(Een artikel in de serie van Hans den Ouden,
de motoravonturen die hij samen met Dia beleeft
kun je ook volgen via deze groep op Facebook)
Het zuiden van Chile, Patagonië is werkelijk een prachtig gebied om door heen te rijden op de motor. Prachtig slingerende wegen en ongelofelijke vergezichten. Zo’n streek waarvan je denkt, hier wil ik nog wel eens heen.
Het heet daar Región de Los Lagos, ofwel het gebied van de meren. Er zijn negen grote meren, maar in totaal zijn er honderden kleinere meren in het gebied.
We verlieten Hospedaje Luchito in Mañiguales na het ontbijt, rond 08:30. We zouden vandaag rustig aan doen op de Carretera Austral (Ruta 7) en rijden naar Villa Santa Lucía, ongeveer 250 km naar het noorden. Daar is ook de afslag richting de grens met Argentinië. De omgeving is schitterend en de uitzichten fenomenaal.
Er zit wel een stukje gravel in. Op de heenweg waren we hier ook, alleen dan rij je naar boven en nu naar beneden en dat is een stuk lastiger. De haarspeldbochten en dan vooral de bochten naar rechts in de losse gravel zijn een uitdaging. Niet in de laatste plaats omdat er best wat auto’s de andere kant op reden. Dan heb je weinig ruimte en auto’s produceren veel stof, waardoor je ook vaak niet ziet waar je rijdt. Nou ja we hebben het weer gehaald zonder valpartijen. Na de gravel volgt er een heerlijke weg langs de rivier. Talloze bochten zijn je deel. De vergezichten zijn fenomenaal.
Watervallen en gletsjers, het is allemaal even schitterend. Er zijn, zoals ik al zei, veel enorme meren in dit gebied, de weg loopt er vaak vlak langs. In Villa Santa Lucia verbleven we in de Hospedaje El Mate, het is achter in het dorp en het is een prima plek. De motoren staan in de schuur, de kamer is goed en de douche is uitstekend. Wat wil een vermoeide reiziger nog meer? Natuurlijk wil hij eten, aan de andere kant van het dorp zit een restaurantje met één tafel. Het heet Donde La Betty. We aten er een vis met salade. Overigens het dorp heeft zes straten en een minimarket waar de schappen vrij leeg waren. Ze hadden wel lekkere kersen en bananen. s’ Avonds is er niets te doen in het dorp.We keken daarom naar een aflevering van “Wakker in Paraguay” over Nederlanders die daar hun heil zoeken. Het is de moeite waard.
We keken naar het traject van de volgende dag op de route apps. De weg naar het noorden in Argentinië, de Ruta 40 leek afgesloten te zijn door bosbranden. Nou ja we zullen wel zien, want er zijn eigenlijk geen alternatieven. Wordt vervolgd…
