrouwen gevonden door te groeien vanuit het veld als “handje” tot projectleider zonder hier specifiek een opleiding voor gevolgd te hebben. Dit heb ik toch echt te danken aan wat motorrijden mij heeft gebracht.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Dank je wel dat ik hier aan mee mag doen! Dit vind ik echt super tof!
= = =
Tip redactie: Wil je meer lezen van Diana?
Ga dan naar Dutch Minion and her Bike.
