Je bent jong en je hebt een droom. Samen rijden ze 74.700 kilometer, 589 dagen, 39 landen op 5 continenten en pakken 1 Guinness World Record. Dit is het unieke verhaal van de poging van Lavi en Ollie om het jongste paar te worden dat de wereld rondreist op de motor. Zwaar bepakt, rijden ze samen op hun Suzuki V-Strom over de meest ongelooflijke en vaak moeilijk begaanbare wegen.
00:00 – Europe
06:40 – Africa
25:15 – South America
1:11:44 – North America
1:43:42 – Asia
2:33:58 – Europe
Zes motorrijders besluiten een motortrip te maken door de Franse en Zwitserse Alpen. Ze passeren de mooiste passen, het zijn iconische beelden waar we naar kijken. Het is een motorreis die ze in oktober vorig jaar (2024) maakten, dus het weer is niet altijd prachtig. Maar deze motorvrienden kan dat niet deren.
De trouwe lezers van onze website kennen allemaal onze schrijver Hans den Ouden (link naar meer verhalen). In deze aflevering van De Motor Podcast legt Hans uit waarom Marokko zo een mooi land is voor motorreizen. Ze reden op een Suzuki V-Strom 800 DE. Hans en Dia hebben al heel wat motorreizen over de hele wereld gemaakt. Deze reisverhalen vind je terug via de eerste link hierboven of als je klikt en scroll onderaan op de groene tag ‘Hans den Ouden’.
Luisteren naar De Motor Podcast:
Marokko
Motorreizen in Marokko brengt je naar de magie van het Atlasgebergte, de woestijn bij Erg Chebbi en sfeervolle steden als Marrakech. Hans schreef het ons eerder in dit artikel.
Hans geeft je praktische tips over het klimaat, geschikte motorkleding en de beste reistijd. Kies je het best voor een hotel of toch een tent? En hoe bevalt zijn Suzuki V-Strom 800DE uit 2023?
Tips over motorverzekeringen
Ook Remco van Dijk komt aan het woord in deze aflevering. Hij is motorverzekeringsspecialist bij Combimotors Verzekeringen en geeft handige en belangrijke tips voor je motorverzekering.
Ducati Clubrace
Verder hoor je in deze podcast alles over de Ducati Clubrace, 23 t/m 25 mei 2025 op het TT Circuit Assen. Dit jaarlijkse motorspektakel is uitgegroeid tot een van de grootste amateur-racefestivals van Europa. Naast spectaculaire races kun je exclusieve Ducati-modellen bewonderen, stands bezoeken en de paddock van dichtbij meemaken. Een must voor iedere motorliefhebber!
(Een motorverhaal van Dolf Peeters. Over een motortrip van ongeveer vijf jaar geleden.)
Ik zat op een terras in Rostock. Er kwam een ouwe, gestripte Goldwing over het plein daveren. Het ding maakte een U-bocht. Stopte. De berijder schopte de jiffy uit en kwam naar me toe. Hij was groot, anabool breed en dubbel getatoeëerd. Een buiker in plaats van een biker. Met een Totenkopf beringde hand gebaarde hij naar mijn Ural combinatie.
“Mensch, was machst du hier mit so ein blödes Ding?!” Dat moest dus uitgelegd worden. “Setze dich und nimm ein Bier.” Mijn tafelgenoot die er uit zag als een geslaagde Disney Neo Nazi met veel Nationaal Socialistische opdruk stelde zich voor: “Großer Dirk”. Maar zijn bikerclub naam was Adelwolf.
Ik heet Dolf. “AH,… Adolf? “. “Jawel, maar dan wel via de Indische kant.” En de betreffende opa Dolf was zoekgeraakt toen het koopvaardijschip waarop hij voer door een Japanse onderzeeër getorpedeerd werd. “Ach so. Dass war ja alles damals. Scheisse war dass.“
Adelwolf bleek voorzitter van de lokale bikergang. Lui tot een jaar of dertig. Redelijk tot goed opgeleid. Werkeloos. Kansloos. Want voormalige Oostduitsers werden immers gediscrimineerd. “Scheisse!” We namen nog een pot bier. Het dienstertje behandelde me met nieuw ontzag. Ik was blijkbaar in goed gezelschap. Dikke Dirk moest weer verder. Hij zei dat, als ik om een uur of acht weer hier zou zijn, mee zou mogen naar de clubavond. Om 20.01 uur daverden er vier motoren het plein op.
Ze blijven precies, die Duitsers. Er werden handen geschud. Namen uitgewisseld. In colonne verdwenen we naar het buitengebied. Duitsers zijn gek op colonnes. Er stond een verlaten loods die door de club geadopteerd was. We waren niet de eersten. Want er stond al een krap dozijn oudere, zware Japanse fietsen op het hof. Adelwolf werd respectvol verwelkomd. Ik, als genodigde werd vriendelijk ontvangen.
De krat bier die ik uit het span haalde werd met gespeelde verontwaardiging aan genomen. “Wenn wir einer einladen, braucht der nichts mit zu nemen!” Maar toch: “Skol!” Ze zagen er dan in burgermans ogen wat eng uit. Maar het waren aardige mensen. Met hun maatschappelijke beperkingen maakten ze er wat van. Er was een dikke twintig man. Er waren een paar biker girls. Er was bier, bratwurst. Op het vuur werden er aardappels in de schil gepoft. Later bleek de schuur in gericht te zijn als bar, werkplaats, motorsloop en voorraadschuur.
Een motorhefbrug. Veel gereedschap. Tussen de slopers stonden een paar recentere motoren met buitenlandse platen. Er stonden wat dozen met literflessen wodka. Zo’n honderd dozen. Achter de bar slingerde een shotgun. Op het perceel achter de loods groeide hennep. Bijverdiensten en beveiliging waarschijnlijk.
Het werd steeds later. Het bleef gemoedelijk. Er werd stevig geblowed. Ze reden rondjes met mijn Russische zijklepper. Een soort onbevangen Achterhoekse gezelligheid. Op een gegeven moment werd me gevraagd of ik een slaapplaats voor de rest van de nacht had. Nee dus. Ik mocht slapen in de ‘Gäste Zimmer’. En die bleek geventileerd, schoon opgemaakt met vers beddengoed. In Duitsland hebben outlaw biker gangs nog hun normen en waarden.
🏍️🏍️🏍️
Wil je meer motorverhalen van Dolf Peeters lezen?
Ga naar deze tag op onze site en je kunt ze vinden.
Met een stevige vierdaagse solo-tocht voor de boeg dit Paasweekend begint het bij De Lange Man weer ouderwets te jeuken.
Bagagelijstjes worden uitgeprint, spullen worden uit de schappen getrokken en rommel begint zich te verzamelen. Wellicht ietwat eigenwijs, een tikje overmoedig, dat is hij zeker als hij gewoon de tent besluit mee te nemen in deze risicovolle April-dagen. Pasen was jaren terug ook wel eens vreselijk warm, maar de huidige voorspellingen voor boven in Frankrijk en in Duitsland zijn somber. Het worden frisse nachten, de 500W mini kachel van de Action (E 11,–) gaat mee, zijn vet-arme boekhouders-lijf heeft die warmte nodig. Campings geboekt, routes uitgewerkt.
Na zijn woonwerk-ritje vandaag, dat voornamelijk dient om het vettige laagje van de splinternieuwe banden af te rijden, kijkt hij bij het uittrekken weer vertwijfeld naar zijn over de jaren schraal en bleek geworden rundlederen motorkleding. Het pak gaat al heel wat jaartjes mee, getuige het Nokia-size telefoonvakje naast de binnenzak.
Jaren terug heeft De Lange Man na een zweterige Italie-tocht besloten het pak maar eens te wassen. In alle nuchterheid werd na verwijdering van de protectie-plaatjes en -schaaltjes het slappe geurige leren spul in de wasmachine gegooid. Kort koud water wasje, flinke guts wasverzachter in de trommel en lekker laten draaien. Bruin-zwart water achter het ronde raam. De zwarte kleur van de jas kreeg een stevige tik en werd grijs eigenlijk, maar alles was weer schoon en fris, de zon maakte alles weer droog.
Diverse behandelingen om de leer-soepelheid te behouden passeerden de revue gedurende de jaren. Kleurloos schoensmeer, lekker ruikende zonnebrandcreme, siliconenspray.
Vandaag werd www geraadpleegd voor het betere werk om zijn koeievel weer wat soepeler en zwarter te maken. Iemand riep daar ‘ik gebruik gewoon olijfolie extra vierge, dat gaat prima, stinkt ook helemaal niet’. Overtuigd, deze nuchterheid spreekt De Lange aan. Hij grist een halve kleine fles ‘koude persing’ uit de keukenkast en gaat richting schuur waar motorpak, motorhandschoenen en motorlaarzen gretig de vette olijfolie absorberen.
Werkt perfekt, aanrader! Nog 2 nachtjes slapen, u hoort er nog van.
BMW K75c uit 94 (De Rooie Duitser)
Geschreven: Breda, woensdag 16-4-2025
Deze column is geschreven door onze motorvriend Roland Oomens. Hij schrijft vaker fijne motorverhalen op onze site.
Meer motorverhalen met heel veel passie van hem vind je door hier onder op de GROENE TAG Roland Oomens te klikken. Veel leesplezier!
