Categorie archieven: Tips en Tricks

Ikzoekeenmotor.nl, Persbericht, Tips en Tricks, Tussendoor, Van de redactie

2022 programma van Stelvio Motorreizen

1 reactie

Het motorreisprogramma van Stelvio Motorreizen voor 2022 is gereed. Naast de individuele reizen naar o.a. Duitsland, Luxemburg, Italië, Oostenrijk, Schotland, De Franse Alpen en de Pyreneeën zijn er weer fantastische groepsreizen.

Donderdag 19 mei t/m maandag 23 mei (5 dagen) het voorjaarsweekend naar de “bergen” in Sauerland in Duitsland met in de routes veel plaatsen die met Bad beginnen en veel plaatsen die met berg eindigen zoals Winterberg.

Donderdag 16 juni t/m zondag 26 juni (11 dagen) naar het noorden en westen van het ruige Schotland met o.a. John O’Groats, North Coast 500, Applecross en Skye. Al 2 keer doorgeschoven en nu volgeboekt.

Donderdag 18 augustus t/m dinsdag 30 augustus (13 dagen) naar het mooie Noorwegen met vele watervallen zoals de Steindalsfossen, geweldige fjorden zoals het Geirangerfjord en de mooie wegen waar je geweest moet zijn zoals de Trollstiegen, de Atlantic Road, Hardangervidda en nog veel meer.

Vrijdag 23 september t/m maandag 26 september (4 dagen) de traditionele afsluiter naar het gezelligeLuxemburg met een deel door de Eifel en o.a. door Echternach, Blumenthal en Klein Zwitserland.

Voor het uitgebreide reisprogramma en het aanmeldingsformulier kun je terecht opwww.stelviomotorreizen.nl

Gastcolumns & blogs, Motorboeken en motorverhalen, Tips en Tricks, Tussendoor

Ton sleutelt bouwt verder aan Royal Enfield

5 reacties

Ton Eppenhof ruilde een paar maanden geleden zijn prachtige oude BMW in op een splinternieuwe Royal Enfield Interceptor. Hij houdt deze motorfiets behoorlijk origineel, maar past hem graag aan naar zijn eigen wensen. Zo schreef onze motorcolumnist ons eerder al over het zoeken naar motortassen en topkoffer. Bagagerek en valbeugels kwam in eerdere artikelen aan bod. In dit verhaal schrijft hij ons over het aanpassen van zijn motorzadel en de vering.

Eind oktober had ik weer een paar kleine aanpassingen gedaan. Voor op de motorfiets heb ik een Philips X-Treme vision lamp gemonteerd en mijn achterlichtje achter vervangen. Het lampje achter was niet nodig maar misschien zit er zo’n lampje in wat kwalitatief ook niet bijzonder is. Maar die lamp aan de voorkant is een gigantische verbetering. Ze zijn niet goedkoop, maar het werkt wel.

Half november kwam mijn premium comfort zadel aan. Precies wat ik verwacht had. De montage was hooguit 10 minuten werk. Het heeft even moeten duren maar uiteindelijk zit het zadel erop. Het zadel past mooi bij de kleuren van de motorfiets en zit gewoon perfect. Als je versleten tussenwervelschijven hebt, dan moet je de druk op het staartbeen van je ruggengraat proberen te voorkomen. Daarom kocht ik dit zadel. Het schuim is gelukkig niet zo zacht; je zinkt er minder in weg. Het is tevens iets breder waardoor je meer steun krijgt. Het zadel is aan de voorkant bekleed met een anti slip materiaal en het is aan de achterkant tevens wat hoger waardoor je ook daar wat steun krijgt. Maar toch heb je nog iets aan schuifruimte voor als je wil verzitten. En tussen het schuim en het zadeldek zit tevens een 3d netting waardoor doorzitten niet zo gauw een probleem moet zijn.

De koppelingskabel is nog steeds niet binnen gekomen en ik heb besloten dat ik de gaskabels ook ga vervangen. Dan is alles perfect aangepast. De remleiding is goed en die ga ik ook niet verleggen. Vandaag ook nog eens contact gemaakt met Hagon in GB. Kijken of ze toevallig toch voorvorkveren leveren. Helaas kan Hagon geen voorvorkveren leveren en ondertussen heb ik dus mijn keus gemaakt. In de voorvork monteer ik de Hyperpro veren. In combinatie met een dikkere olie 15W moet dit een flinke verbetering geven.

De gaskabels bestelde ik bij bij Hitchcocks Motorcycles GB en die kwamen snel binnen. Met dank aan DHL. Met alle bijkomende kosten en verzendkosten waren ze erg duur maar de kabels hebben wel een nylon coating dus deze hoef ik niet meer te smeren met olie. Heel af en toe wat WD40 is schijnbaar alles wat nodig is. Zo zie je maar weer dat een stuur verhogen een stuk duurder kan uitvallen als je verwacht. Eigen schuld volgende keer niet vertrouwen op Youtube video’s. 

Ik ben echt zeer benieuwd, omdat ik alles zowat gelezen heb wat je kunt doen om de voorvork te verbeteren. Van een 6mm opvulring tot de YSS upgrades. Ik ga ervan uit dat ik tevreden zal zijn omdat ik al eerder deze veren gekocht heb. Voor de achterzijde gaan het uiteindelijk dan de Hagon 2810 worden. Afstelbare preload en demping maar dat komt er dit jaar dus echt niet meer van.

Een paar dagen later zijn de Hyperpro veren gemonteerd. Het demonteren van de vorkpoten ging redelijk goed. Eigenlijk maar één probleem. Bij één van de vorkpoten ging één inbusbout amper los. En hij moest toch echt een beetje los om de vorkpoten te demonteren.

De montage van de Hyperpro veren ging goed. En de olie heb ik ook meteen vervangen voor een 15W olie van Hyperpro. Daarna alles weer in elkaar gezet en de bout die zwaar draaide voorzichtig weer wat vaster gezet. Misschien moet ik die bout een keer laten controleren bij de dealer. Bij al de andere bouten was het een paar slagen los en daarna weer vast geen probleem. Het comfort is weer beter geworden en de motor rolt nu een stuk beter over de verkeersdrempels en putdeksels. Eigenlijk wel zo goed dat ik misschien wel niks doe aan de achtervering of het zou puur voor het uiterlijk zijn.

Qua comfort ben ik nu helemaal tevreden met de Royal Enfield Interceptor. Het benzineverbruik van 1 op 25 van de motor is ook iets waar je telkens blij van word. Van al de motoren die ik gehad heb tot nu toe is deze Royal Enfield Interceptor wel de leukste motorfiets. Zo gauw je de startknop indrukt, geniet je van het heerlijke motor geluid. Aangezien we nu voldoende RE dealers hebben verwacht ik dat er in de toekomst veel Royal Enfield rijders bijkomen.”

Ikzoekeenmotor.nl, Motorreizen, Tips en Tricks, Tussendoor, Veiligheid op de motorfiets

Reizen per motor

1 reactie

Over motorreizen wordt op onze site veel geschreven. Logisch. Wie van motoren houdt, kiest voor vrijheid. In het verlengde van vrijheid ligt reizen. Het reizen per motorfiets heeft prachtige voordelen. je snuift het klimaat op en je maakt tijdens het onderweg zijn veel meer deel uit van het landschap dan in de auto.  Files zijn handig te omzeilen. Een bijkomend voordeel is dat je op de motor gemakkelijker contact maakt met mensen.

Maar, natuurlijk kleven er aan het motorreizen ook nadelen. Je zit in weer en wind, je bent kwetsbaar voor alles om je heen. Het regelen van een goede motorverzekering en reisverzekering is natuurlijk verstandig. Een motorrijder moet continu alert zijn, en zeker wanneer je door verschillende landen reist zul je op de hoogte moeten zijn over de regels per land.  Verkeersregels in het buitenland kunnen zeer verwarrend zijn. Zo vind je bijvoorbeeld op de website van de Wereldreizigersclub een mooi lijstje van landen als België, Duitsland, Frankrijk en Spanje. In deze Europese landen zie je al snel verschillen en dan ben je dus nog niet eens zo ver van huis.

Gastcolumns & blogs, Motorboeken en motorverhalen, Tips en Tricks, Tussendoor

Ton zoekt verder naar accessoires

Een reactie plaatsen

Vanaf september is Ton Eppenhof al bezig met het aanpassen van zijn nieuwe Royal Enfield aan zijn eigen wensen.

Vorige keer vertelde hij over het zoeken naar bagage rek en tassen, hier een vervolg:

Het begon met een bagarek van Renntec dat meerdere bevestigingspunten heeft waardoor ik iets meer bagage op het rek kan meenemen. Sommige rekken zitten met enkele boutjes vast maar dit rek zit ook vast aan de bovenste bevestiging van de schokbrekers.

Ondertussen toch een topkoffer gekocht . Een Shad SH37 is het geworden. En ja je hebt helemaal gelijk als je zegt dat die niet mooi staat op de motor. Hij is praktisch maar niet mooi maar als mijn kerstcadeau in gebruik is gaat de koffer minder vaak mee.

Het kerstcadeau zie je na kerstmis wel. Eigenlijk heb je niet veel aan grote topkoffers omdat het maximum gewicht wat daarin mag meestal toch maar 5 kg is. Dat heeft de maken met de bevestiging maar ook vaak met de positie van de topkoffer die toch vaak behoorlijk ver achter de achterkant van de motor uitsteekt. Stop je er teveel gewicht dan doet het de wegligging geen goed.

Mijn flyscreen zit erop en je zou het niet verwachten maar de winddruk op het lichaam is veel minder nu. Iets meer wind op mijn helm maar ik kan er mee leven. Mijn oordopjes doen voldoende om dit geluid van de wind te verminderen tot een acceptabel niveau.

De valbeugels zitten er ook op en ze passen perfect. Ze zijn van RVS dus dat is weer een pluspunt. Ik vind het wel een fijn gevoel als het blok een beetje bescherming heeft. Geen grote valbeugel omdat die bij een val zelfs het frame kan verbuigen. Bovendien zien ze er ook niet uit.

De stuurverhogers van Motone zitten erop en de zithouding is nu 100% naar wens. Ze zijn 2,5 cm hoger en ze hebben een setback van 2,5 cm. De koppelingskabel is nu eigenlijk 2,5 tot 3 cm te kort maar met een andere kabel van Venhill ga ik dit probleem oplossen. Ze leveren een betere kabel nagenoeg onderhoudsvrij en op de gewenste maat. Kost wat maar dan heb je ook wat. De kabel vandaag (20-10-2021) besteld maar het zal enkele weken duren voordat ik hem heb.

Nu is het wachten op mijn premium touring seat. En ik ben zo slecht in wachten.

En daarna moet ik me verdiepen in de voorvering. Iets meer voorspanning en misschien emulators. Of andere veren van Hyperpro of Ikon. De demping en vering voor hebben allebei iets nodig. De achtervering is na het verhogen van de voorspanning op de veren voorlopig acceptabel. Eigenlijk wel meer dan dat. Ik laat die nog een tijd zitten.

De volgende verbeteringen zullen de banden zijn maar ik ga deze eerst gewoon rijden tot ze aan vervanging toe zijn. En dan weer een paar Bridgestones erop. De BT46 is toch wel een fijne band. De Indiase Ceat banden zullen er dan afkomen eind 2022. Tenzij ze erg vlug verslijten.

Wordt vervolgd…. Groeten, Ton.

Coos op Reis, Ikzoekeenmotor.nl, Stories from abroad, Tips en Tricks

Coos op Reis: THUIS!

Een reactie plaatsen

Vandaag publiceren wij het 71e, en laatste verhaal van onze motorreiziger Coos van der Spek. In deze serie dan hè, want, we gaan samen met Coos mooie dingen doen hierna.

Wordt vervolgd.

We hebben vanaf februari tot nu al zijn verhalen gepubliceerd over de drie maanden durende motorreis die Coos heeft gemaakt door Zuid-Europa.

Je kunt ze allemaal teruglezen in de serie “Coos op Reis“. 

Het is 9 mei. Dit is mijn allerlaatste reisdag. Voor mij een dag met twee kanten. Heerlijk om straks weer thuis te zijn. Maar ook jammer dat morgen mijn avontuur voorbij is. Het is prachtig weer. Strakblauw en geen wolkje aan de hemel. Tot exact 09:30 uur kan ik beneden ontbijten, leerde ik gisteren van mijn hospita. Háál ik makkelijk, Duitser! Pfff…

Ik pak voor de allerlaatste keer al mijn zooi in en bind het allemaal weer op de motor. Dat ga ik morgen zeer zeker allemaal niet missen. Vanaf morgen liggen mijn tandenborstel en onderbroekies weer op dezelfde vaste plaats.

In mijn Garmin-navigatiesysteem laad ik de route richting Maastricht. Dit is de oudste internationale route die ik ooit ontwierp. Nog met Excel. Ik schat in 2004 of zo. Ik neem afscheid van de vriendelijke dame, start mijn motorfiets en vertrek.

Eerst wip ik even de grens over en gooi in Luxemburg fluitend voor € 1,23 mijn tank vol. Dan pak ik de route op en rijd een stuk door Duitsland naar het noorden. Na een poos kom ik vervolgens via Vianden weer terug in Luxemburg. Net voorbij Vianden geniet ik van het stoere asfalt op de 322 bij het waterleidingsbedrijf. Man, wat een vreselijk mooi stukkie weg blijft dat. Wat een circuit. Van die mooie lange doorlopers die je met zeer hoge snelheid kunt nemen. Vanwege de bepakking houd ik snelheid en hellingshoek vandaag beperkt. Als ik hier de bocht uitga, dan kom ik nooit meer thuis.

Ik rijd verder, kom op de N25 bij Kautenbach en vervolg mijn weg naar Merkholtz. Ook weer zo’n superstuk voor de motor. Wat een plezier en wat een mooie strakke weg. Mijn credo: in Duitsland slapen, eten en Hefeweizen drinken en in Luxemburg tanken en rijden. Plezier gegarandeerd. Luxemburg is en blijft toch een van de mooiste landen om motor te rijden. En lekker dichtbij.

In een aanhanger is vast een groot blik witte verf omgevallen. De man is vervolgens half Luxemburg doorgereden. Ik kom het verfspoor letterlijk overal tegen. Ik moet er hartelijk om
lachen. Ha, daar heb je de schilder weer, denk ik steeds…

Ik kan mijn foto’s aardig kleuren, maar die Luxemburgers kunnen er met hun kleurige huizen ook wat van. Ze zijn een fraai onderdeel van een prachtig decor.

Ik gluur even binnen bij een kleine houtzagerij. De man zet speciaal zijn kraan even stil voor de foto. Dit is vast niet de belangrijkste bron van inkomen van Luxemburg.

Ik stap weer op mijn motor en ontdek dat de bomen van één boomsoort met elkaar hebben afgesproken om vandaag alle pluisjes los te laten. Het is soms net een sneeuwblizzard waar ik in rijd. Ik houd mijn vizier maar dicht.

Ik rijd België in en passeer Vielsalm en Trois-Ponts via een voor mij, en veel van mijn oude motormaten, een bekende slingerweg. Daar scoor ik een broodje met pikante tonijn. Vervolgens dender ik langs Coo, Stoumont en Spa. Allemaal erg vertrouwd.

Bij Theux is het 29 graden. De laatste 50 km van deze route is toch niet zo interessant, dus pak ik vanaf hier de snelweg. Eerst naar Maastricht en dan via Eindhoven en Den Bosch naar Linschoten.

Rond 18:00 uur zet ik mijn motor tikkend in de garage en kus ik Janny gedag. Ze is mooi aangekleed en ruikt heerlijk. Natuurlijk neem ik haar ‘s avonds mee uit eten om alles te vertellen. Janny heeft immers geen Facebook…

En morgen halen we onze nieuwe auto.

Over een paar dagen gaan we samen met de auto op vakantie naar Zuid-Frankrijk.

Kut-leven!

THUIS

Ik ben weer gezond en wel thuis in Linschoten. Tweeëneenhalve maand op reis! Vanaf nu voorlopig geen telefoonsex meer….

Ik dacht heel lang geleden al: ik ga ooit drie maanden met de motorfiets weg en kijk dan wat mij dat biedt. Hoe is het om al die tijd alleen te zijn? Hoe is het voor mij om mijn leventje los te laten? Werkloos te zijn? En wat mis ik dan? Ben ik er sterk genoeg voor? Zelfstandig genoeg? Ik wilde het ervaren, voelen, meemaken.

Mijn reis was voor mij een unieke en fantastische ervaring. Het was heerlijk. Om nooit te vergeten. Al die vrijheid. Elke dag weer. Elke dag buiten. Teruggeworpen worden op mezelf. Alles alleen doen. Lichamelijk en geestelijk. Ik. Samen met mijn motorfiets, mijn altijd trouwe maatje. Geen wingman, geen backup bij mij. Het midden vinden tussen voorzichtigheid en risico’s nemen. Vinden ze je ooit als je ergens de bocht uitvliegt en naar beneden kukelt? Avontuur zoeken! Het onbekende. Spanning meemaken. Vertrouwen op mezelf. Mijn voelsprieten altijd uit. Instinctmatig handelen. Mijn gevoel volgen. Mijn eigen normen en waarden blijven hanteren.

Voor mij was dit het ultieme begin van mijn pensioenleven dat op 13 november 2017 begon. Ik had het allemaal niet anders willen doen. Een meer dan tien jaar oude droom die werkelijkheid werd. Droom tijdens je leven, maar ook: lééf je dromen!

Wat was het grootste gevaar? De weg en het verkeer? Nee, ik denk dat niet. Ik schreef al eerder: dat motorrijden zit in mijn genen. Ik voel mij altijd veilig in het verkeer. Ik heb er controle over. Dat heb ik van mijn vader meegekregen. Ik reed al vrachtauto toen ik tien jaar was. Op een glijpartijtje door slecht asfalt rijd ik dan ook al ruim vijftig jaar schadevrij met auto en motor.

Met die crimineel in het donker meegaan naar een besloten feestavond dan? Mwah, daar zou ik wellicht een volgende keer iets langer over na moeten denken. Dat was achteraf misschien niet zo heel verstandig. En zeker niet toen ik aldaar van anderen hoorde dat het een crimineel was. Maar ja, met mijn 1.95 meter vallen ze mij niet zo snel lastig. En ik kan, ondanks mijn 69 jaar, nog steeds 10 km hardlopen, vergeet dat niet….

Ik denk dat je in Europa geen groot gevaar loopt.  Ik heb ook nergens agressie gezien of meegemaakt. En als je altijd maar goed uitkijkt en scherp blijft. Helemaal met foto’s maken en de weg oversteken. Dan moest ik altijd wel even extra attent blijven.

Ah …. wil je een advies van mij? Is dat waarom je nu nog steeds aan het lezen bent?

Hier komt mijn advies. Doe het! Ga!

Het hoeft echt niet persé drie maanden te zijn. En je hoeft niet persé al gepensioneerd te zijn. Vier weken is ook fantastisch. Dat is op je werk best te regelen. Geniet van het leven. Nú! Je weet nooit wat de dokter je morgen vertelt. Ik heb bijna vijftig jaar in de ICT gewerkt en met collega’s gewerkt die nog geen veertig jaar oud werden. Ik heb een paar weken geleden nog een collega weggebracht. Investeer in ervaringen en in herinneringen. Lééf je dromen! Een nieuwe iPhone is na een paar maanden al verouderd. Maar dit soort verhalen worden alleen maar mooier en kleurrijker in je hoofd.

Ga je het doen? Echt? Heel goed! Neem dan vooral minder mee dan ik. Véél minder. Motorrijden is het leukst als je lekker lichtvoetig rijdt. Ik had veel te veel bij mij. Dat doe ik de volgende keer anders. Nee, ik heb mijn tent niet gebruikt. En ook mijn elektrische bandenpomp niet. En ook de verzekering van mijn motor niet, de zorgverzekering niet, de verbandtrommel niet etc. Gelukkig maar…

Ik heb een kleine 10.000 km gereden. Ik had in Spanje nieuwe banden nodig. Die banden waren voorzien. En in Oostenrijk had ik 400 cc olie nodig. Dat was niet gepland.

Wat heb je nodig?

Een vrouw die het goed vindt dat je gaat! Eentje die weet dat het belangrijk voor je is. Eentje die erop vertrouwt dat je voorzichtig bent en weer veilig terugkomt. Eentje die het thuis ook in haar eentje rooit. Dat is een eerste vereiste. Anders ben je kansloos. Janny, bedankt! Dikke kus.

Maar je hebt nog meer nodig! Geld! Ik denk circa een euro per kilometer. Ik heb ongeveer 10.000 km gereden. Het overnachten was het duurst. Dan de brandstof en dan het eten en drinken. Kan het goedkoper? Jazeker. Met een tentje. Maar vertrek dan niet op 28 februari. De nachten zijn tot ver in april nog best koud. Ga dan lekker in de zomer en trek een doorwaaipak aan. Gebruik gewoon je regenpak als het ff fris is. Dat werkt prima. Je weet het: travel light!

En je hebt een goede en betrouwbare motorfiets nodig. Eentje die je niet in de steek laat. Die goed is nagekeken voor je vertrek.

Bedankt voor jullie enthousiaste reacties! Het heeft mij gestimuleerd om elke dag een reisverslag te schrijven en mijn foto’s te publiceren. Dat was ik eigenlijk in deze vorm van tevoren helemaal niet van plan. Maar het ging vanzelf. Het is voor mij een prachtig document geworden om alle herinneringen levend te houden. Ik heb ze inmiddels gebundeld en alles is klaar om in een boek te stoppen….

Ga ik noges? Absoluut! Ik weet nog niet in welke vorm en hoe en waarheen, maar het avontuur trekt enorm. Een keer naar de Balkan? Dat staat al veertig jaar op mijn lijst. Dat kon op ons Hondaatje met haar 10 litertank in de jaren zeventig persé niet. De brandstofpompen lagen verder uit elkaar dan de actieradius van de Honda. En wellicht dan doorrijden via Albanië naar Griekenland? Of met een Royal Enfield Himalayan door India? Of eerst eens naar Frankrijk met de tent en de auto? Net als toen ik jong was? Nog geen idee. Maar zeker ga ik iets doen. Achter de geraniums zitten doe ik wel als ik 90 ben.

Nou, je snapt het. Het was super! Van mijn kant heb ik alles met genoegen gedeeld. Bedankt voor alle tips en aangeboden hulp en alle reacties onderweg. Heb ik erg gewaardeerd.

Tjúúús! Coos van der Spek, Linschoten

Wil je met Coos contact opnemen, stuur dan een e-mail naar redactie@ikzoekeenmotor.nl en wij koppelen jou aan hem. Je vindt hem uiteraard ook via onze besloten groep op Facebook.

Namens de redactie, en ik weet zeker, namens heel wat lezers, willen we Coos bedanken voor zijn prachtige verhalen, we komen daar volgende week in een artikel op terug. Wat Coos ons gebracht heeft, en wat de plannen voor de toekomst zijn, het wordt vervolgd.