Tag archieven: Roosendaal

Ikzoekeenmotor.nl, Motornieuws, Persbericht, Van de redactie

Royal Enfield One Ride 2021 (Nederland & België)

Een reactie plaatsen

Jaarlijks organiseert Royal Enfield haar ‘One Ride’, een van ‘s werelds grootste eendaagse ride-outs die Royal Enfield rijders over de hele wereld oproept om naar buiten te komen en als één te rijden.

Dit ter ere van de kameraadschap en de gemeenschappelijke liefde voor de motorfiets. De 10e editie van de Royal Enfield One Ride werd op zondag 26 september georganiseerd in 35 landen. Deze editie van de wereldwijde rit richtte zich op verantwoord reizen, in een poging om #LeaveEveryPlaceBetter te bereiken.

Vanuit de dealers Lowlands (Zwolle), Gebr. Van Doorn (Ammerzoden) en Motor Centrum Roosendaal (Roosendaal) kwamen groepen Royal Enfield rijders via de meest prachtige routes naar IJsselstein voor een gezellige lunch. De showroom was open en de nieuwste modellen konden worden bekeken. Ook de Royal Enfield Himalyan 410 van Itchy Boots (Noraly Schoenmaker) was aanwezig. Deze motorfiets heeft ruim 35,000 kilometer afgelegd door Centraal Azië, Rusland, Kaukasus en de Balkan om vervolgens via Europa naar thuisland Nederland te rijden. In totaal zijn er zo’n 80 rijders naar het hoofdkantoor van Motomondo gekomen.

Tegelijkertijd werd ook in België de One Ride verreden met speciale dank aan Motorcycle Checkpoint en JR Motorcycles die de organisatie dit jaar op zich hebben genomen. Uit de verschillende hoeken van het land kwamen dealers met hun klanten afgezakt naar West-Vlaanderen. Vanuit Kortrijk ging het richting Diksmuide voor de lunch. Na de middag leidde de route via ‘The Flanders Fields’ terug richting Kortrijk. Er reden zo’n 150 Belgische rijders mee.

Motomondo is blij met het succes van de One Ride. ‘De One  Ride is een belangrijk evenement in de jaarlijkse Royal Enfield kalender. Het is fantastisch te zien hoe de Royal Enfield fans massaal gehoor gaven aan onze oproep om mee te rijden’, aldus Jan Ykema, eigenaar van Motomondo. ‘Een speciale dank gaat uit naar alle deelnemers en de dealers die de prachtige routes hebben uitgezet’.

Tussendoor, Van de redactie

Life is best measured in stories!

Een reactie plaatsen

Als je als motorrijder onderweg ergens stopt dan ontmoet je heel vaak mensen. Vaak is je motorfiets een ontstaan van het gesprek en wordt een verhaal geboren. Ergens op de sociale media kwamen we deze spreuk tegen. Hij bleef hangen. We rijden motor en bouwen aan dit platform van en voor motorrijders. We delen verhalen. Motorverhalen. Dus vanzelf plakten we de spreuk aan een plaatje. De BMW R80R uit 1993 staat hier overigens geparkeerd in de Zwaanhoefstraat in Roosendaal ergens waar ooit de hoofdingang van de Philips fabriek was. In de verte zie je de schoorsteen die men verplaatst heeft tot naast de snelweg. De tekst hebben we in de lucht gehangen. Want rond deze locatie hangen voor heel wat Roosendalers weer verhalen. Van gloeilampen tot TL-buizen.

Motorbedrijven en hun passie, Motorbedrijven en leveranciers, Tussendoor, Van de redactie

Royal Enfield in Roosendaal bij MCR

Een reactie plaatsen

In diverse columns van onze motorreizigers lezen we spannende verhalen over tochten door bijvoorbeeld India en Nepal.

Een merk wat we daar dagelijks tegenkomen is de Royal Enfield. Dit is van oorsprong een Brits motormerk wat destijds werd geëxporteerd en verder uitgebouwd in India. Wie verre reizen naar het Oosten maakt kent dit motormerk. Juist die enorme retro look is de laatste jaren erg in.

Zoek je een handzame stadse motorfiets of wil je gewoon lekker betaalbaar toeren, dan is Royal Enfield een bijzonder fijn motormerk. We wilden het gewoon eens rustig bekijken. En eens even op gaan zitten. Het voelde klasse.

Motor Centrum Roosendaal staat al jaren goed bekend als Harley Davidson specialist. Sinds begin dit jaar zijn ze ook officieel dealer van dit unieke merk Royal Enfield. Tijdens een bakje koffie met de mannen van MCR hebben we een paar foto’s genomen. Binnenkort gaan we er nog een middagje mee rijden. Wordt vervolgd.

De importeur van Royal Enfield is MotoMondo in IJsselstein.

De foto’s zijn genomen bij MCR in Roosendaal.

Gastcolumns & blogs, Tussendoor, Uit de oude doos!

André Verwijmeren en een oude Jawa

Een reactie plaatsen

De winters waren wit en koud
er was schaatsplezier voor jong en oud
na school gingen we bij ‘t Sluiske kwallen
en grote keien in het water laten vallen.

We hadden kapotte duimen van het repen
de knikkers waren toen niet aan te slepen
lekker sjekkie draaien om de hoek van het gymlokaal
en verbaal protesteren in je eigen straattaal.

In de Verfraaiing de meiden ‘n bietje klieren
Carnavalsleut bij de Witte Rosieren
spruitjes, bloemkool en rabarber uit eigen tuin
de Philipsfabriek lag nog lang niet in puin.

Op een ouwe Jawa op het cross terreintje rijen
en stiekem achter het schuurke vrijen
met de maten trokken we langs de kroegen
voor de pilskes en het algemeen genoegen.

Kleinkinderen zijn niet in vroeger geïnteresseerd
voor hun jeugdplezier hebben ze andere dingen geleerd
op het schermpje staren naar Vloggers en Instagram
tegen heug en meug eten ze een belegde boterham.

Maar misschien moeten wij wat ruimer denken
en aan hun gedrag wat meer aandacht schenken
om te weten te komen wat hen zoal beweegt
zodat al onze vooroordelen van tafel worden geveegd.

Dit gedicht mochten we plaatsen in overleg met de schrijver:
André Verwijmeren.

Gastcolumns & blogs

René Spruijt en zijn tweewielers

Een reactie plaatsen

Van Berini M21 naar FLSTN.

Met 12 jaar (1960) fietste ik met mijn vriendje de omgeving van Roosendaal af, om alle motorcrossen op Bosbad Hoeven en wegraces op het stratencircuit van Etten-Leur te bekijken. Voor motorsensatie hoefde je niet ver weg.

Mijn eerste kennismaking als berijder van een gemotoriseerd voertuig was in 1963, de Berini M21 (automaat) van mijn oudste broer. Die zette ik zijdelings tegen de muur tot stilstand. Geen schade alleen een vreemde schaafplek op de rubber zijkant van de voorband. Het leukste vond ik het sleutelen aan het apparaat, er was nogal eens iets stuk en mijn broer had twee linkerhanden. Af en toe wat vervangen en proberen dat apparaat sneller te krijgen, vond ik een uitdaging.

En als ik 1964 dan eindelijk 16 word, ga ik een zomervakantie lang (5 weken) werken om een Puch VS50 met zo een platte knalpotuitlaat te kopen. Pijpjes eruit, afzagen en terug zetten voor de sound. Hoeveel sturen ik erop heb gehad weet ik niet meer maar meer dan 7 exclusief het oorspronkelijk stuur. Hoe hoger, hoe beter; verstelbare sproeier erop en draaien en rijden maar.

Als ik 18 word ga ik mijn A- rijbewijs halen,  gaat de brommer weg en komt er een Vespa 160GS, spierwit met een schoolbord zwart voorspatbordje waarop ik regelmatig nieuwe teksten schreef.

Dan schaft mijn jongste broer een Moto Guzzi V7 750 ook wit en later een Harley-Davidson FLH duo-glide aan. Daar mocht ik niet op, maar wel aan poetsen. Ook echt wel leuk.

In 1973 wil ik niet meer telkens nat aankomen op feestjes en schaffen we een Citroën 2CV aan.

Maar het bloed kruipt en dus komt er als Teun nog klein is toch een Yahama XT250 voor papa. In de bossen crossen was toen  nog niet echt verboden, maar het zou niet lang duren of het off-road rijden werd toch te hinderlijk bevonden voor natuurvoetgangers en bosfietsers. Er komen nog twee broertjes voor Teun en de auto moet groter/de motor weg.

Maar werkend in het basisonderwijs zijn er vakanties genoeg waarin ik een paar dagen/weekjes een motor kan huren om te toeren. Van alles gereden, geen japanner was mij heilig.

Dan komt mijn oudste zoon, als ik de 60 ben gepasseerd, of pa mee wil zoeken naar een motor, want hij heeft zijn A-rijbewijs gehaald. Dat doen we dus maar al te graag en kopen uiteindelijk een sportster 833 bij OIT in Breda.

Als ik een half jaartje met pensioen ben wil hij inruilen en ik neem hem over voor de inruilwaarde en word lid van DLHDC (Dutch Lighttown Harley Davidson Club). Elk Pinksterweekend mee op reis, want de ritten op zondag vanuit Roosendaal kosten te veel extra rijdtijd op 1 dag. Dan ruil ik de Sportster in voor een HD-FLSTN 1995 en geniet van het gekende ploffen van het 1340cc EVO-blok. Gelukkig heeft die  nog een choke en soms wat olie te veel. Zo blijft motorrijden toch wat het voor mij moet zijn, niet altijd als vanzelfsprekend en luxe hoort helemaal niet in dat rijtje. Nou ja, het windscherm dan, maar dat is ook alleen maar omdat het bij dat model hoort.

Gisteren spraken wij (redactie@ikzoekeenmotor.nl) met René Spruijt  , de schrijver van dit artikel. We gaan hopelijk in de toekomst vaker verhalen en motorgedachten van hem lezen. Wie meer wil lezen van hem kan deze site eens bekijken wellicht: //spruijt-n-spruyt.nl/