Categorie archieven: Dolf Peeters

Dolf Peeters, Tussendoor, Van de redactie

Wintertips van Dolf

2 reacties

Wintertips...

Nou ja: deze nazomerse zondag doet nog even zijn best maar de winter gaat er onherroepelijk aan komen. Dat zou zomaar samen kunnen vallen met de verdere  kennismaking van je nieuw aangeschafte klassieker kunnen zijn.

Het aanschaffen van jouw klassieker

De eerste stap is het besef dat dat een puik idee is. Het tweede belangrijke punt is dat het aanbod vrij groot is terwijl het geld aan de koopkant tijdens de vakantie is op gegaan. Tel daarbij de verstandige opmerking van partners: “Wat rij je nu helemaal op dat ding en straks moet de verzekering ook nog betaald worden…” Kortom: nu is de ideale tijd om te kopen!

Dolf Peeters; de schrijver van deze wintertips…

De aankoop:

Maak het jezelf makkelijk. Bedenk wat je eigenlijk wilt hebben. En in welke staat je zoiets zoekt. Heel herkenbaar is het idee om voor het befaamde ‘Weinig’ iets verlaten projectachtigs te kopen. Doe dat alleen als je best technisch bent, de ruimte voor al die dozen hebt en als je beseft dat de aanschafprijs doorgaans nog een keertje(of wat) over de kop gaat voordat je rijdt.

Het kopen van een zo compleet, zo origineel en een zo goed mogelijk exemplaar biedt doorgaans al voldoende uitdaging om de komende winter constructief door te komen. Want ook in een hoop detailwerk en klein, maar nodig en vaak achterstallig onderhoud gaat voldoende tijd zitten om je tot het voorjaar bezig te houden.

Bedenk dat alle prijzen vraagprijzen zijn. Maar dat 500 euro bieden op een machine waar 2500 euro wordt  gevraagd vrij zinloos is.

Laat je niet foppen!

Loop eerst eens een rondje om je aanstaande droomfiets, ga daarna door de knieën. Is de motorfiets snel schoon gemaakt of zijn ook de hoekjes en gaatjes mooi schoon? Kijk in de tank of daar veel roest woont. Tik met iets hards op het laagste deel van de tank. Als je daar meteen door het metaal prikt is het niet goed. Voel ook even aan het blok. Als dat warm is, dan zou het kunnen zijn dat dat komt omdat de motor koude startproblemen heeft. Als de secundaire ketting en tandwielen versleten zijn, duidt dat op achterstallig onderhoud. Als de ketting een halve tandhoogte van het kettingtandwiel omhoog getrokken kan worden is het tijd voor een nieuwe kettingset. En die kan best wat kosten. Goedkope Ali Express kettingen zijn doorgaans alleen geschikt om de verkopende partij mee te kunnen afranselen. Check vanuit die optiek ook even het luchtfilter. Ga er qua achterstallig onderhoud van uit dat de voorvorkpoten nog nooit gespoeld en van verse olie voorzien zijn. ‘Pitting’ in het chroom van die voorvorkpoten maakt montage van nieuwe voorvorkkeerringen even zinloos als je nagels bijwerken met een haakse slijper.

Als er een middenbok is, gaat het makkelijk. Indien dat niet zo is, dan moet er wat geimproviseerd worden. Wiellagers zijn slijtagedelen. Je mag ze niet malend horen draaien. Remschijven met ‘opstaande kanten’ zitten doorgaans ondere hun minimale dikte. Handig als de remblokken nog wat ‘vlees’ hebben. Koop niet de goedkoopste remblokken via het Internet. Als je leven je lief is. Maar iets is beter dan niets. Staal op staal remt slecht en klinkt verschrikkelijk. Met het voorwiel in de lucht mag de voorvork geen zwaar punt in het draaien hebben. De achtervork mag niet kunnen  kwispelen. Bij monoshock klassiekers wil het hefboomsysteem nogal eens betere tijden hebben gehad. Achterste veerelementen mogen niet lek zijn of ‘nadeinen’.

Remslangen hebben ook niet het eeuwige leven. Maar de meeste blijven zitten tot na hun (of jouw) dood. De binnenvoering kan loslaten en zo voor een infarct zorgen.

Even terug naar het uiterlijk. Goed spuitwerk kost geld. Als het fabrieksorigineel spuitwerk is dan kost dat best veel geld. Daar kan tijdens de onderhandelingen op gewezen worden. Dat attendeert de verkopende partij er ook op dat jij een Echte Liefhebber bent. De kleurdelen die niet van metaal zijn moeten op scheuren gecheckt worden. Soms/vaak zijn ze van thermoplastisch materiaal. Daar zijn speciale reparariesetjes voor, maar met een soldeerbout kom je ook een eind.

Investeer bij je zoektocht in een spuitbus remmenreiniger. Spuit bij een draaiende motor op de rubbers tussen de carburateurs en de kop(pen). Als het blok dan opeens sneller gaat draaien, dan zijn de rubbers lek/verteerd.

Kijk voor de proefrit even of de koplamp, de eventuele richtingaanwijzers en het remlicht het doet. Maak die proefit over een weg met verkeersrempels, trek – bij een warm blok – eens verstandig door in de toeren. Kijk bij plotseling gas afsluiten even in de spiegels: een blauwe rookwolk indiceert op zijn minst versleten klephoedjes. Die zijn niet duur, maar de montage bij een viercilinder DOHC blok is dat nog best veel werk waar vaak speciaal gereedschap voor nodig is. Gelukkig leveren onze adverteerders allelei speciaalgereedschap tegen schappelijke prijzen. En gereedschap is altijd leuk om te hebben. Al is het alleen al omdat het zo stoer op de wandplank staat.

Op het moment dat je alles hebt gecheckt en geprobeerd, dan ben je zeker nog wel iets vergeten zoals de olie controleren. Als de motorolie vrolijk zwart is, dan duidt dat ook weer op achterstallig onderhoud. Pas even op met olie kopen bij de Action. Want die is doorgaans niet geschikt voor motorfietsen waarbij de koppeling in de motorolie draait. Koop geen oliefilters bij Ali, maar koop originele exemplaren bij de dealer. Koop ook geen vage luchtfilters en NOOIT imitatie K&N’s via Tinternet.

Onderhandelen

Al met al kun je vervolgens binnen redelijke grenzen over de prijs praten. Zeik daarbij nooit de motor in kwestie af. Prijs de verkoper en de motor. Je kunt daarbij verontschuldigend melden dat je de motor graag wilt hebben, maar – niet dat de motor wat te duur is – dat je eigenlijk net te weinig geld hebt voor de vraagprijs…..

Nog twee dingen:

1) Deze tips zijn de waardevolle neerslag na 50+ jaar motor rijden met meer dan 100 motorfietsen. En toen ik onlangs de motor van mijn dromen geadverteerd zag, maakte ik een afspraak. En had binnen 48 seconden beslist dat ik hem wilde hebben. Voor de vraagprijs.

2) Als optimaal glijmiddel in de onderhandelingen heeft zich 1 ding inmiddels bewezen. Om dat een beetje exclusief te houden noemen we dat geheim hier niet. Maar als je op deze tekst reageert, dan krijg je onze Gouden Tip op je mailadres!

En een week na publicatie
publiceren wij van redactie@ikzoekeenmotor.nl
deze gouden tip van Dolf Peeters
hier onder dit artikel als reactie.
Dolf Peeters, Ikzoekeenmotor.nl, Klassieke motoren, Motorbedrijven en hun passie, Tussendoor, Van de redactie

25 jaar verder

Een reactie plaatsen

(Tekst van Dolf Peeters)

Richard Busweiler van RB Motorhandel ken ik al uit de tijd dat er – gevoelsmatig – in Nederland ruim drie of vier Ural of Dnepr eigenaren waren. Die ex Sovjet hobbelpaarden waren of onbekend, of als heeeeel slecht bekend. Wat later was een tripje van de UralDneprClub eigenlijk inkompleet als er niet serieus gesleuteld moest worden onderweg. Er kwamen wat meer liefhebbers. En het bleek dat een goed in elkaar gezette en respectvol bereden Dnepr of Ural best heel kon blijven.

Er waren Ural/Dnepr rijders die afhaakten toen toerritjes probleemloos gingen verlopen. Maar ten opzichte van de rest van de motorwereld scoorden de voormalige commiedriewielers toch het meest op eenvoud en vertedering.

Intussen zijn we zo’n kwart eeuw verder en Richad Busweiler uit Genemuiden onganiseerde onlangs weer zijn jaarlijkse Ural/Dnepr weekend met toerrit en BBQ. Er waren zo’n veertig combinaties vanaf M72 zijklepper tot een ZGAN 2023 Ural (nu uit Kazachstan ipv Irbit), plus zo’n zeventig mensen/bestuurders/passagiers. De aftrap was vanaf de Sisalstraat in Genemuiden, van waar uit Richard de wereld overstroomt met gebruikte, ZGAN en heel nieuwe Urals plus Dneprs met ervaring.

Vanaf 10.30 uur konden de deelnemers een leuke afwisselende route (175 km) rijden. De tussenstop was in Teuge, op het vliegveld waar een voorbeeldige lunch was geregeld. Na de lunch, eindigde de rit in Belt-Schutsloot. Daar stond een BBQ klaar en kon er nagepraat worden. Ural en Dnepr liefhebbers zijn gezellige mensen zonder pretenties. En hun driewielers zijn intussen zo goed dat de bezemwagen voor niets mee reed. Het werd laat in Belt Schutsloot.

Druk op de agenda: Het weekend van de toerrit van Richard Busweiler was er ook het Najaarstreffen van de UDCN op 6, 7 en 8 september 2024 aan de zuidkant van de Veluwe. Dus berijders van oud Soviet erfgoed hoeven hun dagen nooit in eenzaamheid te slijten.

Dolf Peeters, Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Uit de oude doos!

Toen motorrijders nog geen Spa rood dronken

1 reactie

De mannen stapten op hun motoren. Startten de spullen. Keken nog een keer in het rond. En knalden op het achterwiel weg van het parkeerterrein, de weg op. Zelf heb ik in 50 jaar motorrijden twee keer een wheelie gemaakt. Per ongeluk. Een keer omdat de koppelingskabel van mijn T150V brak. De andere keer puur per ongeluk en op vermogen op een 1200 cc Bandit. Mijn knee down resulteerde trouwens in een ingezwachtelde knie. Waar ik me bij al die achterwielerij over heb verbaasd hoe de olie aanzuigpomp zijn werking kan blijven doen als de motor in kwestie zo’n kwartslag gedraaid is ten opzichte van zijn gewone positie.

Dolf Peeters, de schrijver van deze column. Klik je onderaan op de tag van zijn naam, dan kom je meerdere artikelen van Dolf tegen.

Van mijn vroegere docent calorische werktuigen herinner ik me de opmerking dat olie dient ter koeling, als geluidsdemping en als smeermiddel. Dan kan je wel zeggen ‘two out of three ain’t bad’, maar met de prijs van een blokrevisie in gedachten… Techniek moet je net als je partner met repect en liefde behandelen. Toch?

Maar die kennis komt je niet aanwaaien. Je moet leren van je fouten. Dat is ook de reden waarom het ‘vroeger’, toen we nog jong en onbezonnen waren nogal eens mis ging in de relatiewereld tussen mens en mens M/Ven waddannook of mens en machine. Want welke waus zou het nu in zijn hoofd halen om op de Afsluitdijk op en neer te blazen op een Kawasaki 500 driecilder waarvan, natuurlijk om hem nog sneller te maken, de luchtfilters zijn verwijderd? En hoe zouden we er nu over denken om in Renesse tegen het opkomen van de zon de nieuwe dag te verwelkomen door een CB750 K2 op de zijstandaard staand zoveel toeren te laten maken dat de kleppen gingen zweven? Hoe feestelijk zouden we het nu vinden om op een treffen van Britse klassiekers een Honda, Suzuki of Kawasaki met hamers in elkaar te slaan en in de brand te steken?

Wat vroeger ook heel anders was, was de ‘après motorritten’ tijd, denk aan het befaamde ‘après ski gebeuren’. Een poosje geleden was ik als meerijder gevraagd op een paar daagse trip. Dat was een leuke route en de deelnemers waren – net als ik – vijftig plussers. Er was een hoog percentage recente allroad- en adventurefietsen. Allemaal fris, zwaar spul. Niet de biotoop waar je met een 640 Guzzi NTX indruk maakt. Maar iedereen had schik. Voor het avondeten bleek een fors deel van de mensen alcohol en tabaksvrij.

Om tien uur lag bijna iedereen in zijn mandje. We zaten met wat fossielen onder elkaar te praten over vroeger: ‘Kratje (van Oude Adelijke afstemming met bijbehorende naam met ‘ae’s en ‘ck’s) die pas soepel ging sturen na een half kratje. De rest was voor na het tent opzetten. De befaamde foutrijder C’ die na een rit van 180 kilometer ’s avonds om half tien kwam aankakken met dik 400 km op de klok. Over Wil, die in nacht en nevel (en beneveld) had gefocussed op de achterlichten van de auto voor hem. Die automobilist ging naar huis. Toen hij daar stopte werd hij op het garagepad aangesproken door een bozige Wil: “Wie ben jij in Godsnaam en waar zijn we?.

Kleine Koos die net weer single was en die op een treffen nattigheid voelde naar aanleiding van allerlei snaakse opmerkingen. Zijn kompaans hadden een opblaaspop in zijn tent gelegd. Maar Kleine Koos was wat paranoia. En besliste dat er iets heel erg fouts met zijn tent moest zijn. Hij ging dus naast zijn tent slapen terwijl er laat in die nacht of vroeg in de ochtend een enorme regenbui over de Schellingwouder camping trok. Over Martin die ’s ochtends met een kater en een tattoo in zijn gezicht wakker werd. Over Gekke Fredje wiens voeten tijdens zijn roes door ratten waren aangevroten. (Ze zullen er toch niet ziek van zijn geworden?)

Over de veelstejaars student die zijn Norton in zijn slaapkamer zette en hem daar startte omdat hij op het geluid zo lekker in sliep. Over Tim die door zijn vriendinnetje overhoop werd gestoken toen ze hem kussend met een ander trof. Over winterritten in de tijd dat winters nog winters waren. Dan had je een literfles jenever in je zak. Plus een slangetje tussen de fles en je bevroren mondhoek. Groningen was erg ver weg in die tijd. Wel een liter ver.

We proostten op het verleden toen motorrijders nog geen Spa rood dronken.

🏍🏍🏍

Dit motorverhaal is geschreven door Dolf Peeters.

Dolf Peeters, Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Klassieke motoren, Motorbedrijven en hun passie, Motorbedrijven en leveranciers

Een groene BMW K75

Een reactie plaatsen

“Met een abolute voorliefde voor kleine motorzaken kom je in een fijnmazig netwerk van mensen die net zo denken als jij. Mensen die ook een beetje giechelig worden van financieringstrajecten boven de 20 miel voor een Avontuurlijke Allroad met satellietverbining en automatische bandenspanningscontrole systemen.

Dat soort bedrijven bestaat doorgaans uit maximaal twee manlijke cisgendes waarbij de zuiverste 20W50 door de aderen stroomt. Ze adverteren doorgaans niet eens echt en ze krijgen hun werk via mond tot mond reclame van tevreden klanten.

Rijk, beroemd of De Grootste worden staat niet in hun Plan van Aanpak. En via de tamtam kwam ik zo in contact met Raymond van der Molen, voormalig coureur en volbloed technicus. Zijn verdienmodel zit hem in onderhouds- en reparatiewerk, hij bouwt verantwoorde caferacers en customdigesten. Maar het meest hartveroverrend is dat de otoren die hij in de verkoop heeft staan vaak BMW K100’s en K75’s zijn. Dat zijn nog steeds de beste BMW’s aller tjjden en de vliegende bakstenen zijn feitelijk nog steeds spotgoedkoop.

En in een tijd waar in deze BMW’s nog vaak herwedergeverbouwd worden tot scrambler, caferacer, bobber of ander ongerief is de adoptie van een goeie, originele K75 of K100 ook nog eens iets dat je vol overtuiging kan verdedigen binnen de familie en kennissenkring.

Je vindt Raymond van der Molen in Wijhe waar je voor klassiekere BMW’s tegen aanzienlijk optimistischer prijzen natuurlijk al bekend bent bij Beck. Maar de conclusie was immers al dat de aanschafprijs niets met het plezier van je aankoop te maken heeft. “Genieten voor ‘weing’? “Kan het nog listiger? En wat kan er duurzamer zijn dan een groene K75? Voor maar 1150 euro?”

Deze groene BMW K75 vind je bij Vandermolenoldskoolracers.com.

🏍

Dit verhaal is geschreven door Dolf Peeters.
Dolf is geboren met de helm.
Een valhelm.
Omdat het leven een avontuur is.
Motorrijdend Nederland kent Dolf vooral van zijn unieke columns en verhalen
in AUTOMOTOR Klassiek.

Dolf Peeters, Gastcolumns & blogs, Motorboeken en motorverhalen, Motorreizen

Tussen twee dames in een tentje beland

Een reactie plaatsen

De motorrijder die op het terras was aangeschoven zei: “ik rij nu alweer een jaar motor. Maar ik heb nog steeds niks mee gemaakt”. Ik keek naar zijn glimmende fiets en zijn keurige motor outfit. Ik keek naar mijn motorfiets waarvan de meeste mensen alleen maar denken “Wat een oud ding” en bedacht dat het net vrij fris rijden was in mijn T shirt en sandalen. Maar de boeren omelet op mijn bord deed zijn best om me weer blij te maken.

Avontuur gezocht

“Wat dacht je dan mee te maken?” ”Nou ja, je leest van alles. Motorrijders maken van alles mee. Ik rij alleen maar rondjes”. Vrouwen claimen vaak het recht op emoties. Wij jongetjes hebben ook emoties. Niet dat we doorgaans weten wat we daar mee aan moeten. Maar toch. In het diepst van onze psyche – let even op: bij mannen is er pas vanaf bouwjaar 1960 een psyche gemonteerd, voor die tijd deden we maar wat – willen we graag leven zoals in jongensboeken uit de jaren vijftig en zestig. Maar dan wel met een sexleven. Want dat was in die lectuur een wat ondergeschoven onderwerp.

Allemaal valse romantiek

Motorrijden, trucker- en rechercheur zijn, dat zijn hoogst overgewaardeerde (plus in geval van de laatste twee, onderbetaalde) bezigheden. Voor ‘die hard’ motorrijders is motorrijden de belangrijkste bijkomstigheid in het leven. Voor veel mensen is motorrijden een lifestyledingetje. En boven alles is motorrijden nu iets voor 50-60+ ers. Dat is ‘where the nostalgia kicks in’. Wegdromen over je jeugd. De dingen die je hebt gedaan of had willen doen. Maar toen kwamen de kids. Kwam de carrière en de optionele scheiding en het tweede huwelijk.

Modern times

Na die blessuretijd kun je dan in de herkansing. Het realiseren van jongensdromen met de motor van je dromen. Of het moderne equivalent daar van. Want ook de meest gedomesticeerde mannen hebben doorgaans nog ergens een sluimerend Bokito gen. Dat hebben drie emancipatie tsunami’s er nog niet helemaal uit gekregen in een wereld waar wij mannen onze ‘zachte kant’ vroeger alleen maar gebruikten om op te zitten.

Avontuur valt tegen

“Er ligt olie onder je motorfiets” duidde mijn verse tafelgenoot bezorgd. “Ben je nou niet bang dat je met zo’n oude machine onderweg met pech komt te staan?” “Dat is geen pech. Dat is avontuur” corrigeerde ik hem vriendelijk. En dat wij hier zitten te ouwehoeren is ook avontuur. Kijk maar eens hoe vriendelijk dat serveersterje is. En daar staat een lief Moris Minortje”.

“Het zijn keuzes. Een kennis van me kreeg op een motortrip in Moldavië trombose in zijn been. De doktoren in het plaatselijke ziekenhuis spraken alleen Russisch. En in de OK stond er een raam open vanwege de frisse lucht. Hij heeft er een fantastisch litteken aan over gehouden. Een andere kennis ging off road en brak in Schotland een been. Hij heeft twee uur in de regen liggen wachten tot dat hij werd opgehaald in een Landrover van een landheer. In het landhuis werden de patiënt en zijn maat hartelijk ontvangen.
De lokale dierenarts keek naar het gebroken ben en gaf de gevallen ridder een stevige shot morfine. Ze kregen een dubbele borrel. De dochter des huizes had kostschool verlof en was hoogst onder de indruk van de stoere Dutchies. Eenmaal in het gips en in Nederland besliste de echtgenote van de brekebeen dat het nu afgelopen moest zijn met dat gedoe met die motorfietsen.
En een bekende van me, die op wereldreis is, zit nu al meer dan drie maanden vast in Nepal in verband met de Coronakriebels. Hij is al vijftien kilo af gevallen en wil naar huis” .
Dat was niet het soort avontuur dat mijn tafelgenoot zocht. Hij besloot dat het vooralsnog avontuurlijk genoeg was om in zijn eentje te blijven rijden. “Want als ik in een groep had gereden hadden we dit gesprek niet gehad”.

Het geheim: reis alleen

Motorrijden is van oudsher wat individualistisch. Rijden doe je in je uppie. Of maximaal met twee man. Als eenling ben je daarbij niet bedreigend en staan de kansen op onverwachte ontmoetingen open. Ik vertelde hoe ik een keer na een motorongeluk, een echtelijke ruzie en wat telefoonwerk in het Lake District in een tweepersoonstentje tussen een lesbisch koppel naar dromenland was gedeind. Mijn tafelgenoot keek dromerig weg. “Pech voor je dat ze lesbisch waren mijmerde hij”. “Pech dat de ene verschrikkelijk snurkte” antwoordde ik. Want met al die jongensboekendromerij moet je wel realistisch blijven.

Deze column is van Dolf Peeters. Zijn boek ‘Mannen, motoren en wat meisjes’ is helaas uitverkocht. Alle artikelen van Dolf op onze site, vind je hier.