Categorie archieven: Interviews

Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Motorreizen, Podcasts, Tips en Tricks, Van de redactie

Van Medemblik naar Macedonië

Een reactie plaatsen

De gasten van De Motor Podcast  reizen over de hele wereld. Dat is natuurlijk niet voor iedereen weggelegd. Daarom in deze aflevering ‘De Medium Motor Trip’; net even verder dan een rondje Zwarte Woud, of een tocht door de Ardennen, waar overigens niets mis mee is.

Serge komt uit een motorfamilie waar vader, moeder en zijn broer motorrijden. Hij kreeg het met de paplepel ingegoten dus. Zijn motorreis is gegaan naar een plek in Europa, waar je doorgaans toch niet zo heel snel voor kiest: Macedonië. De terugreis ging door het relatief arme Albanië, dat toch verrassende kanten blijkt te hebben.

Verder in deze podcast ook nieuws voor de Vrienden van De Motor Podcast want die hebben een streepje voor! Op zaterdag 5 oktober organiseren ze een exclusieve meeting voor 50 Vrienden. Voor de tijdelijke ‘Bike Shed’ staat er dan een frietkraam met de lekkerste snacks. Voordat ze gaan snacken en een aflevering van De Motor Podcast opnemen, kun je ook nog een mooie motortocht maken. Als Vriend ben je er gratis bij. Ben je nog geen vriend van De Motor Podcast klik dan hier.

Heb je geen Spotify?
Ga dan naar: //demotorpodcast.nl/hoe-luisteren/

Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Podcasts, Van de redactie

Clutch Cartel, een Vlaamse motorclub maar dan anders

Een reactie plaatsen

We wonen in Roosendaal aan de grens dus tanken doen we goedkoop. Een paar maanden terug gingen we even tanken met de oude BMW in Horendonk, Essen. Daar ontmoette ik de mannen van Clutch Cartel. Motorrijders maken makkelijk contact, visitekaartjes uitgewisseld en ze vertelden toen al dat ze binnenkort geïnterviewd zouden worden in De Motor Podcast. En jawel; aflevering 130 is een feit.

Jeffrey en Maxime vertegenwoordigen een heus kartel dat nog al eens Antwerpen en omgeving onveilig maakt. Een kartel dat helemaal niets te maken heeft met drugs, maar juist alles met motoren. Een motorclub, maar dan net even anders.

Ze komen met grote groepen bijeen in loodsen en organiseren ride-outs die indrukwekkend zijn. Maar de leden van het Vlaamse ‘Clutch Cartel’ helpen elkaar ook uit de brand, als dat nodig is, ze beschrijven het als een soort broederschap.

Wil jij ze volgen op Instagram?
Instagram van Clutch Cartel

O ja, wil je deze podcast luisteren, maar, heb je geen Spotify?
Ga dan naar: //demotorpodcast.nl/hoe-luisteren/

Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Tips en Tricks

Astrid Rozeboom rijdt rolstoel en motor

1 reactie

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Astrid Rozeboom. Ik woon in Zuidlaren, Drenthe.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Nee, helaas heb ik nooit een eigen brommer gehad. Wel was ik een van de eerste mensen met een heus bromfietscertificaat. Daarvoor was ik op een echte cursus geweest; inclusief verkeerslessen, praktijk in bijzondere verrichtingen en motortechniek.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

In 2001 kocht ik mijn huidige Honda Goldwing 1500 met zijspan.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Meer een mooi – weer rijder. Als het zo uitkomt draai ik mijn hand niet om voor een rit bij winterweer, maar omdat het op en afstappen voor mij wat meer gedoe is ben ik meer van de wat langere ritten.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Daar moet ik toch wel even over nadenken. Ik vrees dat het dan toch een automaat zou worden. Dat zou een hele ombouw schelen. Mijn huidige motorfiets is voorzien van een easyshift systeem, waarmee ik schakel.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Mn eerste kilometers op de lesmotor zal ik nooit vergeten. Het was een koude dag, maar ik had het gevoel te vliegen.

De SmvG tourtoggt van afgelopen voorjaar was echt een parel. Heel veel bochten en spierpijn van het sturen en dan de volgende dag nog mooiere bochten. Magisch!

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Elk seizoen ben ik dankbaar voor de kilometers die ik mag maken op m’n Goldwing. Als mijn lijf het ook nog goed blijft vinden hoop ik dat nog heel lang vol te houden. Nederland is mooi, Duitsland is qua bochtenwerk wel uitdagender. Een VRO staat nog wel op mijn bucket-list. Tijdens mijn rijlessen heb ik wel heel wat met mijn eigen span uitgespookt, maar dat is nu wel wat roestiger geworden.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Omdat ik aangewezen ben op een zijspan (ik heb een dwarslaesie en kan niet staan of lopen) en ik zelf de transfer naar de motor maak, is de keuze wat beperkt. Mijn huidige motorfiets past me als een fijn zittende handschoen. Eigenlijk kan ik me niet voorstellen weer een motor met zijspan te vinden die zo goed bij me past. Maar.. ik zeg nooit nooit.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Het motorrijden is de kers op de taart in mijn leven. In 1999 hield ik een dwarslaesie over aan een arbeidsongeval. Het motorrijden gaf me echt een kick start. De aftrap van m’n nieuwe leven, maar wel met denken in mogelijkheden. Elk ritje. (het liefst met man en dochter) is een klein feestje.

‘It makes me feel alive’

 

Wat hebben we je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Graag deel ik het goede werk van de Stichting Mobiliteit voor Gehandicapten hier ook! Samen met de projectgroep MMVG helpen ze motorrijders met een beperking. Ze geven voorlichting,  begeleiding en als het (binnen de wettelijke kaders)kan weer veilig op weg. Zelf ben ik als secretaris ook betrokken bij de SmvG.

Na het interview spraken we nog met Astrid…

Op de redactie vroegen we ons af, of Astrid voor haar ongeval al motor reed, en hoe ze dat dan deed met die rolstoel, onderweg. Daarop schreef zij ons:

“Nee, ik reed nog niet. Alleen achterop bij m’n vriend. ( hij rijdt nog steeds dezelfde Suzuki GS 1000). De wens om samen te rijden was wel erg groot. Theorie boekjes had ik al in huis, zou van m’n eerst verdiende geld motorrijles nemen. Dat liep iets anders. Op m’n 23-e kreeg ik een arbeidsongeval. Toen had ik dus nog geen rijbewijs. Ik heb toen eerst mijn autorijbewijs gehaald. Een jaar later met m’n motorrijbewijs begonnen. Bij Koops in Assen op het gele span gestart met lessen. Na de rijtest heb ik zelf dit zijspan gekocht en daar heb ik ook op gelest.

Mijn rolstoel  neem ik mee in de bak. Nooit een duo passagier dus, alleen achterop. Kritische kijkers vragen zich wel eens af hoe ik schakel, omdat het schakelpedaal wel beweegt maar mijn voet niet. Ik bedien het zijspan alleen met m’n handen. Remmen zoals op de fiets -duim koppeling links. Rechts zitten de knopjes van de shifter. Standaard op deze wing, zit een achteruitversnelling op de startmotor.” 
Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Motorreizen, Podcasts, Tips en Tricks

Met aanhanger, vrouw achterop, op een motor met 18pk de wereld rond.

1 reactie

Trouwe lezers van onze site kunnen eerder van hem gehoord hebben: Benno Graas. Deze avonturier konden we al beluisteren in deze podcasts uit 2021. Paul van Hooff en Oskar Verkamman spraken toen al uitgebreid met Benno over zijn avonturen. In deze aflevering van De Motor Podcast luisteren we opnieuw naar Benno. Hij is werkelijk een vat vol verhalen.

Van leeuwen tot echte beren op de weg. Maar ook giraffen en krokodillen. Motor avonturier Benno Graas heeft het meegemaakt. Op zijn ruim 40 jaar oude Royal Enfield Bullet 350 is hij op de meest uitzonderlijke plekken geweest. Met maar 18 pk, een aanhangwagen achter de motor én zijn vrouw achterop komt hij overal. Zijn motor heeft naar eigen zeggen inmiddels een ziel gekregen, want Benno heeft alles aan zijn motor wel een keer zelf vervangen. Zijn reizen hebben hem meerdere keren op de rand van de dood gebracht, maar juist daardoor leeft hij echt en geniet op een manier waar je jaloers op zou kunnen worden. Vaak zonder telefoon en moderne navigatiemiddelen. Hier kun je het interview beluisteren:

Heb je geen Spotify?
Ga dan naar: //demotorpodcast.nl/hoe-luisteren/

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Motorreizen, Tips en Tricks, Tussendoor, Van de redactie

Martin van Uden over zijn motorleven

1 reactie

Martin van Uden is fan van Indian Motoren.  Hij rijdt momenteel met een Indian Roadmaster 116, deze neemt hij in een aanhanger achter de camper mee door heel Europa. Martin schreef ons dit verhaal wat eerder gepubliceerd stond in een club-blad van de IMCN. Deze afkorting staat voor De Indian Motorcycle Club Nederland.

🏍🏍🏍

Hallo motor vrienden en vriendinnen. Mag ik mij even voorstellen, voor diegene die mij nog niet kennen of mij nog beter willen leren kennen. Mijn naam is Martin van Uden.

Zelf ben ik de jongste niet meer (bijna 70) maar binnen de IMCN club heb ik wel de jongste Indian motorfiets.

Het begon op de brommer

Mijn liefde voor motoren begon al op twaalf jarige leeftijd, mijn ouders reden allebei op een Sparta bromfiets. Mijn moeder op een automaat en mijn vader had  een bromfiets met 3 versnellingen.
Ik kon het niet laten en toerde op jonge leeftijd al af en toe op de brommer van mijn moeder en later ook op de brommer van mijn vader.

De liefde

Maar mijn hart en liefde voor de Indian motoren is ontstaan door mijn buurman Piet. Hij woonde een paar huizen verderop bij ons in de straat en was altijd druk doende met zijn Indian Scout. Het fascineerde mij om te zien hoe hij zijn meisje met liefde en zorg behandelde. Een keertje bood hij mij aan mee te rijden. Mijn hart ging open en is tot vandaag open gebleven. De liefde voor de (Indian) motor was een feit.

Toen ik weer thuis was en mijn vader over mijn belevenis vertelde zei ik: “Als ik klaar ben met mijn machinebankwerker opleiding dan wil ik de autoherstel opleiding er gelijk achteraan doen”.

Op mijn zeventien jarige leeftijd kocht ik van mijn spaarcentjes mijn eerste motor. Een Honda CB 72.  (250cc). Achter onze woningen lagen veel landerijen en dijkjes waar ik af en toe stiekem een stukje ging rijden.

De politie

Maar ja de eerste confrontatie met de politie was een feit. Gelukkig kende ik de omgeving op mijn duimpje en reedt de politie van mij weg. Met knikkende knieën zette ik mijn motor vlug weer in de schuur en liep ik naar de keuken voor een drankje om mijn adrenaline weer op pijl te krijgen.

Ik zat nog niet koud in de stoel of ding-dong daar ging de bel. Ik opende de deur en zag daar tot mijn stomme verbazing mijn buurman Piet in politieuniform staan. Ik moest drie keer slikken. Hij sprak mij aan met een opgeheven vinger en met luide stem:

“Als ik jou nog een keer zonder rijbewijs op die motor zie rijden, dan zal ik er voor zorgen dat je nooit meer rijdt”!

Toen ik achttien jaar werd heb ik gelijk mijn motorrijbewijs gehaald (een les en geslaagd) en ja als afgestudeerd automonteur moet je wel op van alles en nog wat kunnen en mogen rijden dus  heb ik gelijk er achteraan mijn auto-, bus- en vrachtwagenrijbewijs en vorkheftruck certificaat gehaald. Op  negentien jarige leeftijd ging ik als vrijwilliger de militaire dienst in en werd daar opgeleid tot straalvliegtuigmonteur. Daar kon ik al mijn behaalde rijbewijzen nog eens dunnetjes over doen.

De motorvoertuigen hobbyclub 

In de avonduren had ik de leiding over een motorvoertuigen hobbyclub. Omdat ik ook motor reed, werd ik al vrij snel met de reparaties geconfronteerd van Amerikaanse militairen die op een Harley Davidson reden.  Een Amerikaanse militair was zelfs zo blij met zijn reparatie dat hij mij een nieuwe HD Electra Clide aanbood tegen inkoopsprijs, in krat te willen bestellen voor maar 16.000,00 gulden. Ik wilde dat wel maar wat mij opbrak was elk jaar de verzekeringspremie van ruim 2.000,00 gulden, daarbij zag mijn vriendinnetje haar trouwfeestje als sneeuw voor de zon verdwijnen en laten we eerlijk zijn mijn droom was toch wel echt een Indian, dus heb ik het maar niet gedaan.

Nu moet ik met mijn verhaal niet te langdradig worden maar de volgende 40 jaar heb ik heel wat (oude) motoren gekocht, gerestaureerd , gerepareerd, gemodificeerd, gereden en weer verkocht. Het sleutelen aan motoren vond ik geweldig maar mijn liefde ging naar mate ik ouder werd steeds meer uit naar rijden en niet meer naar sleutelen. Ik ben toen overgegaan naar het aanschaffen van nieuwe (betaalbare) motoren.

De laatste tien jaar voor ik 65 jaar werd reed ik Intruder’s. De eerst vijf jaar op een CB 800 en daarna vijf jaar op de C 1800. Ludy, mijn vriendin is net zo gek op motorrijden als ik en we toerden door heel Europa, geen berg was te hoog en geen dal was te diep. Echter was er wel een probleem met deze motor. Hij was nog geen vier jaar oud en het chroom op de carter deksels liet al los en Suzuki Nederland wilde dit niet vergoeden en/of een coulanceregeling treffen. Ik zei:
“Mijn bel op mijn 40 jaar oude Gazelle fiets die in een vochtige schuur staat, daar laat het chroom ook niet van los”. Ik was er helemaal klaar mee.

Sparen voor een Indian Motor

Na jaren sparen kwam de wens steeds dichter bij en werd het tijd om nu eindelijk mijn droom eens waar te maken. Bij toeval reden we in Venlo langs een Indian dealer en mijn hart ging sneller kloppen. Ik zei kom Ludy we gaan samen een kijkje nemen.

We werden ontvangen door de uiterst vriendelijke verkoper Mike.
De showroom stond barstens vol met HD’s en Indian motoren en helemaal achterin viel mijn oog op een nieuwe parelmoer zwarte Indian Roadmaster 116 (1900cc).

Mijn hart ging sneller kloppen.

Ik kreeg een flashback van toen ik 12 jaar was en achterop de motor van de buurman Piet zat. Voor ik eindelijk bij zinnen was, vroeg Mike of ik er een stukje op wilde rijden. Ik keek Ludy en Mike aan en zei: “Nou, als dat kan graag”.

De hele zaak werd door Mike en twee monteurs leeggeruimd en na 15 min stond het meisje buiten in het zonnetje te pronken. Ik vroeg beteuterd: “Moet ik nog ergens voor tekenen? Moet je mijn rijbewijs? Of wil je de sleutels van mijn auto?”

“Nee hoor ga maar lekker rijden”, was het antwoord.

Ik dacht: “Dat moet je in het westen van ons land niet doen, dan ben je echt je motor kwijt. Nou, als ik niet terug kom hebben jullie altijd mijn diamantje Ludy noch op de achterhand.”

Ik heb echt op heel veel motoren gereden en ik kan jullie zeggen dat  ondanks zijn zware gewicht (435kg, heeft ook zijn voordelen), deze Indian motor de souplesse heeft van een jonge meid van 20.

Het vermogen is op drie niveau’s in te stellen, toer, normaal of sport dus voor elk wat wils. De vering is met een bijgeleverd pompje en tabel op hoogte en gewicht van de duo passagier af en in te stellen. Maar er is ook nagedacht over de warmte die de motor bij stationair toerental afgeeft. De achterste cilinder gaat dan automatisch uit waardoor het motorblok op alleen de voorste cilinder loopt en dus niet oververhit raakt.

Het geeft daarbij een heel apart geluid en als je gas geeft schakelt de tweede cilinder automatisch weer in en heb je alle vermogen weer 100% beschikbaar. Daarbij is de motor van allerlei luxe voorzien: afzonderlijke zadel verwarming; instelbare handvat verwarming en om het helemaal compleet te maken 4 boxen van elk 50w voor een lekker stukje muziek op de achtergrond. Via de Ride Command wordt alles punctueel geregeld,  bijgehouden en opgeslagen. Hij is van ABS en Cruise Control voorzien en de richtingaanwijzers gaan automatisch uit als de motor na een bocht weer recht rijdt en niet te vergeten Ludy zit als een vorst(in) op het bankstelsel (haha) zoals veel Indian leden dit wel noemen.

Een motor die je ondanks zijn best wel hoge prijs (€40.000,00) niet kan laten staan en laten we eerlijk zijn het leven kan heel kort zijn en je moet nu genieten, “Je laatste hemd heeft namelijk geen zakken”, dus ons moto is geniet van elke dag die je gegeven wordt.

Trek de wereld in en geniet

Ludy en ik hebben de afgelopen vier jaar met deze mooie Indian motor door bijna alle landen van Europa gereden. Mede ook omdat wij mooi weer rijders zijn doen we dit in combinatie met de camper en de aanhanger.

Dus mijn advies als jullie met pensioen gaan of al zijn: “Trek de weide wereld in en geniet van jullie passie voor het motorrijden en als kers op de taart, geniet van al het mooie wat Europa jullie te bieden heeft”. Wij zien jullie weer graag in vol ornaat en in goede gezondheid bij alle IMCN treffers maar zeker ook bij het Internationaal Indian treffen te Tsjechië eind juli 2024.

Tot snel. Groetjes, Martin van Uden.