Tag archieven: ronkend vragenvuurtje

Thérèse Buurma begon ooit op een Mobylette

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Thérèse Buurma- van den Hoogen en ik woon sinds 2003 in Tholen.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Jazeker. Het begon op een Mobylette. Pas later kwam de motorfiets.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

In 2009 ben ik in de stromende regen op 54 jarige leeftijd geslaagd voor mijn motorrijbewijs. Mijn eerste motor was een Yamaha Radian 600. In 2010 heb ik meegedaan met de Motodrive Motorbabe verkiezing en ben op de tweede plaats geëindigd.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Eerlijk, … ja ik ben een mooi weer rijder, maar niet bang van een “beetje” regen. Mijn man en onze oudste zoon zijn wel echte door-rijders.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij.
Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Dan gaat mijn voorliefde uit naar een BMWF900GS, maar dan wel in verlaagde uitvoering. Ik ben n.l. maar 1.65m.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

In Nederland heb ik veel mooie ritten gereden. Maar nog nooit verre reizen, daar ik me nooit echt veilig heb gevoeld op de motoren die ik na de Yamaha Radian heb aangeschaft. Ze waren allemaal net te hoog voor mij, waardoor het gevoel van veiligheid ontbrak. Twee jaar geleden heb ik een BMW F650GS twin uit 2009 gekocht en deze was al vanuit de fabriek verlaagd, door de vorige eigenares. Wat een fantastisch fijne motor is dit, die keuze had ik jaren eerder moeten maken.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ja, op mijn eigen motor naar vrienden in Duitsland.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee nog niet. Eerst een paar jaar genieten met/op deze motor

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vrijheid, plezier en je hoofd leegmaken na het werk. Maar vooral het contact met andere motorrijders.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Door de immense drukte op de wegen en de vele files zou ik zeggen: ‘Mensen ga je motorrijbewijs halen!’

Het heeft zoveel voordelen. Mijn ervaring is dat je veel beter oplet in het verkeer. Je moet meer anticiperen en je bent veel alerter op de motor dan in de auto.

Diana Postma vindt rust op haar Africa Twin

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Diana Postma en ik woon op het mooie eiland Schouwen-Duiveland,

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

De brommer-fase heb ik eigenlijk bijna volledig overgeslagen. Mijn bromfietscertificaat heb ik wel gehaald in 2002, maar daarna heb ik nooit meer een brommer gekocht. Mijn vader daagde mij uit om te blijven fietsen totdat ik mijn motorrijbewijs had gehaald (mijn beide ouders waren motorrijders).

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

In 2009 kwam mijn eerste motor (na de weddenschap met mijn vader te hebben gewonnen). Dit was een Honda Deauville 650 uit 2000. Op deze motor kon ik niet proefrijden voorafgaand aan de aankoop. Er werd een custom buddyseat geregeld zodat ik met een soort van met een halve voet aan de grond kon komen.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Een echte door-rijder. Ik ben zelfs het rijden in regen meer gaan waarderen. Zeker in bergachtig gebeid kan regen en de nasleep van regen prachtige uitzichten genereren. Het scheelt vaak ook veel fietsers, wandelaars en laagvliegende vierwielers op de weg.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Dezelfde motorfiets als waar ik nu op rij. Een Honda Africa Twin uit 2019 in dezelfde kleurstelling, alleen dan met DCT-versnellingsbak. Mijn huidige Africa Twin is namelijk regulier geschakeld.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Deze vind ik heel moeilijk te beantwoorden. Sinds ik mijn motorrijbewijs heb gehaald in 2008 heb ik al meer dan een half miljoen kilometers met motoren gereden. Het overgrote deel hiervan bestond uit plezierritjes en vakanties. Maar ik denk dat ik het kan opsplitsen in twee categorieën:

  • On-road: Oostenrijk. Na jaren supersport motoren te hebben gereden (na de Deauville), kwam in 2016 weer een motor met iets meer zitcomfort. Een lichte Honda CB500X. Dat was best even wennen na een aantal jaren snelle 4-cilinder motoren. Desondanks kon ik aardig mijn energie kwijt op deze kleine 2-cilinder. In 2017 was ik samen met mijn man (hij reed toen een KTM 1090 Adventure R) in Oostenrijk op vakantie. We hadden fantastisch weer. Het was droog. De wegen schoon. Lekkere temperatuur en de natuur stond volledig in bloei. Al heel de week waren we heerlijk sportief aan het rijden. Op een gegeven moment zaten we achter twee Vespa’s. Een ouder echtpaar (ergens in de 70) waarbij de heer een baard had die Sinterklaas bijna jaloers had gemaakt. Die wapperde dan ook vrolijk aan twee kanten over zijn schouders heen. Maar dit was niet het meest bijzondere. Nee. Het meest bijzondere was het feit dat zowel mijn man als ikzelf het echtpaar bijna niet konden bijhouden. Ze scheurden gewoon moeiteloos vol gas over de bergpas alsof het een gemiddelde rechte snelweg was. Bij het kruispunt aan het einde van de pas stak het echtpaar hun duimen op naar ons terwijl wij half hijgend over het stuur hingen en elkaar vragend aankeken wat ons in hemels naam was overkomen. Een herinnering om nooit meer te vergeten.
  • Off-road: Italië. In 2021 waren wij met twee Suzuki motoren, DRZ400 (welke we voor de lol erbij hadden gekocht) in Italië op vakantie. Hierbij was de doelstelling om de onverharde bergpassen te rijden. De eerste dag (met bijna geen off road ervaring behalve het zand en modder in Nederland) reden we de Strada dell’Assietta. Dat ging zo makkelijk, dat we in eerste instantie dachten dat we een makkelijke week tegemoet gingen. Niets was minder waar, want op dag twee gingen we met wat overmoed de Col du Sommeiller naar boven. Het eerste deel tot ongeveer 2.600 meter hoogte ging ons prima af. De laatste 400 meter de hoogte in waren echter van een heel ander niveau en werden wij aanzienlijk ontnuchterd. Het was een waar gevecht waarbij ook de hoogte ons steeds meer energie ontnam. Desondanks haalde wij het en stonden we vervolgens op 3.000 meter hoogte bij het gletsjermeer en één van de tongen van de gletsjer. Dit voelde aan als een fantastische overwinning en smaakte naar meer! Dit heeft de basis gelegd in ons allroad avontuur de jaren erna en de jaren die gaan komen.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Scandinavië en de Balkan staan heel hoog op mijn lijstje.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nog niet. Mijn doelstelling is om de Africa Twin naar minimaal 150.000 km te rijden. Op dit moment staat er iets meer dan 85.000 km op de teller.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Het klinkt misschien zweverig, maar al van jongs af aan kon ik helemaal rustig worden op de motor. Het gevoel van vrijheid, de omgeving bewuster meemaken, intenser genieten van de natuur en uitzichten, zorgen er altijd voor dat mijn gedachten tot rust komen. Hiernaast heeft het motorrijden mij meer zelfvertrouwen gegeven. Doordat ik qua lichaamslengte verticale uitdagingen heb (1.62m lengte), heb ik altijd moeten zoeken naar oplossingen om motoren te kunnen rijden. Dat begon met het verlagen van de motoren, maar tegenwoordig heb ik de oplossingen gevonden in rijtechnieken. Hierdoor ben ik in staat zelfs onze hoge Ténéré 700 te kunnen rijden. Dit zelfvertrouwen heeft ook effect gehad op andere aspecten in mijn leven. Zeker op zakelijk gebied. Ik werk in een echte mannenwereld en heb toch het vertrouwen gevonden door te groeien vanuit het veld als “handje” tot projectleider zonder hier specifiek een opleiding voor gevolgd te hebben. Dit heb ik toch echt te danken aan wat motorrijden mij heeft gebracht.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Dank je wel dat ik hier aan mee mag doen! Dit vind ik echt super tof!

= = =

Tip redactie: Wil je meer lezen van Diana?
Ga dan naar Dutch Minion and her Bike.

Davy Hoogendoorn: ik had veel eerder moeten beginnen met motorrijden

Wie ben jij? Waar kom je vandaan? 

Mijn naam is Davy Hoogendoorn en ik kom uit Bergen op Zoom.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Ja ik reed eigenlijk al brommer vanaf mijn 12de. Ik heb verschillende brommers gereden. Het begon met een Puch Maxi en toen een Yamaha FS1 en toen nog heel veel maar het beste wat ik gereden heb met veel plezier was toch wel de Honda MB5 met een speciale 70cc cilinder.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?                 

Ik kocht in 2019 mijn eerste motor. Dit was een BMW R1100RT van het bouwjaar 2001. Snel daarna stapte ik over naar Suzuki, want dat merk bewonder ik al sinds 1996. Vooral de SRAD en de TL1000R  vind ik gaaf. Maar ik moet helaas nog steeds de TL1000R missen, even als een Hayabusa en een Ducati 916. Een mens kan niet alles hebben.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?         

Ik ben een echte mooi-weer rijder.  

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen? 

Ik zou dan een aantal motors willen.  Hier mijn verlanglijstje: De Suzuki TL1000R, een Suzuki Hayabusa gen1 , een laatste GSXR 1000 en een Ducati 748s , en een Ducati 916s en een Ducati Streetfighter (de nieuwste).

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

De mooiste rit was eigenlijk de rit van 27rides in2023 in Noord-Holland.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list? 

Ik zou graag een rit maken door heel de UK en dan gelijk naar de TT,  Island of Man.

Denk je al aan een volgende motorfiets? 

Afgelopen zaterdag heb ik mijn eerste Oldtimer gekocht en neig nu nog een keer naar een Oldtimer van MV Agusta uit 1976. De klassieker die ik overigens net gekocht heb is een Kawasaki Z 500 (verbouwd naar een caféracer, zie tekst op de tank) gekocht bij Motorhuis Seppe in Bosschenhoofd.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?      

Het heeft me een soort van rust gegeven, en ik kreeg ook een beetje het jeugdige gevoel van toen ik vroeger brommer reed.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt? 

Eigenlijk besef ik nu dat ik veel eerder aan motorrijden had moeten beginnen. 

Foto genomen bij The Loods in Roosendaal

Astrid Rozeboom rijdt rolstoel en motor

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Astrid Rozeboom. Ik woon in Zuidlaren, Drenthe.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Nee, helaas heb ik nooit een eigen brommer gehad. Wel was ik een van de eerste mensen met een heus bromfietscertificaat. Daarvoor was ik op een echte cursus geweest; inclusief verkeerslessen, praktijk in bijzondere verrichtingen en motortechniek.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

In 2001 kocht ik mijn huidige Honda Goldwing 1500 met zijspan.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Meer een mooi – weer rijder. Als het zo uitkomt draai ik mijn hand niet om voor een rit bij winterweer, maar omdat het op en afstappen voor mij wat meer gedoe is ben ik meer van de wat langere ritten.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Daar moet ik toch wel even over nadenken. Ik vrees dat het dan toch een automaat zou worden. Dat zou een hele ombouw schelen. Mijn huidige motorfiets is voorzien van een easyshift systeem, waarmee ik schakel.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Mn eerste kilometers op de lesmotor zal ik nooit vergeten. Het was een koude dag, maar ik had het gevoel te vliegen.

De SmvG tourtoggt van afgelopen voorjaar was echt een parel. Heel veel bochten en spierpijn van het sturen en dan de volgende dag nog mooiere bochten. Magisch!

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Elk seizoen ben ik dankbaar voor de kilometers die ik mag maken op m’n Goldwing. Als mijn lijf het ook nog goed blijft vinden hoop ik dat nog heel lang vol te houden. Nederland is mooi, Duitsland is qua bochtenwerk wel uitdagender. Een VRO staat nog wel op mijn bucket-list. Tijdens mijn rijlessen heb ik wel heel wat met mijn eigen span uitgespookt, maar dat is nu wel wat roestiger geworden.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Omdat ik aangewezen ben op een zijspan (ik heb een dwarslaesie en kan niet staan of lopen) en ik zelf de transfer naar de motor maak, is de keuze wat beperkt. Mijn huidige motorfiets past me als een fijn zittende handschoen. Eigenlijk kan ik me niet voorstellen weer een motor met zijspan te vinden die zo goed bij me past. Maar.. ik zeg nooit nooit.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Het motorrijden is de kers op de taart in mijn leven. In 1999 hield ik een dwarslaesie over aan een arbeidsongeval. Het motorrijden gaf me echt een kick start. De aftrap van m’n nieuwe leven, maar wel met denken in mogelijkheden. Elk ritje. (het liefst met man en dochter) is een klein feestje.

‘It makes me feel alive’

 

Wat hebben we je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Graag deel ik het goede werk van de Stichting Mobiliteit voor Gehandicapten hier ook! Samen met de projectgroep MMVG helpen ze motorrijders met een beperking. Ze geven voorlichting,  begeleiding en als het (binnen de wettelijke kaders)kan weer veilig op weg. Zelf ben ik als secretaris ook betrokken bij de SmvG.

Na het interview spraken we nog met Astrid…

Op de redactie vroegen we ons af, of Astrid voor haar ongeval al motor reed, en hoe ze dat dan deed met die rolstoel, onderweg. Daarop schreef zij ons:

“Nee, ik reed nog niet. Alleen achterop bij m’n vriend. ( hij rijdt nog steeds dezelfde Suzuki GS 1000). De wens om samen te rijden was wel erg groot. Theorie boekjes had ik al in huis, zou van m’n eerst verdiende geld motorrijles nemen. Dat liep iets anders. Op m’n 23-e kreeg ik een arbeidsongeval. Toen had ik dus nog geen rijbewijs. Ik heb toen eerst mijn autorijbewijs gehaald. Een jaar later met m’n motorrijbewijs begonnen. Bij Koops in Assen op het gele span gestart met lessen. Na de rijtest heb ik zelf dit zijspan gekocht en daar heb ik ook op gelest.

Mijn rolstoel  neem ik mee in de bak. Nooit een duo passagier dus, alleen achterop. Kritische kijkers vragen zich wel eens af hoe ik schakel, omdat het schakelpedaal wel beweegt maar mijn voet niet. Ik bedien het zijspan alleen met m’n handen. Remmen zoals op de fiets -duim koppeling links. Rechts zitten de knopjes van de shifter. Standaard op deze wing, zit een achteruitversnelling op de startmotor.” 

Marcus Kingma, reed door 15 landen in 24 uur

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Marcus M.J. Kingma, ik ben geboren in 1958 te Kortenhoef. Na 16 keer verhuizen woon ik nu tien hoog in Zeist.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Jazeker, toen ik 14 jaar was kreeg ik mijn eerste flinke klapper op een Solex in Putten. Jukbeen gebroken en zware hersenschudding. Ik lag 2,5 week in het ziekenhuis. Later heb ik nog een Honda C50 en SS50Z gehad.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn eerste motor was een Yamaha XT 550. Dat zal ergens eind zeventiger jaren zijn geweest.

Marcus Kingma, in 1999 naast zijn motor, een foto van een foto

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik rij al bijna 45 jaar motor en er is heel weinig wat mij tegen zal houden. Een doorrijder dus.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

In eerste instantie een Boss Hoss. Ik heb daar 4 keer op gereden. Dat is echt alles in de overtreffende trap. Als tweede waarschijnlijk een BMW R18 Transcontinental.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Dat zijn er meerdere. Tweemaal de winterrit naar de Noordkaap over ijs en sneeuw. Met de Track diesel naar Marokko,  ik reed 15 landen in 24 uur.

Mijn recordrit was overigens Zeist-Noordkaap-Tarifa-Zeist, dit was 14.000km in 13 dagen.

Marcus stond met heel wat motorreizen in de motorbladen.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Jazeker maar die noem ik hier niet want dan brengt dit andere motorrijders op een idee.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, ik ben 100% tevreden met mijn BMW K1300GT. Dit is een snelle sport-tourfiets waar ik enorm veel op kan meenemen. Dat gebeurt ook regelmatig met video- en fotospullen.

De BMW K1300GT

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Hele fijne herinneringen die gelukkig allemaal goed zijn afgelopen.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

De laatste jaren rij ik regelmatig op de motor vanuit Zeist naar mijn oudste dochter in Rotterdam. Het is voor mij volstrekt onbegrijpelijk waarom niet veel meer mensen gebruik maken van de motor. Het is altijd druk, altijd ergens file en dan dat parkeren. Die peperdure parkeerplekken, daar heb je met de motor nauwelijks last van. Als het heel druk is doe ik er 10 minuten langer over, met de auto zou dat meer dan een uur zijn.

En dan hou ik me netjes aan de snelheden, anders dan toen ik als journalist ruim 12 jaar geleden eens met een stevige BMW K1600GTL over het moeilijke parcours van het Knocking Racing Circuit in Schotland mocht rijden. Kijk maar even mee…