Tagarchief: op de motor naar Frankrijk

Coos op Reis: SPARERIBS À LA GREPPEL

(We publiceren hier bij redactie@ikzoekeenmotor.nl maar 2 a 3 verhalen per week van Coos van der Spek, dus onze lezersreis gaat een stuk langer duren dan de 3 maanden die Coos er over deed.

Dus, het is april als hij schrijft… )

Het is vandaag 10 april.  Ik ben op een eenvoudige driesterren camping met de elitaire naam Parc de Palétès bij Saint-Girons in de Midi-Pyrenees in Frankrijk. Het is prachtig weer en de zon schijnt. Er zijn weliswaar wat wolken in de verte, maar ik zie veel blauwe luchten. Superdag! Zeker voor “Coos op Reis”.


Het heeft vannacht flink geregend, maar toen lag ik lekker warm en droog in mijn bedje.
Owja, jullie hebben mijn hutje voor deze twee dagen nog niet gezien.

Komt voor de bakker!

Het is rond 09:30 uur nog maar 11°, maar de zon brandt al enorm. Dus factor 50 op en sexy afritsbroek en stoere wandelschoenen aan. Het maakt de oude campinghond allemaal niks uit. Hij zegt er niks van. En ik zeg hem niet dat hij allemaal modder op zijn neus heeft.

Ze doen het ontbijt op de camping erg goed. De restauranthouder bakt speciaal voor mij met liefde een warm stokbroodje en als ik om kaas vraag, dan komt hij met een paar verschillende stukken geiten- en schapenbergkaas vanuit de omgeving aanzetten. Ik mag kiezen en neem ze allemaal natuurlijk. Samen met de gekookte én de rauwe ham, een vers sjuutje en een sterke koffie, geniet ik op 500 meter hoogte in het zonnetje van het begin van de dag. Ik mag nog een appel en een mandarijn meenemen en voor zeven euro mag ik ook nog vertrekken. Ik ga morgen weer. Weet ik nu al. Kwaliteit is onbetaalbaar.

Dat soort Franse kaasjes kopen Janny en ik trouwens ook als we met de caravan op vakantie zijn. We stoppen ze dan heel goed in papier, dan verpakken we ze nog een keer stevig in plastic en gaat alles in een afgesloten lade in de koelkast, maar toch, als we de caravandeur ‘s avonds opentrekken…. wát een putlucht…

Precies vandaag ben ik maar liefst zes weken op reis. Best al een tijd. En het vliegt voorbij. Ik heb het overigens nog steeds uitstekend naar mijn zin. Maar daar maakte jij, als lezer, je al niet druk om, toch?

Ik bel tijdens mijn trip regelmatig met mijn oude moedertje. Ik merk dat ze steeds ouder wordt. Ma wordt op 11 mei 88 jaar. Ik heb dan ook besloten om op haar verjaardag aanwezig te zijn. Nu kan het nog. Mijn plan is om dan een paar dagen later eindelijk eens op vakantie te gaan. Met Janny en de (nieuwe) auto naar Zuid-Frankrijk! Ik vind het een goed plan.

Ik wandel naar het dorp Saint-Girons, hier wat kilometers verderop. Ik heb verder geen strak omlijnd plan voor deze dag. Ook wel eens lekker. Een expreszootje in de zon zou een eerste doel kunnen zijn. En het proeven van een croustade, de heerlijke lokale taart gemaakt met bladerdeeg en fruit, een tweede. Om maar eens wat grootste ideeën te opperen.

Het centrum van het stadje is wat groter dan verwacht. Ik kijk naar een paar winkels en tref verder wat mooie bloemen, gebouwen en een kathedraal aan. Een bord geeft aan dat er wandelroutes zijn en ik pik er eentje van 15 kilometer uit. Dan kom ik ruim boven de 20 vandaag. Kan makkelijk.

Samen met Google Maps volg ik stroomopwaarts de woeste rivier La Quinta de natuur in. Ergens in het bos loop ik tegen het oude Canal de la Papeterie aan. Dit kanaal werd gebruikt voor de fabricage van sigarettenpapier. Het is wel een grappig gezicht, highspeed water dat dwars door het grillige bos tussen twee hoge kademuren bijna perfect recht naar beneden suist. Een soort bobslee van water.

Ergens maait men het gras. Tussen dat hoge gras zit waarschijnlijk één of ander kruid. De bedwelmde geuren van het kruid waaiert over de velden naar mij toe. Mmmm … héérlijk én exotisch.

Gaat hier alles verder goed dan? Nou nee, niet alles… Vanaf Noord-Spanje heb ik last van de pollen. Dat betekent een grieperig gevoel, brandende ogen, een loopneus, gezwollen klieren in mijn hals en verlies van energie. Ik heb weliswaar druppels, snufjes en pilletjes tegen hooikoorts, maar die helpen op dit moment maar matig.

Morgen vertrek ik naar Sète, aan de Middellandse Zee. Ik hoop dan op wind van zee. En op zee staan weinig van die KUT-bomen…!

SPARERIBS À LA GREPPEL

Tijdens mijn wandeling ruik ik plots een onaangename geur. In de greppel ontdek ik een half vergaan everzwijn.

Arnoud Haak, op de motor naar Frankrijk

Arnoud Haak debuteert als schrijver. 


Motorrijders worden vaak afgeschilderd als rauwe mannen in pakken van krakend leer en stinkend naar olie en benzine, maar meestal zit er onder die outfit een klein hartje!

Hij is een fervent motorliefhebber, maar dan met name van de oudere modellen, de motoren op leeftijd. Tourritten maken, maar ook sleutelen zijn inmiddels een passie geworden. Dat levert veel praatstof op, maar ook schitterende avonturen. Hij vertrouwde ze aan het papier toe en op aandringen van vrienden en bekenden heeft Arnoud Haak (39) ze nu gebundeld tot een boek: ‘’Op de motor naar Frankrijk.’’

Zeg het woord: motor en een spreekwoordelijke, niet te stoppen waterval aan verhalen komt er uit zijn mond. Hoe hij met zijn Honda CB750 viercilinder een snelle sportwagen te slim af is op de autobahn of hoe hij samen met zijn dochtertje in de zijspan, eveneens van een respectabele leeftijd, een groep stoere motorrijders van het type ruige kerels met baarden en leren jacks, zover krijgt dat ze hun motoren even aan de kant zetten, zodat de weg vrij is en hij er met zijn span tussendoor kan. Prachtige verhalen, doorspekt met een gezonde dosis humor en cynisme.

Het schrijven is Arnoud niet vreemd. Al op jonge leeftijd mocht hij zijn opstellen voorlezen voor de klas en ook op de middelbare school vielen zijn verhalen in de smaak. Iets anders liep dat met zijn liefde voor de oldtimers. Waar elke scholier op de HAVO droomde van een flitsende scooter of met een kleurrijke Puch of Tomos op school kwam, raakte Arnoud geheel in de ban van een Kreidler. Zo’n gifgroene buikschuiver waarmee de nozems in de vorige eeuw indruk maakten. Dat leverde hem volop kritiek op, maar ook respect zoals te lezen valt in een verhaal. De auteur werd uitgedaagd om zijn bromfiets tegen een boomstam te plaatsen en dan voluit te gaan. Dat konden die scooters immers ook! Niemand die ervan uitging dat zo’n Kreidler met de nodige versnellingen veel meer power kan hebben. Het kunstje leverde een aardig modderpartij op voor de scooteraars, die nadien nooit meer een negatieve opmerking maakten over zijn rijwiel. Het kunstje werkte dus wel.

Motorrijders hebben altijd gesprekstof

De bromfiets heeft nog steeds een prominente plaats in zijn garage, maar daarnaast zijn er de nodige motoren bij gekomen. Voor hem zelf, maar ook voor zijn echtgenote die al net zo verslingerd is aan het motorrijden als hij zelf. Ze trouwden zelfs op de motor! Samen met de twee dochters trekken ze er dikwijls op uit in de twee zijspannen. Zelfs vakanties worden met de motoren gevierd.
Haak is geen snelheidsduivel, hij geniet van het motorrijden en van de omgeving. Elke zondagochtend gaat hij op pad. Alleen of met zijn dochters. ‘’Door het vele rijden, leer je de regio steeds beter kennen en daarbij ook de mooie wegen. Bovendien ontmoet je op deze manier veel motorrijders, we treffen elkaar bij een kop koffie en dan worden er allerlei wetenswaardigheden uitgewisseld. Er is altijd gespreksstof!” Tijdens die ritten maak je eveneens het nodige mee, zoals die keer dat hij een collega motorrijder ‘op sleep’ nam en hem naar zijn huis bracht. Of hoe hij dienst deed als koerier om een offerte bij een klant te brengen. ‘’De hele snelweg stond vast, allemaal files. Door er tussendoor te rijden kon ik de opdracht nog net op tijd naar het kantoor Amsterdam brengen!’’

Met een motor in de lift

Het meest ludieke voorval speelde zich echter af op een flat van vier hoog. Daar had een motorliefhebber met beperkte middelen een motor aangeschaft. Het voertuig was echter gedemonteerd en de onderdelen verdeeld over een aantal kratjes. Vol enthousiasme werd er gewerkt en stond er na enige tijd een prachtige machine te glimmen. Maar toen kwamen de problemen. Hoe krijg je zo’n apparaat naar beneden? Op kostelijke wijze weet de auteur de diverse pogingen te beschrijven om het gevaarte in de lift te krijgen en tot overmaat van ramp ook nog een woedende huismeester ten tonele te voeren.
Arnoud neemt in zijn verhalen de lezer mee in zijn beleving, laat hem genieten van de rit op de motoren en de liefde voor zijn rijwielen. Hoe hij zijn klassiekers door en door kent, zodat hij weet wat hij niet en wat hij wel kan doen. In 25 verhalen maakt de lezer kennis met deze passie.
‘’Motorrijders worden vaak afgeschilderd als rauwe mannen in pakken van krakend leer en stinkend naar olie en benzine, maar meestal zit er onder die outfit een klein hartje!’’

Het boek: “Op de motor naar Frankrijk” is online te bestellen bij: bestelmijnboek.nl. Het kost 17,95 euro. Binnenkort ook verkrijgbaar bij bol.com.

Met dank aan de Bornse Courant.
Tekst Annemarie Haak.