De meesten denken dat het met snelheid te maken heeft. Maar jij weet beter wat het is. Soms weet je gewoon dat het niet om een doel gaat. Je wilt er gewoon uit. En na enkele bochten gebeurt het. Je voelt je één met de motor, je wordt opgenomen door de weg. Het maakt niet uit of je links of rechts gaat. Je draait gewoon mee met de weg. Je geniet. Het voelt als een onmisbaar iets. Als een …. motorrit. Een beweging waarin je volledig aanwezig bent, samen met jouw machine. Eén met alles. Onderweg. Als een prachtig gedicht, ronkend op de motor.
Tag archieven: motorpoëzie
Bescheiden prulwerk
Een column van onze motorvriend en schrijver Roland Oomens. Hier een vorig verhaal van hem en afgelopen zaterdag kregen we dit motorverhaal van hem binnen. Alle andere verhalen vind je door onderaan dit artikel op de GROENE TAG Roland Oomens te klikken.
‘Amper waard om te delen met die lezers’, zo meldt De Lange Man, maar hij begint toch te vertellen.
Als na lamlendige weken van verkoudheid de fut weer terug komt in zijn lijf en bol, en de buitentemperatuur langzaam beter wordt, komt De Lange Man in actie. Hij is zijn lamlendig gedrag beu, genoeg bank gehangen, genoeg tv gekeken, genoeg bier gedronken zonder echt dorst gehad te hebben.
Met een naderend motorseizoen wordt het tijd zijn K-75 wat aandacht te geven. De olie die 8600km geleden ververst werd heeft inmiddels een stevig deel van Europa gezien. Ze werd opgejaagd door het duistere lawaaierige motorblok maar mocht telkens bij het passeren van het kijkglaasje even buiten kijken.
Ze werd er blij van, haar hele 3,5 liter heeft mooie dingen gezien. Maar nu is het afscheid daar. De volledige 3,5 liter verlaat het BMW-lichaam. Er is in al die kilometers niets opgestookt, een onbegrijpelijk gegeven.
Verse 20W50 half synth gutst het blok in tot het kijkglaasje pakweg 80% volgelopen is.
De spiebanen bij het cardanhuis worden blootgelegd, ze blijken nog redelijk vettig te zijn na 8600km, tuurlijk wat vet weggeslingerd. Met een tandenborstel krijgen alle ribbels weer een mooi vet wit jasje en het spul kan weer op zijn plek.
De voorspatbordverlenger die een dag voor de grote 2024 tocht binnen kwam werd toen niet meer gemonteerd en kon toen dus zijn werk niet doen, hij zal zich nu moeten gaan bewijzen.
Het zwarte Bridgestone rubber kan nog een kleine 1000km mee maar zal binnen 6 weken vervangen worden want De Lange Man heeft een vierdaagse solotocht met Pasen in gedachten.
Het onderhoudslogboek van de K75 in het Haynes-boek is vol, een A4-tje wordt toegevoegd.
De Lange glimlacht, ‘laat het voorjaar maar snel komen’. Hij trekt een biertje open, hij heeft van dat middagje prullen dorst gekregen.
BMW K-75, 1994, km-stand 110.067
Breda, zaterdag 1-3-2025
Meer verhalen van Roland lezen? Je vindt ze door onderaan dit artikel op de GROENE TAG Roland Oomens te klikken, en scrollen dan maar.
Poëzie op de motor
Even iets ophalen.
Op een vrije middag.
Het is prachtig weer.
Dan pak ik de motor.
Kies een leuke route.
Het kan nog een keer.
De winter komt eraan.
Dagen worden korter.
Dan wil je nog wat rijden.
De motor even uitlaten.
Zwieren door wat bochten.
Het saaie vermijden.
Rijden op een motor.
Is meer dan vervoer.
Van A naar B.
Laat mij gerust verdwalen.
De route mag mij vinden.
Ik rij wel mee.
Motorpoëzie
Een zaterdagavond.
Ineens is het droog.
Ideale temperatuur van 15 graden.
Genieten van een rondje West-Brabant
met een vleugje Vlaanderen.
Koffie bij De Teerkamer in Bergen op Zoom.
En dan met een stevige omweg naar huis.
Lange schaduwen.
Genieten.
