(Een review door Hans den Ouden)

Na alle commentaren was het nu eindelijk tijd om de nieuwe mastodont van BMW aan de tand te voelen. Bij Motor Houtrust in Den Haag stonden natuurlijk alle uitvoeringen en kleuren van de nieuwe BMW R 1300 GS Adventure in de showroom. We kregen de rode mee, de basiskleur. Voor Dia (mijn vrouw) was hij ook in de laagste stand en met ook het zadel in de laagste stand toch nog te hoog. Daarom kreeg ze een gewone GS in de Trophy uitvoering mee, ook geen straf. Daar zit ze prima op en kan ze goed bij de grond, tenminste nadat hij omlaag is gezakt.

Maar dit gaat over de Adventure. Over het uiterlijk kan je van mening verschillen, maar behalve de basisuitvoering, de rode dus, kan ik hem best hebben. De rode heeft een enorm aluminium kleurig vlak aan de zijkant en dat vind ik niet zo mooi. Bij de zwarte, triple black en de groene, de karakorum, is dat veel minder het geval. Overigens zie je het zijvlak natuurlijk niet als je zelf op de motor zit. De zit, in de hoogste stand, voor mij, is uitstekend. De kniehoek is ruim en het zadel is harder dan van de 1250. De 1250 heeft een redelijk zadel, maar deze heeft een prima zadel. Hier hou je het beslist langer op vol.  Dan het dashboard, dat is nu al zes jaar onveranderd, de GS (uit 2018) van Dia is exact hetzelfde, dat had dus ook wel eens opgefrist kunnen worden.

Eindelijk is er een elektrisch verstelbaar windscherm. In de hoogste stand hield het mij goed uit de wind. Ik vind het fijn om op de grote wegen uit de wind te zitten, maar als het warm is, dan wil ik de wind in mijn gezicht voelen en dat is nu wat makkelijker. Dan het rijden, de quickshifter werkt aanzienlijk beter, ook in de lagere versnellingen. Dat was bij de vorige edities duidelijk minder.

Je kan natuurlijk ook voor de uitvoering zonder koppeling kiezen en dat had ik ook zeker willen uitproberen als die beschikbaar was geweest. De motor is ontzettend soepel en gaat er met 145 PK als een dolle vandoor als je het gas opendraait. De 1250 was natuurlijk ook niet traag, maar deze is toch weer een stukje pittiger. De trekkracht, de torque, is dan ook weer toegenomen, 149 t.o.v. 143 voor het uitgaande model. De motor stuurt voorts opvallend licht en is erg wendbaar.

Dit exemplaar was met veel snufjes uitgerust, zoals de adaptive cruise control, forward collision warning en dode hoek sensoren. Tja je moet er van houden. Ik vind het redelijk overbodig.

Dan wat over de bagagemogelijkheden. Er zitten op diverse plekken haken en ogen waar je kleine tasjes aan kan ophangen. Achteraan zitten vrij grote ogen waar je de aluminium zijkoffers aan kan hangen. Als die er niet aanhangen vind ik ze niet fraai. Ik wil ook geen aluminium koffers, ik wil mijn MoskoMoto Backcountry Panniers er aan kunnen bevestigen. Daar zal dus de aftermarket industrie wat op moeten verzinnen. Sowieso heeft BMW zijn best gedaan om je hun eigen tassen en koffers te laten komen kopen. Ik snap het wel, maar ik wil mijn eigen keuzes kunnen maken wat dit betreft.

Ook deze motor was weer voorzien van de Michelin Anakee motorbanden. Op de 1250 waren die buitensporig lawaaiig, op deze motor is dat minder, maar ze zijn nog steeds te luidruchtig.

Mijn eerste indruk: over het uiterlijk kan je twisten, maar ik vind het een fantastische motor. Enkele details vind ik minder, maar overall is hij erg overtuigend.