Hans den Ouden, bekend van zijn eerdere verhalen en motorreizen, is momenteel weer op reis en schrijft ons dit verhaal op 2 januari vanuit Fez, Marokko.

Je kunt de verhalen van Hans en Dia overigens ook volgen via deze Facebookgroep.

En opeens schoof bij ons beiden het achterwiel onder ons vandaan. Een echt ‘0h shit’ momentje. Gelukkig greep de tractiecontrole in en bleven we beiden overeind. We vertrokken tegen 09:30 uit Chefchaouen om door de bergen naar Taza te rijden. Een prachtige rit door de bergen. De zon scheen en het was 7°C. We genoten volop van onze eerste rit in 2025. De weg ging geleidelijk aan omhoog naar 1700m. Na 100km reden we aan de schaduwkant en was het kouder.

De temperatuur zakte naar 2-3°C. We kwamen langs een bord met in het Frans de waarschuwing dat het vaak ijzelt. En dertig meter later gebeurde het. We lieten het tempo zakken en reden zo veel mogelijk op de niet gladde stukken van de weg, dat was meestal links, want daar viel de zon op.

Soms was er 10-15 km lang geen probleem en dan zag je de witte plekken weer opdoemen in de schaduw. Voorzichtig reden we verder, tot we in een volgend dal aankwamen. Daar had het kennelijk pas gesneeuwd en lag er zeker 5cm sneeuw op de weg. Het zag er ook niet naar uit dat het maar een klein stukje was, de hele omgeving was wit.

Er stonden wat mensen met auto’s langs de weg. De lokale bevolking rade het af om door te rijden. We keerden om en zoals het gaat in de bergen, de doorsteek naar de parallel gelegen weg was 90 km terug rijden, tot bijna aan het begin van de route. De terugweg reden we, vrijwel de hele tijd aan de zonkant en hadden we weinig last van de gladheid. De weg naar het zuiden, richting Fes en Meknès ligt lager en de temperatuur liep op naar 20°C.

Zei ik al dat we het ijskoud hadden in de ochtend? Het was stervenskoud! De navigatie gaf aan dat we na de lunch nog 200 km te gaan hadden en dat we pas rond 18:30 aan zouden komen. Dan is het dus donker. We besloten naar Fes te gaan, want dat ligt dichter bij het volgende doel, zijnde Azrou. Fes is een grote stad, met 1,1 miljoen inwoners en druk verkeer. We konden, door vermoeidheid en de duisternis het leuke hotel niet vinden. Als je ergens stopt zijn er meteen ‘fixers’ om je heen die je naar een hotel willen brengen. Dat helpt niet voor de rust om even te kijken op je navigatie. Het is ons uiteindelijk niet gelukt om het hotel terug te vinden. We hebben daarom een ander hotel gekozen aan de rand van de medina.

Om 21:00 zaten we aan het avondeten, totaal gesloopt. Vanochtend om zes uur bleek dat het dicht bij een moskee staat met een luide oproep tot het gebed. We blijven hier nog een dag om even bij te komen.