Tag archieven: ikzoekeenmotor

Waarom we motorrijden?

Wie met een auto rijdt, gaat nogal eens van A naar B. Wordt vervoerd. Motorrijders zien hun motorfiets toch veelal als veel meer dan een vervoermiddel. Heel wat motorrijders rijden vanuit passie. Maken hun hoofd leeg. Kiezen om een stuk te gaan rijden. Vaak zonder doel. Kijken waar het stuur naar links gaat, of rechtsaf. Als het maar rolt. De reis is belangrijker dan de bestemming.

Even een rondje uitwaaien, noemen we dit dan graag. En kom je na 2 uurtjes weer thuis dan kan het voelen alsof je een week met vakantie bent geweest of een goed gesprek hebt gehad met de beste psycholoog ter wereld. Dat gevoel, is eigenlijk bijna niet uit te leggen. Dit filmpje komt echter aardig dicht in de buurt bij wat we hier proberen te omschrijven.

 

Arie Hogerwaard, reed 65 motorfietsen!

Als je veel hobby’s hebt, dan is het moeilijk om alles bij te houden. Als de weersomstandigheden fijn zijn, ga ik liever zelf rijden dan dat ik “sleutel aan deze website”. Sleutelen is niet mijn passie overigens. Schrijven, motorrijden, en met motorrijders kletsen wel. Zo maakte ik afgelopen woensdag een stop op de Grevelingen. Daar kun je net voor Bruinisse heerlijk parkeren, en een lekker patatje verorberen. En natuurlijk raak je dan aan de praat.

Afgelopen keer ontmoette ik Arie Hogerwaard. Ik bewonderde zijn Aprilia, en eerlijk gezegd met een verwondering dat deze gepensioneerde Rotterdammer met een buikschuiver reed. Ik sprak hem aan, en daar ging Arie.
Er kwamen verhalen los, waar zwartwit foto’s bij horen. Arie rijgde zijn hele leven aan elkaar met motorverhalen.

Binnen enkele minuten stonden we met een clubje mensen naar hem te luisteren. Races op Assen, ongevallen, ziekenhuizen, sleutelbenen, alles kwam aan bod. We hebben de afspraak gemaakt dat ik hem deze zomer ga bezoeken in De Hoekse Waard, voor een uitgebreid interview op film.

Toen Arie op zijn Aprilia stapte en leunend door de bocht het parkeerterrein afgleed zag ik een souplesse waar menig motorrijder van net 20 jaloers op is.

Arie Hogerwaard heeft motorverhalen waar elke motorrijder warm van wordt. Het zou me niets verbazen als er geen bloed maar olie door zijn aderen stroomt. Uiteraard vroeg ik hem meteen om zich even voor te stellen aan onze lezers. Dus bij deze de bekende 10 vragen. Binnenkort dus meer over Arie….. (Wordt vervolgd!)

Wie ben jij, waar kom je vandaan?

Ik ben Arie Hogerwaard en kom uit Goudswaard. Geboren in Rotterdam en daar gewoond tot mijn 30 jaar, ik ben 68 jaar nu.

Heb je vroeger eerst brommer gereden, wat was dat voor brommer?

Mijn eerste brommer was een Puch daarna Zundapp en Kreidler.

Wanneer kocht jij je eerste motor en wat was dat voor een motor?

Mijn eerste motor was een Yamaha 180 cc tweetakt.

Ben jij een “mooi weer”rijder of doorrijder?

Ik rij zomer en winter zolang het wegdek goed berijdbaar is. Mijn passie voor motoren zit in mijn hart.

 

 

 

 

 

Stel je wint een grote prijs in de loterij,wat voor motor zou je kopen?

Een Vyres met naafbesturing en Ducati-blok.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Een spannende rit over de Nordschleife op de Nürburgring.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucketlist?
Niet echt, ik rij hoofdzakelijk korte snelle ritten.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee hoor, ik ben momenteel in het bezit van 3 motoren waar ik regelmatig op rij. Als ik terugkijk op alles wat ik gehad heb, dan ben aan nummer 65 bezig. Kan dus zeggen dat ik wel enige ervaring heb.

 


Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Heel veel narrow escapes en fantastische momenten van puur genot.

Wat heb ik je nog niet gevraagd?

Ik heb een race carrière achter de rug bij de N.M.B. Ik heb 250-350-500 gereden in de periode 1975 tot en met 1979. Daarna ben ik gestopt en vele jaren later weer in België de Endurance wedstrijden bij club M.E.T. gereden. Ook veel circuitdagen op Assen en Zolder afgewerkt. Mijn beste en snelste motor vond ik de Yamaha R1 uit 2007. Maar op de Suzuki 750 (4 stuks) heb ik ook veel lol gehad. Aprilia rsv en tuono en Falco zijn ook mijn favoriete fietsen, ik hou erg van V-twins.

PS, redactie: Zoals we eerder al vermeldde, we gaan Arie nog uitgebreider interviewen deze zomer.

Passie, verhalen, tranen, en een ronkend 2020

Beste lezers van ikzoekeenmotor.nl. Namens de redactie wil ik jullie allemaal bedanken voor jullie enthousiasme bij de start van onze website. We zijn 1 maart begonnen en het blijkt dat we een groep motorrijders en fans precies hebben gegeven wat ze zochten.

We bruisen van de ideeën.

We hebben het hier niet te veel over de techniek of specificaties. Veel meer willen we verhalen delen van mensen. Wat motor rijden met mensen doet. De passie voor motoren verbindt mensen. Als ik (redactie, John) ergens stop met mijn oude BMW R80R stoppen er mensen. Een paar maanden terug nam ik een afslag bij een benzine station en zag in mijn spiegels dat een politie auto mij volgde. Toen ik mijn helm af zette, zag ik een lachende agent naar me toe komen. Het bleek dat hij zelf jaren professioneel op een R80R had gereden en hij wilde de machine gewoon even bewonderen. Mooie gesprekken worden dan geboren.

Mooie verhalen. Tot tranen geroerd.

Bij een frietkraam in Zeeland op de Grevelingen ontmoet ik een fijne kerel op een oude Harley. Er ontstond een gesprek over zijn leven, zijn echtscheiding en zijn doodzieke dochter.

Twee grote kerels die huilend aan een bak friet zitten. Elkaar voor het eerst ontmoeten en na een half uur alle zielenroerselen delen.

Niet alleen onderweg op de motor maar ook op de digitale wegen ontmoet ik door mijn passie voor motoren mooie mensen. Mooie verhalen. Mensen die mij vertellen over ‘schuurvondsten’ en al drie jaar sleutelen aan een hele oude machine. Motorliefhebbers die op hun tweewielers in de zomer heel Europa rond reizen. De motor is een vervoermiddel wat iets bijzonders doet met een mens. Ik las laatst een spreuk als ‘4 wheels move the body, 2 wheels move the soul’. Ik geloof werkelijk dat het zo is. Ik had het vroeger al rijdend met mijn Zundapp over de boerenweggetjes en nu, op mijn BMW voelt het soms alsof ik op een zweefvliegtuig door het landschap schuif. Heerlijk.

‘Jeetje, wat is het toch een fijne machine.’

Als ik na een drukke dag, op een zomeravond nog even een uurtje of anderhalf ga rijden, lijkt het alsof ik een dag aan het strand ben geweest. Mijn BMW luistert naar me onderweg, en (ja, ik weet het, ik spoor natuurlijk niet helemaal) maar ik betrap me erop dat ik ‘haar’ bij een stoplicht even op de tank klop. Als ik dan thuis parkeer en binnenkom hoort mijn vrouw altijd de zelfde woorden: “Jeetje, wat is het toch een fijne machine”.