Categorie archieven: Ikzoekeenmotor.nl

Motorrijden, remmen in de bocht

Motorrijden is gas geven en … remmen!

Met welke van de twee acties je ook bezig bent, je houdt alleen je balans zolang je banden voldoende grip op het wegdek hebben en jij als motorrijder die balans niet verstoort met je zithouding. Iedere motorrijder kan over een spekglad wegdek in een rechte lijn vooruit blijven rijden. Zolang je beheerst gas geeft en rustig in je rem knijpt, blijft de grip behouden, zolang je met je lichaam, het zwaartepunt van je motor niet verstoort blijft de balans van jou en je motor in stand.

Wanneer je een bocht instuurt verandert je balans.

De grip van je banden compenseren de verstoring tot het moment dat je motor onder de veranderde hoek ten opzichte van het wegdek weer in balans is. Je stuurt uiteindelijk met het gewicht (massa) van je lichaam en motor, de totale massa van jou en je motor wordt door de centrifugaal kracht naar de buitenkant van de bocht geduwd waardoor de grip op de weg door de zijkanten van het bandenvlak wordt geleverd.

Motorrijden

Het moment dat de grip verloren gaat neemt de centrifugaalkracht de overhand waardoor het dan slippende wiel naar de buitenkant van de bocht wordt geduwd. Slipt tijdens het motorrijden je voorwiel bij remmen in de bocht dan sleept je motor je gracieus mee naar de buitenkant van de bocht. Slipt je achterwiel, en krijgt deze onverwachts weer grip, dan word je van je motor gebokt en naar het midden van de bocht gelanceerd, jij eerst en je motor zal je tollend door de lucht volgen.

Wanneer je tijdens het motorrijden in de bocht remt, dan maak je vrij snel kans op een van deze twee scenario’s.

Wanneer je achterwiel slipt dan is de kans groot dat je motor gaat bokken op het moment dat de band weer grip krijgt. Krijgt de band geen grip dan glijdt de motor onder je vandaan maar wanneer deze wel weer grip krijgt, dan is dat meestal zo rigoureus dat de motor je uit het zadel werpt, de befaamde highsider.

Motorrijden remmen in de bocht

Met een, eventueel door een te krachtig ingedrukte rem, slippend voorwiel kun je de mazzel hebben dat de band weer grip krijgt door de motor iets rechterop te zetten, bijna een trademark van Marc Marquez.

Krijg je je motor weer voldoende rechtop, dan maak je de bocht een fors stuk ruimer, hopelijk heb je jezelf voldoende ruimte gegeven voor je de bocht instuurde en kun je dan een valpartij voorkomen.

Houd je voeten op de steps

Motorrijden is samen met je machine de balans hebben die op dat moment vereist is. Rechtdoor op een vlakke droge weg, of naast je motor hangend om door een bocht te jakkeren, het is een samenspel van grip, centrifugaal-kracht en zwaartepunt. Het zwaartepunt blijft het best daar waar het hoort wanneer jij je voeten op de steps houdt.

In Nederland zijn er verschillende organisaties die slip- en remcursussen voor motorrijders aanbieden, zoek er het liefst een uit waar je aan de cursus op een van hun aangepaste motoren kunt deelnemen.

Dit artikel is geplaatst in overleg met onze mediapartner Motor2Go.nl.

Wil je meer tips, tricks en blogposts van Motor2Go lezen?
Ga dan naar:  //motor2go.nl/blog

Professioneel verdwalen op de motor

“Juni: 5:00 uur in de ochtend, de wekker gaat. Ik klim uit bed en voel vlinders in mijn buik. Mijn zwarte vol bepakte Kawasaki Versys staat op me te wachten. Nog even 8 kliks meer veervoorspanning op de achterveer, die was ik nog vergeten. Door de deur hoor ik het diepe geroffel van een BMW GS-adventure. Daar is mijn compaan Mark. Doorwaaipak aan, ik druk op de startknop en de staande twin rolt al de oprit af. Onze intercoms maken verbinding en we rijden de geelrode ochtendglorie tegemoet richting Bastogne.

Onderweg ontmoeten we onze 2 medereizigers. We gaan ze helpen om professioneel te verdwalen in het Franse landschap. Maar dan wel voor de afgesproken reisduur van 1 week. In de luwte van de ochtend hoor ik in mijn intercom ‘’Koffie?’’. We zien een mooi veldpaadje en slaan gelijk linksaf. Klik klak, ik open de koffer, pak de brander en de percolator en bekijk tevreden het glooiende Belgische landschap. Dit wordt een nog mooiere dag! Terwijl ik een slok verse espresso neem, valt mijn oog op mijn besmeerde vingers. Ik zou bijna vergeten dat ik gisteravond nog mijn voorvork keerring moest vervangen.

Mark – Route de Tout routeguru – heeft een verrassing. We rijden via de Vogezen en de Jura naar de Franse Alpen. Prachtige bochten in een groene omgeving schieten onder onze wielen door. Snelle bochten combinaties afgewisseld met mooie glooiende terreinen en vergezichten wisselen elkaar af. Ergens achter Col de la Schlucht valt mijn oog op een interessant weggetje. Zonder aarzeling buigen we ongepland linksaf. De GPS is het niet met ons eens. En dat is precies wat we willen. Mark’s BMW voelt zich gelijk thuis in het ongeplande bospaadje.

Takjes, steentjes, mos in de bochten, en vooral een hele grote glimlach op onze gezichten. De temperatuur zakt en een spatje regen verschijnt op de kuipruit. Dat mag de pret niet drukken. De zon doet haar werk en de blauwe hemel wordt weer zichtbaar tussen het bladerdek. De magen beginnen inmiddels te knorren, en we zijn in Frankrijk. Klik klak, linkerkoffer open deze keer. Een kaasplank als lunch. Mercikes. We vervolgen onze weg verder richting het begin van de Alpen. De cols volgen elkaar snel op.

Heerlijk! Dit is vrijheid op 2 wielen. We zoeken een lokale camping en overnachten tevreden. Vanuit de Jura reizen we de Alpen in. We zijn vroeg in het seizoen (juni). Vanwege winterafsluitingen en
herstelwerkzaamheden zijn sommige passen nog gesloten.

Onderweg blijkt dat er een snelle beslissing nodig is. Een afgesloten verbindingsweg waar zelfs Garmin geen raad mee weet. Gelukkig is onze interne radar nooit kapot. Col de La Savoliere lijkt geen vervelende keuze en we binnen no-time staan we naar vergezichten te turen op 1418meter hoogte.

Onderweg vinden we op de Frans-Italiaanse grens een prachtig uitgestrekte col. De Colle dell’Agnello. Vanuit een 6 authentiek houten huizen groot bergdorpje schieten 2 berghonden de weg op en ‘’begeleiden’’ ons een stukje op weg. Stoppen is even geen optie.

En maar goed ook, want vanaf 2km hoogte rijden we door de mist in 3 graden. Onze beloning heeft prachtige vergezichten en sneeuwwallen van 2 meter hoog. Een uitzicht dat in het lokale ‘’Auberge Costebelle’’ zichtbaar blijft, ook tijdens het perfecte diner dat de eigenaresse met liefde voor ons maakt. Vergezeld met wat lieflijke Franse chansons eindigen we onze dag.

We naderen Col de la Bonette, op ca. 500 meter beginnen we onze klim aan het desolate landschap dat deze Col biedt. De bochten worden scherper, we naderen de boomgrens. Een magisch moment: de temperatuur zakt 10 graden, en de vegetatie verdwijnt. We rijden langs steile afgronden naar de top.

Duidelijk is dat foutjes maken hier niet getolereerd wordt.

We zijn te gast hier, te gast bij moeder natuur. Achter de top dalen we af naar 2500 meter en vinden een prachtig bergmeer in een vallei. Het schemert, dit wordt onze overnachtingsplek. Eerder op de dag stopten we bij een lokale slager en bakker voor verse steaks en brood. We slaan bivak op en halen de bbq uit de topkoffer. In de verte horen we geklingel. Het zijn de bellen van een kudde berggeiten, afgewisseld door het schelle geluid van bergmarmotten, wat doet vermoeden dat er adelaars rondvliegen. Onder het genot van de steak en een glaasje whisky genieten we van de geluiden en het landschap. Na een frisse duik in het bergmeer valt de nacht. Kraakhelder, geen lichtvervuiling. Op de rug liggend, voldaan van kilometers van de dag, kijkend naar de Melkweg….”

Bovenstaand reisverslag is geschreven Kevin, hij vervolgt:

“Wij zijn Mark en Kevin, Route deTout. Twee professionele verdwalers welke hun passie voor outdoor motorreizen voor jou bereikbaar maken op een authentieke manier. Wij zoeken avontuurlijk ingestelde medereizigers. Elk ervaringsniveau is welkom. Het geluk zit in kleine dingen: de ongeplande afslag, de temperatuurswisselingen, het hoofd leeg, en eindeloos genieten van de ultieme vrijheid van het motorrijden.”

Ben jij klaar voor een authentiek avontuur?

Zou jij ook eens professioneel willen verdwalen op de motor?

Kijk eens op www.routedetout.nl voor meer informatie.

Nog wat plaatjes….

Jurgen van Son wordt Brand Manager bij BW Import

Zoals elke onderneming is ook BW Import, de distributeur van onder andere CFMOTO, VOGE, Orcal en Changjiang sidecars, constant in beweging. Zo heeft Thomas Vanoutryve besloten om eind deze maand het bedrijf te verlaten. Thomas werd in 2020, nadat hij gedurende enkele jaren bij D’Ieteren Sport en daarna bij Moteo de marketing-activiteiten beheerde, aangetrokken om de Chinese merken CFMOTO en VOGE mee op de kaart te zetten. Zeker CFMOTO is intussen zijn plaats aan het veroveren tussen de gevestigde merken.

Jurgen van Son is intussen al gestart en zal als Brand Manager de merken van BW Import ondersteunen. Jurgen van Son is geen onbekende in de motorsector. Hij heeft het (motor)hart op de juiste plaats en combineert een (after)sales-achtergrond met de nodige marketing-ervaring. Dit laatste zelfs aan beide kanten van het spectrum, want als hoofdredacteur van Scooter&Bikexpress heeft hij zelf mogen ondervinden wat zo’n marketeer nu eigenlijk allemaal uitspookt.

Het team van Ikzoekeenmotor.nl wenst Jurgen alle succes in deze nieuwe uitdaging. Je kunt Jurgen bereiken via jurgen@bwimport.be.

De MASH 125 van Dolf

Dit verhaal is geschreven door Dolf Peeters. Dolf is geboren met de helm. Een valhelm. Omdat het leven een avontuur is. Motorrijdend Nederland kent Dolf vooral van zijn unieke columns en verhalen in AUTOMOTOR Klassiek.

Mash-i-nist Dolf schrijft:

Een jaar geleden gunde Hans Juijn van Roadunner mij de Mash 125 die hij had staan. De kleine eencilinder was ZGAN. En hij deed het niet, Mash is voor veel mensen/handelaren nog een te nieuw merk. En het lukte Hans niet erg goed om als professional in contact te komen met de importeur. Hij werd uiteindelijk verwezen naar een Mash dealer.

Zo’n aanpak kan de pret er voor een serieuze handelaar af halen. Dus de Mash stond er maar. Ik vond het een erg mooi ding. We kwamen een lief prijsje overeen. Daarbij hielp het natuurlijk dat Hans en ik elkaar al zo lang kennen dat hij weet dat ik niet met huilverhalen achteraf zou komen.

De jiffyschakelaar bleek stuk. Jiffyschakelaars kunnen gemist worden. Dus die ging er tussen uit. De koppelingsschakelaar ging ook maar weg omdat hij er wat te Chinees uit zag. Toen werd ik dus Mash-i-nist. Dat bleek leuk te zijn. Maar mijn brommer had sinds aankoop in 2017 zelfs nog geen 0 beurt gehad. Ik won al een hoop toen ik de enorm stroeve O ringen ketting verving door een standaard klassieke rollenketting. Bij dit soort vermogens valt het echt op hoeveel interne wrijving een O-ringen ketting heeft. En daarbij was de mijne na zesduizend kilometer toch wel erg stram in de schalmen geworden.

De spatborden kregen een jasje met velgenspray van de Action. Het hoogst moderne achterlicht werd vervangen door een Hella met gewone gloeilampen. De witte biezen op de tank moeten nog een keertje over. Het was te koud in de garage en ik had net te weinig tape…

Omdat de inspuiting me niet beviel, heb ik er een imitatie Mikuni (for Suzuki GN125/EN125) op gezet. Die dingen vind je vanaf krap 20 euro. Ik ging voor de wat hogere prijsklasse. Origineel zijn de carburateurs ook nog leverbaar trouwens. Voor krap 500 euro. Met een gewone carburateur loopt de Mash veel beter dan met de inspuiting. En dat het waarschuwingslampje van het motormanagement nu constant brandt? Dat is gewoon gezellig.

Al zoekend wa ik ook terecht gekomen op de Facebook pagina Mash rijders Nederland. Dat is volgens mij het initiatief van Mash Point Lelystad en het is een hartveroverend initiatief. Naar mijn inschatting zijn veel Mash kopers jongere budgetkopers. Eigenaars m/v van gebruikte Mash motoren, maar ook veel tweedehands brommers zonder garantie. En er gaan dingen stuk.

Mensen zoals ik zo’n krappe halve eeuw geleden zelf was. Ze zijn enthousiast, betrokken.En ze moeten nogal eens nog veel leren. En dat willen ze ook. Op de FB pagina komen nogal wat technische vragen en problemen waar over ik – als Officieel Oude Man – vertederd mijn hoofd schud. Maar er wordt mee gedacht. Er komen tips.

Er ontstaan discussies. Net als in de tijd toen ik beginnend motorrijder zonder veel technische ervaring of geld was. Dat laatste ben ik overigens overtuigend gebleven.

Het Internet community gebeuren? Daar heb ik nooit veel mee gehad. Maar als ik zo de Mash Rijders pagina kijk, dan ben ik vertederd. “Kijk eens. Net als vroeger!” Intussen zit ik geografisch tussen Mash Point in Lelystad en de 4taktwinkel in Hattem. En dat is een prima locatie.

Toch eens vragen waarvoor dat slangetje rechts op de carburateur dient. Het staat in verbinding met de vlotterkamer…..

Jong sterven…

Wat zou het, met deze hitte toch heerlijk zijn om een ritje zonder motorhelm te kunnen maken. Haren wapperend in de wind…

En dan natuurlijk met het motto van dit oude, bekende plaatje, want misschien is dit wel één van de gedachtes die een mens kan hebben bij het motorrijden.

De schrijver van deze quote is Ashley Montagu.