DE BALKAN – DE ZINGENDE INDIAAN OP CAMPING BUNCULUKA OP CRK (We gaan verder in onze serie “Coos op Reis”.)

Hoe gaat dat nou precies in zijn werk op zo’n … uh …. naaktcamping? Dat denk jij vast… Toch?

Nou, gewoon. Je trekt ‘s morgens je zwembroek NIET aan. Simpel. Overigens trek je wel beter je sandalen of slippers aan. Anders doen scherpe steentjes en takjes zeer aan je voeten. En als je het koud hebt, dan trek je gewoon een shirt aan. Gewoon ook praktisch blijven dus. Nou, das alles…

Op de camping Bunculuka recreëert 99% van de gasten bloot. Das logisch, want daar komen de mensen voor. Tja, en verder loopt en zit hier iedereen zoals hij geboren is en dagelijks onder de douche staat. Het is natuurlijk en heel gewoon. En relaxed. Eigenlijk heeft het niks om het lijf…

Veel mensen relaxen hier op het strand. Je kunt voor wat Kuna’s een bedje met matrasje huren. Anders leggie op de kiezelstenen. Tja, en vervolgens lig je allemaal als sardientjes in een blikje naast elkaar een boekje te lezen of naar de zee te staren.

Ik ga normaal liever naar een rustig zandstrand met wat meer lebensraum, maar als ik niet eerst op de motor wil stappen, dan zijn er verder hier geen alternatieven. Voor een paar dagen is dit prima. Ik pas mij gewoon aan met ’wat’ er op dat moment is. Dan heb ik een makkelijker leven, heb ik ondertussen geleerd.

Alle personeel, ze noemen zich staff, is gekleed. Zelfs in lange broek. In de winkel en in het restaurant is kleding voor de gasten verplicht. Dat laatste is wel fijn als je zit te eten….

Verder is de camping één groot paradijs. Alles is perfect. Het is hier een schitterende plek, mìdden in de natuur. Ik zwem in de zee tussen de vissen. Het is gewoon allemaal goed geregeld. En schoon. Er is een mooi en strak beachrestaurant. En gratis en razendsnel WiFi over de hele camping, tot aan de waterlijn toe. Iedereen is rustig, er is nauwelijks geschreeuw of rumoer. Er komt hier net ff wat ander publiek. Dat klinkt wat snobistisch, ik weet het.

Ik heb tot nu toe maar één nadeel van de camping kunnen ontdekken: een overnachting kost 155 euro per nacht. Voor een stacaravan met twee slaapkamers. Ik kon, voor twee tientjes minder, ook ééntje met slechts één slaapkamer huren, maar dan ligt mijn complete bepakking in de woonkamer. En daar word ik triest van, heb ik vorig jaar ontdekt. Dan voel ik mij zo’n nomade en zo ontheemd. En … bij deze caravan heeft de BMW een betere parkeerplek. Dichies bij mij. Onder het afdakje van mijn caravan. Daar wordt ze zoooo blij van. En ach, zij heeft immers nu ook vakantie.

Het dorpje Baska met haar haven is vlakbij. Je wandelt daar direct langs de kust op een fantastische manier naar toe. Daar zijn een aantal restaurantjes aan het water waar je voor zeer acceptabele prijzen kunt eten.

Maar goed. Die prijs per nacht. Dat zit mij wel dwars. Ik was in Oostenrijk 75 euro met ontbijt plus diner plus drinken kwijt. Dus het kan wel. Dit is wel wat absurd. Nou ja, ik zie wel.

Mooie dag! Daverende zon. Strakblauw. Lekker relaxed. Ik lees een e-book van Jo Nesbo. Mmmmmm….

DE ZINGENDE INDIAAN

Een man heeft bij het strandhuis een surfplank en een peddel gehuurd en vaart daar een heel stuk mee het water op. Hij heeft het reuze naar zijn zin en begint hard één of ander oerlied te zingen. Het klinkt als een oud Indiaans gezang en het past prima bij zijn gespierde en gebronsde lichaam, zijn rieten hoed en zijn paardenstaart. Het klinkt prachtig. De man is best een eind weg, maar geluid draagt ver op het water. Links en rechts zie ik mensen opkijken, luisteren en grinniken.

Als de Indiaan na een poosje weer aan land komt, wacht hem een daverend applaus. Hij weet echt niet wat hem overkomt en is werkelijk stomverbaasd. Zooo leuk!

Wil jij alle verhalen lezen die Coos van der Spek op onze website heeft geschreven? Ga dan naar deze link, en als je dan telkens 10 verhalen door scrolt, dan zie je de 10 ervoor. 
//ikzoekeenmotor.nl/category/coos-op-reis/