Categorie archieven: Ikzoekeenmotor.nl

Verkeersregelaars gezocht

Hierbij  een uitnodiging om deel te nemen als Verkeersregelaar aan de komende Zeelandiarun. De Zeeuwse motorrit met zijspannen en trikes waarin/op mensen met een (verstandelijke) beperking een hele dag meerijden. Jawel de 34e al weer. “Twee jaar geleden was het ook de 34e Zeelandiarun”, horen wij je denken. Dat klopt, ook zij zijn door Covid op hold gezet.

Ze hebben de mooie route van 2020 uit de kast gehaald en deze is nog steeds actueel. De ochtendrit zal in het teken staan van 75 jaar bevrijding. De start is zoals gebruikelijk op het stadhuisplein in Vlissingen waar ze door de burgemeester zullen worden weggeschoten.

De fotostop wordt buitendijks gehouden bij Ritthem. De horecalocatie om te lunchen is  gereserveerd bij de De Stenge in Heinkenszand.  De middagstop is op de Schelphoek bij Wolphaartsdijk. Restaurant de Meerkoet zal  daar de ijsjes sponseren. De route is al gemaakt maar zal eventueel ivm wegwerkzaamheden etc. mogelijk nog wat aangepast worden. Alle deelnemers zullen op de instructie-avond de definitieve route  ontvangen.

De oproep is om te komen helpen als EVR (evenementen verkeersregelaar). Je wordt bij deze uitgenodigd voor de 34ste Zeelandiarun die ze op zaterdag 7 mei 2022 zullen rijden.

De jaarlijkse instructieavond voordat het voorrijden gaat beginnen is op dinsdag 15 maart 2020. In de Blauwe zaal van speeltuin Lammerenburg aan de Zuidbeekseweg 18, 4386 ND, Vlissingen. Aanvang 19:30 uur. De zaal is open vanaf 19:00 uur. Duur van de instructie is circa anderhalf uur.

Om deel te mogen nemen aan de Zeelandia-Run is het bijwonen van de instructieavond verplicht als mede het twee keer voorrijden op een van de volgende dagen:

Zondag 27 maart 2022 ; zondag  3 april 2022; zondag 10 april 2022; vrijdag 22 april 2022; zondag 24 april 2022; vrijdag 29 april 2022; zondag 1 mei 2022.

Men moet 18 jaar zijn en een geldig rijbewijs hebben. Het voorrijden zal starten op zondag, 27 maart 2022, (op 1e paasdag 17 april 2022 wordt er niet voorgereden). Vertrek uiterlijk 13:00 uur vanaf het Stadhuisplein te Vlissingen. Tevens zal je net als voorgaande jaren via internet een e-learning module moeten volgen en deze met een klein examen moeten afsluiten. Meer info tijdens de instructieavond. (Voor degene die de e-learning bij een andere vereniging of stichting hebben gedaan is het natuurlijk niet meer nodig om het examen af te leggen. Zij krijgen een code en hoeven zich alleen maar te registreren.)

Graag wil de organisatie van jou vernemen of je weer mee wilt rijden en dat je deel zal nemen aan de instructie avond. Er worden ook nog sponsors gezocht. Voor informatie hierover kun je contact opnemen met Peter Boone, Tel.06-22423622.

Coördinator verkeersregelaars Zeelandiarun.
E-mail = verkeersregelaar.zeelandiarun@gmail.com

Nog even wat sfeerbeelden uit 2019, met dank aan Tim Roijers:

Vier Volle Voordeeldagen

Het fysieke evenement Motorbeurs Utrecht gaat helaas niet door, maar van 24 tot en met 27 februari profiteren trouwe bezoekers alsnog van online aanbiedingen van exposanten tijdens de Vier Volle Voordeeldagen.

Het team van MOTORbeurs Utrecht kijkt uit naar dit unieke online event. “Het moment van de beurs willen we natuurlijk niet onopgemerkt voorbij laten gaan”, vertelt Rachel Jankowsky, sales manager. “Daarom organiseren we, na de succesvolle eerste editie in 2021, de Vier Volle Voordeeldagen. Bezoekers kunnen via onze socials vier dagen lang ieder uur profiteren van de mooiste aanbiedingen van onze exposanten.”

Meer informatie over de Vier Volle Voordeeldagen vind je binnenkort op de deze website en op Facebook en Instagram.

Lekker motorweer

Natuurlijk, met dit zonnetje moest de oude BMW even worden uitgelaten. Hij had een maandje of twee stil gestaan maar de accu is in topconditie. Hij startte meteen.

Wat kan een mens blij worden van het geluid van deze oude tweecilinder.

Echte winters kennen we niet meer in Nederland, je kunt eigenlijk best regelmatig rijden. En de kou, ach daar kun je je op kleden. Thermo ondergoed doet wonderen.

Het was vanmiddag 9 graden en heerlijk motorweer. Er was de afgelopen nachten wel zout gestrooid maar gelukkig alleen maar op de fietspaden hier rond Roosendaal.

Ik moest wat dingetjes afgeven en ondertussen heb ik even een 50 kilometer rondom Roosendaal gereden. Genieten. Het eerste ritje van 2022 was kort, maar het staat. En het stof is eraf!

Ik rij bijna altijd zonder navigatie. Soms gebruik ik dan wel de REVER APP via de iPhone om puur alleen even de route te kunnen tracken. Het voordeel van deze app is dat hij nauwkeurig werkt en nauwelijks batterij capaciteit vraagt.

Tekst: John

Coos op Reis: de zingende indiaan

DE BALKAN – DE ZINGENDE INDIAAN OP CAMPING BUNCULUKA OP CRK (We gaan verder in onze serie “Coos op Reis”.)

Hoe gaat dat nou precies in zijn werk op zo’n … uh …. naaktcamping? Dat denk jij vast… Toch?

Nou, gewoon. Je trekt ‘s morgens je zwembroek NIET aan. Simpel. Overigens trek je wel beter je sandalen of slippers aan. Anders doen scherpe steentjes en takjes zeer aan je voeten. En als je het koud hebt, dan trek je gewoon een shirt aan. Gewoon ook praktisch blijven dus. Nou, das alles…

Op de camping Bunculuka recreëert 99% van de gasten bloot. Das logisch, want daar komen de mensen voor. Tja, en verder loopt en zit hier iedereen zoals hij geboren is en dagelijks onder de douche staat. Het is natuurlijk en heel gewoon. En relaxed. Eigenlijk heeft het niks om het lijf…

Veel mensen relaxen hier op het strand. Je kunt voor wat Kuna’s een bedje met matrasje huren. Anders leggie op de kiezelstenen. Tja, en vervolgens lig je allemaal als sardientjes in een blikje naast elkaar een boekje te lezen of naar de zee te staren.

Ik ga normaal liever naar een rustig zandstrand met wat meer lebensraum, maar als ik niet eerst op de motor wil stappen, dan zijn er verder hier geen alternatieven. Voor een paar dagen is dit prima. Ik pas mij gewoon aan met ’wat’ er op dat moment is. Dan heb ik een makkelijker leven, heb ik ondertussen geleerd.

Alle personeel, ze noemen zich staff, is gekleed. Zelfs in lange broek. In de winkel en in het restaurant is kleding voor de gasten verplicht. Dat laatste is wel fijn als je zit te eten….

Verder is de camping één groot paradijs. Alles is perfect. Het is hier een schitterende plek, mìdden in de natuur. Ik zwem in de zee tussen de vissen. Het is gewoon allemaal goed geregeld. En schoon. Er is een mooi en strak beachrestaurant. En gratis en razendsnel WiFi over de hele camping, tot aan de waterlijn toe. Iedereen is rustig, er is nauwelijks geschreeuw of rumoer. Er komt hier net ff wat ander publiek. Dat klinkt wat snobistisch, ik weet het.

Ik heb tot nu toe maar één nadeel van de camping kunnen ontdekken: een overnachting kost 155 euro per nacht. Voor een stacaravan met twee slaapkamers. Ik kon, voor twee tientjes minder, ook ééntje met slechts één slaapkamer huren, maar dan ligt mijn complete bepakking in de woonkamer. En daar word ik triest van, heb ik vorig jaar ontdekt. Dan voel ik mij zo’n nomade en zo ontheemd. En … bij deze caravan heeft de BMW een betere parkeerplek. Dichies bij mij. Onder het afdakje van mijn caravan. Daar wordt ze zoooo blij van. En ach, zij heeft immers nu ook vakantie.

Het dorpje Baska met haar haven is vlakbij. Je wandelt daar direct langs de kust op een fantastische manier naar toe. Daar zijn een aantal restaurantjes aan het water waar je voor zeer acceptabele prijzen kunt eten.

Maar goed. Die prijs per nacht. Dat zit mij wel dwars. Ik was in Oostenrijk 75 euro met ontbijt plus diner plus drinken kwijt. Dus het kan wel. Dit is wel wat absurd. Nou ja, ik zie wel.

Mooie dag! Daverende zon. Strakblauw. Lekker relaxed. Ik lees een e-book van Jo Nesbo. Mmmmmm….

DE ZINGENDE INDIAAN

Een man heeft bij het strandhuis een surfplank en een peddel gehuurd en vaart daar een heel stuk mee het water op. Hij heeft het reuze naar zijn zin en begint hard één of ander oerlied te zingen. Het klinkt als een oud Indiaans gezang en het past prima bij zijn gespierde en gebronsde lichaam, zijn rieten hoed en zijn paardenstaart. Het klinkt prachtig. De man is best een eind weg, maar geluid draagt ver op het water. Links en rechts zie ik mensen opkijken, luisteren en grinniken.

Als de Indiaan na een poosje weer aan land komt, wacht hem een daverend applaus. Hij weet echt niet wat hem overkomt en is werkelijk stomverbaasd. Zooo leuk!

Wil jij alle verhalen lezen die Coos van der Spek op onze website heeft geschreven? Ga dan naar deze link, en als je dan telkens 10 verhalen door scrolt, dan zie je de 10 ervoor. 
//ikzoekeenmotor.nl/category/coos-op-reis/

Coos op Reis: op de naturistencamping

DE BALKAN – OP DE NATURISTENCAMPING

Het is zondag 2 juni. (We gaan verder in de serie Coos op reis.) Ik was vannacht veel wakker. Tien kilometer verderop was een of ander muziekfestival. Dat duurde tot vanmorgen 06:00 uur. Het was te ver weg om mee te zingen, alleen de beats rolden maar in flarden over het water. De wind regelde dat. Dan was het geluid weg, dan was het er weer. Ik stel voor dat ze de muziek voortaan naar alle smartphones streamen. Dan kan iedereen ook gelijk zijn eigen volume regelen. Heeft er verder niemand last van.

Nou ja, ik hoef gelukkig vandaag niet te gaan werken. Verrek, niemand trouwens, realiseer ik mij. Het is zondag. Ik raak het ritme een beetje kwijt. Ik ben al een week op pad. Wat gaat het allemaal retesnel. Slaap? Ach, ik knap onderweg wel een uiltje. Heerlijk in het gras in de schaduw onder mijn ijzeren vriendin.

Om 08:00 uur gaat de wekker. Het is warm en half bewolkt. Men voorspelt voorlopig geen regen meer. Ik zal vandaag 28 graden gaan zien.

Ik verwijder de Goretex-voering uit mijn Stadler-pak, zet de ritsen in mijn mouwen op standje ‘doorluchten’ en leg mijn Rukka doorwaaihandschoenen stand-by. Goede spullen, daar komt het op aan in barre omstandigheden.

Ik begin ook wat ritme en handigheid met mijn kleding te krijgen: mijn dagelijkse spullen stop ik inmiddels allemaal in de grijze zak, die op de plek van de duo staat. Die zak is toch groot zat. Lekker makkelijk. En ik stop de voeringen van mijn motorpak en de extra truitjes ‘stand-by’ in de zak op de topkoffer. Ruimte zat. Het weegt immers niks. Super. Voor mij werkt dit prima.

Ik meander door groene landschappen, smalle straatjes en pleintjes in verstilde dorpjes, kijk naar oude gebouwen, stop soms voor een foto en geniet van de omgeving en de kust. Het is prachtig om hier te rijden.

Ik ontdek een Nederlander in Kroatië: Villa Orange. Verderop staan de overblijfselen van een motorfiets op een dak. Het moet niet gekker worden.

In Nederland zie je in tuinen steeds vaker muurtjes van stenen, die gevangen zitten in zo’n stalen net. Die muurtjes zie je hier ook wel. Maar dan zonder netjes. Of ze bouwen er een heel huis mee. Kijk!

Veel plaatsnamen blijven hier voor mij vaak wonderbaarlijk en wat geheimzinnig. Wat denk je van VRH? En KRK?

Ik stijg en rijd de bergen in. Op een veld vliegen enorme insecten in het rond. Soms ontwijk ik zo’n woest exemplaar. Eentje vliegt tegen het vizier van mijn helm. Beng! Het eigeel druipt naar beneden. ‘Zouden het vliegende kuikentjes zijn?’, bedenk ik mij.

Na het berggedeelte daal ik, met spectaculaire hellingspercentages, weer naar zee. De weg is zo steil en zo scheef, dat mijn ogen en hersenen moeite hebben om het totaalbeeld in de verte strak en horizontaal te krijgen.

Ik volg, samen met een Kroatisch echtpaar op een motorscooter, de route. Zij zitten saampies in korte mouwtjes en korte broeken. Ze dragen geen handschoenen. Heerlijk luchtig als het 28 graden is. En zeker om mee aan het zwembad te zitten. Maar op de weg en op twee wielen levensgevaarlijk. Als ik stop voor een foto, halen zij mij in. En als zij stoppen voor een slokje water, rijd ik hen weer voorbij. Het duurt niet lang en dan zwaaien wij naar elkaar in het voorbijgaan. Prima.

Na de laatste stop constateer ik dat hij harder en harder aan het rijden is om mij vóór te blijven. Hij kijkt vaker in zijn spiegels en neemt de bochten scherper. Hij snijdt ze zelfs af door een deel van de linkerbaan mee te nemen. Hij maakt er een wedstijd van. Zij heeft zich stevig aan wat stangen vastgegrepen en blijft dapper, maar zit zichtbaar niet op haar gemak. Dat straalt ze helemaal uit. Dit is echt onverantwoord. De bestuurder is niet goed bij zijn hoofd. Ik geef een enorme poep gas. De zware BMW springt als een luipaard naar voren. Ik ga de scooter met veel machtsvertoon voor de zesde en tevens laatste keer voorbij. Ik houd het gas er flink op en creëer zo een grote afstand. Ik wil ze niet meer zien en ik wil ze helemaal niet zien vallen. Ik heb deze week al voldoende pleisters en jodium gebruikt. Trouwens, niet iedereen haalt hier de overkant….

In Presika stop ik voor de lunch en geniet van het prachtige uitzicht over zee. Dat er toch mensen zijn die elke dag van zo’n uitzicht mogen genieten. Het restaurant heeft grote parasols en linnen servetten. Ik voel mij gelijk thuis. Er staat een lekker windje.

Het menu geeft o.a. schapenkaas aan. Met wat olijfolie en verse peper.

Door die olie blijven de pepertjes lekker plakken. Ik ben razend enthousiast. En daarna volgt een bord heerlijke vissoep. Mijn dag kan niet meer stuk.

Ik mis op een haar na een donderse regenbui en vind aan het einde van de middag op KRK een naturistencamping met werkelijk absurde prijzen.

Maar voor mij een prima plekkie.

DE NATURISTENCAMPING

Op de camping is kleding en (helaas) fotograferen verboden. Haha. Je moet alles geprobeerd hebben in je leven! Ik ga lekker een paar dagen met mijn e-reader aan het strand zitten. Ik heb nog geen letter in mijn boek gelezen. Gewoon, ff niks doen. Héérlijk. Ik meld mij weer!

Wel grappig dat ik mij morgenochtend niet aan hoef te kleden. Kan ik langer op bed blijven liggen…

Nog wat voor The Catch of The Day

Wil je alle verhalen van Coos van der Spek na elkaar lezen, je vindt ze via deze link: //ikzoekeenmotor.nl/category/coos-op-reis/