Wat een documentaire! Op het YouTubekanaal van Ryan Urlacher kwamen we deze anderhalf uur durende film tegen. Ryan maakt met een groep motorvrienden een roadtrip naar Sturgis. Ze rijden 9 dagen, 3200 mijlen door 9 staten in de USA. Dat is dus 5120 kilometer. De hele motortrip komt in beeld, prachtige beelden van de motorreis maar ook van het indrukwekkende motorevenement. Sturgis is een plaats in de Amerikaanse staat South Dakota en is de zetel van Meade County. Het doorgaans slaperige stadje is jaarlijks in de eerste volle week van augustus het toneel van de Sturgis Motorcycle Rally. Muziek, motoren, eten, drinken, entertainment, … alles komt aan bod. We zien veel Harleys en Indians. In Sturgis komen 500.000 motorrijders bij elkaar voor een uniek festival.
Deze documentaire is een prachtige reis door heel wat Amerikaanse staten, dorpen en steden. En hoe dichter je bij Sturgis komt hoe meer motorrijders je ontmoet. Een indrukwekkend evenement waar duizenden motorfanaten jaarlijks naar uitkijken. Rondom het hele festival is in de loop der jaren een motorbeurs gegroeid, waarbij alle motorbedrijven en leveranciers natuurlijk inspelen op al deze potentiële klanten.
“We vertrokken om 09:00 uit Tarabuco. We hadden niets meer te eten en de winkels waren nog dicht, dus ontbeten we in het hostel. Dat was overigens prima.
De temperatuur was laag en alle lagen moesten aangetrokken worden. Bovendien was de lucht nogal dreigend. Er moest eerst getankt worden. In Bolivia zijn er twee prijzen, een voor locals en een voor buitenlanders. Dat is omdat de Boliviaanse regering de benzine sponsort voor de inwoners.
Met buitenlandse nummerplaten krijg je dus het hogere tarief, tenzij je de benzine eerst in een jerrycan doet en dan in je motor. Lang verhaal kort: doe je een beetje onnozel dan krijg je de tank gewoon gevuld voor de lagere prijs- het scheelt de helft. Daarna over prachtig asfalt de weg op naar het oosten. Totdat 120 km voor Vallegrande het asfalt ophoudt en de gravelweg door de bergen begint. En wat voor een weg. Allereerst moesten we drie keer door een riviertje.
Ik ben er eerst doorheen gelopen en daarna met de motoren. De bedding lag vol met keien en ik moest dus mijn voeten aan de grond houden want als je voorwiel op een kei klapt, dan … In ieder geval ben ik drie keer met beide motoren aan de overkant geraakt zonder om te gaan! Het was hard werken op de weg verder en we vorderden langzaam. Je ziet het eindpunt maar langzaam dichterbij komen en denkt als we dat maar voor donker halen.
De uitzichten waren evenwel schitterend en we genoten daar met volle teugen van. Overigens was er eerder ook geen enkel dorp met een hostel. We passeerden drie dorpjes, met slechts een paar honderd inwoners op 200 km en verkeer was er ook nauwelijks. Ik telde 10 auto’s op de hele dag- De temperatuur wisselde de hele dag, van 10°C tot 32°C en van off-road rijden krijg je het sowieso warm. We hebben meerdere keren lagen uitgetrokken en later weer aangetrokken. Het is wel droog gebleven.
We reden eerst omlaag van 3000 meter naar 1100m, daarna weer omhoog naar 2700m en Vallegrande ligt op 2000 m. Uiteindelijk bereikten we in de schemering Vallegrande, op iOverlander had ik al een hostel uitgezocht.
Ze hadden plaats en de motoren staan in de gang tussen de kamers. We waren te moe om nog te gaan eten, dus met een broodje op de kamer lagen we om 21:00 op bed.
Morgen uitrusten… Dan kunnen we daarna weer fris op pad, zoals deze prachtige ezels.
Met zijn cultureel erfgoed en schitterende landschappen is Europa een fascinerende reisbestemming. De ANWB presenteert:
De ANWB heeft 31 prachtige motorroutes geselecteerd. Van de Route des Grandes Alpes tot wegen langs de wilde westkust van Schotland en alles daartussenin. Met het boek “De mooiste motorroutes in Europa” kom je helemaal in de stemming om op pad te gaan. Het perfecte cadeau voor motorrijders!
Hans en Dia rijden momenteel de Ruta 40″. Dit is een route in het westen van Argentinië, die zich uitstrekt van Punta Loyola bij Rio Gallegos in de provincie Santa Cruz in het zuiden tot La Quiaca in de provincie Jujuy in het noorden. De route loopt parallel met het Andesgebergte. Zit je toevallig op Facebook en wil je Hans en Dia volgen, kijk dan eens op Motorcycle Travels.
Uiteraard brengen wij hier ook tussendoor regelmatig verslag uit. Hans den Ouden schrijft:
De wind sleurt hard aan jou en je motor. Hij trekt aan je helm en hij probeert hem een kwartslag te draaien. Je voelt aan je nekspieren de volgende morgen nog hoe hard de wind de vorige dag was. Ik moest denken aan het boek: “De schaduw van de wind” of in het Spaans: “La sombra del viento” De omgeving is leeg, alleen staat er af en toe een argwanende lama langs de kant, verder is er geen levende ziel te bekennen. Ongeveer om de 50 km zie je in de verte een boerderij staan. Er zijn wel regelmatig bochten als de weg door heuvels voert. De wind neemt geleidelijk aan toe in de ochtend, zodat je rond 13:00 uur wel ergens onderdak moet zoeken. Door de wind loopt het benzine verbruik ook enorm op. Van 1:24 km/l naar 1:12 km/l. Je begint aan een traject van 300 km met benzine voor 400km, maar halverwege de route blijkt je actieradius minder dan de nog af te leggen afstand. Gelukkig is er een pompstation na 250km. Door de wind was het ook nog eens koud, zo’n 9°C met een gevoelstemperatuur van 5°C en dat uren lang. We zijn er gestopt om te tanken (voor €6 waren de beide motoren weer vol). En daarna koffie met een broodje (2 koffie en 4 broodjes voor €3) Veel harder dan 70 à 80 km/uur gaat het niet. Dan waai je van de weg. Daarbij moet je goed opletten want soms is er opeens een gat in de weg. Sommige gaten zijn echt groot en diep. Ook zijn er plekken waar het asfalt helemaal weg is, soms 10 meter, maar ook wel eens 200m gravel. De meeste worden aangekondigd, maar daar kan je niet op rekenen. Er zijn vaak flinke remsporen te zien op het laatste stukje asfalt van automobilisten die zich hebben laten verrassen. Ooit leerden we van ene Theo, bij een voortgezette rijopleiding, hoe je daar mee omgaat. Dat hebben we toen flink geoefend, maar dat was niet in diepe gravel. Hier met 60km/uur induiken is geen aanrader. Ik telde op het hele traject 23 auto’s en 5 motoren op 300 km. Ze hebben hier geen file…
Oskar Verkamman is een bekende motorreiziger en schrijver. Momenteel reist deze avonturier, alleen op de motor door het Midden-Oosten.
Afgelopen weekend publiceerde hij dit filmpje op Youtube. Hij rijdt op de motor van Riyadh (hoofdstad Saoedi- Arabië) door de woestijn naar de grens met Oman. Onderweg wordt er overnacht in de tent in de woestijn. Complete leegte met slechts twee tankstations.
Wat een documentaire! Op het YouTubekanaal van Ryan Urlacher kwamen we deze anderhalf uur durende film tegen. Ryan maakt met een groep motorvrienden een roadtrip naar Sturgis. Ze rijden 9 dagen, 3200 mijlen door 9 staten in de USA. Dat is dus 5120 kilometer. De hele motortrip komt in beeld, prachtige beelden van de motorreis maar ook van het indrukwekkende motorevenement. Sturgis is een plaats in de Amerikaanse staat South Dakota en is de zetel van Meade County. Het doorgaans slaperige stadje is jaarlijks in de eerste volle week van augustus het toneel van de Sturgis Motorcycle Rally. Muziek, motoren, eten, drinken, entertainment, … alles komt aan bod. We zien veel Harleys en Indians. In Sturgis komen 500.000 motorrijders bij elkaar voor een uniek festival.
