Ik ben Renée Stegers, 38 jaar en moeder van Ziggy (5). Wij wonen met z’n tweeën heerlijk in Assendelft. Omdat ik co-ouderschap heb met de lieve vader van Ziggy, heb ik veel tijd voor mijn grote passie motoren. Dat doe ik graag op de crossbaan, door de bossen of op het circuit.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Mijn vader kocht de Gilera Citta van mijn tante over, zodat mijn zusje en ik hier op konden rijden. We waren nog helemaal geen 16, maar we hadden een pony te verzorgen die nogal ver stond, dus met de brommer was het wel te doen. Mijn vader zei: “als je wordt aangehouden, zeg je maar dat je hem uit de schuur hebt gepikt”. Ik ben er nooit mee aangehouden gelukkig. We hebben hem nog steeds, in origineel rode kleur!
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Mijn eerste motor kreeg ik vlak nadat ik mijn rijbewijs had gehaald, zo’n 8 jaar geleden. Dit was een Ducati monster 620. Deze gebruikte ik voor woon-werk verkeer en plezier ritjes. Een jaar later werd deze ingeruild voor een Ducati monster 796. Die is inmiddels ook de deur uit en bezit geen echte straatmotor meer.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik heb twee enduro motoren, een KTM 250 4-takt (2019) en een KTM 690 enduro R (2023.) Daarmee mag ik graag in de winter een OTR rijden en dan is het natuurlijk niet het beste weer, maar voor een enduro rit juist lekker uitdagend!
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Ik heb het gevoel dat ik die al gewonnen heb. Naast de twee enduro’s, staan er ook twee circuitmotoren in de schuur, een Triumph Daytona 675R (2009) en sinds een aantal maanden een Ducati Panigale V2 (2024)
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Ik heb vorig jaar met de KTM 690 een 4-daagse enduro rit gereden door Trans Wallonie. De rit begon in Vught en met een Tripy roadbook hebben we bijna 900 km afgelegd over een mix van veldwegen, bosranden en uitgestrekte paden. Met de circuitmotor heb ik onlangs voor de tweede keer op het circuit van Spa-Francorchamps gereden, dat is toch wel echt een hele mooie baan!
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Ik zou alle off-road routes van de TET wel gereden willen hebben, dus er valt nog genoeg te rijden! Ook door de woestijnen van Marokko, of hard-enduro in Roemenie. Er zijn ook nog genoeg GP-circuits die ik nog niet gereden heb, ik ben voorlopig nog wel even zoet.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, ik ben erg gelukkig met de line-up die ik nu heb staan.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Op de motor vond ik meer dan een hobby. Ik vond vrijheid, avontuur, vriendschappen en het vertrouwen dat ik sterker ben dan ik soms zelf denk. Het is een passie die me energie geeft, me uitdaagt en me eraan herinnert dat groei vaak begint net buiten je comfortzone.
Foto, door Ronald Woest
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Circuitrijden wordt steeds populairder onder de dames. Om dat een beetje aan te moedigen ben ik met een club meiden Stichting Trackchicks gestart. We wisselen ervaringen uit, rijden samen op trackdays en verschenen onlangs zelfs met 4 teams aan de start van de 5-Uren van Assen, op het TT Circuit Assen. Een wedstrijd in teamverband waar we ook gesponsord werden. Dus zijn er dames die ook circuitrijden, stuur me een berichtje en kom er gezellig bij!
Ik ben Angelique 49 jaar, leef in een lat relatie en ik heb twee fantastische dochters van 20 en 17 jaar. Het wordt dus een feestje dit jaar want 50, 21, en 18 dit jaar! Ik woon met een rooie kater in Hoorn. Naast motor rijden op een Kawasaki Ninja SX1100 SE uit 2025 sport ik veel, en teken en schilder ik veel. Werken doe ik ook nog eens, ik ben Teamleider van een klantenservice.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Ik heb heel lang brommer gereden! Van mijn 17de tot mijn 26 jaar denk ik. Een Yamaha Mint. Een klein scootertje. Dit merk was niet zo bekend maar reed wel goed, en niet zo duur. Daarna ben ik pas mijn autorijbewijs gaan halen. Het was een automaat hoor dus schakelen leerde ik pas in de auto. Ik reed overal naar toe in Noord Holland onder bijna elke weersomstandigheden. Laatst zag ik ineens iemand er mee rijden. Vond ik zo grappig!
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Op 19 oktober 2019 heb ik mijn motorrijbewijs gehaald. Toen kreeg ik een Yamaha TDM 900 uit 2003 onder mijn kont. Een 2 cilinder die iets verlaagd was denk ik want de motor op de middenbok zetten moest je met z’n 2en doen. Verder was er aan deze motorfiets dus weinig gesleuteld. Een fijne motor waar ik tot begin 2026 op gereden heb. Oh ja, als ik aan mannen vertelde dat je deze motor op de middenbok moet zetten met 2 personen keken zij mij altijd meewarig aan, gingen het toch proberen. Het gevolg? Motor op zijn kant.
Intussen heb ik veel gereden in de Eiffel, bochtentrainingen op politie circuit Lelystad (is nu gesloten), Midland, en Zandvoort. Ook heb ik twee keer een offroad dagje gedaan op een ééncilinder en op een elektrische motor. Wat ook leuk was; ik heb veel gereden met allerlei motoren op thema-dagen bij de motordealers van de merken Yamaha en Kawasaki. Zo leer je goed beseffen wat er bij je past en wat niet.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik rijd bijna het hele jaar door. Ik moet elke dag in Amsterdam zijn en de A7/A10 is één grote bak vol met file. Ik rijd alleen auto als het te glad is, of als er windstoten zijn, of andere gevaarlijke omstandigheden. Soms ben ik die regen en die wind wel zat maar als ik dan een dag in de auto zit en allerlei tweewielers langs mijn raam zie flitsen, dan stap ik meteen weer op de motor. Kleding is wel alles. Handvat verwarming, handschoenen met verwarming, goed regenpak, en tig soorten jassen, schoenen en broeken. Dat is met mijn 1.80 nog wel een uitdaging . Het blijft lastig om (ondanks de merken die het wel aanbieden) lange motorkleding te vinden waar mijn vrouwenheupen, benen en armen in te parkeren zijn, zonder dat bescherming om mijn bovenbeen zit in plaats van op mijn knie.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Oeh! Lastige vraag. Ik heb namelijk na heel sober leven en lang sparen mijn droommotor al gekocht. En ik weet het budget niet. Maar wensen genoeg! Allereerst zou ik een Yamaha Ténéré 700 World Rally uit 2023 kopen in het blauw. Niet voor mezelf maar voor mijn vriend. Hij zit in een lastige fase in zijn leven. Hij wil die erg graag en hij heeft er voor gezorgd dat ik mijn rijbewijs heb en op een TDM zat. Stel dat er dan nog geld is dan zou ik een lichte offroad motor willen met crosspak , helm en boots. Want off-road is zo tof om te doen!
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
In 2020 gingen we met tien motorvrienden naar de Eiffel . Het was de tweede keer dat ik daar was. Maar de groep waarmee ik op pad was, was zo leuk! Een groep vrienden die allemaal het zelfde dachten als ik. Het was natuurlijk erg tof om daar te rijden maar de pijn in mijn buik van het lachen is mij het meest bij gebleven.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Helaas is mijn bucketlist langer dan mijn bankrekening. Zeker als alleenstaande ouder met een studerende dame in huis. Ze is bijna 18 dus als thuiswonende heeft ze een minimale beurs en alle toeslagen vallen weg. Dat is gewoon bijna 700,- per maand minder inkomsten. En het is het beste dat de relatie nog even een lat relatie blijft. Graag zou ik als ik het geld had naar mooie zonnige landen gaan om te motorrijden. Zoals Marokko of Italië . De wereld is zo mooi!
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, ik ben zo blij dat het mij gelukt is om voor deze te sparen! Het geeft zo veel voldoening dat na heel lang op het minimum te leven dit mooie groene monster voor de deur staat!
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Ondanks file, slecht weer, het aankleden en de motor onder een hoes vandaan trekken, en dat soort zaken, vind ik het toch veel meer voldoening geven dan om van A naar B te rijden met de auto.
Daarnaast heb ik meer mensen leren kennen, het is bijna een way of life. Ik ben een doener dus passief in het OV, of met de auto in de file staan, is niks voor mij. Met motorrijden ben je continu bezig en kan je niet afgeleid zijn. De reisjes waren leuk en zeker ook bochten-trainingen op circuit. Of een off-road les! Je leert dan je grenzen te verleggen. Want soms ben je te bang.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Tot slot nog een ode aan mijn vader. Helaas is hij drie jaar geleden overleden maar ook hij reed motor na wat jeugd schakelbrommertjes. Hij heeft van alles gereden en ik heb regelmatig achterop gezeten.
Jammer genoeg is het er niet van gekomen dat we samen konden rijden. Hij had zijn rode Honda net weg gedaan toen ik mijn rijbewijs gehaald had. Later heeft hij mij vaak geholpen met mijn TDM zoals koffer, electra en handkappen.
Mijn naam is Coco en ik ben in 1974 geboren en deels getogen in Breda, Brabant. Ik heb kort in België, maar ook in Frankrijk en Togo, West-Afrika, gewoond. Het reizen zat al vroeg in het bloed: mijn ouders reisden al naar Marokko met een tot simpele camper omgebouwde Bedford bus toen de eerste gastarbeiders naar Nederland kwamen. Ik heb altijd graag gereisd, het voortbewegen op asfalt geeft me rust.
Mijn eerste vriendje reed motor en zodra het kon en mocht, ben ik rijlessen gaan nemen. In die periode kocht mijn vader ook weer een motor – niet weer een opknapper die uiteindelijk dan weer niet-rijdend verkocht werd, maar een rijdende dit keer. We hadden altijd wel een ‘projectje’ thuis. Eigenlijk heb ik altijd wel mensen met motoren om me heen gehad.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Ik ben begonnen op een Kaptein Mobylette uit de jaren ’70 met een 50 CC tweetaktmotortje. Voordeel was dat je er ook op kon fietsen als het moest. Helaas moest ik dat vaak genoeg en bleef het ding op een gegeven moment dus meer in de schuur staan dan dat ik er op reed. Ik heb het brommertje wel nog lang gehouden met het idee het op te knappen en heb het overal mee naar toe verhuisd: mijn eigen ‘projectje’. Uiteindelijk toch maar verkocht een tijdje terug.
Ik heb overigens wel leren schakelen op een klassieker, ik weet niet meer precies welke.
Geitenpaadjes in Tunesië
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Als student kon ik nog net mijn motorrijbewijs bij elkaar sparen, maar een motor lukte niet. Dus toen ik eenmaal een baan had en wel wat kon sparen, was ik ongelooflijk blij met mijn Honda CB 750 KZ uit 1979. Volgens mij heb ik er toen veel te veel voor betaald en er was een reden waarom hij was ingeruild bij de motorzaak; om de een of andere reden bleef er maar een soort mayonaise ontstaan in het luchtfilter. Toch heb ik er jaren op gereden, zelfs woon-werkverkeer toen ik geen auto had. En omdat ik graag zelf wilde kunnen sleutelen, werd ik lid van de CB Four Club Nederland. Daar heb ik veel geleerd van de (veelal) mannen die veel wisten van deze oldtimers.
De Honda CB 750 KZ
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik ben altijd een door-rijder geweest en als je op reis bent, dan moet je soms gewoon wel verder rijden of opstappen als het weer minder is. Bovendien kun je je tegenwoordig heel goed kleden op het weertype. Uiteraard is rijden met lekker weer fijner, maar we hebben het ook wel eens heel koud (5 graden) of heel warm (45 graden) gehad onderweg.
Natte bergwegen in Georgië
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Onze dochter is inmiddels ook bezig met haar rijbewijs, dus het lijkt me gaaf om haar er één uit te laten kiezen. Maar voor mezelf zou ik nog wel een nieuwe Royal Enfield Himalayan er bij willen. Noppenbanden er op en de TET rijden! Of gewoon heel ver richting het oosten…
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
We hebben door de vlakten van Lapland gereden waar kuddes rendieren voor je uit elkaar gaan, door de Sahara in Tunesië waar je uren lang niemand tegen komt behalve wat plukjes dromedarissen en door een immer wisselend Georgië waar je van de bergen zo het platteland op rijdt dat er bij ligt alsof je door een tijdmachine 100 jaar terug in de tijd geslingerd bent.
Maar ik ben ook verliefd geworden op de Balkan, de Karpaten en Italië was fantastisch… Moet ik echt kiezen?
Ik denk dat ik de reis door Tunesië het mooiste vond: oude Berber dorpen in de bergen, grote zwarte tenten en prachtige kleden, fantastisch eten en vriendelijke mensen, en de eindeloze zandvlakten… Het deed me heel erg aan vroeger denken, toen ik voor in de Bedford bus tussen mijn ouders in door Marokko reisde als klein meisje.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Deze zomer gaan we op gehuurde motoren een maand lang door Mongolië rijden. Dat lijkt me echt geweldig: geen wegen, totaal off-road en zo’n andere cultuur waar je in terecht komt… Ik ben wel benieuwd naar het eten en drinken: gefermenteerde paardenmelk heb ik nog niet eerder gedronken.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Ik rij nu op een Honda NC 750 X DCT (daarvoor een NC 700 X DCT), een ongelooflijk fijne motor waar ik al heel wat kilometers mee gereisd heb. Maar op bergwegen met keien en stenen is de grondspeling gewoon te weinig. Vergis je niet: ik heb de D915 in Turkije met dat ding overleefd en een geitenpaadje in Tunesië, dus het is niet alleen een stadsmotor zoals sommigen denken.
Toch zou ik wel een motor er bij willen hebben met meer grondspeling. Helaas ben ik niet al te lang, dus ik kwam al snel uit op een BMW GS 800 of een Royal Enfield Himalayan. Maar eens wat testritten gaan maken om er één uit te kiezen, want we hebben ook een paar landen op onze wenslijst staan waar je met de NC niet makkelijk heen kunt.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Motorrijden kent de gebruikelijke clichés zoals vrijheid, wind in je gezicht… Als motorrijder op reis sta je dichter bij de natuur dan in een auto: geur, temperatuur. Er worden meer zintuigen geprikkeld.
Mensen vinden het leuk om te vragen waar je vandaan komt, hoe je gereden bent of waar je heen gaat. Soms willen ze op de foto met je of met de motor, vooral kinderen vinden dat leuk.
Reparatie, onderweg in Tunesië
Ik ben op plekken gekomen waar ik anders niet snel naar toe zou gaan met trein of auto. Je komt dicht bij mensen, natuur en cultuur. Het reizen maakt dat je van het ene avontuur in het andere verzeild raakt. Soms heb je geen idee hoe het af gaat lopen. Dat maakt je bewust van het nu, bewust van wat belangrijk is en wat niet. Je leert je over te geven aan wat er gebeurt en te accepteren dat je heel veel niet in de hand hebt. En toch komt het altijd goed.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Of je nu naar de Ardennen tuft of een maand door de Balkan trekt: de bagage blijft hetzelfde, dat is het gekke. Verre reizen vragen vooral wat meer uitzoekwerk en de insteek dat je het avontuur omarmt. Wij zijn zelf ook klein begonnen en stap voor stap steeds verder gegaan. Via onze website en Instagram hopen we die drempel voor anderen te verlagen; je hoeft echt niet direct je hele hebben en houden te verkopen voor een unieke ervaring. Of je nu een grotere reis plant of gewoon met je vrienden naar de Eifel gaat, het gaat erom dat je geniet op jouw manier.
De trouwe lezers kennen de reisverhalen die Hans den Ouden al eerder publiceerde op onze website. Je kunt ze terugvinden via de tags onderaan dit artikel, of via deze link. Binnen Europa zijn Hans en Dia fan van hun BMW GS motoren. In het laatste verhaal viel ons opnieuw op dat zij in Zuid-Amerika en Noord-Afrika reisden op Suzuki Motoren. Zie o.a. Ikzoekeenmotor.nl/je-moet-er-geweest-zijn/. Hans rijdt op een Suzuki V-Strom 800DE en Dia op een Suzuki V-strom 650 DL.
Wij vroegen aan hen hoe en waarom?
Hans, wat is de reden dat jullie kozen voor deze Suzuki Motoren?
In onze zoektocht voor de reis van 2022/2023 van het zuiden van Argentinië naar Alaska probeerde ik diverse motoren uit. We kwamen uiteindelijk uit op de Suzuki Vstrom 650 XTA. We wilden twee dezelfde motoren, zodat onderhoud en gereedschap voor beide motoren hetzelfde was. Uiteindelijk vond ik de 650 voor mijn lengte van 194cm toch wat te klein en toen de dealer een Vstrom 800DE (een ex-demo-motor met weinig kilometers) had staan heb ik niet getwijfeld en de 650 ingeruild.
Waarom koos Dia voor een lichtere uitvoering?
Dia is wat kleiner dan ik en de 650 paste haar goed. Wel hebben we het zadel wat smaller laten maken zodat ze iets makkelijker bij de grond kan.
Hoe zijn deze Suzuki motoren bevallen?
Qua rijgedrag en techniek?
Ze waren tweedehands en in topconditie. Die reis van 55.000 km doorstonden ze zonder grote mechanische storingen. Mijn motor werd echter getroffen door een onoplettende automobilist die, in een file waar we langs reden, opeens omkeerde. Dat veroorzaakte wel wat schade. In Costa Rica waar het ongeluk plaatsvond komt er altijd meteen iemand van de verzekering om de schuldvraag te bepalen. Die man reed ook op een VStrom 650. Wij vroegen hem om raad en hij zei: “Jullie gaan met mij mee naar huis en morgen ga ik jouw motor weer helemaal in orde maken.” En zo is het gegaan. Gelukkig zijn de Vstroms ijzersterk en konden we de reis voortzetten.
Is het makkelijk om aan onderdelen te komen in het buitenland?
Waar we ons in Zuid-Amerika een beetje op verkeken hebben was dat er wel veel Suzuki’s rijden, maar de meeste zijn kleine motoren. Toch lukte het goed om in de grotere steden onderhoud te laten plegen. Het was leuk om te zien dat heel veel politiekorpsen in Zuid-Amerika op de Vstrom 650 rijden. Net na Covid waren banden ook niet gemakkelijk te verkrijgen. We hebben er zelfs een keer 1000 km voor om moeten rijden. In Marokko was het overigens geen enkel probleem om aan motorbanden te komen en op onze laatste reis van 22.000 km in Chili, Argentinië en Peru hebben de beide motoren in Lima in Peru een beurt gehad en waren alle onderdelen aanwezig en ook de banden.
Heb je nog tips voor motorreizigers in het algemeen, voor wat betreft de USA en Afrika?
In het algemeen vind ik het verstandig om een niet te zware motor te nemen. De Vstrom 800 DE is al een flinke jongen, maar hij rijdt zo gemakkelijk dat ik nog steeds achter mijn keuze sta. Mijn tweede advies gaat ook over gewicht. Neem weinig bagage mee. In Zuid-Amerika zijn gravelwegen vaak niet te vermijden want op sommige trajecten zijn nu eenmaal geen asfaltwegen. Anderzijds zijn motoren van 300-400 cc weer niet fijn als je op de snelweg rijdt, daar moet je dus ook rekening mee houden. En natuurlijk de motorbanden, dat is iets waar je niet op moet bezuinigen.
Stel dat je NU 2 nieuwe Suzuki’s zou kopen, welke zouden dit dan worden?
Ik zou zo weer dezelfde motoren kopen. Het zijn uitstekende reismotoren en redelijk onverwoestbaar. En ik kan je verzekeren dat wij onze motoren intensief getest hebben. Vooral in de natuurparken in Zuid-Amerika rij je vaak diepe gravelwegen en het lukt niet altijd om overeind te blijven.
Is er nog iets speciaals aan de motoren toe gevoegd?
We hebben de motoren allebei van wat extra bescherming laten voorzien. Vooral de 650 is wat laag en kan een grotere skidplate goed gebruiken.
Een Biker Nurse? Een verpleegster met lange blonde haren in een verpleegstersuniform dat net iets te heet is gewassen… Een beeld dat we kennen van de bekende kalenders die nog in vele werkplaatsen hangen. Toch is het nét niet wat je denkt dat het is.
In deze aflevering van De Motor Podcast worden Dennis en Peter door Biker Nurse Inge behandeld. Alle motorrijderskwaaltjes worden verholpen! Inge reist door Europa met haar Instagram vrienden. Haar ex heeft haar aan het motorrijden gekregen, of waren het toch haar ouders, die allebei ook motorrijden? Haar motorcarrière is niet echt over rozen gegaan. Ze filmt haar motorblunders en kan er uiteindelijk hartelijk om lachen.
Luister hier naar deze podcast:
Verder in deze aflevering aandacht voor DARE: Dutch Dare Adventure Riding Event op 25 en 26 april. DARE is een tweedaags adventure-motorevenement, gemaakt door rijders, voor rijders. Een ervaring die voelt als een echt avontuur. En natuurlijk maak je kans op gratis tickets in deze aflevering van De Motor Podcast!
Ik ben Renée Stegers, 38 jaar en moeder van Ziggy (5). Wij wonen met z’n tweeën heerlijk in Assendelft. Omdat ik co-ouderschap heb met de lieve vader van Ziggy, heb ik veel tijd voor mijn grote passie motoren. Dat doe ik graag op de crossbaan, door de bossen of op het circuit.
